Кіріспе
Якуза киносы (ヤクザ映画) – жапондық кинодағы жапондық ұйымдасқан қылмыс синдикаттары – якузалардың өмірі мен қызметіне арналған танымал кино жанры. Көрсетілмейтін фильмдер дәуірінде бакуто (қазіргі якузаның алдасты) Робин Гудтай ұқсас, жақсы көрілетін кейіпкерлер ретінде бейнеленгені жиі кездесетін. 1950 және 1960 жылдары якуза киносының екі түрі пайда болды. Никкацу студиясы Голливудтың гангстерлік фильмдерінен шабыттанған заманауи якуза фильмдерімен белгілі болды, ал Тоэй – нінкё эйга (仁侠映画) деп аталатын фильмдердің негізгі өндірушісі болды. Мэйдзи және Тайшо дәуірлеріндегі оқиғаларға негізделген нінкё эйга фильмдерінде giri (борыш) және ниндзё (жеке сезімдер) арасында қысылған құрметті заңнан тыс адамдар бейнеленген. Нінкё эйгадан өзгеше, 1970 жылдары нақты қылмыстық оқиғаларға негізделген дзитсуроку эйга (実録映画) танымал болды. Бұл фильмдерде заманауи якузалар самурай кодексінің құрметті мұрагерлері ретінде емес, өз құмарлықтары үшін өмір сүретін қатыгез көше тонаушылары ретінде көрсетілген.
Yakuza film (ヤクザ映画) is a popular film genre in Japanese cinema which focuses on the lives and dealings of yakuza, Japanese organized crime syndicates. In the silent film era, depictions of bakuto (precursors to modern yakuza) as sympathetic Robin Hood like characters were common. Two types of yakuza films emerged in the 1950s and 1960s. The Nikkatsu studio was known for modern yakuza films inspired by Hollywood gangster films, while Toei was the main producer of what is known as ninkyo eiga (仁侠映画). Set in the Meiji and Taishō eras, ninkyo eiga depict honorable outlaws torn between giri (duty) and ninjo (personal feelings). In contrast to ninkyo eiga, jitsuroku eiga (実録映画) based on real crime stories became popular in the 1970s. These portrayed modern yakuza not as honorable heirs to the samurai code, but as ruthless street thugs living for their own desires.
Алғашқы фильмдер
Бейсөз фильмдер дәуірінде бакуто (қазіргі якузаның алғысы) Робин Гуд сияқты кейіпкерлерді бейнелейтін фильмдер жиі кездесетін. Олар көбінесе уақыт өте келе аңыздарға толы тарихи тұлғаларды "сымбаты бар, бірақ жалғыз қалған, заңнан тыс өмір сүруге мәжбүр болған және қаншалықты үмітсіз болса да, адал қоғамға оралуды армандаған" деп көрсетті. Кунисада Чужи жиі суреттелген, мысалы, Дайсуке Итоның 1927 жылғы үш бөлімді "Чудзи саяхатының күнделігі" фильмінде. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон үкіметі киноны соғыс уақытындағы пропаганда құралы ретінде пайдаланды, сол себепті бакуто бейнелері көбінесе жойылды. Марк Шиллинг өзінің "Якуза киносы: Жапон гангстер фильмдеріне нұсқаулық" кітабында Акира Куросаваның 1948 жылғы "Мастық періште" фильмін соғыстан кейінгі якузаны бейнелеген алғашқы фильм деп атады, бірақ ол бұл фильм жанрдың негізгі тақырыптарына сай емес екенін де айтты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапонияны оккупациялаған күштер де түсіріліп жатқан фильмдерді қадағалады. Дегенмен, 1952 жылы оккупация аяқталғаннан кейін, кез келген дәуірге қатысты фильмдер қайтадан танымал болды. Қазіргі заманғы якузаның көрнекті мысалы – 1961 жылғы Теруо Ишидің "Гүл, Дауыл және Банда" фильмі, ол заманауи бандиттік өмірді, соның ішінде бандиттік соғыстарды бейнелейтін бірнеше фильмнің бастауы болды.