Кіріспе
Public Image Ltd (қысқаша және стильді PiL) – ағылшын постпанк тобы. Оны әнші Джон Лайдон (бұрын Sex Pistols тобының вокалисі Джонни Роттен), гитарист Кит Левен (The Clash тобының негізін қалаушы мүшесі), бассист Джах Уоббл және барабаншы Джим Уокер 1978 жылғы мамыр айында құрды. Топтың құрамы жылдар бойы жиі өзгеріп келді; Лайдон – жалғыз тұрақты мүше. 1978 жылдың қаңтар айында Sex Pistols тобынан кеткеннен кейін Лайдон эксперименталды "анти-рок" жоба іздеді және PiL құрды. Сол жылы PiL өзінің тұңғыш студиялық альбомын – First Issue (1978) шығарды, ол дуб, шу, прогрессивті рок және дискоға сүйенген абразивті, басс үнді дыбысын жасады. PiL-дің екінші студиялық альбомы Metal Box (1979) олардың дыбысын авангардқа жылжытты және постпанк дәуірінің ең маңызды альбомдарының бірі саналады. 1984 жылға қарай Левен, Уоббл және Уокер топтан кетіп, топ Лайдон үшін дербес жобаға айналды, ол коммерциялық тұрғыдан сәтті студиялық альбомдармен – This Is What You Want This Is What You Get (1984) және Album (1986) – көбірек қолжетімді дыбысқа көшті. 1990 жылдардың соңындағы үзілістен кейін Лайдон 2009 жылы топты қайта құрды және What the World Needs Now (2015) сияқты бірнеше альбом шығарды.
Public Image Ltd (abbreviated and stylized as PiL) are an English post punk band formed by lead vocalist John Lydon (previously, as Johnny Rotten, lead vocalist of Sex Pistols), guitarist Keith Levene (a founder member of The Clash), bassist Jah Wobble, and drummer Jim Walker in May 1978. The group's line up has changed frequently over the years; Lydon has been the sole constant member. Following Lydon's departure from the Sex Pistols in January 1978, he sought a more experimental "anti rock" project and formed PiL. That year PiL released their debut studio album First Issue (1978), creating an abrasive, bass heavy sound that drew on dub, noise, progressive rock and disco. PiL's second studio album Metal Box (1979) pushed their sound further into the avant garde, and is often regarded as one of the most important albums of the post punk era. By 1984, Levene, Wobble and Walker had departed and the group was effectively a solo vehicle for Lydon, who moved toward a more accessible sound with the commercially successful studio albums This Is What You Want This Is What You Get (1984) and Album (1986). After a late 1990s hiatus, Lydon reformed the group in 2009 and has released several further albums, including What the World Needs Now (2015).
Ерте мансап
1978 жылы «Sex Pistols» тобының таралуынан кейін фотограф Дэннис Моррис Лайдонға онымен және Virgin Records бас директоры Ричард Брэнсонмен бірге Ямайкаға саяхаттауды ұсынды, онда Брэнсон жаңадан пайда болатын регги музыканттарын іздестіретін болды. Брэнсон сонымен қатар американдық «Devo» тобын Ямайкаға ұшырып, Лайдонды топтың жетекші вокалисі етіп тағайындауға тырысты. «Devo» ұсыныстан бас тартты. Англияға оралғаннан кейін Лайдон музыканттарды іздеді, бірақ ол қиынға соқты. Ол баспасөзде: «Мен біреуді іздеп солтүстікке баруды ойлап отырмын. Олардың онда өзгеше болуға тырысатын топтары бар» деді. Ол Джа Уобблге (настоящее аты Джон Уордл) бірге топ құру туралы ұсыныс жасады. Екеуі 1970-ші жылдардың басында Хакнидегі бір мектепте оқыған кезден бері дос болған (екеуі де Лайдон бұрын «Джондар тобы» деп атаған достар тобына жатқан: Джон Лайдон, Джон Уордл, Джон Грей және Саймон Джон Ричи/Беверли, яғни Сид Вишес). Лайдон мен Уоббл бұрын «Sex Pistols» тобының соңғы күндері бірге музыка ойнаған. Екеуінің де музыкалық талғамы ұқсас болды, олар регги мен әлемдік музыканың жанкүйерлері еді. Лайдон, Сид Вишеске қарағандай, Уобблдің де бас гитарада ойнауды үйренетініне сенімді болды. Уоббл өзінің табиғи дарынымен осы күдікті растады. Лайдон жаңа топ үшін гитарист Кит Левенге де жүгінді. Левен мен Лайдон 1976 жылдың ортасында гастрольде жүргенде танысқан, сол кезде Левен әлі «The Clash» тобының мүшесі болған. Ол кезде Лайдон мен Левен екеуі де өздерінің топтарында сырттан қараушылар ретінде сезінген. Ұлыбританияға жаңадан келген канадалық студент Джим Уокер 1978 жылдың 6 мамырында «Melody Maker» журналында жарияланған хабарламаға жауап бергеннен кейін барабаншы ретінде қабылданып алынды. Топ 1978 жылдың мамыр айының ортасынан бастап репетиция жасады, бірақ олардың аты әлі белгілі болған жоқ. 1978 жылдың шілдесінде Лайдон топты ресми түрде «Public Image» деп атады («Ltd» атауы 1978 жылдың шілдесінде компания тіркелген кезде қосылды), бұл Мюриэл Спаркның 1968 жылғы «The Public Image» романынан алынған. «PiL» 1978 жылдың қазан айында «Public Image» әнімен дебют жасады, бұл ән Лайдон әлі «Sex Pistols» тобының мүшесі болған кезде жазылған және олардың менеджері Малкольм Маклареннің өзін пайдаланғаны туралы сезімін көрсетеді. Сингл жақсы қабылданды және Ұлыбританияның сингл тізімінде 9-орынға жетті, сондай-ақ АҚШ-та импорт арқылы жақсы көрсеткіштерді көрсетті.
Қоғамдық бейне: Бірінші саны (1978)
Public Image: First Issue атты тұңғыш студиялық альбомын дайындау кезінде топ жаздыру бюджетін альбом аяқталмас бұрын толығымен жұмсап қойды. Нәтижесінде, соңғы альбом әртүрлі дыбыс сапасы бар сегіз тректен тұрады, олардың жартысы ақша таусылғаннан кейін асығыс жазылған. Альбом 1978 жылдың желтоқсан айында шықты. "Public Image" синглі Малькольм Макларенге қарсы айтылған сын ретінде қарастырылды, оның Sex Pistols тобындағы Лайдонды манипуляциялауға тырысқаны туралы пікірлер айтылды. "Low Life" ("Egomaniac traitor", "You fell in love with your ego" және "Bourgeoisie anarchist") трегі де Макларенге жасалған шабуыл ретінде қарастырылды, бірақ Лайдон мәтіннің Сид Вишеске қатысты екенін мәлімдеді. Екі бөлімнен тұратын "Religion" әні католик шіркеуін келемездеп сөздейді; Лайдон әннің сөздерін Sex Pistols тобында болған кезде жазған, бірақ топтың басқа мүшелері оларды пайдалануға қарсы болды деді. "Fodderstompf" трегі, dub әсерімен жазылған, шамамен сегіз минуттық айналма бас риффінен тұрады, онда Лайдон мен Воббл қосымшасы қоғамдық наразылықты, махаббат әндерін және жасөспірімдердің бейқамдығын пародизациялайды, сонымен бірге жұмыс істемеуге дайын екендерін ашық мойындайды. Трек Вобблдың жаздыру студиясында өрт сөндіргіштің дыбысымен аяқталады. Альбомның суреттерін Деннис Моррис түсірді, ол PiL логотипін де жасады. "PiL – бұл әртүрлі уақытта әртүрлі есірткілерді қолданатын төрт адамның бірлескен әрекеті", - деді Воббл Select журналына берген сұхбатында. "Оның алғашқы екі айында ғана біз біріккендей болдық. Бізде Джим Уокер деген керемет барабаншымыз болды, бірақ ол бірнеше айдан кейін (1979 жылдың басында) кетіп қалды, содан кейін бәрі ыдырады. Бірақ соңғы демде екі керемет альбом жарық көрді".
Металл қорап (1979) және Париж көктемінде (1980)
Джим Уокердің кетуі жаңа барабаншыларға мүмкіндік берді. Кейіннен аудициялар Лондон Бриджіндегі Тули көшесіндегі Роллерболл студиясында өтті. Дэвид Хамфри олардың екінші барабаншысы болды, ол Оксфордтағы Manor Studios-та "Swan Lake" және "Albatross" атты екі трек жазды. "Өлім дискотекасы" (сондай-ақ "Swan Lake" деп белгілі) 1979 жылы сингл ретінде шығарылды және чарттарда 20-орынды иеленді. Альбомдағы барабанның көп бөлігін 1979 жылдың сәуірінен қыркүйекке дейін PiL барабаншысы болған Ричард Дудански (бұрын 101ers) орындады. Оның орнына Карл Бернс (The Fall тобынан) тағайындалды, ол өз кезегінде Мартин Аткинске ауыстырылды. Жазу және жаттығу сессиялары хаостық болды; Аткинс 2001 жылы аудициясы кезінде "Bad Baby" әнін жаздыру сессиясы барысында орындағанын айтты. Бұл жазба Metal Box альбомына енді. Аткинс 1979-1980 және 1982-1985 жылдары PiL барабаншысы болды. Metal Box бастапқыда қақпағында PiL логотипі бейнеленген пленкаға ұқсас металл қорапқа салынған үш атаусыз 45 айналымдық 12 дюймдік (30 см) пластинка ретінде шығарылды (кейіннен ол екі дискілік LP жинағы ретінде қайта шығарылды), және топтың ерекше белгісі – гипнотикалық дуб-регги бас сызықтары, мөлдір, арпеджиолық гитара және көңілсіз, параноидалық, сана ағынымен айтылатын әндері бар еді. 1980 жылы алғашқы американдық турнесі кезінде PiL көптеген даулы концерттер мен сахна артындағы жанжалдарға тап болды. Лос-Анджелестегі Grand Olympic Auditorium-дағы өнер көрсету кезінде Лайдон мен көрермендер арасында өткір пікір алмасулар болды. Сахна сыртында да жағдай шиеленісті болды. PiL олардың тек жергілікті промоутерлермен жұмыс істеуін талап етті, бұл олардың американдық лейблі Warner Bros. Records-тың жарнамалық машинасына наразылық болды. Лос-Анджелес және Сан-Францискодағы өнер көрсетулер үшін PiL Дэвид Фергюсонмен және оның тәуелсіз CD Presents лейблімен жұмыс істеуге келісті. Бұл келісім топты және CD Presents-ті Сан-Францискодағы промоутер Билл Грэмға қарсы шайқасқа тартты, ол концерттік алаңдардың иелерімен және Сан-Франциско қалалық шенеуніктерімен келіссөздер жүргізіп, PiL-ді концерт өткізу орнынан мәлімдеме жасауға тырысты. Егер концерт тоқтатылса, көпшілік наразылық білдіруі мүмкін деп қорқып, Сан-Франциско қалалық шенеуніктері CD Presents демеушілігімен ұйымдастырылған іс-шараның жалғасуына рұқсат берді. 1980 жылдың 17 мамырында топ Дик Кларктың шақыруымен American Bandstand жасөспірімдер музыкалық шоуында өнер көрсетті. PiL-дің өнер көрсетуі хаостық болды; олар тірі ойнаудан бас тартып, музыка ойнап тұрғанда көрермендерді сахнаға шақырды және Лайдон клоундық көрсетті. Кларк бұл өнер көрсетуді өзінің сүйікті 100 AB өнер көрсетулерінің қатарына қосты. 1980 жылдың маусым айында Лайдон мен Левин NBC телеарнасының The Tomorrow Show бағдарламасында жүргізуші Том Снайдермен сұхбаттасты. Сұхбат ыңғайсыз (кейде жанжалға ұшырады). Бір сәтте Снайдер Лайдоннан PiL топ па деп сұрады, оған Лайдон: "Біз топ емеспіз, біз компаниямыз. Қарапайым. Бұл рок-н-роллға қатысы жоқ. Ду Да" деп жауап берді. Сегмент Снайдердің аудиториядан кешірім сұрауымен аяқталды: "Қызықтысы, біз осы екі мырзамен бірнеше апта бұрын сөйлестік, алдын ала сұхбат, бәрі жақсы өтті және өте түсінікті болды, мен бүгін түстен кейін олар туралы оқыдым, бірақ қандай да бір жолмен бұл түнгі аудармада жоғалып кетті. Бірақ бұл, сірә, менің кінәм". 1997 жылы Лайдон Снайдердің шоуында қайта пайда болды, Снайдер сол түні болған оқиға үшін кешірім сұрады. Лайдон "бұл жай ғана ойын-сауық" деп, оны жеңілдетіп, сұхбат қиындықсыз өтті. 1980 жылы PiL-дің алғашқы концерттік альбомы Paris au Printemps шықты, сонымен қатар бұл Jah Wobble қатысқан топтың соңғы альбомы болды. Бұл релиздің альбомдық мұқабасында топтың аты мен барлық тректер француз тіліне аударылды. Альбомның мұқабасында Джон Лайдонның өзі, Кит Левен және Жаннет Ли суреттелген суреті болды. 1981 жылдың мамырында PiL Нью-Йорктегі The Ritz-де проекциялық экранның артынан өнер көрсетті. Лайдон, Левен және Жанет Лиге жаңа барабаншы, 60 жастағы джаз орындаушысы Сэм Улано қосылды, ол концертке бардан шақырылды, өйткені ол бұрын топты естімеген. Экранның артында PiL-ді еске түсіретін, бірақ одан айқын ерекшеленетін PiL импровизациялағанда, PA арқылы PiL жазбалары бір мезгілде ойнатылды. Лайдон көрермендерді мазақтады, олар таныс материалды естимін деп күткен (немесе кем дегенде топты көруді), және төбелес басталды, онда көрермендер сахнаға бөтелкелер лақтырып, топтың астына жайылған тарпты тартып, жабдықты құлатты. Промоутерлер залды тазартып, келесі күнгі шоуды тоқтатты, ал Нью-Йоркте жергілікті медиа дүрбітті.
Романтика гүлдері (1981)
1980 жылы Жах Уоббл тобынан шығып кетті және оның орны ресми түрде толтырылмады. Нәтижесінде шыққан студиялық альбомда бас партияларының дерлік толыққанды болмауы ерекшеленді. Бастапқыда Metal Box сессиясының соңында қосылған Мартин Аткинс, The Flowers of Romance альбомында барабан ойнау үшін қайта шақырылды. Левен бұл кезде гитарадан бас тартып, синтезаторға көшті, жаңа техниканы меңгерді, бірақ бұл техникада Pere Ubu тобының Ален Равенстинге қарызы болды. Аткинстің марш түріндегі барабан стилі, бас пен гитараның жоқтығы және Лайдонның лирикалық абстракцияға ұмтылуы осы альбомды рок әуесқойлары үшін тыңдауды қиын етіп берді, ал замандас сыншылардың пікірлерінде ұқпаушылық байқалды. Жазбаның көп бөлігі барабандардан, вокалдан, конкретті музыкадан және таспалық үндеулерден тұрады, тек басқа (Левен орындады) және пернетақталарға меңзеулер бар. "Flowers of Romance" деген ат 1976 жылы Кит Левен, Вив Альбертин және Сид Вишестің қатысуымен құрылған, бірақ көп ұзамай тарап кеткен топтың аты болды. "Francis Massacre" әні Лайдонның Маунтджой түрмесіндегі қамауда болуынан шабыттанды, ал "Hymie's Him" әні Майкл Уэдлидің қылмыстық қорқыныш фильмі Wolfen (1981) үшін жазылған аспаптық туынды ретінде бастау алды.
1983-1986: Коммерциялық аймақ, Бұл сіз қалаған нәрсе ... және альбом
1982 жылы жазылған төртінші студиялық альбомы кейіннен Левен компаниясы Commercial Zone деп шығарды, оған бассист Пит Джонстың үлесі енді. Лайдон мен Аткинс Левеннің мастерленталарды ұрлағанын мәлімдеді. Аткинс тікелей альбом арқылы (ең алғашқы цифрлық тікелей альбомдардың бірі) – «Токиода тірі» (1983) альбомына қатысты, онда PiL құрамына ол, Лайдон және сессиялық музыканттар тобы кірді. Бұл альбом Commercial Zone альбомынан бес әннің қайта жазылған нұсқаларынан (олардың бірнешеуінде духовой бөлімдері бар) және үш жаңа тректен тұрады (Commercial Zone альбомынан төрт ән жаңа альбом үшін қайта жазылмады). PiL коммерциялық поп-музыка мен би музыкасы бағытына қарай жылжыды, көптеген жаңа жанкүйерлер PiL-ді таныса бастағанмен, олардың бастапқы аудиториясы (немесе дыбысы) көбінесе сақталмады. Осы аралық кезеңде топ 1983 жылы «This Is Not a Love Song» синглын шығарды, әннің мәтіні топтың коммерциялық стильге қарай бет бұруына байланысты кейбір жанкүйерлер мен музыка сыншыларының наразылығын сатиралық түрде бейнелейді. Әннің атауы Virgin лейблінің «Flying Lizards» тобының 1979 жылғы «Her Story» әніндегі бір жолынан алынған, онда топтар коммерциялық сәттілік үшін өздерінің көркемдік қағидаларын «сату» туралы айтылады («Бірақ сіз махаббат туралы ән айту арқылы ақша табуға болады – бұл махаббат әні»). Айырықша жағдай, бұл ән топқа ең ірі халықаралық хитін сыйлады, Ұлыбританиядағы сингл тізімінде 5-орынды, ал Нидерландта 12-орынды иеленді. Әннің қайта жазылған нұсқасы, күштірек вокалмен және духовой бөлімдерімен «This Is What You Want This Is What You Get» альбомына енді. 1985 жылы Лайдон Африка Бамбаатаның «Time Zone» тобымен және продюсер Билл Ласвеллмен бірлесіп «World Destruction» әнін жазды. PiL-дің 1986 жылғы студиялық альбомы форматына байланысты «Album», «Compact Disc» немесе «Cassette» деп аталды. Альбомның мұқабасындағы көк түсті әріптер мен қарапайым дизайны жалпы брендтерді пародиялады; жарнамалық фотосуреттерде Лайдон «жалпы көк» костюмде, жалпы тағамдармен қоршалған және жалпы сыра ішуде бейнеленген. Билл Ласвелл продюсерлік еткен (Лайдонның фракциялық тартысы мен келіспеушіліктеріне қарамастан) және Ласвеллдің әдеттегі музыканттар тобымен бірге, гитара сололарын Стив Вай орындады, ол өзінің ең жақсы жұмысы деп санайды. Джонас Хеллборг, соло бассист және сол кезде Джон МакЛафлиннің қайта құрылған тобының мүшесі, «Mahavishnu Orchestra» тобының мүшесі, альбомда бас партиясын орындады. Джаздың шебері Тони Уильямс және Cream тобының аңызға айналған барабаншысы Джинджер Бейкер альбомда барабан тартты, сонымен қатар Жапондық электрондық музыка тобы «Yellow Magic Orchestra» (YMO) мүшесі Рюичи Сакамото да қатысты. Пікірлер тағы да қоздырылды, альбомның мұқабасы мен атау тұжырымы PiL-дің замандасы болған Сан-Францисколық шу/панк тобы «Flipper»-ден ұрланған деген талаптар айтылды, олардың «Album» альбомы да ұқсас безендірілмеген мұқабаға ие болды. «Flipper» жауап ретінде келесі альбомын «Public Flipper Limited» деп атады. 1986 жылы «Album» альбомын гастрольдеу үшін Лайдон бұрынғы «Magazine» және «Siouxsie and the Banshees» гитаристі Джон МакГеошты, әлемдік музыканың мультиинструменталисті (және бұрынғы «Damned» гитарисі) Лу Эдмундсты, бассист Аллан Диасты және бұрынғы «Pop Group» және «Slits» барабаншысы Брюс Смиттиді шақырды. (Диас бұрын Дэвид Ллойд пен Эндрю Эджпен «Uropa Lula» романында ойнаған болатын). Жылдар өте келе, PiL құрамы тұрақтырақ болды, ал альбомдардың дыбысы би мәдениеті мен барабанға бағытталған поп-музыкаға қарай жылжыды. Эдмундс 1988 жылы, ал Смит 1990 жылы құлаққап ауруына байланысты топтан кетті. МакГеох пен Диас 1986 жылдан 1992 жылға дейін PiL мүшелері болды, бұл оларды Лайдоннан басқа топтың ең ұзақ қызмет еткен мүшелеріне айналдырды.
1987-1992: кейінгі мансап
PiL 1987 жылы «Happy?» студиялық альбомын шығарды және 1988 жылдың басында АҚШ-та INXS тобының «Kick» турнесінде қолдау тобы болды. Билл Ласвелл, PiL-дің бұрынғы студиялық альбомын продюсерлеген болатын, «Happy?» альбомын продюсерлеуге ниеттенген, бірақ Ласвелл PiL құрамын өзінің сессиялық музыканттарымен алмастырғысы келгендіктен (сиырғындай «Album» альбомымен болғандай) бұл идея сәтсіз аяқталды, Джон Лайдон бұл ұсынысқа келіспеді. «Happy?» альбомын Гари Ланган мен PiL бірлесіп продюсерлік етті. Альбомнан «Seattle» синглі, сондай-ақ аборт тақырыбындағы «The Body» синглі шықты, ол Sex Pistols тобының «Bodies» әніне ұқсас туынды болды. 1989 жылы PiL «The Monsters of Alternative Rock» атымен New Order және Sugarcubes тобымен гастрольдік сапарға шықты. PiL-дің жетінші студиялық альбомы «9» – бұл топтың тоғызыншы ресми альбомы болды, оның ішінде екі концерттік альбомы да есепке алынды – 1989 жылдың басында жарық көрді және «Disappointed» синглін ұсынды. Альбомды Стивен Хейг (Pet Shop Boys және New Order тобымен жұмыс істегенімен танымал), Эрик «E. T.» Торнгрен және топ продюсерлік етті. 1990 жылы Public Image Ltd-нің «The Order of Death» (This is What You Want This is What You Get) әні Ричард Стэнлидің «Hardware» фильмінде маңызды рөл атқарды. Сол жылы PiL-дің алғашқы жинақ альбомы «The Greatest Hits, So Far» шықты, онда бір жаңа ән, экологиялық тақырыптағы «Don't Ask Me» әні жарияланды. Альбомның қалған бөлігі бұрын шығарылған материалдардан тұрады, бірақ бірнеше әндердің ремикстері түпнұсқа альбомдық нұсқаларының орнына қолданылды және «This is Not a Love Song» әнінің ремейкі түпнұсқалық сингл нұсқасының орнына енгізілді. Лайдон альбомның 28 тректен тұруын қалағанын айтады, ал соңғы 14 тректің тізімі Virgin Records компаниясымен (Лайдонның сөзінше, бастапқыда тек сегіз трек қалаған) келген келісімнің нәтижесі болды. Reg Mombassa салған альбомдық мұқабасы бар жинақ Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 20-орынды иеленді. PiL-дің осы кезеңдегі соңғы студиялық альбомы «That What Is Not» 1992 жылы шықты, онда «Acid Drops» әнінде Sex Pistols тобының «God Save the Queen» әнінен үлгі алынды (жас Лайдонның дауысы әннің соңында «Болашақ жоқ, болашақ жоқ» деген сөздерді қайталап айтады). Лидон Virgin Records компаниясы альбомды қолдау үшін турнеге қаржы бөлмегендіктен бір жылдан кейін топты таратып жіберді, сондықтан Лидон турне шығындарын өзінің жеке қаржатынан төлеуге мәжбүр болды. Топтың соңғы концерті 1992 жылдың 18 қыркүйегінде Лидон, МакГеох, Тед Чау (гитара, клавишатура), The Smiths тобының Майк Джойс (барабан) және Рассел Уэбб (бас гитара) құрамында өтті. Аллан Диас, 1986 жылдың көктемінен бері PiL бассисті, 1992 жылдың жазында, PiL тобы үзіліс алмас бұрын бірнеше ай бұрын топтан кетті.
Үзіліс
1993 жылы Лайдон өзінің естеліктерін жазды, ол 1994 жылы «Rotten: No Irish, No Blacks, No Dogs» деген атпен алғаш рет жарияланды. 1996 жылы ол Стив Джонс, Глен Матлок және Пол Кукпен бірге Sex Pistols тобының «Filthy Lucre Tour» турнесіне қайта қосылды. 1997 жылы Лайдон «Psycho's Path» атты жеке студиялық альбомын шығарды. 1999 жылы 4 дискілік PiL жинағы «Plastic Box» жарық көрді; ол PiL-дің жазылған туындыларын «The Greatest Hits, So Far» бір дискілік жинағымен салыстырғанда толыққанды ретроспектива ұсынды. «Plastic Box» жинағына PiL-дің барлық мансабын қамтитын, бұрын жарияланған және жарияланбаған материалдар кірді, бірақ «Commercial Zone» немесе PiL-дің екі концерттік альбомынан материал қосылмады (жинақтың сырт жағындағы жазбасында Лайдон «Бұл жинақ толық нүкте емес, үтірді білдіреді, мен PiL-мен жұмысты жалғастыруға ниеттенемін, және болашақта жаңа материалдар болады») деп жазды.
2009 қазіргі уақыт: Қайта қосылу және жаңа альбомдар
2009 жылдың қыркүйегінде PiL бес Ұлыбританиялық концертке қайта жиналатыны жарияланды, бұл олардың 17 жылдан бергі алғашқы сахналық өнері болды. Лайдон осы қайта құруды Country Life майының Ұлыбританиялық телерекламасынан тапқан ақшаға қаржыландырды. "Мен сол жарнамадан тапқан ақшаны толығымен – барлық мүлігімен бірге – PiL-ді қайта құруға жұмсадым", - деді Лайдон. 2009 жылдың 15 қазанында Лайдон PIL Twin Limited жеке компаниясын Ұлыбританиядағы жаңа музыкалық баспагерлік компания ретінде тіркеді. Жаңа құрам (Лайдон, бұрынғы мүшелер Брюс Смит және Лу Эдмондс, сондай-ақ көп аспапты орындайтын Скотт Ферттен тұрады) 2009 жылдың соңында Metal Box-тың 30 жылдығымен сәйкес келіп, көбінесе жағымды пікірлерге ие болды. Алайда Лайдон: "Бұл тур ешқандай мерейтойға байланысты емес. Virgin компаниясы Metal Box-тың шектеулі санын шығаруды жоспарлап отырғанын біз тіпті білмедік, себебі олар бізбен ақылдаспады". Тур нәтижесінде ALiFE 2009 атты концерттік альбомы жарық көрді. 2010 жылдың сәуірінде PiL Солтүстік Америкада кең ауқымды турне бастады, оның ішінде Coachella фестивалінде қосымша бас рольде өнер көрсетті. Топ 2010 жылдың шілдесінде Еуропада бірнеше концерттер берді және 2011 жылдың тамызында Жапониядағы Summer Sonic фестивалінде өнер көрсетті. 2009 жылдың қарашасында Лайдон PiL желтоқсандық турнеден немесе жазба компаниясынан жеткілікті ақша жинаса студияға қайта оралуы мүмкін екенін айтты. PiL 2010 жылдың тамызында Тель-Авивке Heineken Music Conference 2010 фестивалінің бас оқиғасы ретінде барды. Топ Израильдің палестиналықтарға қатысты саясатына наразылық білдірген британдық музыканттар ұйымдастырған Израильге қарсы мәдени бойкотты бұзғаны үшін сынға ұшырады. Лайдон жауап ретінде былай деді: 2011 жылдың 30 қарашасында топтың жеке лейблі PiL Official Limited Ұлыбританияда жеке компания ретінде тіркелді. PiL 2012 жылдың сәуір айының соңында винилдік EP One Drop шығарды, ол кейіннен ағылған түрде қолжетімді болды. Мамыр айында жаңа 12 тректік студиялық альбом This is PiL жарық көрді. This is PiL – топтың жиырма жылдан кейінгі алғашқы студиялық альбомы. 2015 жылдың 28 шілдесінде топ өзінің YouTube арнасы арқылы келесі студиялық альбомынан "Double Trouble" әнінің промо-видеосын жүктеді. 21 тамызда PiL синглді ("Bettie Page" қоса) және альбомға енбеген "Turkey Tits" трегін шығарды. What the World Needs Now – 2015 жылдың қыркүйегінде жарық көрген PiL-дің оныншы студиялық альбомы. 2015 жылдың 17 қарашасында топ "The Late Show with Stephen Colbert" бағдарламасында "Double Trouble" әнін орындады. 2016 жылдың желтоқсанында топ Metal Box және Album альбомдарының супер-делюкс нұсқаларын шығарды. 2018 жылы "The Public Image Is Rotten" атты деректі фильм жарық көрді. Сондай-ақ 2018 жылы топ топтың 40 жылдығын мерекелеу үшін The Public Image is Rotten – Songs from the Heart жинақ CD/DVD жинағын шығарды. Ол бес CD және екі DVD-ден тұрады, олардың ішінде B-жақтары, сирек туындылар, радио сессиялары, тікелей концерттер, 12 дюймдік микстер және промо-видеолар бар. 2023 жылдың 9 қаңтарында топтың 2023 жылғы "Евровидение" ән байқауында Ирландиядан өнер көрсетуге таңдалған алты қатысушының бірі екені жарияланды. Олар "Hawaii" әнімен өнер көрсетіп, 18 ұпаймен 4-ші орынды иеленді. Топ әнді "өте жеке шығармашылық туынды" деп атады, ол сингл ретінде жарық көрді және Лайдонның әйелі Нора Форстерге арналған махаббат хаты ретінде сипатталды. Оның 5 сәуірде қайтыс болуынан кейін топ 11 тамызда шығатын End of World студиялық альбомын және жаңа еуропалық турне туралы хабарлады.
On 30 November 2011, the band's own label PiL Official Limited was registered as a private limited company in the UK. PiL released the vinyl only EP One Drop in late April 2012, which was eventually made available for streaming. The new 12 track studio album, This is PiL, followed in May. This is PiL was the band's first studio album in twenty years. On 28 July 2015, the band uploaded a promo video for lead single "Double Trouble" from their next studio album, What the World Needs Now , via their YouTube channel. On 21 August, PiL released the single (backed with "Bettie Page") and a non album track, "Turkey Tits". What the World Needs Now is PiL's tenth studio album, released in September 2015. On 17 November 2015, the group played "Double Trouble" on The Late Show with Stephen Colbert. In December 2016, the group released super deluxe editions of Metal Box and Album. In 2018, a documentary film, The Public Image Is Rotten, was released. Also in 2018, the band
released The Public Image is Rotten – Songs from the Heart, a compilation CD/DVD box set to celebrate the 40th anniversary of the band. It consists of five CDs and two DVDs that include B sides, rarities, radio sessions, live concerts, 12" mixes and promo videos. On 9 January 2023, it was announced that the band was one of the six acts chosen to compete in Eurosong 2023 for the chance to represent Ireland in the Eurovision Song Contest 2023. They competed with the song "Hawaii", and ultimately finished in 4th place with 18 points. The song, called by the band "the most personal piece of songwriting", was released as a single, and was described as a love letter to Lydon's wife, Nora Forster. After her death on 5 April, the band announced their studio album End of World, released on 11 August, along with a new European tour.