Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық комикс суретшісі (1941–1995)
Italian comic book artist (1941–1995)
Бонви, Франко Бонвичинидің қаламды есімі (31 наурыз 1941 – 10 желтоқсан 1995) – итальяндық комикс суретшісі, «Sturmtruppen» және «Nick Carter» комикстерінің авторы.
Bonvi, pen name of Franco Bonvicini (31 March 1941 – 10 December 1995) was an Italian comic book artist, creator of the comic strips Sturmtruppen and Nick Carter.
Өмірбаян
Бонвичини Солтүстік Италияның Эмилия-Романья аймағындағы Парма немесе Модена қаласында дүниеге келген. Нақты орны белгісіз, себебі анасы оны екі жерде де тіркеген, соғыс уақытындағы азық-түлік купондарының мөлшерін еселеу үшін. Автор осы фактіні «Штурмтруппен» комиксінің бірінде айтқан, онда ол кітаптардың қара юморының ішінде өмірбаяндық деректерді жасыратын. Жарнама саласындағы қысқа тәжірибеден кейін, ол 1968 жылы «Paese Sera» газетінде ең танымал «Штурмтруппен» комикстерімен дебют жасады. Кейін «Штурмтруппен» Италиядан тыс көптеген елдерде аударылды. Саяси көзқарасы бойынша солшыл және бейбітшіл болған Бонви соғысқа қызығушылық танытты және соғыстан кейінгі Италияда танк корпусында қызмет еткен. Ол сонымен қатар Вермахттың киім-кешектері, қару-жарақтары және жабдықтары туралы толыққанды білімге ие болды, оларды өзінің мультфильмдік әлемінде дәл қайта жасай білді. Комиксте пайда болатын әрбір қару мен көлік нақты; киім-кешектер де, кейбір жеңілдетулерден басқа, дәл бейнеленген. Дегенмен, «Штурмтруппен» әскери өмір мен нацизмді сатиралаумен ғана шектелмей, комикалық және сюрреалистік жағдайлардың мол көзі болды. Бонвичини АҚШ-тағы комикстерге тән көлденең форматты қолданған алғашқы итальян карикатуристерінің бірі болды. «Штурмтруппен» комикстері Бонвинің өліміне дейін жарияланып тұрды, 1970-ші жылдары Италиядан Африкаға жасаған ұзақ сапарынан басқа. 1967 жылы ол Дерек Флит рөлін ойнады, «Come rubammo la bomba atomica» итальяндық шпиондық комедиясында Дерек Флинттің пародисі. Бонвичини басқа бір белгілі болониялық, жазушы және әнші Франческо Гуччинимен дос болды. Олар бірлесіп «Storie dello spazio profondo» (Тынық ғарыштан оқиғалар) (1972) атты ғылыми-фантастикалық серияны жасады, оның басты кейіпкері Бонвидің ерекшеліктерін мұра еткен. 1969 жылы ол анти-батыр Диаболикті пародиалайтын тағы бір сюрреалистік комикс – «Кативик» комиксін де жазды. Серияны оның шәкірті Гвидо Сильвестри, көбінесе Сильвер деп танылатын, кейін басқа карикатуристер сәтті жалғастырды. Бонвидің екінші ең танымал кейіпкері 1971 жылы жазушы және теледидар режиссері Гидо Де Мариямен бірлесіп жасалды: «Ник Картер», 1910-шы жылдардағы Нью-Йоркте жұмыс істейтін детективтердің үштігін бейнелейтін қызыл әңгімелер жинағы (серияның атымен аталған Ник Картер, алып және наив Пэтси және мақал-мәтелдерді айтатын қытайлық Он). «Ник Картер» 1970-ші жылдары теледидарда да пайда болды. Осы онжылдықта Бонви ересектерге арналған ғылыми-фантастикалық серияны жасады, «Cronache del dopobomba» («Бомбадан кейінгі хроникалар»), апаттан кейінгі әлемді бейнелейтін, сондай-ақ француз нарығы үшін Марио Гомболимен бірлесіп жасалған ойдан шығарылған детектив Мило Марат және оның ең маңызды комиксі «L'uomo di Tsushima» («Цусима адамы»). Соңғысының басты кейіпкері үшін Бонви өзінің сүйікті жазушыларының бірі, америкалық жазушы Джек Лондонның бейнесін қайта қолданды. 1973 жылы Бонвичини «Prix Saint Michel» сыйлығымен марапатталып, Еуропаның ең үздік карикатурисі атанды. Тағы бір танымал туындысы – Марзолино Тарантоланың оқиғалары, эксцентрикалық миллионер өзінің үй шаруашылығына жататын және сөйлеу қабілеті нашар «Генри экипажымен» бірге Сан-Францискодан Парижге дейін әлемді аралап автокөлік жарысына қатысады. Үшеуі үнемі өзінің «Профессор Мориарти» және оның кішкентай лакейі Перфидионың зымияндық әрекеттерінен қорғануға мәжбүр. Бұл оқиға «Wacky Races» мультфильмі мен Тони Кертис пен Джек Леммонның «The Great Race» фильміне негізделген, бірақ екеуі де Бонвиге 1900-шы жылдардың басында әлемнің түкпір-түкпірінде қызықты оқиғаларды суреттеуге мүмкіндік берді, ол оның ең ұнататын кезеңі болды. 1980-ші жылдары Бонви Болония қалалық кеңесінің мүшесі болды және итальяндық ди-джей және тележүргізуші Ред Роннимен бірлесіп баспа үйін құрды. Олар «Штурмтруппен» комикстері мен ескі Bonvi әңгімелерін қайта басып шығаратын ай сайынғы журналды жариялады, сондай-ақ музыка, жасөспірімдер мәдениеті және комикстер туралы мақалалар жариялады. Бонвидің соңғы жұмысы Джорджио Каваццаномен бірлесіп жасалған «Zona X» болды. Ол 1996 жылы Серджио Бонелли Эдиторе баспасында «La città» деген жаңа атаумен жарық көрді.
Bonvicini was born either in Parma or Modena, in the Emilia Romagna region of Northern Italy. The correct site is unknown, as his mother registered him in both places to obtain twice the amount of war rationing food stamps. The author hinted at this fact in one of his Sturmtruppen comic books, where he usually hid autobiographical notes inside the dark humour of the books. After a brief experience in advertising work, he made his debut in the comics world in 1968 for the newspaper Paese Sera with his most famous strip Sturmtruppen. Sturmtruppen was later translated in numerous countries outside Italy. While politically left aligned and a pacifist, Bonvi was fascinated by war, and had served in the tank corps in postwar Italy. He also had an encyclopedic knowledge of the Wehrmacht's uniforms, weapons and equipment, which he faithfully recreated in his cartoonish universe. Each weapon and vehicle appearing in the strip is real; uniforms are also faithfully depicted apart from some simplifications. Sturmtruppen, however, was not only a satire of military life and Nazism, but also a true, endless wellspring of comical and surreal situations. Bonvicini was one of the first Italian cartoonists to use the horizontal format typical of United States' strips. Sturmtruppen strips were published periodically until Bonvi's death, with the exception of a pause in the 1970s, in which he left Italy for a long trip to Africa. In 1967 he played Derek Flit, a parody of Derek Flint in Come rubammo la bomba atomica an Italian spy comedy movie shot in Egypt. Bonvicini was a friend of another famous Bolognese citizen, the writer and singer Francesco Guccini. As a duo, they produced a science fiction series called Storie dello spazio profondo (Stories from Deep Space) (1972), whose main protagonist has Bonvi's features. In 1969 he also created Cattivik, another surreal strip parodying the anti hero Diabolik. The series was to be continued with success by his pupil Guido Silvestri, better known as Silver and, later, by other cartoonists. Bonvi's second best known character was created in 1971, in collaboration with writer and TV director Guido De Maria: Nick Carter, a refreshing humour series featuring a trio of detectives (series' namesake Nick Carter aided by massive and naive Patsy and proverb quoting chinaman Ten) working in the New York of 1910s. Nick Carter appeared also in TV in the 1970s. In this decade Bonvi created an adult science fiction series, Cronache del dopobomba ("After the Bomb Chronicles"), featuring a grotesque post apocalyptic world, as well as the fictional detective Milo Marat (for the French market, with Mario Gomboli), and his most serious comic book, L'uomo di Tsushima ("The Man of Tsushima"). For the latter's protagonist Bonvi used again his face as that of the US author Jack London, one of his favourite writers. In 1973 Bonvicini was named Best European Cartoonist receiving the Prix Saint Michel. Another famous work were the adventures of Marzolino Tarantola, an eccentric millionaire engaged along with his butler and the hulking speech impaired strongman "Henry the crew" in a car race across the world, from San Francisco to Paris; the threesome must constantly fend off the dastardly tricks of their nemesis, "Professor Moriarty" and his diminutive lackey, Perfidio. The story is loosely based on the Wacky Races cartoon and the movie The Great Race with Tony Curtis and Jack Lemmon but both inspirations merely served Bonvi as a pretext to let him draw wild capers across the globe in the early 1900s which were his preferred time period. In the 1980s Bonvi became a member of Bologna town hall council and founded a publishing house with Italian deejay and TV personality Red Ronnie. They published a monthly magazine featuring new Sturmtruppen strips and reprints of old Bonvi stories, as well as articles about music, teen culture and comics in general. Bonvi's last work was Zona X, in collaboration with Giorgio Cavazzano. It was published posthumously by Sergio Bonelli Editore in 1996 with the new title La città.
Өлім
Бонви 1995 жылы автокөлік апатында қаза болды. Ол Болоньядағы телеарнаға Red Ronnie телешоуына қатысуға бара жатқан еді, мақсаты – ауыр халде жатқан карикатурашы Магнусқа (Роберто Равиола) қаржылық көмек жинау болатын. Бонви бағытын сұрап бардан шыққаннан кейін, көшеден өткен кезде Citroen Pallas машинасы шауып өткен.
Bonvi was killed in a car accident in 1995. He was on his way to a TV station in Bologna to appear on Red Ronnie's TV show to raise financial support for cartoonist Magnus (Roberto Raviola) who was ill and in dire straits. Bonvi was struck by a Citroen Pallas while crossing a road right after having entered a bar asking for directions.
Кино
Бонви 1977 жылы Сальваторе Сампери режиссерлік еткен "Штурмтурппен" фильмінің сценарийін бірлесіп жазды. Ол сондай-ақ серияның екінші фильмі "Штурмтурппен II" (1983) -де неміс офицері рөлінде қысқа ғана пайда болды. 1967 жылы Лусио Фулчи түсірген "Come rubammo la bomba atomica" және 1988 жылы комикс авторы Серджио Стаино режиссерлік еткен "Cavalli si nasce" фильмдерінде де түсті.
Bonvi co wrote the screenplay for the 1977 Sturmtruppen movie adaptation of Sturmtruppen, directed by Salvatore Samperi. He also appeared briefly in the second film of the series, Sturmtruppen II (1983), playing a German officer. He also starred in the 1967 Come rubammo la bomba atomica, directed by Lucio Fulci, and in the movie Cavalli si nasce (1988), directed by the comic strip author Sergio Staino.