Берт Кокран: Американдық троцкишіл саясаткер мен жазушының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Берт Кокран, туған аты Александр Голдфарб (25 желтоқсан 1913 – 6 маусым 1984) – американдық коммунист саясаткер және жазушы. Ол троцкишіл болған және 1930-1950 жылдар аралығында Социалистік жұмысшылар партиясының мүшесі болды.

Өмірбаян

Кокран 1913 жылы Польшада дүниеге келді және ерте жасында АҚШ-қа көшіп келді. 1930 жылдары Кокран Висконсин университетіне (Мэдисон) оқуға түсті, онда Макс Шахтман оны троцкистік қозғалысқа тартты. 1938 жылы Джеймс П. Кэннон басшылығымен американдық троцкистер тобы Социалистік жұмысшылар партиясын құрғанда, Берт Кокран олардың бірі болды. Бірнеше жыл бойы Кокран Ұлттық комитеттің, СЖП-ның басқару органының мүшесі болды және Детройттегі партияның басты басшысы атанды. «Э. Р. Франк» деген псевдониммен ол Төртінші Интернационал журналына тұрақты үлес қосты, оны СЖП қолдады. 1930 және 1940 жылдары Кокран Американың Механикалық білім беру қоғамының (MESA) аудандық ұйымдастырушысы болды – бұл радикалды тәуелсіз кәсіби одақ, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ереуілге бармау туралы федералды үкіметтің талабына бас тартқаны үшін үкіметтің наразылығын тудырды. Кокран Біріккен автожұмысшылар (UAW) ұйымымен де жұмыс істеді. 1950 жылдардың басында Берт Кокран Социалистік жұмысшылар партиясының ішіндегі Канон басшылығына қарсы фракцияның жетекшісі болды, олар Мишель Паблоның, Төртінші Интернационалдың басшысының ұстанымдарын жақтады. Оппоненттері «кохраниттер» деп атаған бұл фракция, СЖП коммунистік партияның радикалды топтарына сектанттық тұрғыдан араласу мүмкіндігінен бас тартып отырғанын айтты. СЖП басшылығы мұны Кокран айналасындағы топтың АҚШ-та революция болуы мүмкін емес деп сенгендігін және олардың Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі капитализмнің салыстырмалы өркендеуі мен Маккарти дәуіріндегі антикоммунистік саясаттың қос қысымы астында революциялық қызметтен шегінгенін білдірді. Кокран СЖП газеті «Милитант» мұқабасынан Троцкийдің суретін алып тастауды ұсынғаны үшін де сынға ілікті. Нәтижесінде, 1954 жылы Берт Кокран мен кохраниттер СЖП-ден қуылды, бұл партияның Детройт және Кливленд аймағындағы көптеген мүшелерін жоғалтуына әкелді. Джеймс П. Кэннон партияның Детройттегі бөлімшесін қайта құру үшін Эд Шоуды жіберді. Берт Кокран, Гарри Брейвермен және оның шамамен жүз жақтасы Американың Социалистік Одағын құрды, ол 1954 жылдан шамамен 1959 жылға дейін өмір сүрді. Саяси белсенділіктен қысқа үзілістен кейін ол «Жаңа саясат» журналының, Үшінші лагерь журналының демеушісі болды және журнал 1976 жылы жабылғанға дейін солай болды. Кокран Нью-Школдағы әлеуметтік зерттеулер және Империя мемлекеттік колледжінде еңбек қатынастары пәнін оқытты, сондай-ақ Колумбия университетінің Халықаралық өзгерістерді зерттеу институтында аға ғылыми қызметкер болды. Ол алты кітап жазды, оның бірі – «Еңбек және коммунизм: Америкалық кәсіподақтарды қалыптастырған қақтығыс» (1977) Пулитцер сыйлығына ұсынылды. Ол 1984 жылдың жазында, 1980 жылдардың ортасында «Жаңа саясат» қайта іске қосылғанға дейін қатерлі ісіктен қайтыс болды.

Cochran was born in Poland in 1913 and moved to the US at an early age. In the 1930s, Cochran attended the University of Wisconsin–Madison where he was recruited to the Trotskyist movement by Max Shachtman. In 1938 when a group of American Trotskyists under the leadership of James P. Cannon formed the Socialist Workers Party, Bert Cochran was one of them. For a number of years, Cochran was part of the National Committee, the leading body of the SWP and became the party's main leader in Detroit. Under the pen name E. R. Frank he was a regular contributor to the magazine of the Fourth International, which the SWP supported. In the 1930s and 1940s, Cochran was a district organizer for the Mechanics Educational Society of America (MESA), a radical independent union which drew the ire of the federal government for refusing to not strike during World War II. Cochran also organized with the United Autoworkers (UAW). In the beginning of the 1950s, Bert Cochran became the leader of a faction inside the Socialist Workers Party that opposed the leadership of Cannon and instead favoured the approach of Michel Pablo, a leader of the Fourth International. The faction, known to their opponents as the Cochranites, argued that the SWP was abstaining in a sectarian manner from the opportunity to intervene into the radical layers around the Communist Party. The SWP's leadership interpreted this as meaning that the current around Cochran no longer believed a revolution in the United States was possible, and that they had recoiled from revolutionary activity under the dual pressures of relative post World War II capitalist prosperity and the accompanying McCarthy era anti communist witch hunt. Cochran was also criticised for proposing to remove the image of Trotsky from the masthead of the SWP's newspaper, The Militant. Eventually, Bert Cochran and the Cochranites were expelled from the SWP in 1954, which meant that the party lost a great deal of its members in Detroit and the Cleveland area. James P. Cannon sent Ed Shaw to lead the reconstruction of the party's branch in Detroit. Bert Cochran, with Harry Braverman and about one hundred of his supporters founded the Socialist Union of America, which existed from 1954 to approx. 1959. After a short period out of regular political activity, he became a sponsor of the Third Camp journal, New Politics (magazine), and remained so until the journal's demise in 1976. Cochran taught labor relations at the New School for Social Research and Empire State College and was a senior fellow at the Research Institute on International Change at Columbia University. He wrote six books, one of which, Labor and Communism: The Conflict that Shaped American Unions (1977), was nominated for a Pulitzer Prize. He died from cancer the summer of 1984 before the re launch of New Politics in the mid 1980s.

Ерекше еңбектері

Америка радикализмінің перспективалары, Нью-Йорк, Нью-Йорк : Америка социалистік басылымдары, 1954. Америка еңбегінің аралық кезеңі, Monthly Review Press, 1959 (редактор және авторы). "Сәттің салбыры", Macmillan, 1961. Соғыс жүйесі: саяси сананың қажеттілігін талдау, Macmillan, 1965. Адлай Стивенсон, Саясаткерлер арасындағы ақсүйек, Funk & Wagnalls, 1969. Гарри Трумэн және дағдарыстық президенттік, Funk & Wagnalls, 1973. Еңбек және коммунизм: Америка кәсіби одақтарын қалыптастырған қақтығыс, Princeton University Press, 1977. Әл-ауқат капитализмі – және одан кейін, Schocken Books, 1984. Артқы көрінетін айна арқылы: қазіргі әлеуметтік мәселелерге қатысты өткен кітап шолулары, Times Two Publishing, 2005 (автордың өлімінен кейін жарық көрген кітап шолуларының жинағы).