Кіріспе

Белгілі бір уақыттағы белгілі бір популяциядағы аурудың саны.

Эпидемиологияда аурудың таралуы – бұл белгілі бір уақытта медициналық жағдайға (әдетте ауру немесе темекі шегу сияқты қауіп факторы) шалдыққан белгілі бір популяцияның үлесі. Ол, ауруды анықтаған адамдар санын зерттелген адамдардың жалпы санымен салыстыру арқылы есептеледі және әдетте бөлшек, пайыз немесе 10 000 немесе 100 000 адамға шаққандағы жағдайлар саны түрінде көрсетіледі. Аурудың таралуы көбінесе сауалнамалар негізінде жүргізілетін зерттеулерде қолданылады.

Ауру таралуы мен жиілігі арасындағы айырмашылық

Таралу – белгілі бір уақытта белгілі бір популяцияда кездесетін ауру жағдайларының саны, ал жаңадан ауруға шағу – белгілі бір кезең ішінде пайда болатын жаңа ауру жағдайларының саны. Таралу «Қазіргі уақытта қанша адам осы ауруға шалданған?» немесе «Осы кезең ішінде қанша адам осы ауруға шалданды?» деген сұрақтарға жауап береді. Жаңадан ауруға шағу «[Белгілі бір кезең ішінде] қанша адам осы ауруға шақты?» деген сұраққа жауап береді. Дегенмен, математикалық тұрғыдан алғанда, таралу жаңадан ауруға шағу мен аурудың орташа ұзақтығының көбейтіндісіне пропорционалды. Атап айтқанда, таралу төмен болғанда (10%-дан төмен), бұл қатынасты былай көрсетуге болады:

Осы қатынас тек келесі екі шарт орындалғанда ғана қолданылатынын ескеру қажет: 1) таралу төмен және 2) аурудың ұзақтығы тұрақты (немесе орташа мәні алынуы тиіс).

Мысалдар мен пайдалылығы

Ғылымда таралу көрсеткіші пропорцияны сипаттайды (әдетте пайызбен көрсетіледі). Мысалы, 2001 жылы АҚШ-тың Ауруларды бақылау орталығы (CDC) американдық ересектер арасындағы семіздіктің таралуын шамамен 20,9% деп бағалаған. Таралу – кең таралғандығын білдіретін термин және ол жаңадан пайда болудан (инциденттіліктен) ерекшеленеді. Таралу – белгілі бір уақытта ауруға шалдыққан барлық адамдардың көрсеткіші, ал жаңадан пайда болу – белгілі бір кезеңде ауруға шалдыққан жаңа адамдардың саны. Ұзаққа созылатын аурулар туралы сөйлескенде, мысалы, ВИЧ, таралу көрсеткіші пайдалырақ, ал қысқа мерзімді аурулар, мысалы, қызылша туралы сөйлескенде жаңадан пайда болу көрсеткіші көбірек қолданылады.

Өмір бойы таралуы

Өмір бойында кездесу жиілігі (ӨКЖ) – белгілі бір уақытқа дейін (бағалау кезінде) халықтың қанша пайызының «жағдайға» тап болғанын көрсетеді, мысалы, ауруға, қақтығысқа немесе қылмыс жасау сияқты әрекетке. Көбінесе, өмір бойында кездесу жиілігімен бірге 12 айлық жиілік (немесе басқа да «кезеңдік жиілік») көрсетіледі. Нақты уақыттағы жиілік – белгілі бір уақыт мезгілінде (бір ай немесе одан кем) аурудың кездесу жиілігі. Өмір бойы ауруға шалдығу қаупі – «халықтың өмірінің кез келген сәтінде белгілі бір ауруға шалдығу мүмкіндігі».

Нүктелердің таралуы

Нүктелік таралу – белгілі бір уақытта, мысалы, нақты бір күні, ауру немесе жағдайға шалдыққан халықтың үлесін өлшеу. Ол – белгілі бір сәттегі аурудың «суреті» сияқты. Оны созылмалы аурулардың қозғалысын есептеуге пайдалануға болады. Бұл, белгілі бір кезең ішінде, мысалы, маусым немесе жыл бойы ауруға шалдыққан халықтың үлесін өлшейтін кезеңдік таралудан өзгеше. Нүктелік таралуды былай формуланы қолданып есептеуге болады: Таралу = Нақты бір күні тіркелген жағдайлар саны ÷ Осы күні халықтың саны.

Шектеулер

Бұл өте үлкен адамдар саны бойынша қолданылатын өте кішкентай қателік (яғни, өмір бойында жалпы халықтың жағдайға ұшырамаған бөлігі; мысалы, 95% -дан астам) зерттеу нысаны болып табылатын жағдайға немесе кез келген басқа жағдайға шалдыққан деп қате жіктелетін маңызды, назардан тыс қалмайтын санды субъектілерді тудырады: осы субъектілер «жалған оң» деп аталады. Бұл ойлау «жалған оң» мәселесіне қатысты, бірақ «жалған теріс» мәселесіне емес, онда қателік бастапқыда салыстырмалы түрде өте аз сандағы адамдарға қолданылады (яғни, жалпы халықта жағдайға ұшырағандар; мысалы, 5% -дан кем). Сондықтан, сұхбат кезінде ауру тарихы бар сияқты көрінетін субъектілердің үлкен бөлігі осындай медициналық жағдай бойынша жалған оң болып табылады және толық клиникалық синдромды ешқашан дамытпаған. Психиатриялық жағдайлардың қоғамдық денсаулық маңыздылығын бағалауда Колумбия университетінің профессоры Роберт Шпиццер басқа, бірақ байланысты мәселені атап өтті: диагностикалық критерийлерді орындау және одан туындаған диагноз міндетті түрде емдеу қажеттілігін білдірмейді. Халық арасындағы таралуы немесе базалық деңгейі салыстырмалы түрде төмен аурулар мен жағдайлардың көрсеткіштерін анықтауда белгілі бір статистикалық мәселе туындайды. Тіпті егер қарапайым сұхбаттағы диагноздар сезімталдық және ерекшелік тұрғысынан жоғары дәлдікке ие болса және олардың ROC қисығының астындағы сәйкес ауданы (яғни AUC, немесе қабылдаушының операциялық сипаттамалық қисығының астындағы ауданы) жоғары болса да, салыстырмалы түрде төмен таралу немесе базалық деңгейде жоғары жалған оң көрсеткіштер пайда болады, олар жалған теріс көрсеткіштерден асып түседі. Мұндай жағдайда, шектеулі оң болжамдық құндылығы (PPV) тіпті ерекшелігі 100% -ға жақын болған кезде де жоғары жалған оң көрсеткіштерге әкеледі.