Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сабақты басқару әдісі
Method of classroom management
Делани картасы (сондай-ақ, Орынды визуализациялау жоспары) – сабақты басқарудың бір әдісі. Бұл кішкентай, бір дюймге үш дюймдік карта 1950 жылдан бері Нью-Йорк қаласы және айналасында кеңінен қолданылып келеді. Әрбір Делани картасында сыныптағы бір оқушының аты-жөні, телефон нөмірі, мекенжайы және басқа да маңызды ақпараттары тіркелген.
The Delaney card (a. k. a. Visual Seating Plan) is a method of classroom management. This small one by three inch card has been used extensively in the New York metropolitan area since the 1950s. Each Delaney card contains the name of one student in class, and lists the name, telephone number, address and other vital information for each student.
Карта
Деланидің әрбір карточкасында сыныптағы бір оқушының аты-жөні, телефон нөмірлері, мекенжайлары және басқа да маңызды ақпараты тіркелген. Мұғалім әрбір карточкаға арналған ойықтары бар, берік картонды беттері бар үлкен кітапта сақтайды. Карточкалар оқушылардың тегі бойынша әліпбилік тәртіппен немесе әр оқушының парта орнына сәйкес реттеледі. Карточканың бір жағында оқу жылының айлары мен күндері бағаналар түрінде басылған, бұл мұғалімге оқушының қатысуын бақылауға көмектеседі. Екінші жағында оқушының байланыс ақпараты және мұғалімнің сабақтағы белсенділігін бағалау үшін пайдаланатын тор бар. Карточканың екі жағы да әртүрлі түстерде басылған, әдетте қатырмағандығын көрсету үшін карточканы аударып қояды, бұл мұғалімге ертеңгі күні бұл оқушының қатырмағанын еске салады. Бұл визуальды орындық жоспары жүйесін Гарвард университетінің түлегі, Бронкстағы ДеУитт Клинтон орта мектебінің мұғалімі Эдвард С. Делани 1969 жылы қайтыс болғанға дейін ойлап тапты және енгізді.
Each Delaney card contains the name of one student in class, and lists their names, telephone numbers, addresses and other vital information of each student. The teacher keeps a large book with sturdy slotted cardboard pages, with a Delaney card in each slot. The cards are arranged alphabetically by student last name, or placed according to the position of each student's desk. One side of the card has the school year's months and days printed in columns so that the teacher can keep track of the student's attendance. The other side contains the student's contact information, as well as a grid that is usually used by the teacher to mark class participation. The sides are also printed in different colors, and typically the card is flipped over to mark an absence, to remind the teacher the next day of a previous absence. The Visual Seating Plan card system was invented and implemented by Edward C. Delaney, a Harvard University graduate, and teacher at DeWitt Clinton High School in the Bronx, who died in 1969.
Сын
Делани жүйесі қолданылатын оқу орындарындағы мұғалімдер жүздеген оқушыны қадағалауға мәжбүр; әдеттегі мұғалім күніне 170 оқушымен жұмыс істейді. Прогрессивті педагогтар Делани кітабын сынап, мұғалімнің жеке қарым-қатынас жасауына кедері келтіреді деп есептейді. "Оқушыны Делани карточкасы сияқты қарау – ең қателік", – деп еске алады Нью-Утрехт орта мектебінің бір мұғалімі. Оқушылардан карточкаларды өздері толтыру сұралатындықтан, ақпаратты бұрмалау жиі кездеседі. Берілген телефон нөмірлері мен мекенжайлар оқушыға тиесілі болмауы мүмкін. Әдемі әзіл үшін студенттер қосымша Делани карточкаларын алып, жалған есімдер немесе Кларк Кент сияқты ойдан шығарылған кейіпкерлердің атынан карточкалар жасаған жағдайлар болған.
Teachers in settings where the Delaney system is used often must keep track of hundreds of students; a typical teacher may handle 170 pupils per day. Progressive educators criticize the Delaney book because it encourages impersonal treatment by the teacher. "The cardinal sin was to treat a student like a Delaney card," recalled a teacher at New Utrecht High School. As students are asked to fill in the cards themselves, falsification of information is common. Phone numbers and addresses listed may not actually belong to the pupil. As a prank, students have been known to obtain extra Delaney cards and create cards using false names or fictional characters such as Clark Kent.
Танымал мәдениетте
Делани карталары көбінесе Нью-Йорк қаласының мемлекеттік мектептерінде өтетін көркем әдебиеттерде кездеседі. Олар Эван Хантердің 1953 жылғы «Қара тақтаның джунглилері» романында айтылады. Делани жүйесі сондай-ақ Бел Кауфманның 1965 жылғы романында (және 1967 жылғы фильмде) қолданылады.
Delaney cards often appear in works of fiction set in the New York City public school system. They are discussed in Evan Hunter's 1953 novel, The Blackboard Jungle. The Delaney system also makes an appearance in the 1965 novel (and the 1967 film version of) Up the Down Staircase by Bel Kaufman.