Гималай тауларында кездесетін сатыр трагопаны (Tragopan satyra) – құс, қызыл мүйізді фазан. Өмір сүру ортасы, көрінісі, маусымдық мінез-құлқы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Сатир трагопаны (Tragopan satyra), сондай-ақ қызаң мүйізді фазан деп те аталады, Үндістан, Тибет, Непал және Бутанның Гималай тауларында кездесетін фазан. Олар ылғалды емен және рододендрон ормандарында, тығыз өсімдік жамылғысымен және бамбук тоғдарында мекендейді. Жазда 2400-4200 метрге дейін, ал қыста 1800 метр биіктікте болады. Аталықтарының ұзындығы шамамен 70 см. Жұптасу маусымында еркек сатир трагопандарының көк мүйіздері мен тамақ астындағы терісі (гулярлық ұшы) өседі. Олар мүйіздерін ісініп, тасқа жасырынып, аналықтарының өтіп кетуін күтеді. Аналықтары көрінген кезде, олар аналықтардың алдында әсем би көрсетеді. Би аяқталған соң, аталық толық бойына созылып, барлық әшекейлерін көрсетіп жатады. Аналықтары қоңыр түсті. Аталықтары әдетте қызыл түсті болып, көк, қара және ақ дақтармен, ұсақ нүктелермен безендірілген. Сатир трагопандары трагопандардың арасындағы ең аз қауіп төндірілген түрі болғанымен, олар әлі де көптеген қауіптерге тап болады. Бұл түрдің саны орташа деңгейде шағын деп есептеледі және олардың ареалында аулау мен мекендеу ортасының жоғалуына ұшырайды.
The satyr tragopan (Tragopan satyra) also known as the crimson horned pheasant, is a pheasant found in the Himalayan reaches of India, Tibet, Nepal and Bhutan. They reside in moist oak and rhododendron forests with dense undergrowth and bamboo clumps. They range from 2400 to 4200 meters in summer and 1800 meters in winter. The male is about 70 cm long. When it is mating season, male satyr tragopans grow blue horns and a gular wattle. When ready to display, they will inflate their horns and hide behind a rock, waiting for females to pass by. When one does, they will perform an elaborate display in front of the females. At the end of the display, the male will stretch to his full height and show off all of his ornaments. Females are brown. Males are usually red with blue, black, and white spots and freckles. Although the least threatened of the tragopans, satyr tragopans still face many threats. The species is thought to have a moderately small population that is subject to hunting and habitat loss throughout most of its range.
Таксономия
1750 жылы ағылшын табиғат зерттеушісі Джордж Эдвардс өзінің "Сирек құстардың табиғи тарихы" атты еңбегінің үшінші томына сатир трагопанының суреті мен сипаттамасын қосты. Ол бұл құсқа ағылшын тілінде "Мүйізді үнділік фазан" деген ат берді. Эдвардс өзінің қолмен боялған гравюрасын құстың спиртте сақталған басына және Лондондағы дәрігер Ричард Мидке жіберілген құстың толық суретіне сүйеніп жасады. Эдвардс бұл мысалдың Бенгалиядан келгенін ойлады, бірақ бұл қате, мысал Непалдан келген болуы мүмкін. 1758 жылы швед табиғат зерттеушісі Карл Линней өзінің "Systema Naturae" еңбегінің оныншы басылымын жаңартқанда, сатир трагопанын жабайы түйеқұспен бірге Meleagris туысына жатқызды. Линней қысқаша сипаттама берді, Meleagris satyra есімді екі атауын ойлап тапты және Эдвардстың еңбегін сілтеді. Сатир трагопаны қазір француз табиғат зерттеушісі Жорж Кувье 1829 жылы енгізген Tragopan туысына жатқызылады. Бұл түр монотипті болып табылады: ешқандай кіші түрлер танылмайды.
In 1750 the English naturalist George Edwards included an illustration and a description of the satyr tragopan in the third volume of his A Natural History of Uncommon Birds. He used the English name "The Horned Indian Pheasant". Edwards based his hand coloured etching on the head of the bird preserved in alcohol and a drawing of the whole bird that had both been sent to the physician Richard Mead in London. Edwards believed that the specimen had come from Bengal, but this is an error, the specimen probably came from Nepal. When in 1758 the Swedish naturalist Carl Linnaeus updated his Systema Naturae for the tenth edition, he placed the satyr tragopan with the wild turkey in the genus Meleagris. Linnaeus included a brief description, coined the binomial name Meleagris satyra and cited Edwards' work. The satyr tragopan is now placed in the genus Tragopan that was introduced in 1829 by the French naturalist Georges Cuvier. The species is monotypic: no subspecies are recognised.