Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жастарға арналған журнал түрі (Ұлыбритания)
Type of magazine for young people (UK)
[[United Kingdom
[[Story paper – әдеби журналға ұқсас, бірақ суреттермен және мәтіндік әңгімелермен жабдықталған, балалар мен жасөспірімдерге бағытталған мерзімді басылым. Ұлыбританияда "балалар апталықтары" деп белгілі болған осы журналдар Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ерекше танымал болды. Ең әйгілі британдық журналдардың бірі – 1879 жылдан 1967 жылға дейін жарық көрген "Boy's Own Paper" болды.
A story paper is a periodical publication similar to a literary magazine, but featuring illustrations and text stories, and aimed towards children and teenagers. Also known in Britain as "boys' weeklies", story papers were phenomenally popular before the outbreak of the Second World War. Among the most well known British story papers was Boy's Own Paper, which ran from 1879 to 1967.
Басталуы
Кейін "хикаялық газет" деп аталатын журналдың алғашқы нұсқасы 1777 жылы жарық көрген "Жас джентльмен журналы" болды. 1832 жылы қыркүйекте алғаш рет жарық көрген "Ұлдар мен қыздардың бір пенилік журналы" – шынымен танымал болған алғашқы газет. 1866 жылы Чарльз Стивенс "Англияның ұлдары" атты газетті ағылшын көшелерінде бір пениге сата бастады – бұл алғашқы "бір пенилік қорқыныш". Осы стильдегі хикаялық газеттер өте арзан өнім шығару үшін жазуға жұмсалатын қаражатты азайтуға бағытталды. Қатаң айтқанда, "бір пенилік қорқыныш" ғасырдың басында жойылды, бірақ бұл термин тарихы бойында хикаялық газеттерге қатысты қолданылып келді. 1893 жылы алғаш рет жарық көрген "Жарты пенилік таңғажайып" басылымының аталымында "Пенни қорқыныштарының зиянды ықпалына қарсы тұру үшін құрылған" деп көрсетілген. Осы апталықтар туралы кітапты (олардың қатыгез мазмұны үшін "қандылар" деп те аталды) 1948 жылы Е. С. Тернер жазды, оны "Ұлдар ұл болатын шақта" деп атады.
The first known edition of what would later become known as a "story paper" was The Young Gentleman's Magazine, published in 1777. The first story paper to really take off was The Boys' and Girls' Penny Magazine, first published in September 1832. In 1866, Charles Stephens began selling Boys of England on the English streets for a penny—the first "penny dreadful". Story papers in this style minimized the expense of writing in order to produce an extremely cheap product. Strictly speaking, the "penny dreadful" died off by the turn of the century, but this term was still used to refer to story papers throughout their history. The Halfpenny Marvel, first published in 1893, was "founded to counteract the pernicious influences of the Penny Dreadfuls", according to its title page. A book about these weeklies (also called "bloods" because of their savage contents) was created in 1948 by E. S. Turner, called Boys Will be Boys.
Алтын ғасыр
Денис Гиффорд Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар арасындағы кезеңді "Алтын ғасыр" деп атады. Осы жылдары оқиғалар жарияланған газеттердің сатылымы ең жоғары деңгейге жетті, авторлардың шығармашылық өнімділігі артып, журналдардың жанрлық әртүрлілігі мен кейіпкерлердің сан алуандығы да өсті. Ең танымал оқиғалар қаһарманы Секстон Блейк осы жылдары өзінің қарыштама нүктесіне жетті. Екінші дүниежүзілік соғыс Ұлыбританияда дүрбелең тудырып, басқа істермен қатар, қаржы соғысқа жұмсалғандықтан, газеттер жабылуға мәжбүр болды. Бұл оқиғалар жарияланған газеттер үшін "Қараңғы дәуір" деп танылады, және дерлік барлық газет 1939 немесе 1940 жылдары басылымды тоқтатты.
Denis Gifford designated the period between World War I and World War II as the "Golden Age" of story papers. Sales of the story papers were at their highest during these years, as were the fecundity of the authors, the range in genre of magazines, and the colourful variety of the heroes. The most famous story paper hero, Sexton Blake, reached his apex during these years. World War II caused chaos in Britain, and among other things the story papers had to be shut down as funds were redirected to the war. This is known as the Dark Ages for story papers, and nearly all of the papers ceased printing in 1939 or 1940.
Күміс дәуір және қазіргі заманғы комикстер
1950-ші және 1960-шы жылдары "The Rover" сияқты бірнеше повестьтік газеттер қысқа мерзімге өркендеді, бірақ теледидар британдық балалардың назарын өзіне аударуда маңызды рөл атқарды. 1970-ші жылдары баспа үйлерінің бірігуі қалған повестьтік газеттерді толығымен жойды немесе оларды комикс кітаптарына түрлендірді. "The Rover" 1973 жылы жабылып, соңғысы болды.
In the 1950s and 1960s, some story papers such as The Rover briefly flourished, but television had a growing influence on the attentions of British children. Mergers between publishing houses finished off the remaining story papers, or modified them to become comic books, in the 1970s. The Rover was the last survivor and ceased publishing in 1973.
Формат және саясат
Джордж Оруэллдің "Ер балалар апталығы" атты эссесі "Алтын ғасыр" дәуіріндегі оқиғалық басылымдардың негізгі тақырыптарын көрсетеді. Оруэллдің сөзіне сенсек, Ұлыбритания – Еуропада оқиғалық басылымдар шығарылатын жалғыз ел болған. "Жем" және "Магнит" сияқты ең көне басылымдар мектептегі оқиғаларды баяндап, әрбір оқырманның өзін танитын кейіпкерлер тобына ден қоятын. Жақындағы оқиғалық басылымдар оқиға мен құпияға баса назар аударып, көптеген жасөспірімдердің қызығушылығын тудырды. Оруэллдің пікірінше, сол кездегі барлық ағылшын басылымдары 1910 жылдарға тікелей байланысты болды және балаларды жоғарғы сыныпқа құрметпен қарауға үйрететін консервативті бағытты ұстанды. Ол социалистік құндылықтар да осы басылымдар форматында жазылса, қызықты болатынын айтты. Балалардың екі жынысы үшін де оқиғалық басылымдар болды, бірақ олардың нақты оқырман тобында үлкен ортақ бөлік кездесті.
George Orwell's essay, Boys' Weeklies, outlines the general themes of the story paper in the "Golden Age". As far as Orwell could tell, Britain was the only country in Europe in which story papers were produced. The Gem and The Magnet, the oldest of their kind, featured school serials always centred on a group of characters any reader could identify with. More recent story papers focused on adventure and intrigue, and had a large teenage readership. According to Orwell, all of the English papers published at the time were stuck in the 1910s and had an underlying conservative slant, which taught children to be deferential to the upper class. He suggested socialist values could be just as exciting if they followed the story paper format. There were story papers for children of both sexes, although there was a broad overlap in the actual readership of the two.