Кіріспе

Нагарахоле ұлттық паркі – Үндістанның Карнатака штатындағы Кодагу және Майсур аудандарында орналасқан ұлттық парк. Бұл паркті 1999 жылы Үндістанның 37-ші жолбарыс қорығы деп жариялады. Ол Нилгири биосфералық қорығының құрамына кіреді. Нагарахоле ұлттық паркінің барлық аймағы Батыс Гаттардың Нилгири субкластері ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра комитеті тарапынан Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізуді қарастырып жатыр. Паркте тығыз орман, кішкентай өзендер, төбелер, аңғарлар мен сарқырамалар, сондай-ақ бенгал жолбарысы, гаур, үнді пілдері, үнділік барс, читал және самбар бұғыларының көптеген түрлері кездеседі.

География

Парк Батыс Гат тауларының етегімен жатады, Брахмагири төбелерінен төменге қарай және Оңтүстікке қарай Керала штатына қарай созылады. Ол 12°15'37.69" солтүстік ендігі және 76°17'34.4" шығыс бойламы арасында орналасқан. Парк Бандипур ұлттық паркіне солтүстік-батысқа қарай орналасқан. Екі паркті Кабини суқоймасы бөліп тұрады. Парктің биіктігі ... Майсур қаласынан ... қашықтықта орналасқан.

Бандипур ұлттық паркі, Мудумалай ұлттық паркі және Вайанда жабайы табиғат қорығымен бірге, Оңтүстік Үндістандағы ең ірі қорғалған аумақты құрайды, жалпы ауданы ... құрайды.

Климат және экология

Парк жыл сайын белгілі бір мөлшерде жауын-шашын алады. Оның су көздері: Лакшммантирта өзені, Сарати Холе, Нагар Холе, Балле Халла, Кабини өзені, төрт жылдық су арнасы, 47 маусымдық су арнасы, төрт кішкентай жылдық көл, 41 жасанды тоған, бірнеше батпақтар, Тарака бөгеті және Кабини суқоймасы.

Флора

Бұл жердегі өсімдік жамылғысы негізінен Солтүстік-Батыс Гхат ылғалды жапырақты ормандарынан тұрады, оның оңтүстік бөліктерінде терек (Tectona grandis) және розета ағашы (Dalbergia latifolia) басым. Шығысқа қарай Орталық Декан үстіртінің құрғақ жапырақты ормандары орналасқан, онда Пала индиго (Wrightia tinctoria) және тікенді акация (acacia) өседі. Сонымен қатар, тауалды аңғарлардағы тұщы сулы батпақты ормандарда бірнеше эвгения түрлері кездеседі. Басты ағаштар – коммерциялық маңызы бар роза ағашы, сандал, терек және күміс дуал. Құрғақ жапырақты ормандардың ағаштарына крокодил қабығы (Terminalia elliptica), крепе мирт (Lagerstroemia indica), үнді киносы (Pterocarpus marsupium), Grewia tiliifolia және Anogeissus latifolia жатады. Төменгі қабаттағы өсімдіктердің ішінде Kydia calycina, индийлік жүзім (Phyllanthus emblica) және бук (Gmelina arborea), сондай-ақ жылқы жапырағы (Solanum), құйрықша (Desmodium), Helicteres және Lantana camara мен bonesets (Eupatorium) сияқты инвазивті түрлер бар. Бұл ормандарда алтын жауын (Cassia fistula), орман оты (Butea monosperma) және жиынтық бамбук (Dendrocalamus strictus) сияқты ерекше ағаш түрлері де кездеседі.

Көшіру шаралары

Соңғы он жылда үкімет пен үкіметтік емес ұйымдар тайпаларды орманның шеттеріне көшіру үшін зор жұмыс атқарды. Бұл көшіру шаралары, орман ішінде тұратын тайпалық тұрғындардың өмір салтының өзгеруіне байланысты жолбарыстар мен пілдердің қоныстану ортасына қауіп тудырғандықтан, оларды сақтауға бағытталған ірі жобаның бір бөлігі болып табылады. Тайпалық топтар көшіру шараларына қарсы күшті қарсылық көрсетті. Көшірілген тайпалық тұрғындарды қолдау үшін жарықтандыру, ауруханалар және жолдар сияқты негізгі жағдайлармен жабдықталған көптеген мектептер мен үйлер салынды.

Қауіп-қатерлер мен қорғау шаралары

Ұлттық саябаққа қауіп төндіретін факторлар – сандал және терек ағаштарының кең көлемде кесілуі. Мұнда ағаш контрабандасы, әсіресе сандал ағашы контрабандасы, кеңінен таралған. Ағаш кесу оқиғалары Коллихади, Вадодара Моду, Верахосанахаллидегі Таттикере және Калахаридегі Меттиупе плантацияларында тіркелген. Ағаш кесудің тағы бір орындары – Арекаттти, Бадрикаттте, Бидуракаттте, Верана Хосахалли және Мархигоду жоталары. 2002 жылдың шілдесінде Вееранахосалли жотасында жүздеген ағаш кесілді. 1996-1997 жылдар аралығында жүргізілген зерттеу Кудремух және Нагархоле ұлттық саябақтарындағы жануарлар дүниесіне ең үлкен қауіп – аң аулау екенін көрсетті. 49 белсенді және 19 зейнеткер аңшыны зерттеу барысында, әрбір ауылда айына 216 аңшылық күнінің орташа қарқынымен 26 жабайы жануарлар түрі ауланатыны анықталды. Аңшылардың 48%-ы «күңгіту үшін» аң аулайтынын мәлімдеді. Зерттеуге сәйкес, Нагархоледе 1 кг-нан асатын 16 түрлі сүтқоректі жануарлар сапқыштармен және тайпалық қауымдастықтардың дәстүрлі әдістерімен тұрақты түрде ауланады. Жобаны басқару комитеті ұсынған есепте, саябақ қызметкерлерінің бар болғаны 25%-ы сақтық жұмыстарына қатысатыны, демек саябақтың браконьерлік пен ағаш кесу қаупі жоғары екені айтылды. Бандипур және Нагархоле ұлттық саябақтарында орман шаруашылығы қызметкерлеріне төлемнің кешіктірілуі және жоба қаражатының тиімсіз пайдаланылуы туралы хабарлар да келіп түсті. 2012 жылдың қаңтар айында болған қатаң орман өртінен орманның көп бөлігі қирады. Үлкен ағаштар күлге айналды. Жыландар, монитор кескілері, алып Малабар гамақтары бір кездері жасыл жапырақты ылғалды орман болған жердің күйген қалдықтары арасында шашырап жатыр. Орман өрттері мен маусымдық құрғақшылық, сондай-ақ су тапшылығы көптеген жабайы жануарларды жасыл орындарға көшуге мәжбүр етті. Саябақтың ішінде 125 ауыл бар, ал олардың арасында тайпалық қауымдастықтарды қорғау үшін белсенді жұмыс істейтін ҮЕҰ-лар: «Тайпалар үшін шабыт» (LIFT), «Қоорг ауылдық даму ұйымы» (CORD), «ДЕЕД», «ФЕДИНА ВИКАСА» және «Нагархоле Будакату Жанара Хакустапана Самити». 2000 жылы Дүниежүзілік банк қаржылаған жергілікті тайпалардың экологиялық даму жобасы аясында алғашқы көшіру жұмыстары 50 тайпалық адаммен басталды. Көшірілген отбасыларға Хунсур қаласына жақын Веранахосаллиде бес акр жер және үйлерге иелік ету туралы куәліктер берілді. Мемлекеттік және одақтық үкіметтер 1550 тайпалық отбасын 155 миллион доллар көлемінде көшіруді жоспарлады.