Кіріспе
Майкл Финдлей (ағылш. Michael Findlay; 1937 жылғы 27 тамыз – 1977 жылғы 16 мамыр) – американдық кинорежиссер, продюсер және сценарист. Әйелі Робертамен бірге Финдлей 1960 және 1970 жылдары көптеген арзан Z фильмдерін жасады. Олар "сексплуатация жанрындағы ең танымал режиссерлер" деп сипатталған. 1960 жылдардың ортасы мен соңында Финдлей Нью-Йорктегі авангарды кинорежиссерлерінің шағын тобының (Джозеф В. Сарно, Джозеф П. Мавра және Лу Кампа сияқты) ішінде көзге түсті. Олар эксплоатациялық "руги" (қорқыныш немесе триллер сюжеттерін садомазохистік секс көріністерімен біріктірген, алғашқы слэшер фильмдері) түсірді, оларды "грайндхаус" кинотеатрлары үшін жасады. Кейде ол Джулиан Марш псевдонімімен режиссерлік жасап, Роберт Уэст есімімен өзінің фильмдерінде ойнайтын. Оның әйелі Роберта (әрі Анна Рива) көптеген фильмдерінің операторы, қосымша сценаристі және эпизодтық рөлдердегі актрисасы болды. Олар бірнеше рет бірдей актерлерді шақырды, олардың ішінде Ута Эриксон және Мари Брент, яғни Джанет Банзет есімдері ерекше аталады. Финдлейлер Эд Вудтың "Глен немесе Гленда" және фетишистік Ольга фильмдерінің сериясын (мысалы, "Ольганың ұят үйі", "Ольганың қыздары" және т.б.) продюсерлеген Джордж Вайспен достық қарым-қатынаста болды. 1964 жылы Вайс оларды осы жаңа, зорлық-зомбылық пен сексплуатацияға толы жанрда фильмдер түсіруге ынталандырды.
Michael Findlay (August 27, 1937 – May 16, 1977) was an American filmmaker, producer and screenwriter. Along with his wife Roberta, Findlay created numerous low budget Z movies in the 1960s and 1970s. They have been described as "the most notorious filmmakers in the annals of sexploitation". In the mid to late 1960s, Findlay was prominent among a small group of underground New York filmmakers (including Joseph W. Sarno, Joseph P. Mawra, and Lou Campa) that produced exploitation "roughies" (early slasher films which combined conventional horror or thriller stories with sadomasochistic sex scenes) for the grindhouse market. Sometimes he would direct under the alias Julian Marsh and act in his own films billed as Robert West. His wife Roberta (a. k. a. Anna Riva) was the cinematographer, co writer, and supporting actress for many of their films together. They also employed the same actors repeatedly, most notably Uta Erickson, and Marie Brent, a. k. a. Janet Banzet. The Findlays were friends with George Weiss, producer of Ed Wood's Glen or Glenda and a series of fetishistic Olga films (Olga's House of Shame, Olga's Girls, et al.). In 1964 Weiss encouraged them to make films in this new subgenre of violent sexploitation.
Алғашқы фильмдер: 1964-1966
Финдлей өзінің жақын досы Джон Амеромен 1964 жылы түсірілген "Әйел денесі" атты алғашқы фильмінің қорежиссері болды. Онда әйелдерді үйінде тұтқынға алған садист жабайы адамның тарихы айтылады. Бұл фильм Дэвид Ф. Фридман мен Дорис Уишманның сексплуатациялық туындыларынан кем дегенде бір жыл бұрын жарық көрді. 1965 жылы ол "Күнә синдикаты" фильмін – мафияға қарсы куәлік берген проституткалар туралы жалған деректі фильмді, сондай-ақ сол кездегі беймәлім Йоко Ононың түскен, әйгілі "Шайтанның төсегі" фильмін түсірді (Битлз тобының Джон Леннонымен кездеспей үш жыл бұрын). Шындығында, бұл екі фильм монтаждалып біріктірілген. Аяқталмаған "Иуда қаласы" фильмінде Оно есірткі сатушының никелес әйелін сомдайды, оны тонап, зорлайды. Финдлей үш есірткіге тәуелді адамның әйелдерді қорқытып, қылмыс жасауы туралы қосымша сюжеттік желі қосты. Роберта Финдлей олардың құрбандарының бірін ойнайды. Одан кейін "Мені жалаңаш ал" (1966) фильмі шықты, ол Роберта Финдлейдің көршісіне (оны Роберта Финдлей ойнайды) құмарлық танытқан, ізгіліксіз қарақшы туралы қорқынышты әңгімесі. Майкл Финдлей де "Тозақтың періштесі" рөлінде пайда болады. Фильмде Пьер Луистің эротикалық классикасы "Билитис әндерінен" үзінділер кеңінен қолданылған.
"Тән" трилогиясы
Финдлейдің ең табысты фильмі – "The Touch of Her Flesh" (1967) болды, ол әйелі басқа ер адаммен бірге жатқан жерінде тапқаннан кейін көлік апатында жарақат алған Ричард Дженнингс (Финдлей сомдаған) атты қару сатушының тарихын баяндайды. Дженнингс жазылғаннан кейін, әйеліне деген жеккөрушілігін жалпы ұқыпсыз әйелдерге дейін жалпылайды; босатылғаннан кейін Дженнингс қырқына түседі, түрлі ерекше құралдармен – уланған гүлдің тікендері, үскір, арбалет, қисық қылыш және арамен жезөкшелер мен стриптизерлерді өлтіреді. Садо-мазохистік секс сахналарының көптеген мағынасыз тізбектерін қамтитын бұл фильм өз заманы үшін бірегей болды; осы уақытқа дейінгі көптеген exploitation фильмдері графикалық секс немесе графикалық зорлық-зомбылықты көрсеткен, бірақ екеуін ешқашан біріктірмеген. Финдлейдің осы элементтерді үйлестіруі 1970-ші жылдардың слэшер фильмдеріне жол ашты, олар осы екі элементті кең таралған ортада еркін араластырды. "Touch" фильмінің сәттілігінен кейін 1968 жылы "The Curse of Her Flesh" және "The Kiss of Her Flesh" атты екі жалғасы шықты; екі фильм де Дженнингстің алдыңғы фильмнің соңында алған қауіпті жарақаттарынан айығуы және оның әйелімен тікелей байланыста болған немесе оның қарым-қатынасын білген адамдарға қарсы күрделі кек алу жоспарларын іске асыру үшін жезөкшелер мен стриптизерлерді өлтіруі туралы айтады. "Kiss" фильмі осы серияны аяқтау мақсатымен түсірілді, ал титрде Дженнингстің өлімі оқиғаның соңғы нүктесі екені хабарланды. Финдлей секс және зорлық-зомбылық туралы фильмдерді түсіруді "Мың ләззат" (1968) және "Ең соңғы дегенерация" (1969) фильмдерімен жалғастырды, соңғысы негізінен "Әйел денесі" фильмінің қайта түсірілімі болды.
1970-ші жылдардағы фильмдер
1970 жылдары Финдлейлер қорқыныш фильмдеріне көшті. Олардың бір туындысы, 1971 жылы түсірілген «Қырғын» фильмі, Мансонның қылмыстарының арқасында пайда болған, есірткі культіне негіделген кісі өлтіруші мотоциклшілер тобының оқиғаларын бейнелеген, сәтсіз қабылданған туынды болды. Фильмді таратушы оған соншалықты қынжыр көрсетті, тіпті ол он жыл бойы экранға шығаруға жарамай жатты. 1976 жылы Финдлейдің дистрибьюторы және продюсері Аллан Шеклтон бұл фильмді Нью-Йоркте снуф-фильмдер туралы кеңінен тараған әңгімелерді пайдалану құралы ретінде қолдануға шешім қабылдады. Снуф-фильмдер – адам өлтіріліп, тек сату және қаржылық пайда табу үшін түсірілген фильмдер. Шеклтон «Қырғын» фильміне жаңа актерлерді тартып, түсірілім аяқталғаннан кейін қызды өлтірген фильм тобының көрінісін қосты. Содан кейін ол «Snuff» деген атпен, «Өмір арзан Оңтүстік Америкада ғана түсіріледі» деген слоганмен шықты. Фильмді насихаттау мақсатында Шеклтон фильмге қатысты дау тудырып, фильмге қарсы феминистер рөлін ойнау үшін актрисаларды жалдады. Шеклтонның актрисалары бірнеше жергілікті жаңалықтар бағдарламаларына сұхбат беріп, фильмнің шығуына байланысты нақты дау-дамайға себеп болды. Премьера кезінде Шеклтон «Snuff» фильміне қарсы лозунгтары бар плакаттармен театрдың алдында пикетке шығу үшін актрисалар тобын жалдады; бұл жасалған наразылық порнографияға қарсы әйелдердің нақты наразылығына әкеп соқты. Майкл Финдлей 1974 жылы «Шикірегендердің зарлы айқайы» атты Йетилер туралы қорқыныш фильмінің де режиссері болып табылады.
Роберта Финдлей фильмдері
Роберта Финдлей кейіннен хардкорлық порнографиялық фильмдерді режиссерлік етті, оның ішінде "Anyone But My Husband" (1975), "Angel on Fire" (1974), "A Woman's Torment" (1977) және "Mystique" (1979) фильмдері бар. Ол порножұлдыз Шауна Гранттың трагикалық өзіне-өзі қол жұмсауы туралы "Шауна: Әр адамның қиялы" (1985) фильмінен кейін ересектер киноиндустриясынан кетіп қалды. Осыдан кейін ол көбінесе қорқыныш пен әрекет фильмдерін жасады, мысалы, "Tenement", "The Oracle" (екеуі де 1985), "Blood Sisters" (1987) және "Prime Evil" (1988).
Өлім
1977 жылы 16 мамырда Майкл Финдлей Нью-Йорктегі Pan Am ғимаратының төбесінде вертолет апатынан қаза тапты. Апат Нью-Йорк әуе компаниясының Джон Ф. Кеннеди әуежайынан келген рейсі 5:33-те қонғаннан кейін болды. Вертолет 21 жолаушыны қайта сапарына мінгізіп жатқанда, қону шассисі бұзылып, роторлар әлі де айналып тұрғанда ұшақ бір жағына жығылды. Финдлей және тағы екі жолаушы, ұшаққа отыруға дайындалып тұрғанда, айналатын роторлар жұлынып, бөлініп кеткенінен қаза тапты. Тағы бір ер адам кейін ауруханада көз жұмды. Көшедегі бір әйел құлаған сынықтарға шалынып қаза тапты. Баспасөз хабарларында Манхэттендегі "Майкл Финдли" есімді адам, төбедегі үш адамның бірі ретінде, "денесі тікелей кесілген" күйде бірден қаза тапқан деп көрсетілді. Басқа хабарларда денелер "екіге бөлінбеген", бірақ "терең жарақаттанған" деп мәлімделді.