Кіріспе
1956 жылы Джордж Сиднидің түсірген "Эдди Дючин оқиғасы" – 1956 жылғы американдық тамырлы фильм. Бұл фильмде дирижер және пианист Эдди Дючиннің өмірінен алынған оқиғалар баяндалады, ал басты рөлдерді Тайрон Пауэр мен Ким Новак сомдаған. CinemaScope форматында түсірілген, Technicolor фильмінің режиссері Джордж Сидни, ал сценарий авторы Сэмюэл А. Тейлор. Оператор Гарри Страдлинг кинематографиясы үшін "Оскар" сыйлығына ие болды. Фильм барлығы төрт номинацияға ұсынылып, 1956 жылғы ең табысты фильмдердің бірі атанды. Кармен Кавалларо Эдди Дючиннің стильдік ерекшеліктерін өз өнеріне сіңіріп, фильмге фортепиано музыкасын орындады. Фильмнің кассалық табысына Ким Новактың No Cal диеталық сусындағы жарнамада пайда болуы да әсер етті. Новак сусын жарнамасында түскен алғашқы жұлдыздардың бірі болды, және әр жарнамада "Эдди Дючин оқиғасын" көруге шақыру орналастырылды. Фильмде әкесімен қарым-қатынасы орталық орын алатын музыкант Питер Дючин сценарийге өте теріс баға берді, ата-анасының өмірі мен өліміне қатысты көптеген артық ойдан шығарылған деректер енгізілгенін айтты.
The Eddy Duchin Story is a 1956 American biopic film of band leader and pianist Eddy Duchin starring Tyrone Power and Kim Novak. Filmed in CinemaScope, the Technicolor production was directed by George Sidney and written by Samuel A. Taylor. Harry Stradling received an Academy Award nomination for his cinematography. The picture received four nominations in total and was one of the highest grossing films of 1956. Incorporating signature elements of Duchin's style into his own, Carmen Cavallaro performed the piano music for the film. Some of the film's box office success can be attributed to the appearance of Novak in ads for No Cal diet soda. Novak became one of the first celebrities to be featured in advertisements for soft drinks, and each ad also featured a reminder to see Novak in The Eddy Duchin Story. Musician Peter Duchin, whose relationship with his father is a major subject of the film, has written very negatively about the script, saying there was too much unnecessary fictionalization of his parents' lives and deaths.
Сюжет
Фармация мектебін жаңадан бітірген жас Эдди Дючин 1920 жылдары Нью-Йоркке Лео Рейсман оркестрінің пианиношысы болып жұмыс істеу үшін барады. Бірақ келген соң, Эдди мұндай жұмыс жоқ екенін біледі. Бай әлеуметтік өмірге қатысушы Марджори Оелрикс оның ойнағанын естіп, Эддиге жеке қызығушылық танытады. Ол Марджоридің бай әпкесі мен күйеуі Уодсворттардың үйіне кешкі асқа шақырылады, бірақ ол тек көңіл көтеру үшін шақырылғанын білгенде көңілі қалады. Махаббатқа берілген Марджори Эддиге үйлену туралы ұсыныс жасайды, керісінше Эдди оған емес. Ол үйлену кешінде өзінің құпия қорқыныштарын айтады, ал Марджори бала туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болады, бұл трагедияға айналады. Эдди өте қайғырып, ұлын, Питерді Уодсворттардың күтіміне қалдырады. Бес жылдан кейін Эдди Нью-Йоркке оралып, Питермен алғаш рет кездеседі. Содан кейін Эдди АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылып, соғыстағы әскери кемеде қызмет етеді. Соғыстан кейін ол, ақыры, ұлын көруге көндіріледі, онда ол Питердің тәрбиешісі, британдық Чикита есімді әйелмен танысады, ол бастапқыда ұнамаса да, кейіннен оған жақындасады. Питер пианинода ойнауды үйреніп жатыр. Эдди "Волдорф Астория" қонақ үйінде концертке шақырылады, бірақ оның қолы клавишалардың үстінде қатты ұсталып қалады. Соңында оған өлімге алып келетін ауру диагнозы қойылып, бір жылдан астам өмір сүруге мүмкіндігі қалмайтыны анықталады. Чикитаға үйленгеннен кейін, ол Питерге ауруы туралы айтуға тырысады, бірақ алдымен ол жақын арада "кетіп бара жақпынын" айтады.
Өндіріс
1954 жылы «Колумбия» Эдди Дюшиннің өмірбаянына негізделген фильмге құқықтарды алу үшін 100 000 доллар төледі. Келісімге Лео Катчердің «Эдди Дюшиннің тарихы» атты әңгімесі де кірді. Адвокат Сол Розенблатт Катчермен, Дюшиннің ұлы Питермен және оның жесірі Мария Дюшинмен, қазір Морган Хип ханыммен бірге жұмыс істеді. Құқықтарға оқиға мазмұны мен актерлерді бекіту құқығы кірді. Джордж Сиднидің сөзіне қарағанда, «Колумбия» Дюшиннің өміріне құқықтарды алды, себебі Дюшинге жақын болған У. Аверелл Харриманға студия Эл Джолсонның өміріне негізделген фильмдерде жасаған жұмысы ұнаған. Сидни Харттың ауруына байланысты жұмысты тоқтатқанын, сондықтан Самуэль Тейлор оны жазғанын, ал Клиффорд Одетс кейбір бөлімдерін тегіс жазғанын айтады. Фильм түсірілімі 1955 жылдың 8 тамызында басталды.
Саундтректі жаздыру
1956 және 1957 жылдары фильмнен музыкалық "саундтректер", яғни фильмдегі әндердің студиялық жазбалары шықты. Фильмнің он екі әні Кармен Каваллароның фортепианода сүйемелдеуімен «The Eddy Duchin Story» саундтрек альбомында жарық көрді. Бұл жазба 1956 жылы Decca компаниясы тарапынан моно форматта DL 8289 ретінде шығарылды және 1965 жылы стерео форматта Decca DL 78289 ретінде қайта шығарылды (осы жазба сондай-ақ Мексика мен Канадада да жарық көрді). 1957 жылы Capitol Records «The Eddy Duchin Story» (Capitol T 716) атты LP-альбом шығарды, онда алғашқы альбомның он екі саундтрегінен тоғызы қамтылған. Гарри Геллер оркестрінің сүйемелдеуімен пианиношылар Джордж Грили және Гарри Сукман осы әндерді орындады. Қызықтысы, екі пианист те Дучиннің емес, Каваллароның әндерін орындауын (көбінесе өте жақын және шебер) еліктеді. Алғашқы саундтректің үлкен коммерциялық сәттілігін ескеретін болсақ, мұның себебін түсінуге болады.