Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футбол клубы
Australian rules football club
Ерте тарих
Жасөспірімдер турнирлерінде сынға түскеннен кейін, Кобург әрқашан жоғары деңгейге өтуге ұмтылды. Олар Мельбурн округтік қауымдастығына қосылып, 1913, 1914 және қайтадан 1920 жылы (чемпиондар және жеңімпаздар) жеңіске жетті, олардың күші 1921 жылдан 1924 жылға дейін Виктория футбол лигасының резервтеріне жолдама алуға көмектесті. Кобург 1925 жылы Виктория футбол қауымдастығына толыққанды клуб ретінде қабылданды – бұл VFL-ге қосылуға жауап ретінде болды.
After competing in junior competitions, Coburg was always keen to be promoted up the ranks. They joined the Melbourne District Association and were premiers in 1913, 1914 and again in 1920 (premiers and champions), their strength helped them get promoted to the Victorian Football League reserves from 1921 until 1924, Coburg was admitted as a senior club in the Victorian Football Association in 1925 – as a response to , and joining the VFL
Кобург VFA-да бірден табысқа жетті, алғашқы маусымында финалға шығып, 1926 жылдан 1928 жылға дейін үш мәрте қатарынан жеңімпаз атанды; алайда, бұл клубтың елу жылдан астам уақыт бойы жоғарғы дивизиондағы соңғы жеңісі болды. Кобург 1932 жылдан 1934 жылға дейін үш маусым қатарынан Норткотттан екінші орынды иеленді, сондай-ақ 1941 жылы да екінші орынды алды. Клуб 1928 жылы құрылғаннан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жастар/қосалқы құрамалар турнирінде үстемдік құрды, он үш маусымның ішінде тоғыз қосалқы жеңімпаз атанды, оның ішінде 1937 жылдан 1940 жылға дейін төрт рет қатарынан жеңіске жетті. Кобург VFA маттарындағы ең көп ойыншы саны бойынша екінші орында тұр, бұл 1933 жылғы Норткоттқа қарсы финалда тіркелді. Арыстандар 1930 және 1940 жылдары Лэнс Коллинз және Боб Пратт сияқты өнімді гол соққышыларды қабылдады. Коллинз 1936 жылы өзінің толық маусымында (1935 жылы жарақат алған және бір ойын ойнаған), жеке матчтарда 16, 12, 11 және 10 гол соғып, маусым ішінде 116 гол соқты; Кобург футбол клубында (VFA) өткізген 98 ойынында ол 432 гол соқты. VFL-ден лақтыру дәуірінің басында рұқсатсыз келген Боб Пратт Кобург үшін 1941 жылғы VFA маусымында 183 гол соқты, бұл VFA маусымындағы ең көп гол көрсеткіші болды, бірақ Уильямстауннан (VFA) Рон Тодд бұл рекордты жеңіп, 1945 жылы 188 гол соқты. Пратт пен Коллинз бір маусымда екі ойыншының соққан голдары бойынша рекордты бөліседі: олар 1941 жылы барлығы 256 гол соқты. Пратт "Сандрингем" футбол клубына қарсы матчта 22 гол соқты – бұл клубтық рекорд.
Coburg was immediately successful in the VFA, playing finals in its first season and winning three consecutive premierships from 1926 until 1928; however, these were the club's last top division premiership for more than fifty years. Coburg was runners up to the Northcote in three successive seasons from 1932 to 1934, and was also runners up in 1941. The club was dominant in the junior/seconds competition from its inception in 1928 up to World War II, winning nine seconds premierships in thirteen seasons, including four in a row from 1937 until 1940. Coburg has the second highest number of reported players in a VFA match, which occurred in the 1933 grand final against Northcote. The Lions gained prolific goal kickers Lance Collins and Bob Pratt during the 1930s and 1940s. Collins, in his first full season in 1936 (he was injured in 1935 and played one game), kicked 16, 12, 11 and 10 goals in separate games to kick 116 goals for the season; in 98 games for Coburg Football Club (VFA) his tally was 432 goals. Bob Pratt, who crossed from the VFL without a clearance early in the throw pass era, kicked 183 goals in the 1941 VFA season for Coburg, which was then the highest number of goals kicked in a VFA season until Ron Todd of Williamstown (VFA) beat that record and kicked 188 goals in 1945. Pratt and Collins together hold the record for the most goals by two players in a season: they kicked a total of 256 goals in 1941. Pratt kicked 22 goals in a match against Sandringham Football Club: a club record.
1965-1970: Қаржылық күрес
Клубтың өмір сүруі 1965 жылы Кобург қаласы Кобург Овалды VFL-дің Солтүстік Мельбурн футбол клубына жалға берген кезде қауіп төнді, бұл клубты өз алаңынан айырды. Кеңес шешіміне қарсы күресуге тырысқаннан кейін, клуб Солтүстік Мельбурнмен бірігуге келісті, нәтижесінде он төрт комитет мүшесі клубты тастап, бірігу аясында Солтүстік Мельбурнға көшті; алайда, бірігуге қарсы болған комитет мүшелері мен өмірлік мүшелер қарсы комитет құрды және VFA атқару комитетінің қолдауымен 1965 жылы Кобургты тәуелсіз клуб ретінде жұмыс істеуге қол жеткізді, Порт Мельбурнда ойындар өткізіп. Клубтың болашағы жаңа, тұрақты алаң табылғанша күмәнді болып қала берді; бірақ Солтүстік Мельбурнның Кобург Овалға көшуі, ұзақ мерзімдік болу жоспарланғанмен, тек бір маусымға созылды, бұл Кобургқа Кобург Овалға оралып, 1966 жылдан бастап қызметін жалғастыруға мүмкіндік берді. Кобургтен J. J. Liston кубогын жеңген жалғыз ойыншы 1967 жылы Джим Салливан болды. 1943 жылға дейін VFA-дағы үздік ойыншыға берілетін сыйлық – «Рекордер кубогы» болды. Кобург VFA жеңімпаздары қатарында Питер Ревилл (бұрынғы Оңтүстік Мельбурн VFL) 1936 жылы бірдей жеңімпаз атанды, ал 1927 жылы Э. «Сноу» Мартин жеңіске жетті. Клуб статистикасы бойынша Джим Салливан 1969 жылы бір ойында 54 допты тепкен, бұл жоғары деңгейдегі футболда екінші, ал VFA турнирінде ең жоғары көрсеткіш.
The club's existence was threatened in 1965, when the City of Coburg leased Coburg Oval to the VFL's North Melbourne Football Club, leaving the club without a home ground. After going into debt attempting to fight the council's move, the club came to an arrangement to merge with North Melbourne, and fourteen committeemen left the club and moved to North Melbourne as part of the merge; but, dissenting committeemen and life members opposed to the merger formed a rival committee, and with the support of the VFA executive, were able to continue operating Coburg as a stand alone club in 1965, playing games in Port Melbourne. The club's future was still in doubt until it could find a new permanent home ground; but North Melbourne's move to Coburg Oval, which was intended to be long term, ended up lasting only one season, allowing Coburg to return to Coburg Oval and continue operating there from 1966 onwards. The only J. J. Liston trophy winner for Coburg was Jim Sullivan in 1967. Prior to 1943 the Best and Fairest Award in the VFA was the 'Recorder Cup'. Coburg VFA winners were Peter Reville (ex South Melbourne VFL) who was the equal winner in 1936 and E. "Snowy" Martin in 1927. Jim Sullivan was credited by club statistics to have amassed 54 kicks in a match in 1969, which is the second highest recorded in senior football competition and the highest in the VFA competition.
1978-1990: Премьерлік және қайта жаңғыру
Көп жылдық тоқыраудан кейін клуб 1970-ші жылдардың соңында жаңа өркендеуді басынан өткерді, ал 1990-шы жылға дейін сәттілік кезеңі жалғасты. Осы кезеңде клуб үш мәрте чемпион атанды (1979, 1988 және 1989), тағы екі рет күміс жүлдегер болды (1980 және 1986) және төрт рет кіші лигада жеңіске жетті (1980, 1986, 1988 және 1989). Алайда, осы жылдары клубтың алаңнан тыс жағдайы тұрақсыз болды және 1982–83 жылдары клубтың тарап кету қаупі туды. VFA ардагері Фил Клири осы матчтардың барлығында ойыншы немесе бапкер ретінде қатысты.
After many years in the doldrums, the club enjoyed somewhat of a rebirth in the late 1970s, with a continued period of success until the 1990. During that time, the club won three flags (1979, 1988 and 1989), finished runner up another two times (1980 and 1986) and won four minor premierships (1980, 1986, 1988 and 1989). Even so, the club's off field position was not secure during this time, and the club was at risk of folding in 1982–83. VFA legend Phil Cleary was a member of all these games, as either a player or a coach.
1990-1998: Жай жылдар
1970 және 1980 жылдардағы табысқа жеткеннен кейін, 1990 жылдар Кобург үшін қиын жылдар болды. 1992 жылы клубтың аңызы Фил Клири бас жаттықтырушы лауазымынан кеткен соң, клуб Алекс Иесеауленконы жалдады, ол 1993 жылы команданы жеңіссіз маусымға жеткізді. Содан кейін Кобург 1997 және 1998 жылдарғы маусымдарда соңғы орында қалды.
After the success of the 1970s and 80s, the 1990s proved to be lean years for Coburg. After the departure of club legend Phil Cleary as coach in 1992, the club hired the services of Alex Jeaseaulenko, who coached the club to a winless season in 1993. Coburg would subsequently go onto finish last in both the 1997 and 1998 seasons.
1999-2000: Кобург-Фицрой Арыстандары
1999 және 2000 жылдардың маусымдарында Кобург Фицрой футбол клубымен серіктестікке түсті. 1884 жылдан 1896 жылға дейін VFA-да, ал 1897 жылдан 1996 жылға дейін VFL/AFL-де ойнаған Фицрой клубы 1996 жылдың соңында Брисбен Лайонс құрылғаннан кейін өз футбол командасын ұстамай, әкімшілік құрылымын сақтап қалды. Адамгершілікке жақын демеушілік келісім бойынша Кобург Кобург Фицрой Лайонс деп аталды және 1999 жылдың тамыз айының басында жаңа атауын қабылдады. Клуб негізгі түстер ретінде көк және қызыл түстерді сақтап, Фицройдың қызыл, қара көк және алтын түстерін қосымша жиын ретінде пайдаланды.
For the 1999 and 2000 seasons, Coburg entered into a partnership with the Fitzroy Football Club. Fitzroy, which had played in the VFA between 1884 and 1896, then in the VFL/AFL from 1897 until 1996, no longer operated a football team following the creation of the Brisbane Lions in late 1996, but it still had an administrative presence. Under what was effectively a sponsorship arrangement, Coburg became known as the Coburg Fitzroy Lions, taking its new name at the beginning of August 1999. The club retained navy blue and red as its main colours, but adopted Fitzroy's red, royal blue and gold colours as an alternative strip
Үй ойындарына көптеген Lions жанкүйерлері қатысқанына қарамастан, қаржылық қиындықтар мен AFL-дің ықпалы Кобургты AFL резервтік командасымен бірігуге мәжбүр етті, ал Фицроймен жасалған серіктестік 2000 жылғы маусымның соңында тоқтатылды.
Despite large crowds of both Lions fans attending the home games, financial problems and AFL pressure, meant that Coburg were forced to align with an AFL reserves side, and the partnership with Fitzroy was severed at the end of the 2000 season.
2001-2013 жылдар: Ричмонд сәйкестігі
2001 жылдан 2013 жылға дейін Кобург AFL-дің «Ричмонд» футбол клубымен байланыс орнатты, осының арқасында «Ричмонд» клубының ойыншылары АФЛ-дегі ойындарға қосылмағанда Кобургтың негізгі құрамында ойнау мүмкіндігіне ие болды. Осы кезеңде клуб «Арыстандар» есімін «Тигрлер» деп өзгертті. Бұл жылдардағы ең жақсы нәтиже 2007 жылы тіркелді, онда негізгі құрам күміс жүлдегер атанды, ал резервтік команда чемпионатты жеңіп алды.
From 2001 until 2013, Coburg had an alignment in place with the AFL's Richmond Football Club, which saw Richmond's players eligible to play senior football for Coburg when not selected in the AFL. During this time, the club changed its nickname from the Lions to the Tigers. Its best performance during that time was during 2007, when the seniors finished as runners up and the reserves side won the premiership.
2014 қазіргі уақыт: Арыстандардың оралуы
2013 жылғы маусым аяқталғаннан кейін «Ричмонд» футбол клубымен байланыс үзілді; «Кобург» 2014 жылдан бастап VFL лигасының дербес аға клубы ретінде жұмысын қайта бастады және «Арыстандар» деген есімді қайта алды. Клуб дербес жұмыс істеуге оралғаннан бері әлі ешқандай жетістікке қол жеткізе алмады және 2021 жылғы маусымды есептемегенде, осы кезеңде төрттікке кірмейтін командалардың қатарынан шыққан емес. Осы жылдар ішінде клубты Питер Герман (2014–2017), Ли Адамс (2018–2019) және Эндрю Стерджесс (2020–2022) басқарды. 2022 жылдың 14 қарашасында бұрынғы «Коллингвуд» клубының дамытушы жаттықтырушысы Джейми Кэссиди Макнамара Стерджестің күтпеген кетісінен кейін екі жылдық келісім шарты бойынша «Арыстандардың» жаңа аға жаттықтырушысы болып тағайындалды, ол 2023 жылдан бастау алады.
The affiliation with the Richmond Football Club ended after the 2013 season; Coburg returned to operations as a stand alone senior club in the VFL from 2014, and returned to the nickname "Lions". The club is yet to achieve any success since its return to stand alone operation, and has not finished outside the bottom four during this period, with the exception of the 2021 season. During this time, the club was coached by Peter German (2014–2017), Leigh Adams (2018–2019) and Andrew Sturgess (2020 2022). On 14 November 2022, former Collingwood Development Coach Jamie Cassidy McNamara was appointed as the Lions new Senior Coach on a two year deal commencing in 2023, following the shock departure of Sturgess.
Клубтың белгілері
Кобург 1925 жылдан 2001 жылға дейін "Арыстандар" деп белгілі болды. Логотип қалқан түрінде жасалған және 2001 жылы Ричмондпен біріккенге дейін қолданылды. Ричмондпен біріккеннен кейін клуб логотипі мен лақап атын "Тайгерлерге" өзгертті. Тайгердің дизайны сол кездегі Ричмонд логотипімен бірдей болды. Түс схемасы Кобургтің түсіне сәйкес өзгертілді, осылайша клуб өзінің айрықша белгілерін сақтап қалды. Бұл логотип 2013 жылы байланыс үзілгенге дейін қолданылды. Клуб 2014 жылы тарихына оралып, қайтадан "Арыстандар" атанды. Арыстан елтаңбаға қайта оралды. Дегенмен, орам "Арыстандардың" және "Тайгерлердің" бірлескен кезеңінен қалған.
Coburg competed as the Lions from 1925 until 2001. The logo was presented in a shield format and was used until the Richmond alignment in 2001. Under its alignment with Richmond, the club changed its logo and its nickname to the Tigers. The design of the Tiger is based around Richmond's logo, which was identical at the time. The colour scheme was changed to match that of Coburg's so the club could still have some of its identity. This was the logo until the severing of the link in 2013. The club went back to its roots in 2014, and became the Lions again. The Lion was back on the emblem. However, the scroll remained from the Lions' tenure with the Tigers.
Жарыстар
Клубтың Порт-Мелбурн, Уильямстаун және Престон клубтарымен қарым-қатынасы шиеленіске толы. Порт-Мелбурнмен бәсекелестік 1980 жылғы VFA маусымында екі клубтың да аса қатыгез ойындарынан туындады, бұл 1980 жылғы финалда Порттың 11 ұпаймен жеңісімен аяқталды. 2018 жылы "Арыстандар" клубының капитаны Том Гудвин "Порт-Мелбурн" клубына өтіп кеткені және 2021 жылы олардың жұлдызды жартылай қорғаушысы Маркус Лентини де "Боро" клубына қосылғаннан кейін бұл қарсылық күшейді. Уильямстаунмен бәсекелестік 1980-ші жылдарда басталды. "Сиглз" 1986 жылғы VFA чемпионатында Кобургты аз айырымымен жеңгеннен кейін, "Арыстандар" 1988 және 1989 жылдары Уильямстаунды екі рет жеңіп, тізбектеп жеңіске жетті. Кобург пен Престон/Солтүстік Буланттар арасында күшті жергілікті бәсекелестік бар және олар Белл-стрит шайқасында бақ сынасады.
The club has strong rivalries with Port Melbourne, Williamstown and Preston. The rivalry with Port Melbourne stems from both clubs particularly spiteful encounters throughout the 1980 VFA season culminating in the 1980 grand final which Port won by 11 points. This was added to further in 2018 when Lions captain Tom Goodwin walked out of the club to play for Port Melbourne and later in 2021 when its star midfielder Marcus Lentini also joined the Borough. The rivalry with Williamstown originated in the 1980s. After the Seagulls narrowly beat Coburg to claim the 1986 VFA premiership, the Lions would go back to back in 1988 and 1989 beating Williamstown on both occasions. Coburg and the Preston/Northern Bullants share a strong local rivalry and compete in the Battle of Bell Street.
Үй алаңы
Кобург Сити Овал – Кобург Футбол Клубының тарихы бойындағы үй алаңы, 1965 жылғы VFL маусымында Солтүстік Мельбурн Футбол Клубының үйі болған кезден басқа. Сол маусымда Кобург өз үй матчтарын Порт Мельбурндағы Солтүстік Порт Овалда өткізді. Алаңның оңтүстік жағында қақпаға жақын үлкен трибуна бар. Қалған бөлігін террасалар қоршап тұр. Алаңның сыйымдылығы 15 000 адамға дейін, ал ең көп көрермен саны 21 695 адамды құрады. Шамамен 3 000–5 000 адамға отыруға орын бар. 2011 жылдан бастап Кобург Сити Овал Мантелло Холден Овал деп аталды. 2014 жылы клубтың бас менеджері Крейг Лис Piranha Foods Snack Food Manufacture компаниясымен үш жылдық атау құқығы туралы келісімге қол қойды, соның нәтижесінде алаң 2016 жылға дейін Piranha Park деп аталды. 2016 жылдың қыркүйегінде атау құқығы келісімі тағы үш маусымға ұзартылды. 2020 жылдың басынан 2021 жылдың мамыр айына дейін алаңға қажетті жаңарту жұмыстары жүргізілді, оның ішінде трибуна, клуб кеңселері, клубтық жайлар және алаң дренажы жаңартылды. Оның орнына 2021 жылы Кобургтың екі командасы Оңтүстік-Шығыс әйелдер футбол лигасының Жоғары және Екінші дивизиондарында өнер көрсетті. Екеуі де 2023 жылғы маусымға дайындықпен Викториялық Әуесқой Футбол Ассоциациясына қосылды.
Coburg City Oval has the home ground of the Coburg Football Club throughout its history, except in 1965, when it served as the home of the North Melbourne Football Club in the VFL season; during that season, Coburg played its home matches at North Port Oval in Port Melbourne. The ground has a grandstand on the southern end near the goals. Terraces surround the rest of the ground. The capacity of the ground is 15,000, and the highest attendance recorded was 21,695. There are seats for approximately 3,000–5,000 people. From 2011, Coburg City Oval was known as Mantello Holden Oval. In 2014, club General Manager Craig Lees signed a three year naming rights deal with Piranha Foods Snack Food Manufacture | Snack Food Supplier | Snack foods, with the ground to be known as Piranha Park until 2016. The Naming Rights deal was extended for another three seasons in September, 2016. From early 2020 to May 2021 the ground underwent a much needed redevelopment, with works done on the grandstand, club offices, club facilities, and ground drainage. Instead, in 2021 two Coburg sides competed in the Premier and Second Division of the South Eastern Women's Football competition. Both joined the Victorian Amateur Football Association ahead of the 2023 season.
Қауымдастық
Кобург футбол әлемінде жергілікті Меррибек қауымдастығымен жұмысы үшін көшбасшы ретінде танылады. Олар NAIDOC апталығындағы ойын арқылы халықпен тығыз байланыс орнатып, сондай-ақ клубтың аңызы Фил Клиридің 1987 жылы бұрынғы серігімен қасіретті қаза тапқан қарындасының құрметіне арналған, үй ішіндегі зорлық-зомбылыққа назар аудару мақсатындағы жыл сайынғы Вики Клири ойынын өткізеді. Клуб Эссендон аудандық футбол лигасының жасөспірімдер турнирінде «Кобург жасөспірімдер футбол клубы» ретінде де бақ сынасады.
Coburg is seen as a leader in the football world for its work in the local Merri bek community. They have close ties with indigenous community through their NAIDOC week game, and also hold the annual Vicky Cleary game, which is a domestic violence awareness raiser dedicated to the late sister of club legend Phil Cleary, who was tragically killed by an ex partner in 1987. The club also competes in the Essendon District Football League's junior competition as the Coburg Junior Football Club.