Кіріспе

Мюскока көлі – Канаданың Онтарио провинциясындағы Порт-Карлинг және Гравенхерст қалалары арасында орналасқан көл. Көлдің төңірегінде көптеген коттедждер орналасқан. Көлдің басым бөлігі Мускока көлдері ауданының шегінде, оңтүстік-шығыс бөлігі Гравенхерст қаласының шегінде, ал Мускока өзенінің құйылатын жері маңындағы шағын бөлігі Брейсбридж қаласының шегінде жатыр. Бала қаласы көлдің оңтүстік-батыс жағалауында, Ай өзенінің басталу тұсында орналасқан. Мюскока көлі Порт-Карлингтегі Индиан өзені мен шлюз жүйесі арқылы Росо көлімен байланысқан. Көлге негізінен Мускока өзені, Джозеф көлі және Росо көлі су жеткізеді.

Алгонкин және гурон

Мускока туралы алғашқы жазбалар 1615 жылға дейін жетеді, ал аумақты негізінен алгонкин және гурон тайпаларынан құралған жергілікті халықтар мекендеген. Аймаққа алғашқы еуропалық зерттеушілер, мысалы, Самуэль де Шамплен келді, одан кейін миссионерлер келді. Мускока атауы «жауынгерлік шайқаста оңай мойын бұрмайтын» деген мағына беретін Мускуаки есімді оджибве немесе чиппева тайпасының басшысынан шыққан. Бас Yellowhead ретінде де белгілі болған Месква, жергілікті халықтар мен Канада провинциясы арасында жасалған келісімдерге қол қойды, осы арқылы аймақтың шамамен алғанда белгілі бір бөлігі провинцияға сатылды. Оның Онтарио үкіметі тарапынан қаншалықты құрметтелгенін көрсететіндей, оған Ориллияда үй салып берді, онда ол 95 жасқа дейін өмір сүрді. Мускока аймағының тарихын географиясы анықтады. Көлдерге толы және тас-тасқа толы болған бұл жер балық аулауға, аң аулауға және құрлыстар жасауға өте қолайлы болды, бірақ егіншілікке жарамсыз еді. Көбінесе оджибва халқының жері болғандықтан, еуропалықтар оны елемей, Северн өзенінің оңтүстігіндегі перспективалы аймаққа қоныстанды. Бұл аймақпен байланысты оджибва басшысы Месква Уки болды, және оның есімімен жер аталған болуы мүмкін. Тайпа қазіргі Ориллияға жақын жерде, оңтүстікте өмір сүрді және Мускоканы аң аулау алқабы ретінде пайдаланды. Порт Карлинг аймағында тағы бір оджибва тайпасы өмір сүрді, ол Обаджеванунг деп аталды. 1866 жылға қарай тайпа Пэрри-Саундқа көшіп кетті.

Еуропалық

1760-шы жылдардың соңына дейін аймақтағы еуропалықтардың болуы көбінесе маусымдық тері аулаумен шектелді, бірақ маңызды сауда орындары құрылмады. Америка революциясынан кейін отаршылдық үкіметтің қызығушылығы артты, себебі оңтүстіктегі жаңа көршісінен басып кіруден қорқып, үкімет Онтарио көлі мен Джорджия шығанағы арасындағы саяхат жолдарын табу ниетімен аймақты зерттеуге кірісті. 1826 жылы лейтенант Генри Бриско Мускоканың ортасынан өтіп, бұл істі жасаған белгілі алғашқы ақ адам болды. Дэвид Томпсон 1837 жылы аймақтың алғашқы карталарын жасады, 1837 жылдың 13-14 тамызында кешке қазіргі Балаға кемпінг құрды, ал кейін қазіргі Бомарис маңында кемпінг құрған болуы мүмкін. Канада 19-ғасырдың ортасында, әсіресе 1840 жылдары ашаршылыққа ұшыраған Ирландиядан едәуір еуропалық көші-қонды бастан өткерді. Северн өзенінің оңтүстігіндегі жерлер мекенделгеннен кейін, үкімет Мускока аймағын одан әрі солтүстікке қарай қоныстандыруды жоспарлады. 1866 жылы Монк қалашығында ағаш кесуге лицензия берілді, бұл ағаш кесуге мүмкіндік берді. Ағаш өңдеу өнеркәсібі жылдам дамыды, аймақтың үлкен бөліктерін жойды, сонымен қатар жол және су көлігінің дамуына ықпал етті. Темір жол өнеркәсіпті қолдау үшін солтүстікке қарай жылжыды, 1875 жылы Гравенхерстке, ал 1885 жылы Брейсбриджке жетті. Жол көлігі 1858 жылы басталып, 1861 жылы Брейсбриджге жеткен Мускока отарлау жолының түрін алды. Жол орманнан қиындықпен кесілді және тікбұрышты құрылысқа ие болды, яғни арбалардың саз бен батпаққа батып кетпеуі үшін тікбұрышты түрде орналастырылған ағаштар қолданылды, бұл саяхатты өте қиын жағдайға түсірді. Ағаш өңдеу өнеркәсібі бірқатар қосымша дамуларға әкелді, соның ішінде, атап айтқанда, көлік, сондай-ақ жұмысшыларды қамтамасыз ету үшін жаңа қоныстар пайда болды және Брейсбридж (бұрынғы Солтүстік Фолс) шағын былғары өңдеу кәсіпорындарының дамуын көрді. Терішілер ағаш қабығын былғарыны өңдеу үшін пайдаланды, бұл әйтпесе пайдасыз қалдық болар еді. 1868 жылғы Тегін жер беру және Қоныс заңы Мускокаға кең ауқымды қоныс кезеңін ашты. Егер қоныс аударушылар жерді тазартуға, кем дегенде бір бөлігін өңдеуге және 6x8 метрлік үй салуға келіссе, оларға тегін жер берілді. Алайда, Қоныс заңы бойынша қоныс аударушылар қиындықтарға тап болды. Тығыз орманды тазарту – үлкен еңбек, бірақ жер тазаланғаннан кейін олар Мускоканың кең таралған тастарымен бетпе-бет келді, оларды да тазарту қажет болды. Аймақтың топырағы егіншілікке жарамсыз болып шықты, көбінесе тығыз сазды топырақтан тұрды. Бұл қиын жағдай туралы хабар оңтүстікке тараған кезде Мускоканың дамуы тоқтап қалуы мүмкін болды, бірақ сәтті жағдай орын алды. Темір жолдар әлі келмеген және жолмен саяхаттау сенімсіз және ыңғайсыз болған кезде, көліктің патшасы бу кемесі болды. Көлдің оңтүстік бөлігіне Гравенхерстте жер байланысы орнатылғаннан кейін, ағаш өңдеу компаниялары көлдің барлық жағалауындағы ағаштарды салыстырмалы түрде оңай жинап ала алды, егер олар оларды Гравенхерсттегі ағаш кесетін фабрикаларға қайтару құралдары болса.

Канадалық пароходтар дәуірі

Александр Кокберн, кейде Мускоканың әкесі деп аталды, көлге кемелер қоюды бастады. 1866 жылы Кокберн үкіметке Порт Карлингке шлюздер орнату және Порт Сэндфилдте Россо көлі мен Джозеф көлі арасындағы арнаны ашу арқылы бүкіл Мускока көлдері жүйесін кеме жүруге ашуға талап қойды. Үкімет ауыл шаруашылығы жоспарының күңкейгенін ескере отырып, дамуды нығайтуға мүдделі болды және 1871 жылы Порт Карлингте шлюздер салды. Кокберннің кемелері енді бүкіл көл жүйесіне қол жеткізе алды. Аптасына екі рет жүретін "Венона" кемесінің алғашқы аялдамасы Грейвенхерсттен сегіз шақырым қашықтықтағы Уолкерс-Пойнт болды, онда балықшылар Шэнти-Бейде жақсы шабақ балығын аулауға мүмкіндік алды. Ол жылдар бойы кемелерді қосып, 1905 жылы қайтыс болғанда, оның "Мускока" кеме компаниясы Канададағы ең ірі компания болды. 1860 жылы Джон Кэмпбелл мен Джеймс Бэйн кіші екі жас жігіт аймақтың алғашқы туристері ретінде сапарға шықты. Солтүстік темір жолымен Симко көліне жетіп, "Эмили Мей" бу кемесімен көлді Ориллияға дейін жүзіп, Кучичин көлінен өтіп, Колонизация жолымен Грейвенхерстке жетті, онда демалыс алды. Олар көргендерін ұнатып, жыл сайын достары мен туыстарымен бірге сапарды қайталап жүрді. Бұл алғашқы туристік пионерлер аймақтағы көлік қызметтеріне деген сұранысты арттырды, олардың себебі – шабақ балығының молдығы, табиғи сұлулық және шөп безгегінен зардап шегушілерге көмектесетін таза ауа. Алғашқы туристер лагерьлер құрды, бірақ жақсырақ жағдай іздегендер де қосылды. Тасты топырақтан күнкөріс табу қиын болған шаруалар түндемеге сұраныс пайда болғанын байқады, нәтижесінде алғашқы пансионаттар мен қонақ үйлер ашылды. 1870 жылы Россо көлінің басында алғашқы жабайы қонақ үй салынды, ол "Россо үйі" деп аталды. Оның иесі Нью-Йорк тұрғыны В. Х. Пратт болды. Бұл идея танымал болды, туристер келіп, 1880 жылдары туристік индустрияны ақша табудың маңызды саласы ретінде қалыптастырды. Бу кемелері дәуірі аймақтың керемет қонақ үйлерінің пайда болуына себепкер болды: Россо, Рояль Мускока, Виндемер және Бомарис. 1875 жылы темір жол Грейвенхерстке жеткенде, аймақ қарқынды дамыды. Шындығында, Торонто, Питтсбург және Нью-Йорк қалаларынан сапарға шығу шыдамдылықтан гөрі шығынға байланысты болды. Пойыздар үнемі Торонтодан Грейвенхерстке жүріп, жолаушылар мен олардың жүктерін "Сагамо" сияқты "Мускока Навигация Ко" компаниясының үлкен бу кемелеріне ауыстырды. Брейсбридж, Бомарис және Порт Карлинг сияқты көлдерде тоқтаған туристер кішірек кемелерге, мысалы, кіші порттарға кіре алатын "Айлендерге" көше алатын. Демалыс шегушілер жазда апталар, тіпті айлар бойы аймақта қалатын. Отбасылар маусымдық тұрғын болғандықтан, қонақ үйлердің жанында коттедждер салай бастады. Бастапқыда бұл қарапайым құрылыстар ертедегі лагерьлердің ауылдық атмосферасын қайталайтын, бірақ кейінірек, кейбір жағдайларда, маңызды қызметкерлерге арналған тұрғын үйлер де қосылды. Бастапқыда коттедж иелері күнделікті көлік үшін қайықтар мен каноэлерге сүйенді және кейде үлкен қашықтықтарды қайықпен жүретін. Соңында бу және бензинмен жүретін кемелер пайда болды, адамдар бұлшық ет күшіне емес, моторларға көбірек сене бастады. Кемелермен бірге қайық үйлері де пайда болды, олар көбінесе өзінің керемет құрылыстарымен, кейде негізгі коттедждің сыртқы түрі мен атмосферасын қайталайтын.

Соғыстан кейінгі автомобиль дәуірі

Бірінші дүниежүзілік соғыс аймақтың туристік қызметінде және оның экономикасында айтарлықтай төмендеуге себеп болды. Моторлы қайықтар мен автомобильдердегі технологиялық жетістіктер аймақтың жалпы өсуіне және дамуына, соның ішінде жақсырақ жолдар салуға ықпал етті. Енді демалыс жасаушылар көлге жету үшін бу кемелеріне мұқтаж болмағандықтан, олар көлден алысқа коттедждер салды, нәтижесінде бу кемелеріне деген сұраныс азайды. Екінші дүниежүзілік соғыс тағы бір құлдырауға алып келді, себебі соғыс кезіндегі тапшылықтар көптеген американдықтарды үйде ұстап тұрды, ал көптеген канадалықтар соғысқа қатысты. Соғыстан кейінгі гүлдену автомобиль және жаңадан қолжетімді шыны талшықты қайықтарға негіделген тағы бір өсімді әкелді. Жазғы коттеджге ие болу орта таптың көптеген өкілдері үшін мүмкіншілікке айналды, бұл көл маңындағы одан әрі дамуға әкелді. Бу кемелері компаниялары 1950 жылдардың соңына дейін қайықтарын бірінен соң бірі пайдаланудан шығарды.

Ұшақ апаттары

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мускока көлінде Northrop Nomad A 17A ұшағы апатқа ұшырады, онда британдық Питер Кэмпбелл мен канадалық Тед Бейтс ұшқыштарының қалдықтары әлі де сақталып тұр. Жұп 1940 жылдың 13 желтоқсанында Мускока көлінің оңтүстігінде тағы бір Nomad ұшағымен соқтығысып, бір күн бұрын қарлы дауылда жоғалған басқа ұшқышты іздеу кезінде көлдің мұздай тереңдігіне құлады. Екінші ұшақтың екі қаза болған экипаж мүшесі 1941 жылы су бетіне шығарылды, ал Кэмпбелл мен Бейтстің денелері көлдің 140 фут тереңдігінде қалды. Олар 2010 жылы табылды, ал Nomad 3521 ұшағы 2014 жылдың қазан айында көтерілді. 1942 және 1945 жылдар аралығында Мускока әуежайында Норвегия Корольдік әуе күштері (RNAF) норвегиялық ұшқыштарды Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Кіші Норвегия» деп аталған жерде даярлады. Оқу миссиясы кезіндегі ұшқыштардың бірі Норвегия нүктесінің үстінде құлап, қаза тапты. Ұшақ 1960 жылы кабельдік бригаданың ұшақты іліктіріп алуы арқылы кездейсоқ табылды және ұшқыш оның ішінде болды. Белгісіз себептермен ұшақ босатылып, ұшқышы ішінде болған күйінде көлдің түбіне қайта құлады. Билік уақыт болғанда осы орынды тергеп жатыр. RNAF-тың Мускокадағы алғашқы және Канададағы FTL-де тіркелген соңғы қайғылы оқиғасы 1944 жылдың тамызында болды, онда Fairchild PT 19 Cornell оқу ұшағы ұшқыш пен оқушысымен бірге қанатын жоғалтып, Гравенхерсттен оңтүстікке қарай жерге құлады; екеуі де қаза тапты. Денелер тығыз өсімдіктерден табылды, қанаттың бір бөлігі табылса да, ұшақ сынықтары табылған жоқ. Содан көп ұзамай, тағы бір Fairchild ұшағы да сол себеппен құлады, бірақ екі адам да парашютпен құтылды.

Muskoka Lakes қауымдастығы

Muskoka Lakes Association (MLA) – бұл Muskoka аймағын болашақ ұрпақтардың коттедж иелері үшін сақтап қалуға бағытталған көлді қорғау тобы, себебі Muskoka көлі аймақтағы көптеген коттедж иелері үшін маңызды орталық болып табылады. Muskoka Lakes Association 1894 жылы құрылған, демек 120 жылдан астам уақыттан бері жұмыс істеп келеді. Muskoka Lakes Association сондай-ақ Muskoka көлінің туыс көлдеріне – Joseph көлі мен Rosseau көліне де назар аударады. Қазіргі уақытта MLA жергілікті және маусымдық тұрғындардың мыңдаған өкілдерін білдіреді. Олар 2000 жылы қазіргі Су сапасын жақсарту бастамасын іске қосты, алайда "MLA-ның алғашқы су сынақтары 1972 жылы басталды"; 2013 жылы 100-ден астам еріктілер осы бастаманы жеңілдету үшін белгіленген участалардан су үлгілерін жинады. Бұл үлгілер судағы әртүрлі бактериялардың мөлшерін, еріген органикалық көміртегінің, фосфордың деңгейін, температураның өзгеруін және кальцийді талдау үшін пайдаланылады. 2013 жылы MLA Muskoka аймағынан 1100-ден астам су үлгісін жинады. 2013 жылғы Су сапасы есебінде көрсетілгендей, Muskoka Lakes Association Muskoka көлі аймағына әсер ететін 18 маңызды аймаққа назар аударады: Alport Bay, Arundle Lodge, Bala Bay, Beaumaris, Boyd Bay, Browning Island, Dudley Bay, East Bay, Eilean Gowan, Muskoka Bay, Muskoka Sands, North Bay, Stephen's Bay, Taylor Island, Walker's Point, Whiteside Bay және Willow Beach. Бұл семинарлар "көлдер мен өзендеріміздің сапасын қорғаудың қолжетімді жолдары туралы жағалау иелеріне хабар беру және табиғи су жиектерінің тіршілік ортасын сақтауға ынталандыру құралы" болып табылады. Лиза Нунан, Muskoka Lakes Association кеңсе меңгерушісі. MLA жыл сайынғы Көктемнің ортасындағы Көшет күнін де өткізеді, онда су жағалауының тұрғындары эрозияны болдырмау үшін жергілікті өсімдіктерді алдын ала тапсырыс бере және сатып ала алады. Тарихи тұрғыдан алғанда, Muskoka Lakes Association көбінесе су мәселелеріне баса назар аударған, шамамен 100 жыл бұрын MLA федералды үкіметтен барлық демалыс кемелерінің жұмыс істейтін шамдары болуын талап ету үшін үгіт жүргізді. Қауіпсіз және сыйлы қайық жүруге қатысты көптеген мәселелер MLA үшін басты мәселе болып табылады. MLA BOATsmart! серіктестігі арқылы қайық жүру мәселелерін азайтуға тырысады, қайық жүргізушілерді тиісті және практикалық оқытудан өтуге ынталандырады. MLA мүшелеріне BOATsmart! қайық жүру курстарына жеңілдіктер ұсынып, осы мақсатқа қол жеткізеді. Muskoka Lakes Association сондай-ақ еріктілердің қауымдастығы болып табылатын Safe and Quiet Lakes ұйымының негізін қалаушы серіктесі болып табылады.

БАҚ сілтемелері

Мюскока көлі "Тоталь драма аралы" атты телешоудағы мультфильм кейіпкері Крис Маклиннің айтуынша, онда жасөспірімдер 100 000 АҚШ долларын жеңу үшін түрлі сынақтардан өтеді. Шоуда аталған көл Камп-Ваванаква атымен белгілі бір аралды қоршап тұрғандай көрсетілген, бірақ бұл арал нақтыда жоқ. Аталған арал 1, 4 және 5 маусымдарда, сондай-ақ 2023 жылғы жаңа өндірісте пайда болды.