Львов профессорының қаны: Роман Лонгшамп де Бериер тағдыры
Roman Longchamps de Bérier
Польшалық заңгер Роман Лоншамп де Берие (1883-1941) – азаматтық құқық сарапшысы, Львов университетінің соңғы ректоры. Нацистердің құрбаны болды. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Роман Лонгшамп де Бериер (1883–1941) – поляк заңгері және университет профессоры, өзінің буынындағы азаматтық құқық саласындағы ең көрнекті мамандардың бірі және нацистік оккупацияға дейін Львов Ян Казимеж университетінің соңғы ректоры болды. Ол Львов профессорларының жаппай қырғынында қаза тапты.
Roman Longchamps de Bérier (1883–1941) was a Polish lawyer and university professor, one of the most notable specialists in civil law of his generation and the last rector of the Jan Kazimierz University of Lwów before Nazi occupation. He was murdered in what became known as the Massacre of Lwów professors.
Өмірбаян
Роман Лонгшамп де Бериер 1883 жылы Львовта (қазіргі Львов) дүниеге келді, ол кезде Австрия-Венгрияның Галисия аймағындағы қала болған. Оның әулеті 17-ғасырда Франциядан кеткен, француз тегінен тараған белгілі бір отбасы еді. Отбасының тегі қала маңындағы "Лонсановка" (қазіргі Лонсановка) деген атауды алған бір шағын ауылға берілді. Лемберг университетінде оқуын аяқтағаннан кейін ол азаматтық құқық саласында мамандық алды. 1918 жылы Львов шайқасы (1918) мен одан кейінгі Польша-Украина соғысында ерікті болып қызмет етті. 1920 жылы Львовтың Ян Казимир атындағы университетінің заң факультетінде профессор болды. Екі жылдан кейін ол Польша Республикасының Кодификация комиссиясының мүшесі болып тағайындалды, онда Польша азаматтық құқығын дайындауға қатысты. 1931 жылы Польша Ғылым академиясының мүшесі болды, ал 1936 жылы – өкілеттіктерді шешу трибуналының мүшесі болып тағайындалды, бұл орган заң шығару, атқару және сот билігі арасындағы дауларды реттеуде маңызды рөл атқарды. 1939 жылғы Польша қорғаныс соғысы басталғаннан кейін, ол "Львовты қорғау азаматтық комитетін" құрушылардың бірі болды, ол қала қоршауда болған кезде қорғаныс шараларын ұйымдастырды. Львов советтік билікке беріліп, КСРО құрамына қосылғаннан кейін ол лауазымынан босатылды, бірақ университет профессоры ретінде қызметін жалғастырды. 1941 жылдың 4 шілдесінде неміс-совет соғысы басталғаннан кейін, ол нацистермен тұтқындалып, Львов профессорларының жаппай қырғынында қаза тапты. Ол Тадеуш Бой-Желенскиймен бірге кофе ішіп отырғанда атып өлтірілді, Бой-Желенский ресми тізімде болмағанмен, сол кезде оның да қазасы болды. Осы қырғынның құрбандарының арасында оның үш ұлы да болды: Бронислав (1916 ж.т.), Зигмунт (1918 ж.т.) және Казимеж (1923 ж.т.).
Roman Longchamps de Bérier was born in 1883 in Lwów (now Lviv), then a city in Austro Hungarian Galicia, to a notable family of distant French extraction who left France in the 17th century. The family name gave its moniker to one of the suburbs of the city, "Lonszanówka" (modern Lonsanivka). After finishing his studies at Lemberg university he became a specialist in civil law. In 1918 he served as a volunteer during the Battle of Lwów (1918) and the ensuing Polish Ukrainian War. In 1920 he became a professor at the Faculty of Law of the renamed Jan Kazimierz University of Lwów. Two years later he was appointed member of the Commission of Codification of the Republic of Poland, where he took part in preparation of Polish civil law. In 1931 he became a member of the Polish Academy of Skills and in 1936 he was appointed member of the Competention Tribunal, one of the bodies central to solving conflicts between the legislative, executive and judicial branches of government. After the outbreak of the Polish Defensive War of 1939 he was one of the co founders of the "Civilian Committee of the Defence of Lwów" that organized the defensive measures for the city during the siege of that city. After the city surrendered to the Soviets and was annexed by the USSR he was relieved of his office, but remained one of the professors of the University. After the outbreak of the Russo German War on 4 July 1941 he was arrested by the Nazis and murdered in what became known as the massacre of Lwów professors. Specifically, he was shot dead while at a coffee with Tadeusz Boy Żeleński, who was also killed at the same time despite being absent from the official proscribed list. Among the victims of the massacre were also three of his sons: Bronisław (b. 1916), Zygmunt (b. 1918) and Kazimierz (b. 1923).