Джеймс Браунның «The Payback» альбомы: 1973 ж. шыққан, «Hell Up in Harlem» фильміне жарамай қалған, бірақ классикаға айналған фанк музыкасы. Тарихы мен фактілер!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
The Payback – американдық музыкант Джеймс Браунның 37-ші студиялық альбомы. Альбом 1973 жылдың желтоқсанында Polydor Records компаниясы арқылы шығарылды. Бұл бастапқыда «Hell Up in Harlem» фильміне саундтрек ретінде жоспарланған, бірақ фильмнің продюсерлері оны «ескі Джеймс Браунның әндері» деп қабылдамай, қабылдамады. Көп тараған әңгіме бойынша – тіпті Браунның өзі айтқандай – режиссер Ларри Коэн музыканы «жеткіліксіз фанк» деп сынаған. Алайда Коэн «Black Caesar» (Hell Up in Harlem осы фильмдің жалғасы) DVD-нің аудиокомментарийінде American International Pictures компаниясының басшылары Браунның «Black Caesar» және «Slaughter's Big Rip Off» фильмдеріне күтілгеннен гөрі ұзақ әндер тапсырғанына наразы болғанын және Motown Records компаниясымен келісімге келгенін мәлімдеді. Коэн Гарлемде Браунның музыкасының болмауы әлі де «жүрегін ауыртатынын» айтты. Альбом Soul альбомдар тізімінде екі апта бойы бірінші орынды иеленді және Pop альбомдар тізімінде топ-40-қа енді. Бұл Браунның алтын сертификат алған жалғыз студиялық альбомы. The Payback Браунның мансабындағы ең табысты туындылардың бірі саналады және қазіргі кезде сыншылар оны маңызды фанк альбомы деп бағалайды. Кек алу тақырыбындағы атау трегі, R&B хиттерінің бірі, оның ең танымал әндерінің бірі және музыка продюсерлері үшін үлгілердің мол көзі болып табылады. Музыкалық тұрғыдан альбом көбінесе циклдық грувтер мен джемдерден тұрады, бірақ «Doing the Best I Can» және «Forever Suffering» сияқты тректерде жұмсақ соул дыбысына да көшеді. Альбом 1992 жылы Алан Лидстің түсіндірмелерімен бірге қайта шығарылды.
The Payback is the 37th studio album by American musician James Brown. The album was released in December 1973, by Polydor Records. It was originally scheduled to become the soundtrack for the blaxploitation film Hell Up in Harlem, but was rejected by the film's producers, who dismissed it as "the same old James Brown stuff." A widely repeated story—including by Brown himself—that director Larry Cohen rejected the music as "not funky enough" is denied by Cohen. On the DVD commentary track for Black Caesar (to which Hell Up in Harlem is a sequel), Cohen states that executives at American International Pictures were already unhappy with Brown for delivering songs much longer than expected on Black Caesar and Slaughter's Big Rip Off and opted for a deal with Motown Records instead. Cohen said the absence of Brown's music from Harlem still "breaks [his] heart." It went to #1 on the Soul Albums chart for two weeks and cracked the Pop Albums chart in the Top 40. It was Brown's only studio album to be certified gold. The Payback is considered a high point in Brown's recording career, and is now regarded by critics as a landmark funk album. Its revenge themed title track, a #1 R&B hit, is one of his most famous songs and an especially prolific source of samples for record producers. Musically the album is largely cyclic grooves and jamming, but it also features departures into a softer soul based sound on tracks like "Doing the Best I Can" and "Forever Suffering". The album was reissued on single CD in 1992 with liner notes by Alan Leeds.