Кіріспе
Америкалық тарихшы Пегги Энн Паско (18 қазан 1954 – 23 шілде 2010) – американдық тарихшы. Ол Орегон университетінде Солтүстік-Батыс және Тынық мұхиты тарихының Бекман профессоры және этникалық зерттеулер профессоры болды. 1996 жылдан 2010 жылдың 23 шілдесінде қайтыс болғанға дейін Орегон университетінің тарих кафедрасының мүшесі болды. Университетте жұмыс істегенге дейін Паско Юта университетінде ассистент, содан кейін доцент болып жұмыс істеді, онда әйелдер тарихы, нәсіл және сексуалдық тақырыптары бойынша курстар оқытты. Пасконың жұмысы нәсіл, гендер және сексуалдық тарихына қатысты, оның ішінде заң және АҚШ-тың батысына ерекше назар аударылған. Джордж Липсиц, Эрл Льюис, Джордж Санчес және Дана Такагимен бірге Паско Калифорния университетінің баспасынан шыққан "Этностық зерттеулер" атты ықпалды "Американдық жолдар тоғысқан жері" кітаптар сериясын редакциялады. Паско осы лауазымды 15 жыл бойы иеленді. Бютте өскен тәжірибесі Паско үшін АҚШ-тың батысындағы көпұлтты тарихқа өмір бойы қызығушылық тудырды. Ол 1977 жылы Монтана мемлекеттік университетінің тарих мамандығын, 1980 жылы Сара Лоуренс колледжінің әйелдер тарихы бойынша магистрін бітірді және 1986 жылы Стэнфорд университетінен американдық тарих бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Паско мен оның 30 жыл бойы бірге өмір сүрген серіктесі екі қызы бар еді. Пасконың нәсілдер аралық некеге деген қызығушылығы 1991 жылы "Раса, гендер және мәдениаралық қатынастар: Нәсілдер аралық неке туралы" атты Дженсен сыйлығын жеңіп алған мақала жазғаннан бастау алды; ал тағы бір мақаласы, "20 ғасырдағы Америкадағы нәсілдер аралық некеге қатысты заң, сот істері және идеологиялар" 1997 жылы "Америка: Тарих және өмір" сыйлығын жеңіп алды. "Табиғи түрде" кітабы – АҚШ-тағы нәсілдер араласқандыққа қатысты заңдарды зерттеуге арналған жиырма жылға жуық зерттеулердің нәтижесі. Пасконың алғашқы докторлық жұмысы және "Құтқару қатынастары: Америка батысындағы әйелдердің моральдық билігін іздеу" (1874–1939) атты алғашқы кітабы географиялық тұрғыдан АҚШ-тың батысына бағытталған болса, "Табиғи түрде" кітабы американдық тарихтың әртүрлі кезеңдерінде әртүрлі штаттар мен географиялық аймақтарда нәсілдер аралық некелердің әртүрлі түрде қалай бақыланғанын қарастырады. 1860 жылдарда – "мисцегенация" сөзі (араласу және түр) кеңінен қолданыла бастаған кезден бастап 1967 жылғы "Лавинг против Вирджиния" ісіне дейінгі ұзақ кезеңді қамтитын Паско заң теориясын, сот куәлігін, ауызша тарихты және БАҚ мұрағаттарын біріктіріп, АҚШ-тағы мисцегенация заңының ұзақ және күрделі тарихын көрсетеді және осы қатыгез заңдардың әсеріне ұшыраған адамдардың көптігін түсіндіреді. Кітап тоғыз тараудан тұрады және төрт бөлімге бөлінген: 1) Мисцегенация заңы және конституциялық теңдік, 1863–1900, 2) Мисцегенация заңы және нәсілдік жіктеу, 1860–1948, 3) Мисцегенация заңы және оның қарсыластары, 1913–1967, және 4) Түссіздік саясаты, 1967–2000. Бірінші бөлімде ертедегі американдық азаматтық нормаларының гендерге және сексуалдыққа байланысты екендігі қарастырылады және расалар арасындағы "жасырын заңсыз сексуалдық қатынастар" мәселесі Азамат соғысы мен құлдықты жоюдан кейінгі қайта құру кезеңдерінде қалай қызу мәселеге айналғаны көрсетіледі. Екінші бөлімде үкіметтің түрлі нәсілдер мен ұлыстардың арасындағы некелерді қылмыстық деп санайтын заңнама арқылы осындай "жасырын" қатынастарды қалай қадағалап, басқарып, шектеулері қарастырылады, ал кітаптың үшінші бөлімінде 1960 жылдардың қарсылық қозғалыстары осы кемсітушілік әрекеттерге қалай қарсылық білдіргені қарастырылады, бұл "Лавинг против Вирджиния" сотымен аяқталды. Кітаптың бұл бөлімі "Лавинг" ісінен бері нәсіл және нәсілдер аралық жақындық туралы либералдық дискурста басымдыққа ие болған түссіздік логикасын сынап, американдық мәдениетте нәсілшілдіктің сақталуына қарамастан, осы логиканы сынап бағалайды. "Табиғи түрде" кітабы кеңінен танымал болды және американдық тарихи және мәдени зерттеулерге қосқан үлесі үшін көптеген марапаттар алды. Олардың ішінде: Эллис В. Хоули сыйлығы және Америка тарихшылары ұйымының Лоренс В. Левин сыйлығы, Джон Х. Дуннинг сыйлығы және Америка тарихи қауымдастығының Джоан Келли мемориалдық сыйлығы; және Заң және қоғам қауымдастығының Дж. Уиллард Херст сыйлығы. Пасконың "Табиғи түрде" кітабы осы интеллектуалды формуланың нәтижесі. Өз мәтінінде ол мисцегенация заңнамасы туралы зерттеулердің азаматтардың азаматтық құқықтарына жасалған шабуыл ретінде қарастыра бастағанын айтады. Зерттеушілер бұл заңның нәсілдік каста құрғанын және "жеке таңдау құқығының трагедиялық жоғалуын" білдіргенін мәлімдеді. Алайда Паско бұл зерттеулерден өзін алшақтатады және өз жұмысын Криттік нәсілдік теория (CRT) және сындық мәдени зерттеулер ғалымдарының, соның ішінде "Мүліктің ретінде ақ түс" авторы Черил И. Харрис есімдерімен байланыстырады. CRT парадигмасын қолдана отырып, Паско мисцегенация заңнамасын қайта қарастырып, оның тек адамдардың қалағандарымен үйлену құқығына жасалған шабуыл емес екенін дәлелдеді. 1880 жылдан 1930 жылға дейін мисцегенация заңы сонымен қатар "ақ үстемдігі мен ақ тазалығының кең ауқымды жобаларының негізі" ретінде қызмет етті және нәсілді қайта құрды. Заңдар нәсілді анықтады және соттар, адвокаттар, соның ішінде полиция, сотталушылар және талапкерлер сияқты заң жүйесіне қатысушылардың барлығы осы нәсіл анықтамаларына сәйкес әрекет етті, осылайша заңда осы анықтамаларды күшейте түсті. Сонымен қатар, заң шығарушылар мен заңгерлердің заңдарда, пікірлерде және сот дауларында нәсілдік санаттарға жиі сілтеме жасауы ақ түсті, қара түсті және басқа да нәсіл ретінде белгіленген құрылымдарды қалыптастырды. Паско жазғандай, "Шындығында, мисцегенация заңы мемлекеттік нәсілдік санаттарды анықтау, өндіру және қайта өндіруге арналған заңдық фабрика сияқты әрекет етті".
Peggy Ann Pascoe (October 18, 1954 – July 23, 2010) was an American historian. She was the Beekman Professor of Northwest and Pacific History and Professor of Ethnic Studies at the University of Oregon. She was a member of the University of Oregon History Department from 1996 until her death on July 23, 2010. Prior to her work at UO, Pascoe worked as an assistant professor and then associate professor at the University of Utah, where she taught courses on women’s history, race, and sexuality. Pascoe’s work centers on the history of race, gender, and sexuality, with a particular investment in law and the U. S. West. Together with George Lipsitz, Earl Lewis, George Sanchez, and Dana Takagi, Pascoe edited the influential American Crossroads book series in Ethnic Studies, published by the University of California Press. Pascoe held this position for fifteen years. The experience of growing up in Butte sparked a lifelong interest in the multiracial history of the U. S. West for Pascoe. She graduated with a B. A. in History from Montana State University in 1977, an M. A. in Women’s History from Sarah Lawrence College in 1980, and capped her graduate career with a Ph. D. in American History from Stanford University in 1986. Pascoe and her partner of thirty years shared two daughters. Pascoe's interest in interracial marriage began as early as 1991, when she wrote a Jensen Prize award winning article entitled “Race, Gender, and Intercultural Relations: The Case of Interracial Marriage”; another piece, “Miscegenation Law, Court Cases and Ideologies of ‘Race’ in 20th Century America” won the America: History and Life Prize in 1997. What Comes Naturally thus represents the culmination of nearly two decades' worth of research on miscegenation law in the United States. While Pascoe's earlier doctoral work and first book, Relations of Rescue: The Search for Female Moral Authority in the American West, 1874–1939, found a geographical focus in the western United States, What Comes Naturally offers a consideration of how interracial marriages were variously policed by different states and geographical regions at different times in American history. Spanning the long century between the 1860s – when the word “miscegenation,” from miscere (to mix) and genus (species) came into popular usage and the watershed Loving v. Virginia case in 1967, Pascoe draws together legal theory, court testimony, oral history, and media archives to show the long and complicated history of miscegenation law in the U. S, and to give a sense of the vast range of people whose lives were affected by these oppressive legislative acts. The book consists of nine chapters and is divided into four parts: 1) Miscegenation Law and Constitutional Equality, 1863 1900, 2) Miscegenation Law and Race Classification, 1860 1948, 3) Miscegenation Law and Its Opponents, 1913 1967, and 4) The Politics of Colorblindness, 1967 2000. Part one examines the ways in which early American modes of citizenship were tied to gender and sexuality, and shows how the scandal of “illicit sex” between races became a hot button issue in the Civil War and reconstruction periods, following the abolition of slavery. Part two looks at how the government surveilled, managed, and restricted such “illicit” relationships through legislation that criminalized marriage between people of different racial or ethnic backgrounds, while the third section of the book explores how resistance movements of the 1960s opposed these discriminatory acts, culminating in the Loving v. Virginia trial. The section of the book mounts a critique of the colorblind logic that has tended to dominate contemporary liberal discourse on race and interracial intimacy since Loving, despite the persistence of racism in American culture at large. What Comes Naturally was widely acclaimed and won numerous awards for its contribution to American historical and cultural studies. These included: the Ellis W. Hawley Prize and the Lawrence W. Levine Award from the Organization of American Historians the John H. Dunning Prize and the Joan Kelly Memorial Prize from the American Historical Association; and the J. Willard Hurst Prize from the Law and Society Association. Pascoe’s What Comes Naturally is an outgrowth of that intellectual formula. In her text, she notes that miscegenation law scholarship began interpreting the laws as attacks on citizens’ civil rights. The scholars claimed that it created a racial caste and was a “tragic denial of the rights of personal choice.” Pascoe, however, distances herself from this scholarship, and places her work in the lineage of CRT and critical cultural studies scholars, including Bell and author of “Whiteness as Property,” Cheryl I. Harris. Employing the CRT paradigm, Pascoe recast miscegenation law to argue that it was not simply an affront to individuals’ right to marry who they wanted. From 1880 to 1930, miscegenation law also functioned as “the foundation of the larger racial projects of white supremacy and white purity” and (re)created race. The laws delineated race and judges, lawyers, and all participants in the legal system, including the police, defendants, and plaintiffs, acted according to those definitions of race simply by partaking in the legal process and thus strengthened those definitions in the law. Furthermore, the legislators and legal practitioners reflexive reference to racial categories in the laws, opinions, and court battles naturalized whiteness, blackness, and other constructions demarcated as races. As Pascoe writes, “In practice, miscegenation law acted as a kind of legal factory for defining, producing, and reproducing of the racial categories of the state.”
Басқа жұмыстар
Оқыту және жетекшілікпен қатар, Паско көптеген кәсіби және қоғамдық ұйымдарда қатысты, сондай-ақ газеттер мен радиода жиі пікір білдіруші ретінде шақырылды. Оның дүниеден озғаннан кейін "Әйелдер тарихы журналы" Пасконың әйелдер аспиранттарына кеңес беруіне арналған естелік мақала жариялады. Паско сонымен қатар түрлі нәсілдік және бір жынысты некелер арасындағы тарихи байланыстар туралы көптеген эсселер жазды, бірақ ол қазіргі заман мен өткен шақтарды тікелей салыстыруға қиындық сезінетінін айтты. Паско азаматтық құқықтар қозғалысының белсенділерінің гомосексуалдар мен лесбияндардың құқықтары үшін жағдай жасауының маңыздылығын баса көрсетті, сондай-ақ бір жынысты және түрлі нәсілдік некелерге қарсылық білдіретін бірдей "жағымсыз риторика" – табиғи және табиғаттан тыс дихотомиясы қолданылып келгенін атап өтті. Паско Барак Обама сайланғаннан кейін "түссіздік" туралы мифке қарсы ескертті, себебі "расизмнің табандылығы" Обаманың қара нәсілді әкесі мен ақ нәсілді анасы туралы пікірталасқа әлі де әсер етеді. 2009 жылы Паско Орегон университетінен кампуста әртүрлілікті және әлеуметтік теңдікті ілгерілеткені үшін Мартин Лютер Кинг атындағы сыйлықты алды.