Чикагодағы үлестірілген жиілікті радиостанса WCRW тарихы

Кіріспе

Иллинойс штаты, АҚШ-тағы AM радиостанциясы, Чикагодағы ортақ эфирлік станция.

WCRW – Чикаго, Иллинойс штатындағы AM радиостанциясы. 1996 жылға дейін WEDC және WSBC есімді тағы екі станциямен бірге "ортақ уақыт" жиілігінде жұмыс істеді, олар күннің әр бөлігінде хабар таратуға бөлінген.

Тарих

1926 жылы радиоинженер Клинтон Уайт осы станцияны құрды. Бастапқыда ол 720 кГц жиілігінде жұмыс істеді. Уайт пен оның әйелі Жозефина станцияда команда ретінде жұмыс істеді, екеуі де эфирдегі міндеттерді бөлісті. Жозефина өзінің бірінші әйел диско-жокей екенін мәлімдеді. Уайттар достары мен көршілерін радиостанциясымен көңілдерін көтеріп жүргенімен, бұл бағдарлама станцияның жұмыс шығындарын өтемеді. Олар станцияның эфир уақытының бөліктерін басқаларға сату арқылы қаржылық тұрақтылықты сақтауға тырысты. Неміс, итальян және швед тілдеріндегі бағдарламалар станцияның шығындарын жабуға көмектесті. WCRW өзінің жиілігін WHT (Чикаго мэрі Уильям Хейл Томпсонға тиесілі) және WIBO радиостанцияларымен бөлісе бастады. Оның жиілігі жақын арада өзгерді: алдымен 760 кГц-қа, содан кейін 1340 кГц-қа, онда олардың жаңа уақытты бөлісу серіктестері WPCC және WFKB станциялары болды. 1927 жылы АҚШ Конгресі Радио заңын қабылдады, ол Федералды радио комиссиясының (ФРК) құрылуына әкелді. Бастапқыда станцияларға 1927 жылдың 3 мамырынан бастап бірқатар уақытша рұқсаттар берілді. Сонымен қатар, егер олар жұмысын жалғастырғылары келсе, жаңа "қоғамдық мүдде, ыңғайлылық немесе қажеттілік" стандартына сай келетінін анықтаудың алғашқы қадамы ретінде 1928 жылдың 15 қаңтарына дейін ресми лицензиялық өтінішті тапсыруы керектігі туралы хабардар етілді. 1928 жылдың 25 мамырында ФРК жалпы 32-ші бұйрығын шығарды, ол 164 радиостанцияға, соның ішінде WCRW-ге: "Сіздің болашақ лицензияға берген өтінішіңізді қарастырғаннан кейін, оны беру қоғамдық мүддеге, ыңғайлылыққа немесе қажеттілікке қызмет етпейтіні анықталды" деп мәлімдеді. Бұл процесте станцияның шет тілдеріндегі бағдарламалары көмектесті, комиссияны лицензиясын сақтап қалуға көндірді, алайда станция федералдық сотта қуатты азайту туралы бұйрықты күштен шығаруға сәтсіз тырысты. 1928 жылдың 11 қарашасында ФРК 40-шы жалпы бұйрықты іске асыру нәтижесінде станциялардың тарату жиіліктерін кең ауқымды қайта бөлуді жүзеге асырды. WCRW 1210 кГц жиілігіне тағайындалды, ал WSBC және WEDC станцияларымен уақытты бөлісу шарты жасалды, олар да этникалық бағдарламаларды таратты. Келесі жылы Уайттар станцияны Чикагоның Алтын жағалауындағы Пайн Гроув және Диверсидегі Елшілік қонақ үйіне көшірді. WCRW енді өзін "Алтын жағалау станциясы" деп таныстыра бастады. WEDC және WSBC-мен жасалған келісім бойынша WCRW күніне бес сағат қана эфирде болуы керек еді, ал қалған 24 сағат екі станцияға бөлінді. Чикагодағы 1240 жиілігін бөлісетін үш станция үш түрлі жерден, үш бөлек таратушы орталықтардан жұмыс істеді және олар келесі 70 жыл бойы осы жиілікті бөлісіп пайдаланды. 1920-жылдардан 1960-жылдарға дейін үш станцияның менеджерлері жыл сайын кездесіп, хабар тарату уақытын белгіледі. Клинтон Уайт 1963 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанда, Жозефина Эд Джекерді менеджер, бас инженер және меншік серіктесі ретінде шақырды. Джекердің басқаруымен WCRW-ның қуаты бірінші 250 ваттқа, содан кейін 1000 ваттқа дейін артты. Уақыт өте келе, станцияның бағдарламалары қызмет көрсететін этникалық топтар өзгерді, ақырында оның бес сағаттық эфирінің көп бөлігі испан тіліндегі бағдарламаларға айналды. Жозефина Уайт қайтыс болғаннан кейін WCRW-ның толық меншігі Джекерге, ал соңында оның қызына өтті. 1989 жылы станция Елшілік қонақ үйінен Чикагоның солтүстік-батысындағы Милуоки және Брин-Маур маңындағы студияларға көшті. 1995 жылдың маусым айында WSBC-нің иесі болған Дэниел Ли WCRW-ді 500 000 долларға сатып алды. 1996 жылдың 17 маусымында WCRW соңғы рет эфирге шықты, бұл Клинтон мен Жозефина Уайттар алғаш рет эфирге шыққаннан кейін шамамен 70 жыл өткен соң болды. Алайда, WCRW Федералды байланыс комиссиясынан 2006 жылдың маусым айына дейін ресми түрде өшірілген жоқ.

Clinton White, a radio engineer, started the station in 1926. It initially operated on 720 kHz from studios at Waveland and Pine Grove on Chicago's north side. White and his wife, Josephine, worked at their station as a team, with both sharing the on air duties. Josephine claimed to be the first female disk jockey. While the Whites entertained friends and neighbors with their radio station, this programming was not able to pay the station's operating expenses. They were able to stay afloat by selling segments of the station's air time to others. German, Italian, and Swedish language programs paid the bills. WCRW began sharing its frequency with radio stations WHT (owned by Chicago mayor William Hale Thompson) and WIBO. Its frequency soon changed: first to 760 kHz and then to 1340 kHz, where their new time sharing partners were stations WPCC and WFKB. In 1927, the U. S Congress passed the Radio Act of 1927, which led to the establishment of the establishment of the Federal Radio Commission (FRC). Stations were initially issued a series of temporary authorizations starting on May 3, 1927. In addition, they were informed that if they wanted to continue operating, they needed to file a formal license application by January 15, 1928, as the first step in determining whether they met the new "public interest, convenience, or necessity" standard. On May 25, 1928, the FRC issued General Order 32, which notified 164 stations, including WCRW, that "From an examination of your application for future license it does not find that public interest, convenience, or necessity would be served by granting it." The station's foreign language programming was helpful in this process, convincing the commission that it should remain licensed, although the station made an unsuccessful attempt in federal court to reverse an ordered reduction in power. On November 11, 1928, the FRC implemented a major reallocation of station transmitting frequencies, as part of a reorganization resulting from its implementation of General Order 40. WCRW was assigned to 1210 kHz kHz, with a time sharing partnership with stations WSBC and WEDC, who also broadcast ethnic programming. The next year, the Whites moved the station into the Embassy Hotel at Pine Grove and Diversey, on Chicago's Gold Coast. WCRW then began identifying itself as "The Gold Coast Station". The agreement with WEDC and WSBC called for WCRW to be on the air only five hours a day; the remainder of the 24 hours was divided between the other two stations. The three stations sharing the 1240 frequency in Chicago operated from three different locations with three separate transmitter sites; they continued to share this frequency for the next 70 years. From the 1920s through the 1960s, the three station managers met annually to decide their broadcasting hours. When Clinton White died of a heart attack in 1963, Josephine brought Ed Jacker in as manager, chief engineer and ownership partner. Under Jacker's management, WCRW's power was increased, first to 250 watts and then finally to 1,000. As time passed, the ethnic groups served by the station's programming changed; eventually most of its five hours on the air became Spanish language programming. After Josephine White's death, total ownership of WCRW went to Jacker, and eventually to his daughter. In 1989, the station left the Embassy Hotel for studios near Milwaukee and Bryn Mawr, on Chicago's northwest side. Daniel Lee, who was now the owner of WSBC, purchased WCRW in June 1995 for $500,000. On June 17, 1996, WCRW signed off for the last time, almost 70 years after Clinton and Josephine White initially took to the airwaves. However, WCRW was not formally deleted by the Federal Communications Commission until June 2006.