Британдық 15 дюймдік теңіздік зеңбірегі (BL 15 inch Mk I) – 1912-18 ж. жасалған, Vickers фирмасымен әзірленген. Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қолданылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық теңіздік пушкасы 1912–1918 жылдары өндірілген.
British naval gun produced 1912–1918
Қару
BL 15 дюймдік Mk I, 1912 жылы Vickers, Son және Maxim компаниясы жасаған, сәтті BL 13,5 дюймдік Mk V теңіздік пулеметінің үлкейтілген нұсқасы болды. Ол, бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Германияның жаңа буын Дредноут броненосецтеріне жауап ретінде, британдықтардың теңіз қарулану жарысында жаңа "С" кемелерін қаруландыру үшін арнайы жобаланды. Сол кездегі шұғыл жағдайға байланысты, жаңа қарудың әдеттегі баяу және сақтықпен жүзеге асырылатын прототиптік және сынақ кезеңдері өткізілмей, тікелей жобадан тапсырыс берілді. Дамыту процесінің асығыс болғанына қарамастан, қару барлық күтілген талаптарды орындады және екі дүниежүзілік соғыс бойында жауынгерлік кемелердің бәсекеге қабілетті бас қаруы болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жарияланған американдық есепте, британдық 15 дюймдік Mk I соғыс кемесінің ең сенімді және дәл бас қаруы деп көрсетілді, бірақ басқа қарулар мен орнатулардың жекелеген артықшылықтары болды. Оқтың ұзындығы 42 калибр (яғни, ұзындығы 15 дюйм x 42 = 630 дюйм) болды және ол "15 дюйм/42" деп аталды. Қарудың жалпы ұзындығы: 650,4 дюйм, Оқтың салмағы, оқ тартқыш механизмінсіз: 97 тонна 3 центнер. Оқ тартқыш механизмінің салмағы: 2 тонна 17 центнер. Жолақтың түрі: полигороовты, 76 жолақ, бір айналым 30 калибрлік оң жақ бұрылысы. Бұл сыммен оралған оқ, 4 crh оғымен (секундына 2640 фут) және 6 crh оғымен (қосымша зарядпен) атылатын бастапқы жылдамдыққа ие болды. Оқтың салмағы: 1,920 фунт (4 AP crh оғы), 1,938 фунт (6 crh AP оғы – 1937). Зарядтың салмағы: 428 фунт кордит, қосымша заряд үшін 490 фунт кордит. 15 дюймдік оқтың ату мерзімі стандартты зарядтармен шамамен 335 толық зарядты атуды құрады, содан кейін оқты қайта жаңарту қажет болды.
The BL 15 inch Mk I, designed by Vickers, Son, and Maxim in 1912, was an enlarged version of the successful BL 13.5 inch Mk V naval gun. It was specifically intended to arm the new s as part of the British response to the new generation of Dreadnought battleships Germany was building, during the naval arms race leading up to World War I. Due to the urgency of the times, the normally slow and cautious prototype and testing stages of a new gun's development were bypassed, and it was ordered straight from the drawing board. Despite its hurried development process, the gun met all expectations and was a competitive battleship main armament throughout both World Wars. According to an American report produced after World War II, the British 15 inch Mk I was the most reliable and accurate battleship main armament of the war, though other guns and mountings had superior individual features. The barrel was 42 calibres long (i. e., length of bore was 15 in x 42 = 630 in) and was referred to as "15 inch/42". Overall length of gun: 650.4 inches, Weight of gun, excluding breech mechanism: 97 tons 3cwt. Weight of breech mechanism: 2 tons 17cwt. Rifling: polygroove, 76 grooves, uniform right hand twist of one turn in 30 calibres. This wire wound gun fired at a muzzle velocity of (4 crh shell), 2,640 ft/s (6 crh shell) with supercharge. Weight of shell: 1,920 lbs (4 AP crh shell), 1,938 lbs (6 crh AP shell – 1937). Weight of charge: 428 lbs cordite, 490 lbs cordite for supercharge. The firing life of a 15 inch gun was approximately 335 full charge firings using standard charges, after which it had to be re lined.
Қою
Қарудың барлық кемедегі орнатулары қос мұнаралы түрінде болды. Барлық орнатулар Mk I деп белгіленді, бастапқыда ең жоғары көтерілу бұрышы 20° болған, бірақ кейбіреулері кейінірек өзгертілді. Алайда, HMS Hood кемесіндегі қарулар ерекше орнатуда, Mk II деп белгіленді. Ютландия шайқасынан алынған тәжірибелерді пайдалана отырып, Mk II орнатуының ең жоғары көтерілу бұрышы 30° болды, бұл оқу қашықтығын арттырды. 1930 жылдары толыққанды қайта жаңартылған капиталдық кемелерде қолдану үшін Mk I орнатуының Mk I (N) деп аталатын модификациясы енгізілді. Mk I (N) орнатуы да ең жоғары көтерілу бұрышын 20°-тан 30°-қа дейін арттырды. Кемедегі орнатулардың максималды оқу қашықтығы (30° көтерілу бұрышында) болды.
All shipboard mounts of the gun were in twin turrets. All mountings were designated Mk I, with an as built maximum elevation of 20°, though some were subject to later modifications. HMS Hood, however, had its guns in a unique mounting, designated Mk II. Incorporating experience from the Battle of Jutland, the Mk II mounting had a maximum elevation of 30°, thus increasing the maximum range. In the 1930s a modification of the Mk I mounting, designated the Mk I (N), was introduced for use in those capital ships that were completely reconstructed. The Mk I (N) mounting also increased the maximum elevation from 20° to 30°. Maximum range in shipboard mountings was (30° elevation).