Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канададағы табиғи газ жобасы
Proposed natural gas project in Canada
Маккензи аңғары құбыржолы, сондай-ақ Маккензи өзені құбыржолы деп аталатын бұл жоба, Бофорт теңізінен Канаданың Солтүстік-Батыс аумақтары арқылы табиғи газды тасымалдауды көздеген болатын, одан әрі сол газды Солтүстік Альбертадағы газ құбырларына қосу жоспарланған. Жоба алғаш рет 1970 жылдардың басында ұсынылған, бірақ сот судьясы Томас Бергер жүргізген тергеу нәтижесінде тоқтатылды. 2004 жылы жоба жаңадан көтеріліп, сезімтал арктикалық тундра арқылы газ тасымалдау туралы жаңа ұсыныс жасалды. Маккензи дельтасы және Бофорт теңізі аймандарындағы көмірсутектердің болжамды мөлшері бойынша табиғи газ қоры бар екендігі күтілуде. Көптеген кешігулерден кейін, 2017 жылы жобаның негізгі инвестициялық серіктестері табиғи газ бағасының төмендеуі мен ұзақ әкімшілік рәсімдерге байланысты жобадан ресми түрде бас тартты.
The Mackenzie Valley Pipeline, also called the Mackenzie River Pipeline, was a proposed project to transport natural gas from the Beaufort Sea through Canada's Northwest Territories to tie into gas pipelines in northern Alberta. The project was first proposed in the early 1970s but was scrapped following an inquiry conducted by Justice Thomas Berger. The project was resurrected in 2004 with a new proposal to transport gas through the sensitive arctic tundra. Probabilistic estimates of hydrocarbons in the Mackenzie Delta and Beaufort Sea regions project that there are natural gas reserves of After many delays, the project was officially abandoned in 2017 by the main investment partners citing natural gas prices and the long regulatory process.
Тарих
Солтүстік Америка энергия нарығына табиғи газ жеткізетін құбыр перспективасы алғаш рет 1970 жылдарда Маккензи аңғары құбыржолына қатысты сараптамамен талданды. Сауал барысында Бергер судьясы құбырға мүдделі түрлі топтардың куәліктерін тыңдады. Бұл сауал алғашқы халықтарға дауыс беру мүмкіндігі бергенімен ерекшеленді, олардың дәстүрлі аумақтары құбырдың бойынан өтетін еді. Бергер құбыр салуды 10 жылға кейінге жылдыру қажеттігін айтты, өйткені жер дауы мен алғашқы халықтар мұндай жобаның әсеріне дайын болуы үшін осы уақыт жеткілікті деп есептеді. Трюдо үкіметі Бергердің есебі бойынша әрекет ете алмай, 1979 жылы сайлауда жеңіліске ұшырады. Джо Кларктың қысқа ғұмырлы үкіметі де есеп бойынша шара қабылдамады. 1980 жылы Либералдық үкімет қайта сайланғаннан кейін Норман Уэллзден Альберта штатының Зама қаласына дейін, Дехчо аумағы арқылы мұнай құбырының құрылысын мақұлдады, онда жер дауы әлі де шешілмеген еді. Барлау жұмыстары тұрақты қарқынмен жалғасты, 1995 жылға қарай 60-шы параллельдің үстінде 1900-нен астам ұңғыма табылды. Сонымен қатар, аборигендер көптеген жер дауына қатысты келісімдерге келді. Инувиалуиттер 1984 жылы алғашқы жер дауын шешті, одан кейін Сахту және Гвичин тайпалары келісімге келді. 1990 жылдардың соңында компаниялар құбыр салуды қайта қарастырды. Канада үкіметі минералдық құқықтарды сатты, нәтижесінде 400 миллион канад долларына ұсыныстар түсті және 1 миллиардтан астам канад доллары жұмыс міндеттемелеріне жұмсалды. Жер дауының алғашқы кезеңі шешілгеннен кейін, мұнай және газ компаниялары мен жергілікті аборигендер тобы арасында келіссөздер басталды. Бұл келіссөздер 2001 жылдың қазан айында ConocoPhillips, Shell, ExxonMobil және Imperial Oil компанияларының аборигендер құбыр тобымен өзара түсіністік туралы меморандумға қол қоюымен сәтті аяқталды. АПГ Инувиалуит, Сахту және Гвичин халықтарын өкілдік етті. Меморандум АПГ-ға құбырдың қаржылық үлесін ұсынды. 2003 жылдың 19 маусымында Аборигендер құбыр тобы мен TransCanada Corp. Солтүстік-Батыс территориясының абориген топтарына құбыр жобасының үштен бір бөлігіне иелік ету туралы келісімге қол қойды. 2011 жылдың 11 наурызында Маккензи аңғары құбыры федералды кабинеттен мақұлдау алды. Ұлттық энергетика кеңесі қоғамдық қажеттілік пен ыңғайлылық туралы сертификат берді. 2016 жылға қарай құбырдың жобаланған құны шамамен 16 миллиард долларға жетті. Солтүстік Америкада арзан табиғи газ көздерін өндірудің өсуі және нормативтік келісімдердің күтілген мерзімнен асып кетуі салдарынан Imperial Oil басқаратын бірлескен серіктестік 2017 жылы жобаны тоқтату туралы хабарлады. Оның ұзындығы 1220 шақырымды құрайды, ал жобаның құны 16,2 миллиард канад долларына бағаланған. 2007 жылдың наурыз айының ортасында жаңартылған шығындар мен кесте туралы ақпаратта газ жинау жүйесіне 3,5 миллиард канад доллары, құбырға 7,8 миллиард канад доллары және Маккензи өзенінің дельтасындағы үш газ кен орны үшін жоспарланған басқа да экономикалық өсу жобаларына 4,9 миллиард канад доллары қарастырылған. 2010 және 2014 жылдар құбыр жобасының өндіріс және іске қосылу кезеңдері ретінде баспа және онлайн мақалаларда жарияланды.
The prospect of a pipeline bringing the natural gas to North American energy markets was originally analyzed in the 1970s with the Mackenzie Valley Pipeline Inquiry. During that inquiry, Justice Berger heard testimony from diverse groups with an interest in the pipeline. The inquiry was notable for the voice it gave to the First Peoples whose traditional territory the pipeline would traverse. Berger stated that a pipeline should be postponed for 10 years, estimating that it would take this long for land claims to be settled and for First Peoples to be ready for the impact of such a project. Before the Trudeau government could act on Berger's report, it was defeated at the polls in 1979. The short lived government of Joe Clark also failed to act on the report. When the Liberal government was re elected in 1980, it approved construction of an oil pipeline from Norman Wells to Zama, Alberta, through Dehcho territory where land claims have yet to be settled. Exploration continued at a steady pace and by 1995 there were over 1,900 wells above the 60th parallel. In addition, aboriginal groups settled numerous land claims. The Inuvialuit settled the first land claim in 1984, followed by the Sahtu and Gwichʼin. By the late 1990s, companies once again seriously considered a pipeline. The Canadian government sold mineral claim rights, leading to C$400 million in bids and over C$1 billion in work commitments. With the first wave of land claims settled, negotiations began between oil and gas companies and local aboriginal groups. These negotiations proved successful in October 2001, when ConocoPhillips, Shell, ExxonMobil, and Imperial Oil signed a Memorandum of Understanding with the Aboriginal Pipeline Group. The APG was formed to represent the Inuvialuit, Sahtu, and Gwichʼin. The Memorandum of Understanding offered the APG a financial stake in the pipeline. On June 19, 2003 the Aboriginal Pipeline Group, and TransCanada Corp. signed an agreement giving the aboriginal groups of the Northwest Territories one third ownership of the pipeline project. On 11 March 2011, the Mackenzie Valley pipeline was granted federal cabinet approval. The National Energy Board granted a Certificate of Public Convenience and Necessity. By 2016, the projected cost of the pipeline had grown to almost $16 billion. due to a combination of factors such as the growing extraction of cheaper natural gas sources in North America and the regulatory approval far outpacing the expected timeline, the joint venture partnership led by Imperial Oil announced the abandonment of the project in 2017. It will be 758 mile (1220 km) long and the cost of the project is estimated at C$16.2 billion. As of mid March, 2007, revised cost and schedule information included C$3.5 billion for the gas gathering system, C$7.8 billion for the pipeline, and C$4.9 billion to other economic growth projects planned for three gas field sites in the Mackenzie River delta. 2010, and also 2014 at the earliest, are current production and start up milestones published for printed newsletters and on line webpage articles of the pipeline project.
Бағыт
Құбыр Маккензи аңғары арқылы оңтүстікке қарай Форт Симпсонға дейін созылады, содан кейін Альбертаға қарай жалғасады. Альбертаға жеткен соң, құбыр қолданыстағы құбыр желісі инфрақұрылымына қосылады.
The pipeline would go south through the Mackenzie Valley to Fort Simpson and then continue south to Alberta. Once in Alberta, the pipeline would feed into the existing pipeline infrastructure.
Құбыр консорциумы
Құбыр консорциумы Imperial Oil (34,4%), The Aboriginal Pipeline Group (33,3%), ConocoPhillips Canada (North) Limited (15,7%), Shell Canada Limited (11,4%) және ExxonMobil Canada Properties (5,2%) компанияларынан құралған.
The pipeline consortium consists of Imperial Oil (34.4%), The Aboriginal Pipeline Group (33.3%), ConocoPhillips Canada (North) Limited (15.7%), Shell Canada Limited (11.4%) and ExxonMobil Canada Properties (5.2%).
Қоршаған ортаны қорғау
Құбыр желісі жобасы экологиялық ұйымдардың алаңдаушылығын тудырды. Бореалды ормандарды сақтау аясы Канаданың солтүстігіндегі бореалды ормандардың елу пайызын (соның ішінде Маккензи аңғары) қорғауды көздейді. Дүниежүзілік жабайы табиғат қоры (Канада) сияқты ұйымдар Солтүстік-Батыс территориясындағы Маккензи аңғарындағы 16 экоаймақтың тек бесеуі ғана жоспарланған ірі газ құбыры немесе оған жақын жатқан көмірсутектерді өндіру аймақтарымен тікелей қиылысады және қорғалатын аумақтармен жеткілікті деңгейде көрсетілгенін атап көрсетті. Канаданың "Сьерра клубы" құбыр желісіне қарсы шықты, себебі ол Маккензи өзені бойындағы бореалды ормандардың тұтастығын бұзуға және Вудленд карибуы және гризли аюы сияқты түрлердің мекендеу ортасына зиян келтіруге алып келеді деп санайды. "Сьерра клубы" сондай-ақ "Маккензи" газы Альбертаның мұнай құмдарын одан әрі дамытуға жұмсалатынын, ал олардың өндіретін мұнайы жаһандық атмосфера үшін ең зияндысы болып табылады және осы газды Форт МакМюррейге тағы бір құбыр арқылы тасымалдау жоспарланғанын мәлімдеді. Pembina институтының пікірінше, "Маккензи" газ жобасынан шығатын көмірқышқыл газы және отынның қолданылуы Канаданың парниктік газдар эмиссиясын Киото протоколы бойынша міндеттемесінен 10 пайызға қашықтатады.
The pipeline project has raised concerns by environmental groups. The Boreal Forest Conservation Framework calls for protection of fifty percent of the of boreal forest (of which the Mackenzie Valley is a part) in Canada's north. Groups such as the World Wildlife Fund of Canada are pointing out that in the Northwest Territories' Mackenzie Valley, only five of the 16 ecoregions that are directly intersected by the proposed major gas pipeline or adjacent hydrocarbon development areas are reasonably represented by protected areas. The Sierra Club of Canada opposed the pipeline due to its perceived environmental impacts such as fragment intact of boreal forests along the Mackenzie River and damage of habitat for species such as Woodland Caribou and Grizzly bear. Sierra Club also argues that Mackenzie gas is slated to fuel further development of Alberta's Oil sands, which they claim produces the most damaging type of oil for the global atmosphere, through another pipeline to Fort McMurray. The Pembina Institute argues that carbon dioxide from the Mackenzie gas project and the fuel's end use would push Canada's greenhouse gas emissions 10% further away from its Kyoto Protocol commitment.
Басқа жобалармен байланыс
Кейбіреулер Маккензи аңғары құбыржолын Аляска табиғи газ құбырымен бәсекелес деп санайды, бірақ екі жоба да әртүрлі табиғи газ кен орындарына қол жеткізеді. Аляска құбыры Алясканың Солтүстік беткейіндегі газ кен орындарына қол жеткізер болса, Маккензи газ жобасы Солтүстік Америкаға Бофорт теңізі мен Маккензи дельтасынан Канада Арктикасының газына қол жеткізуге мүмкіндік береді. Маккензи газ жобасының құрылысы сонымен қатар Солтүстік-Батыс территориясы (ТБТ) арқылы маңызды магистральдық желі құрады, бұл қазіргі уақытта қол жетімсіз ТБТ материгіндегі қосымша табиғи газ кен орындарын игеруге мүмкіндік береді. Маккензи Альбертаның қолданыстағы және кең құбыр желісі инфрақұрылымымен байланысады, бұл Канада бойынша және АҚШ-тың көптеген ірі нарықтарына газ таратуға мүмкіндік береді. Канада мен АҚШ-тың жанармабтың таза түрлеріне көшуге және шетелден импортталатын мұнайға тәуелділікті азайтуға бағытталған саясатын ескере отырып, Солтүстік Америкада табиғи газға деген сұраныс болашақта тұрақты түрде өседі деп күтілуде. Сондықтан, континенттік энергия қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін Маккензи газ жобасы да, Аляска газ құбыры да қажет болады деп болжануда.
Although some consider the Mackenzie Valley Pipeline to be in competition with the Alaskan Natural Gas Pipeline, the two projects will access different natural gas fields. While the Alaska pipeline will access gas fields in Alaska's North Slope, the Mackenzie Gas Project will provide North America with access to Canadian Arctic gas from the Beaufort Sea and Mackenzie Delta. Construction of the Mackenzie Gas Project will also create a major trunk line through NWT which will make it feasible to tap into additional natural gas fields on the NWT mainland, which are currently stranded. Mackenzie will connect with Alberta's existing and extensive pipeline infrastructure, which will allow distribution across Canada and to most major U. S. markets. In light of Canadian and U. S. policies aimed at shifting to cleaner fuel sources and reducing reliance on oil imported from overseas, it is anticipated that North American natural gas demand will steadily grow in the future. It is therefore expected that both the Mackenzie Gas Project and the Alaska Gas Pipeline will be required in order to meet continental energy demands.
Экономика
Құбыр желісі жобасы қайта жандандырылған кезде Солтүстік Америкадағы газ бағасы жоғары болды, 2005 жылдың желтоқсанында ең жоғары деңгейге жетті, бірақ жоба бекітілген кезде АҚШ-тағы шиыршық газ өндірісінің өсуінен газ артысы пайда болды және бағалар төмендеді. Бұл жобаның экономикалық тұрғыдан тиімділігіне күмән тудырады.
When the pipeline project was revived, North American gas prices were high, peaking at in December 2005, but by the time it had been approved prices had dropped to , as a result of a gas glut in the United States because of increased shale gas production. That puts the economics of the project in doubt.