Кіріспе

Девон ауылы, Англия.

Zeal Monachorum (/z//iː//l//,/m//ɒ//n//ə//'//k//ɔːr//əm/; латынша аудармасы – Монахтардың жасушасы) – Англияның Девон округінің Ортаңғы Девон ауданындағы ауыл және азаматтық приход, Эксетерден солтүстік-батысқа қарай 18 миль (29 км) жерде, Йео өзенінің жанында орналасқан. 2001 жылғы халық санауы бойынша, халқы 398 адамды құрады. Ауыл Тау сайлау округінің құрамында, 2011 жылғы халық санауы бойынша оның халқы 1660 адамды құрады. Zeal Monachorum приходының ауданы шамамен 3400 акр (1370 гектар) және теңіз деңгейінен 85 – 195 метр (280 – 640 фут) биіктікте орналасқан. Ол Девонның орталығында, оңтүстіктегі A3072 Океэмптон – Кредитон және солтүстіктегі B3220 Торрингтон – Морчард тас жолдарының арасында, Кредитон мен Океэмптонның арасында орналасқан. Ауылдың өзі Йео аңғарының оңтүстік беткейінде, Дартмурға қарай қарап тұр. Азаматтық приходқа Шығыс Ли, Ли Кросс және Уэй сияқты бірнеше шағын ауылдар кіреді. Ауылдан оңтүстік-батысқа қарай бір шақырым жерде 1900 жылы салынған және ХХ ғасырдың соңында қираған күйінен қайта жаңартылған Рив қамалы – үлкен мұнаралы үй орналасқан.

Тарих

Domesday Book (1086) бойынша қазіргі Zeal Monachorum шіркеуінің құрамында төрт иелік болған, Zeal Monachorum және Burston (екеуі де Limet деп аталған, себебі олар Limet немесе Yeo өзеніне жақын орналасқан), Newton және Loosebeare. 967 жылы жазылған жергілікті саксон анықтамасында Lesmanoac жері туралы айтылады, ал ерте карталарда бұл елді мекен Monkenfield, Munkton және Monks Nymet деп көрсетілген. Қазіргі атауы, бұрын Sele және Zele деп жазылған, 1018 жылы король Кнуттың Zeal Monachorum иелігін Buckfast аббаттығына (Down St Mary иелігімен бірге) сыйға тартқандығынан туындаған, демек, “монахтардың жасушасы” (“celle” көне француз тілінде және “cella” латын тілінде). Иелік 1539 жылы монастырлар таратылғанға дейін Buckfast аббаттығының меншігінде болды. Цистерциан аббаттығымен байланыс шіркеудің сыртындағы Town Hill жотасының үстіндегі ауылдық белгіде көрінеді. Monckenzeale немесе Zealemonachorum иелігінің сатылуы туралы 1616 жылғы құжаттарда жазылған. 1841 жылы шіркеу аумағы шамамен 600 адамды қамтыды. Иелік иесі шамамен 500 акр жерге ие болған, ал басқа ірі иеліктерге Beer, Sutton, үш Newton, Burrow, Loosebeare, Higher, Middle және Lower Burston, Barons Wood, Gillhouse, Foldhay, Higher Week, Serston, Nymphays, Waie және Tuckingmill кірген. 1901 жылы халық саны 316-ға дейін азайды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында, шіркеу аумағынан 19 адам қаза тапқан кезде, халық саны 271-ге жетті. Шіркеу 1235 жылдан бері сақталған, кеш саксон дәуірінен қалған крещение тасы және шіркеу ауласында кем дегенде 1000 жылдан бері өсіп тұрған деп есептелетін ежелгі йеу ағашы бар. Мұнараның сыртқы бөлігі 16 ғасырдың басына дейін сақталған, ал ішкі бөлігі 13 ғасырдан қалған. Бұрын ол бір қабатқа биік болған. Қазіргі алты қоңыраудың бесеуі 1749 жылы құйылған, ал алтыншысы 1925 жылы қосылған. Devon қоңыраушылар қауымдастығы 1924 жылы Zeal Monachorumда құрылған. 1967 жылы мұнара қауіпті болып қалғандықтан қоңырау шалу тоқтатылды. Күшейтілгеннен және жаңартылғаннан кейін, 1990 жылы қоңырау шалу қайта басталды. 2005 жылы аудандық тұрғындардың 30 000 фунт стерлингтен астам ақша жинаған арқасында ірі қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Қоңыраулар 2007 жылдың 18 тамызында қайта ашылды. Шіркеу сағаты да 2007 жылы Devon округі, приходтық кеңес және приходтық шіркеу кеңесінің бірлескен қаржысымен жаңартылды. Ауылда 19 ғасырдың соңынан бері белсенді тәуелсіз қауымдық шіркеу бар, онда шіркеу және шіркеудің мүшелері бір-бірінің мерекелік қызметтеріне қатысады. Қазір ол жабылып, жеке меншікте. Ауылдық залда тұрақты түрде қоғамдық іс-шаралар өткізіледі, оны жергілікті сайланған комитет басқарады. Бұл зал бастапқыда 1923 жылы 108 оқушысы болған бастауыш (мемлекеттік бастауыш) мектеп болған, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде эвакуацияланғандар келген кезде оқушылар саны көбейген, бірақ ол 1954 жылы жабылған. Шіркеу залы 1958 жылы бұзылып, оның орнында қазір автотұрақ орналасқан.