Виржини Гатро: Американдық әлеуметтік тұлғаның өмірі мен суреті
Virginie Amélie Avegno Gautreau
Вирджиния Авегно Готеро – американдық әлеуметтік тұлға, Джон Сингер Сарджент суретіндегі «Мадам X» атымен танымал. Скандалды киім мен поздары қызу пікір тудырды. Тарихы мен тегі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық қоғамдық қайраткер Вирджиния Амели Авеньо Гаутро (туған Авеньо; 29 қаңтар 1859 – 25 шілде 1915) – американдық, бірақ Парижде өмір сүрген қоғамдық қайраткер, Джон Сингер Сардженттің «Мадам Х портреті» суретінің моделі ретінде әйгілі болды. Ашық киімде түскен суреті қызу пікір-таластарға себеп болды.
American socialite
Virginie Amélie Avegno Gautreau (née Avegno; 29 January 1859 – 25 July 1915) was an American born Parisian socialite, who gained notoriety as the subject of John Singer Sargent's painting Portrait of Madame X. The suggestion of indiscreet posing in a revealing costume provoked a storm of outrage.
Ерте өмір және білім
Гаутро 1859 жылғы 29 қаңтарда Нью-Орлеанда француз креолының ұрпағы Виржиния Амели ретінде дүниеге келді. Ол Анатоль Пласид Авеньоның (1835 жылғы 3 шілде – 1862 жылғы 7 сәуір) және Парланж плантациясының иесі, француз дворяндығынан шыққан Мари Виржиния де Тернанның қызы. Оның әжесі плантацияны негізін салған Виржиния де Тернант болды; Луизиана штатының сенаторы және судьясы Чарльз Парланж – анасының інісі. Оның Валентина Мари есімді әпкесі болды, ол жас кезінде сары қызылшадан қайтыс болды. Олардың ата-аналары ақ креолдар еді; олардың әкесі Анатоль, Филипп Авеньоның (алғашқыда итальяндық) және Кэтрин Генуаның ұлы болды. Оның әкесі Анатоль Авеньо Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясында майор болып қызмет етті; ол 1862 жылы Шило шайқасында қаза тапты. Ол Нью-Орлеанның Авенго зуавтарының командирі болды, бұл әртүрлі этникалық топтардан – француз, испан, мексикалық, ирланд, итальян, қытай, неміс, голланд және филиппин – сарбаздардан құралған халықаралық батальон еді. 1867 жылы, Виржиния сегіз жасқа толғанда, анасы жесір қалғаннан кейін онымен бірге Францияға көшіп кетті. Қыз Парижде білім алып, француз жоғары қоғамымен танысты.
Gautreau was born Virginie Amélie of French Creole ancestry, in New Orleans, Louisiana, on 29 January 1859, the daughter of Anatole Placide Avegno (3 July 1835 – 7 April 1862) and Marie Virginie de Ternant of Parlange Plantation, a descendant of French nobility. Her grandmother was Virginie de Ternant, founder of the plantation; Louisiana senator and judge Charles Parlange was her maternal uncle. She had a sister, Valentine Marie, who died as a young child of yellow fever. Their parents were white Creoles; their father Anatole was the son of Philippe Avegno (originally Italian) and Catherine Genois. Her father Anatole Avegno served as a major in the Confederate States Army during the American Civil War; he died in 1862 in the Battle of Shiloh. He was the commander of the Avegno Zouaves of New Orleans, a cosmopolitan battalion which had soldiers from a wide variety of ethnic backgrounds including French, Spanish, Mexican, Irish, Italian, Chinese, German, Dutch, and Filipino. In 1867, when Virginie was eight years old, her widowed mother moved with her to France. The girl was educated in Paris and introduced to French high society.
Париждік
Вирджиния Авеньо Париждің әйгілі сұлуларының біріне айналды, себебі ол ақшыл қоңыр терілі, нәзік, камея сияқты бейнелі және құмсағат тәрізді келіс-қалпы бар еді. Ол өзінің терісін жақсарту үшін лаванда түсті ұнтақпен, шашын хнамен бояп, қабауларын бояумен белгілі болды. Ол өзінің әсемдігі мен стилімен көптеген адамдардың қызығушылығын тудырды. Сондай-ақ, ол көптеген махаббатқа ие болды, бірақ оны кері қайтарған жоқ, ал оның заңнан тыс қарым-қатынастары соншалықты жария болды ki, олар таблоидтар мен әңгіме таратушылардың тақырыбына айналды. Оның махаббаттарының бірі – гинеколог және өнер коллекционері Сэмюэл Жан Поззи. Оның «Доктор Поззи үйінде» атты портретін француз суретшісі Каролус Дюранның бұрынғы шәкірті, жас және дарынды Джон Сингер Саргент салған. Саргент Вирджинияның танымал болуынан пайдаланып, өзін жариялауға тырысып, доктор Поззиден (оның паптық қызыл халатын салғаннан кейін) оны Вирджиниямен таныстыруын өтінді, дәрігер де осылай істеді. Нәтижесінде Саргент Готреолардың Бретаньдегі Лес-Шенес шатосына шақырылды, онда ол оның 30-ға жуық эскизін қарындашпен, акварельмен және маймен жасады.
Virginie Avegno became one of Paris's conspicuous beauties, as she was a pale skinned brunette with fine, cameo like features and an hourglass figure. She was known to use lavender colored face and body powder to enhance her complexion, to dye her hair with henna, and to color her eyebrows. She attracted much admiration due to her elegance and style. She also attracted much amorous attention that she did not discourage, and her extramarital affairs were so well known that they became the subject of tabloid scandal sheets and gossip handbills. One of her lovers was Samuel Jean Pozzi, a gynecologist and art collector. His portrait, Dr. Pozzi at Home, had been painted by the young aspiring John Singer Sargent, a former pupil of French master Carolus Duran. Sargent, anxious to popularize himself by capitalizing on Virginie's notoriety, asked Dr. Pozzi (whom he had painted in a papal red robe) to introduce him to Virginie, which the doctor did, resulting in Sargent's being invited to the Gautreaus' Brittany chateau, Les Chênes, where Sargent produced some 30 studies of her in pencil, watercolor and oil.
Неке және отбасы
Ол француз банкирі және кеме тасымалының ірі кәсіпкері Пьер Готроға тұрмысқа шықты. Оның Луиза Готро (1879–1911) атты қызы болды.
She married Pierre Gautreau, a French banker and shipping magnate. She had a daughter named Louise Gautreau (1879–1911).
Мадам Х
Ол XIX ғасырдағы бірнеше белгілі суретшілердің, соның ішінде Густав Куртуаның (1891) және Антонио де Ла Гандараның (1898) суреттеріне поза берген, бірақ Сарженттің 1884 жылғы оның портреті, сол жылы Париж салонына «Мадам Х портреті» деген атпен ұсынған суреті ең танымал болды. Бұл әйелдің ұсынысқыш, кокеттік позы мен ашық киімі француздықтардың сезімталдығын қынжырды, әйелдің беделін жасырын түрде көрсеткендіктен, қызу наразылық тудырып, оны құпиясыздық деп есептеді. Бір француз сыншысы Салон көрмесінде портреттің алдында тұрған адам «француз тіліндегі барлық дөрекі сөздерді еститінін» жазды. Вирджинияның қоғамдағы статусына сай әйелдің модель ретінде поза беруіне ешқандай қарсылық болған жоқ (әрі бұрын Куртуа мен де ла Гандара үшін де поза бергендіктен ешқандай да жанжал болған жоқ), бірақ Саржент әйелдің арамдыққа толы өмір салтын ашық көрсету арқылы қалыпты жағдайға наразылық білдіргені көрінді. Готроның анасы Саржентке портретті Салоннан алып тастауын өтінді, бірақ ол ең көп істегені – атауын «Мадам Пьер Готро» дегеннен «Мадам Х портреті» деп өзгерту болды, және ол осы атпен бүгінгі күнге дейін танымал. Бұл жанжал Саржентке Францияда портрет салуға тапсырыс беруден бас тартты, ол үшін мәңгілікке Лондонға көшіп кетті, онда ол Ұлыбритания мен Американың жоғарғы топтарының ең танымал портретшілерінің біріне айналды. Бұл оқиға Гаутроны біршама уақытқа қоғамдық өмірден шеттетуге мәжбүр етті, бірақ ол өмір салтын өзгертуді тоқтатпады. Антонио де Ла Гандара оның толық бойы бейнеленген «Мадам Готро» (1898) атты портретін салды. Түстердің үйлесімділігі, оның бет-әлпетінің жасырындығы және киім стилі тұрғысынан, ол Сарженттің суретінен гөрі консервативтірек болды.
She posed for paintings by several noted 19th century painters, including Gustave Courtois (1891) and Antonio de La Gándara (1898), but it was Sargent's 1884 portrait of her that he had entered in the Paris Salon of that year under the title Portrait of Madame X that would become by far the most famous. This was because the woman's suggestively coquettish pose and revealing costume so offended French sensibility as indiscreetly suggesting the woman's reputation that it provoked a firestorm of outrage and was regarded as scandalous. One French critic wrote that if one stood before the portrait during its exhibition in the Salon, one "would hear every curseword in the French language." It was not that a woman of Virginie's station in society would not pose as a model (after all, no scandal attached to her posing afterwards for both Courtois and de la Gándara), it was that Sargent was seen as having openly defied convention by flaunting the woman's immoral lifestyle. Gautreau's mother implored Sargent to remove the portrait from the Salon, but the most he would do was change the title from Madame Pierre Gautreau to Portrait of Madame X, by which it has ever since been known. The scandal guaranteed that Sargent would receive no more portrait commissions in France, and he decamped for London for good, where he became one of history's most famous portraitists, of the upper classes in Britain and America. The scandal caused Gautreau to retire from society for some time although she still carried on. Antonio de La Gándara painted a full length portrait of her, entitled Madame Gautreau (1898). In tonality of colors, privacy of her face, and style of her dress, it was more conservative than Sargent's painting.
Өлім
Готро 1915 жылғы 25 шілдеде Канн қаласында қайтыс болды. Ол Бретань, Сен-Малодағы отбасының Шенес шатырындағы Готро отбасының мазарында жерленген.
Gautreau died in Cannes on 25 July 1915. She was buried in the Gautreau family crypt at their Chateau des Chênes in Saint Malo, Brittany.
Басқа БАҚ-та бейнелеу
Гатреу мен Сардженттің өзара байланысқан тарихтары Дебора Дэвистің "Страплес" (2004) кітабында баяндалады. Гатреу сонымен қатар Гьоя Дилибертоның "Мен – мадам Х: Роман" (2004) романының да тақырыбы болып табылады.
Gautreau's and Sargent's intertwined stories are the subject of Strapless (2004) by Deborah Davis. Gautreau is also the subject of I Am Madame X: A Novel (2004) by Gioia Diliberto.