Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гонконгтың Жаңа аумақтарындағы көпір
Bridge in New Territories, Hong Kong
Лай Чи Кок көпірі – Гонконгтағы Квай Чунг жолын, 5-бағыттың бір бөлігін алып жүретін көпір. Ол Коулунды Квай Чунгқа, Жаңа аумақтарға жалғастырады. Бұрын Гонконгтағы ең ұзын көпір болған, Лай Чи Кок шығанағын басып өтетін бұл көпір кейіннен толтырылды. Ол Мей Фу Сун Чуен жеке тұрғын үй кешені арқылы көтерілген жол ретінде жалғаса береді. Бұрынғы шығанақ (көпірдің астында) енді Лай Чи Кок паркі және Массалық теміржол жүйесінің (МТР) Мей Фу станциясы болып табылады.
Lai Chi Kok Bridge is a Hong Kong bridge that carries the Kwai Chung Road, part of Route 5, linking Kowloon to Kwai Chung, New Territories. The bridge, once the longest in Hong Kong, spanned Lai Chi Kok Bay, which was later filled in. It continues as an elevated road through Mei Foo Sun Chuen, a private housing estate. The former bay (below the bridge) is now Lai Chi Kok Park as well as Mei Foo station of the Mass Transit Railway (MTR).
Номенклатура
Кейде бұл атау ағылшын тілінде Лайчикок көпірі деп аударылады. Кейбір үкіметтік дереккөздерде оны Квай Чунг жолының эстакадасы деп те атайды, бірақ осы атау кейде Квай Чунг жолының батысында, Квай Фонг ауданына жақын жерде немесе бұрынғы Лай Чи Кок шығанағының шығысында Мей Фу Сун Чуен үстінен өтетін көпірдің эстакадалық бөлігін сипаттау үшін де қолданылады.
The name is sometimes rendered as Laichikok Bridge in English. It is also called the Kwai Chung Road Flyover in some government sources, but confusingly this name is also sometimes used to describe a different flyover farther west on Kwai Chung Road, close to Kwai Fong Estate, or specifically to the flyover portion of the bridge over Mei Foo Sun Chuen to the east of the former Lai Chi Kok Bay.
Тарих
Көпір Коулунды Цуэн Ван және Квай Чунгтағы дамып келе жатқан өнеркәсіптік және жаңа қалалық аудандармен байланыстыру мақсатында салынды, бұл ескі, тығыз Касл Пик жолына балама болып табылды. Құрылыс 1966 жылы басталды. Шамамен 13,5 миллион гонконг долларына салынған жаңа көпір, сол кезде Гонконгтағы ең ұзын көпір болатын, 1968 жылдың 29 қазанында губернатор міндетін атқарушы Майкл Дэвид Ирвинг Гасс тарапынан ресми түрде ашылды. Квай Чунгқа жаңа байланысты аяқтау үшін Квай Чунг жолы көпірдің батыс жағалауы бойымен бір уақытта салынды. 1975 жылы Гонконг үкіметі Лай Чи Кок шығанағын құрғату жоспарларын жариялады, бұл аймақтағы қоғамдық демалыс орындарының тапшылығын шешуге көмектесетін жаңа жерде саябақ салуды көздеді. Шығанақтың, суға түсушілер үшін танымал орынның, қатты ластанғаны және денсаулыққа қауіпті екені айтылды. Кейіннен шығанақ толтырылды, нәтижесінде көпір енді судың үстінен өтетін болмай, қарапайым көтерілген жолға айналды. Көпірді жаңа құрғатылған жердің қосымша салмағына төтеп беру үшін нығайту қажет болды. 1990 жылдары қалалық кеңес көпірдің тікелей астындағы жаңа жерді Лай Чи Кок саябағының II кезеңі ретінде дамытты. 1999 жылдан 2003 жылға дейін Батыс теміржол жобасы аясында Мей Фу стансасы кеңейтілді, жаңа теміржол платформалары мен билет сату залы салынды. Бұл жаңа құрылыстар Лай Чи Кок көпірінің астында салынғандықтан, көпірдің сәл ығысуына себеп болды.
The bridge was built to link Kowloon with ongoing industrial and new town development in Tsuen Wan and Kwai Chung, providing an alternative to the older, congested Castle Peak Road. Construction began in 1966. Built at a cost of about HK$13.5 million, the new bridge, then Hong Kong's longest, was officially opened on 29 October 1968 by acting governor Michael David Irving Gass. Kwai Chung Road was built along the coastline to the west of the bridge at the same time in order to complete the new link to Kwai Chung. In 1975, the Hong Kong Government announced plans to reclaim Lai Chi Kok Bay, providing a park on the new land to help resolve the scarcity of public recreational space in the area. It said the bay, popular with swimmers, was badly polluted and constituted a health hazard. The bay was subsequently filled in, meaning the bridge no longer spans any water and simply resembles an elevated road. The bridge required underpinning to contend with additional loading imposed by the new fill. In the 1990s, the Urban Council developed the new land directly under the bridge as the Lai Chi Kok Park Stage II. From 1999 to 2003, an extension of Mei Foo station was constructed as part of the West Rail project, adding new railway platforms and a new ticketing concourse. These new structures were built directly below the Lai Chi Kok Bridge, causing the bridge to shift slightly.
The bridge is a 2600 foot long concrete structure with 29 spans.
Жол қозғалысы
Көпірдің жол жамылғысында әр бағытта үш көлік қатары бар. Көпірдің бір бөлігі (бұрынғы шығанақты көпірлеген бөлігі) көлік қатарының екі жағында да тротуарларға ие. Көпірдің ортасынан екі қосымша жол өтеді – біреуі шығысқа қарай қозғалатын көліктерге Чхун Ша Ван жолына шығуға мүмкіндік береді, ал екіншісі батысқа қарай қозғалатын көліктерге Лай Чи Кок жолынан көпірге кіруге мүмкіндік береді. Көлік департаментінің мәліметінше, шығанақты көпірлеген көпір бөлігінде (яғни қосымша жолдардың батысында) 2017 жылы күніне орташа 82 740 көлік өткен. Осы саясат бойынша Лай Чи Кок көпірі 2000-шы жылдардың басында жаңартылды. Дегенмен, үкімет жол құрылымы қосымша салмақты көтере алмайтынына байланысты шудан қорғайтын қабырғаларды орнату мүмкін емес екенін мәлімдеді. Бұдан өзге, жеке шудан қорғайтын қабырға құрылысына орын жетпейді және қабырғалар өрт кезінде өрт сөндіру жұмысына кедергі келтіруі мүмкін екенін айтты.
The bridge deck carries three vehicular lanes in each direction. Part of the bridge (the part that spanned the former bay) also has pavements on both sides of the carriageway. There are two slip roads partway along the bridge – one allows eastbound traffic to exit onto Cheung Sha Wan Road, while the other allows westbound traffic to enter the bridge from Lai Chi Kok Road. According to the Transport Department, the part of the bridge that spanned the bay (i. e. west of the slip roads) registered annual average daily traffic (AADT) of 82,740 in 2017. Under this policy, the Lai Chi Kok Bridge was resurfaced in the early 2000s. However, the government said that adding noise barriers was not feasible as the road structure cannot support the added weight. Further, it said that there was no space for a separate noise barrier structure, and the barriers would obstruct firefighting in the event of a fire.