АҚШ Әскери-теңіз күштерінің материалдық-техникалық қамтамасыз ету жүйесі (1842-1966)

Кіріспе

1842 жылдан 1966 жылға дейін АҚШ Теңіз күштерінің материалдық-техникалық қолдау ұйымы. АҚШ Теңіз күштерінің "бюро жүйесі" 1842 жылдан 1966 жылға дейін Теңіз күштерінің материалдық-техникалық қолдау ұйымы болды. Бюро басшылары көбінесе дербес болды, тікелей Теңіз күштері хатшысына есеп берді және басқа бюролардың ықпалысыз өз ұйымдарын басқарды. 1966 жылы бюролар біртіндеп біріктірілген басқару органдарымен (көбінесе "жүйелік басқару органдары" немесе SYSCOM деп аталады) ауыстырылды, олар Теңіз күштері Бас операциялары басшысына есеп берді.

Бюролар алдында

Теңіз департаментінің құрылған алғашқы ондаған жылдарында барлық сатып алу және материалдық мәселелер тікелей Теңіз хатшысының кеңсесімен шешілді. 1812 жылғы соғыс кезінде Теңіз күші кеңейген кезде, бұл жүйенің күштердің қажеттіліктеріне сай келмейтіні анық болды. 1815 жылдың 7 ақпанында Конгресс материалдық-техникалық қолдау мәселелерін қарау үшін үш мүшеден тұратын Теңіз комиссарлары кеңесін құрды. Теңіз хатшысы кеңсесінің құрамындағы кеңестің өкілеттігі көбінесе жабдықтау және құрылыс сияқты логистикалық мәселелермен ғана шектелді. Теңіз күшінің хатшысы Теңіз күшінің көптеген операциялық салаларын бақылауда қалды.

19 ғасырдың соңынан ІІ дүниежүзілік соғыс кезіндегі кезең

Бюро жүйесі 19-шы ғасырдың қалған бөлігінде және Екінші дүниежүзілік соғыстың жылдарына дейін әскери-теңіз күштерінің жабдықталуын бақылап тұрды. Технологияның дамуы немесе міндеттердің өзгеруіне байланысты кейбір өзгерістер енгізілді. Мысалы, теңіз авиациясының маңыздылығы артуы 1921 жылы Конгрессті теңіз ұшақтарын сатып алуға жауапты жаңа Аэронавтика бюросын (BuAer) құруға итермеледі. Бұрын бұл жауапкершілік бірнеше әскери-теңіз бюролары арасында бөлінген еді. Басқа өзгерістер, мысалы, 1892 жылы Провизия және киім-кешек бюросы Жабдықтау және есептер бюросы (BuSandA) деп қайта аталды, сыртқы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс тағы бірнеше өзгеріске әкелді. 1940 жылы Құрылыс және жөндеу бюросы мен Инженерлік бюро біріктіріліп, Кемелер бюросы (BuShips) құрылды. 1942 жылы Навигация бюросы өз міндеттерінің өзгеруін көрсете отырып, Теңіз қызметкерлері бюросы (BuPers) деп аталды.

Бюролардың үйлестірілуі

1908 жылы бюроларды үйлестіруді алғаш рет АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Бас кеңесі (General Board) жүктеді. Бас кеңес тәжірибелі бұрынғы офицерлермен толықтырылған және ұзақ мерзімді теңіздік қажеттіліктерді және саясатты анықтауға міндеттелген. Бас кеңестің кемшілігі – оның тек кеңесші орган ретінде жұмыс істегені және бюро шешімдерін тексеруге арналған техникалық мамандардың болмауы болды. Нәтижесінде, бюролар арасында үйлестірудің бірнеше сәтсіздіктері болды, оның ішінде 1938 және 1943 жылдар аралығындағы үш жағдай маңызды салдарға әкелді:

«Айова» кластық шайқас кемесінің жобасында C&R жылдамдық үшін жеңіл, ықшам корпус жасады, ал BuOrd сәйкес келетін мұнараны зерттеуді тоқтатты да, 1922 жылғы шайқас кемелері мен крейсерлерінен алынған қару-жарақтарды пайдаланып, үлкен мұнараны жобалауды жалғастырды. Теңіз тарихшысы Норман Фридманның айтуынша:

1939 жылдың мамыр айында «Симс» кластық эсминец «Андерсонды» Әскери-теңіз күштеріне тапсырған кезде, BuEng жобалаған жоғары қысымды бу машинасы C&R жобалаған корпусқа 150 тонға артық салмақ салғаны анықталды. Метацентрлік биіктік жеткіліксіз болды, бұл кеменің құлау қаупін арттырды. Бұл классқа енгізілген түзетулерге суперструктурадан (оның ішінде пушкалар мен торпедалық түтіктерден) артық салмақты алып тастау және корпустың төменгі бөлігіне балласт қосу кірді. Бұл жолы салдары болды: екі бюроның басшылары әскери-теңіз күштерінің хатшысы Чарльз Эдисон тарапынан жұмыстан босатылды, ал Конгресс 1940 жылы екі бюроны BuShips-ке біріктірді. 1940-1943 жылдардағы «Самнер» кластық эсминецтердің жобасы қарама-қайшы талаптардың көп рет қарастырылуына байланысты ұзаққа созылды. Нәтижесінде жасалған жоба қанағаттанарлықтан асып түсті, бірақ Бас кеңес шешім қабылдауға кешіккен деген жалпы пікір қалыптасты. 1945 жылы Кемелерді басқару басқармасы (OpNav) бюролардың жобалау қызметін үйлестіретін орган ретінде Бас кеңесті алмастыру және ақырында оны алмастыру үшін Кеме сипаттамалары кеңесін (SCB) құрды. SCB OpNav-тың тікелей өкілеттігімен және жобалау жұмысына көбірек уақыт жұмсай алатын мамандармен толықтырылды, бірақ Бас кеңестің ұзақ мерзімді жоспарлау рөліне ие болған жоқ. Бюролар жүйелік командалар ретінде қайта құрылғаннан кейін SCB-ның үйлестіруші рөлі жойылды және барлығы 1966 жылы OpNav-тың тікелей бағынысына көшті. 1980 жылдары ол Кеме сипаттамаларын жақсарту жөніндегі кеңес (SCIB) ретінде қайта жаңғыртылды, бірақ бұрынғы өкілеттігіне ие болған жоқ. 1942 жылы бюролар арасындағы сатып алу қызметін үйлестіру үшін Сатып алу және материалдық қамтамасыз ету басқармасы құрылды. Сатып алу және материалдық қамтамасыз ету басқармасы 1985 жылы жүйелік командалық бөлімге біріктірілгенге дейін бірнеше рет атауын өзгертті. Осы кезде Командалық командаларға қатысты функцияларды сатып алуды қолдау үшін және олардың операцияларында белгілі бір тәуелсіздікті талап ететін Кемелік сатып алуды қолдау кеңсесі құрылды.

Upon delivery of the Sims class destroyer USS Anderson to the Navy in May 1939 it was discovered that the high pressure steam plant designed by BuEng was too heavy for the hull designed by C&R, by 150 tons. The metacentric height was insufficient, which resulted in a higher risk of capsizing. Corrections to this class included removal of top weight from the superstructure (including guns and torpedo tubes) and adding ballasting lower in the hull. This time there were repercussions: the chiefs of the two bureaus were ultimately fired by Acting Secretary of the Navy Charles Edison, and Congress merged the two bureaus into BuShips in 1940. The 1940 1943 design of the Sumner class destroyers was protracted as conflicting requirements were repeatedly considered. The resulting design was more than satisfactory, but there was a widespread impression that the General Board had been indecisive. In 1945 the Office of the Chief of Naval Operations / OpNav created the Ship Characteristics Board / SCB to supplant and eventually replace the General Board as the body coordinating the bureaus' design activities. The SCB had the advantages of direct OpNav authority and of specialized staff who could spend more time on design work, but it lacked the long range planning role of the General Board. The SCB role as a coordinator faded after the bureaus were reconstituted as System Commands and all were moved under the direct authority of OpNav in 1966. In the 1980s it was revived as the Ship Characteristics Improvement Board (SCIB), but without its former authority. In 1942 the Office of Procurement and Material was created to coordinate procurement activities among the bureaus. The Office of Procurement and Material would undergo several changes of name until it was merged into the System Commands in 1985. At this time the Office of Naval Acquisition Support was established to create acquisition support for functions that span across Commands, and that require a degree of independence in their operations.