Америка Құрама Штаттары тобы және психоделикалық рок эволюциясы
The United States of America (album)
Психоделик рок, арт-рок туралы мақала. Топ құру, музыкалық стильдер, ән жазу процесі, топ мүшелерінің өнері мен этномузыкалық тәжірибесі жайлы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Психоделикалық рок
арт-рок
психоделикалық поп 1967 жылдың басында Бёрд Лос-Анджелес еркін баспасөзінің негізін қалаушы және редакторы Арт Кункинге келіп, анархист композитор Майкл Аньеллоны органшы ретінде шақырып, бірлесіп топ құру үшін ақша сұрады. Осы кезде Бёрд пен Московиц ажырасып, Московиц Нью-Йоркке қайтып кеткен еді, бірақ ол Бёрдтың Лос-Анджелеске оралып, топтың жетекші әншісі болу ұсынысын қабылдады. Топтың басқа мүшелері де авангардтық музыка мен этномузыкологиямен айналысқан. "Hard Coming Love" және "Coming Down" сияқты туындылар дәстүрлі психоделикалық рок музыкасына жақын болса, "Cloud Song" және "I Won’t Leave My Wooden Wife for You" сияқты басқалары осы үлгіден одан да алыстайды. Московиц осы туындының атауын және басқа да әуенді өзгерістер мен акценттерді ұсынды.
Psychedelic rock
art rock
psychedelic pop In early 1967, Byrd approached Art Kunkin, founder and editor of the Los Angeles Free Press, requesting money with which to form a band, in collaboration with anarchist composer Michael Agnello as organist. By this time, Byrd and Moskowitz had broken up, with Moskowitz returning to New York, but she accepted an offer from Byrd to return to Los Angeles and serve as the lead singer for the band. The other members of the band had also all been involved with avant garde music and ethnomusicology. While tracks such as "Hard Coming Love" and "Coming Down" more closely resemble traditional psychedelic rock music, others such as "Cloud Song" and "I Won’t Leave My Wooden Wife for You" divert further from this formula. while Moskowitz came up with the track's title and other tuneful changes and accents.
Қабылдау
Америка Құрама Штаттары бастапқыда шектеулі ғана баспасөзге ұсынылды. "Әуендері жұқпалы, үйлесімдері әрекетті әрі толыққанды қанағаттандырады. Ал ән мәтіні (Колумбия компаниясы ақылмен жағаға басып шығарған) - бәрінен де жақсы", - деп жазды Баррет Хансен 1968 жылы Rolling Stone журналына берген шолуында. Дегенмен ол альбомның "толыққанды қанағаттандыруға жетпейтінін" айтты, себебі топтың музыкалық шеберлігі "олардың идеяларына сай келмейді", атап көрсеткендей: "Дауыстар жатық және қызығушылық тудырмайды, техникалық немесе түсіндіру қабілеті төмен. Аспаптар өздеріне жүктелген міндеттерді шебер орындайды, бірақ тым механикалық түрде". Pitchfork-тың Камерон Макдональд альбомның "аналогтық жылдардағы көптеген электроакустикалық туындыларға тән ескірген электрондық эффекттерге қарамастан" "Моңтерей кезеңінің психоделикалық рок әріптестерінің жұмысынан жоғары тұратынын" мәлімдеді. Classic Rock Magazine оны "Психоделикалық роктан 16 үздік альбомның" бірі деп атады.
The United States of America was originally released to minimal press. "The tunes are infectious, the harmonies adventurous yet eminently satisfying. And the lyrics (which Columbia has wisely printed on the jacket) are the best thing of all", wrote Barret Hansen in his 1968 review for Rolling Stone. He nonetheless found that the album "falls short of being really satisfying" due to the band's musicianship being "not quite on a level with their ideas", noting: "The voices are flat and uninteresting, showing little technical or interpretive power. The instruments perform their assigned tasks adroitly, but all too mechanically." Pitchforks Cameron Macdonald said that the album "still stands above the work of most of their Monterey era, psych rock peers", despite the presence of some dated electronic effects typical of "many electro acoustic pieces from the analog years." Classic Rock Magazine cited it as one of the "16 Best Psychedelic Rock Albums".