Америкалық Гладиаторлар: 1991 жылғы бейне ойын

Кіріспе

1991 жылғы бейне ойын

American Gladiators – Incredible Technologies компаниясы жасаған және 1991 жылы GameTek компаниясы Nintendo Entertainment System платформасы үшін шығарған бейне ойын. Оның порттары 1992 жылы Amiga, Genesis, Super NES және MS DOS үйлесімді операциялық жүйелерге арналған. Ол 1989 жылғы «Американдық гладиаторлар» теле ойынының негізінде құрылған.

Қабылдау

Жалпы, Sega Genesis және SNES нұсқалары кеңінен жарияланды, ал басқа порттарға туралы аз ғана шолулар жасалды немесе мүлдем назар аударылмады. Amiga Actions журналынан Steve McNally Amiga нұсқасын 80% бағалады. Ойынның шектеулі екенін мойындап, "Гладиаторлар еденді сүртіп жатқанда оқиғалар шамамен он секундқа созылады" деп жазды, ол жалпы өнімді "қарапайым, тікелей әрекетке толы ойын" деп сипаттады, оны басқа ойыншылармен ойнағанда әсіресе қызықты деп есептеді. Sega Genesis және SNES нұсқаларына көбінесе теріс пікірлер берілді. 1993 жылдың тамызында Ұлыбританиялық SNES журналы Super Play оған 16% баға берді, бұл ең төменгі рейтинг болды, Pit Fighter (1990) және GameTek-тің Jeopardy және Wheel of Fortune сияқты басқа да ойын шоуларының бейімделулерінен асып түсті. Керісінше, MegaTech журналынан Radion Automatic және Super Play журналынан Jonathan Davies бұл материалдың "көңіл көтеруші" атмосферасынан айырылғанын айтты. Ол Гладиаторлардың бірдей келбетін, сондай-ақ жалпы анимацияның тұрақсыздығын сынады. Keen SNES үшін графиканы түсініксіз жаман деп атады және "Кинг Конг Империя ғимаратының жартысына дейін көтеріліп, бір нәрсе істегісі келгенде көрген ең үлкен қоқыс!" деді. Ол "қорқынышты" спрайттар мен олардың анимациясын атап өтті, сондай-ақ бастапқыда Гладиаторлардың цифрлық суреттері ғана графиканың жақсы бөлігі болды деп мәлімдеді. Ол, басқа сыншылар сияқты, дыбысты естіген ең нашар нәрселердің бірі деп атады, әсіресе саундтректі. Jonathan Davies SNES нұсқасындағы дыбыс эффектілерінің жоқтығын және "қорқынышты әуеннің" қайталануын айыптады. Sega Genesis порты туралы жағымды пікір білдірген Katz оны ең жақсы нұсқа деп тапты. Cannonball болмауынан басқа, ол порттағы оқиғалардың басқа нұсқаларға қарағанда жақсырақ екенін анықтады. Ол тіпті ең сүйікті емес оқиғасы The Eliminator үшін де осыны дұрыс деп санайды, ол әдетте "бірқалыпты жақтан жүгіру" деп есептеді. Ол ойынның басқаруды оңай үйренуге мүмкіндік беретінін, сонымен қатар ойыншыны қызықтыру үшін жеткілікті күрделілік пен әртүрлілік бар екенін мақтады. Ол оқиғаларды "көптеген адамдар әрқайсысының ұзақ нұсқасын ойнауға мүмкіндік беретіндей қызықты" деп сипаттады. Дегенмен, оның пікірінде сын да болды. Ол екі ойыншы режимінде Powerball және Atlasphere-дің кішкентай спрайттары мен белсенді аймақтарын айыптады, олар ойынның ағынына кедергі келтіріп, кеңістікте жылжуды қиындатады деп сезінді. Ол сондай-ақ Joust-ты стратегия, қимылдар және спрайт анимациясы бойынша тым шектеулі деп сынады.

Generally, the Sega Genesis and SNES versions were heavily covered, whereas other ports either were barely reviewed or not covered at all. Amiga Actions Steve McNally scored the Amiga version 80%. While acknowledging how limited the gameplay was, writing that "the events seem to last for about ten seconds as the Gladiators wipe the floor with you", he concluded that the overall product worked as "a simple, no nonsense all out action game", considering it especially fun when playing with other human gamers. The Sega Genesis and SNES version received overwhelmingly negative reviews. It was rated 16% by an August 1993 review from UK SNES magazine Super Play, the lowest rating yet, surpassing the SNES version of Pit Fighter (1990) and GameTek's other game show adaptations like Jeopardy and Wheel of Fortune. Conversely, MegaTechs Radion Automatic and Super Plays Jonathan Davies argued it lacked the source material's tongue in cheek, "showbizzy" atmosphere. He panned the identical look of the Gladiator sprites, as well as the wobbly animation of the sprites in general. Keen called the visuals unfathomably bad for the SNES and "the biggest pile of crap we've seen since King Kong was half way up the Empire S[t]ate Building and fancied a cack!". He spotlighted the "dreadful" sprites and their animations, and claimed the digitized pictures of the Gladiators at the beginning were the only good parts of the graphics. He, as well as other critics, called the sound to be some of the worst they heard, particularly the soundtrack. Jonathan Davies condemned the SNES version's absence of sound effects and repetition of a "dreadful tune". In a favorable review of the Sega Genesis port, Katz found it to be the best version. In addition to the absence of Cannonball, he found the events to be better in the port than other versions. He considered this true even for his least favorite event, The Eliminator, which he otherwise found to be a "fairly humdrum side scroller". He praised the game's ability to have easy to learn controls while including enough complication and variety to keep the player hooked. He described the events as "so exciting that many will wish there was a way to just play epic length versions of each". His review wasn't without criticism, however. He condemned the small sprites and active areas of Powerball and Atlasphere during two player mode, feeling they hindered the flow of the gameplay and made moving around the space harder. He also criticized Joust for being too limited in strategy, moves, and sprite animation.