Джон Харрис: «Джентльмен» шотланд футболшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Шотланд футболшысы Джон Харрис (1917 жылдың 30 маусымы – 1988 жылдың 24 шілдесі) – «Жақсы мінезді Джон» деген лақап атымен танымал шотланд футболшысы.

Ойын мансабы

Харрис – бұрынғы Шотландия құрамасының орталық шабуылшысы және «Ньюкасл Юнайтед» ойыншысы Нил Харристің ұлы болды. Ол 1934 жылы «Суонси Таунға» ауысқанға дейін «Свиндон Таун» клубында ойнады. 1939 жылы ол «Тоттенхэм Хотспур» және «Вулвергемптон Уондерерс» командаларында доп тебді. Заманындағы көптеген ойыншылар сияқты, оның Футбол Лигасындағы ойындарының саны соғыс болмағанда әлдеқайда көп болар еді, бірақ ол содан кейін де бірнеше жыл ойнады. 1939 және 1943 жылдар аралығында «Саутгемптон» сапында 121 матч өткізіп, 15 гол соқты. Харрис соғыс жылдарында Шотландия құрамасы үшін де бір рет алаңға шықты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол «Вулвс» клубынан «Челсиге» жалға берілді және 1945 жылғы сәуір айында Уэмблиде Оңтүстік соғыс кубогының финалында команданың капитаны болды. 1945 жылдың қыркүйегінде Харрис 5000 фунт стерлингке толыққанды келісімшартқа қол қойды. Қатты тәртіпті, бірақ шебер орталық қорғаушы Харрис мансабының барысында «Челсидің» тұрақты ойыншысы болды және Рой Бентли оның орнын басарша клуб капитаны болды. Ол 1954–55 жылғы Бірінші дивизионды жеңіп алған «Челси» құрамында болды және сол маусымда 31 матч өткізді. Он бір жыл ішінде ол 364 матч өткізіп, 14 гол соқты. «Стэмфорд Бридждегі» соңғы маусымында (1955–56) ол «Серрей Синьор Лигасының» «Кройдон Аматерс» клубының алғашқы кәсіби жаттықтырушысы болды және баяу старт алғаннан кейін, ойыншылар жаттығулар мен әдістердің қарқындылығына әлі дағдыланбағандықтан, клубтың бәсекелестікте жетекші клубтардың біріне айналуына негіз салды. «Челси» мен «Кройдон» арасындағы байланыс жалғасты, ол екі маусымға Альберт Теннантпен ауыстырылды, содан кейін ол «Гилдфорд Ситидің» басқарушысы болды, ал «Челсидің» жастар командасының жаттықтырушысы Дик Фосс оны «Альберт Роудта» он жылға ауыстырды.

Басқарушылық мансап

Ол 1956 жылғы сәуірде «Челси» клубын тастап, «Честер» клубының ойыншы-бас жаттықтырушысы болды. Кейін бас жаттықтырушылыққа көшті. 1959 жылғы 20 сәуірде Джо Мерсерден кейін «Шеффилд Юнайтед» командасының бас жаттықтырушысы болды және маусымды екінші орындағы «Фулхэмнан» 7 ұпай қалып қойып, үшінші орында аяқтады. Оның толық алғашқы маусымы төртінші орында аяқталды. Харрис тыныш, қадірлі мінезді адам еді және ойыншыларын ешқандай мақтанышсыз, тиімді командаға айналдырды, әрқашан жарықтан жалтаратын. Ол үшін команда менеджерден гөрі маңыздырақ еді. Осы көзқарас командалық киім бөлмесінде үйлесімділікке және, нәтижесінде, алаңда тиімді және тартымды ойынға әкелді. 1961 жылы оның «Шеффилд Юнайтед» командасы «Ипсвич Тауннан» кейін екінші дивизионда екінші орын алып, жоғары дивизионға көтерілді. Бұл, негізінен, «Суонсиден» 12 500 фунтқа Уэльс құрамасының қанат шегі Лен Оллчерчты сатып алуының арқасында болды. Харристің басшылығымен «Юнайтед» Англия кубогында (1936 жылдан бері алғаш рет 1961 жылы жартылай финалға жетті) және Лига кубогында көптеген сәтті жолдарды бастан өткерді. Қаржылық қиындықтарға қарамастан, ол «Юнайтедті» жоғары дивизионға оралғаннан кейінгі алғашқы маусымда бесінші орынға жеткізді. Алдағы бірнеше жылда ол солтүстік аралық лига командасынан тәжірибелі жастардың тұрақты ағынына сүйенді, сатылған ойыншыларды ауыстырып, кірістілікті сақтады. Ұзақ жылдар бойы ортаңғы көрсеткіштерді көрсеткеннен кейін, 1968 жылдың тамызында команда бұрынғы маусымда құлағаннан кейін ол бас менеджер болып «жаңартылды», оның орнына Артур Роули келді. Алайда, Роули бір жыл ішінде жұмыстан босатылды және Харрис 1969 жылдың тамызында бас жаттықтырушы болып қайта келді. Келесі жылдары ол Тони Карри, Джефф Салмонс, Эдди Колкхун және Билл Дирден сияқты ойыншыларды «Блэйдс» клубына шақырып, 1970–71 жылдары «Шеффилд Юнайтедтің» екінші дивизионнан жоғары көтерілуіне әкелді. Харрис жұмысқа дұрыс адамды таңдау принципін түсінді және бұл 1971 жылы «Юнайтедтің» жоғарылау мүмкіндігін арттыру үшін Тревор Хоккиге қол қоюында көрінді. «Шеффилд Юнайтед» 1971–72 жылғы маусымды өте жақсы бастады және Харристің басшылығымен маусымның басынан бері жеңіліссіз 11 ойыннан кейін бірінші дивизионда көшбасшы болып қалды. Харрис 1973 жылдың желтоқсанында клубтың аға атқарушы директоры болып кетті. 1977 жылдың маусымында ол «Юнайтедті» тастап, көп ұзамай «Шеффилд Уэнсдей» клубының скауты болды. Кейіннен ол дінге қатыспайтын уағызшы болды. Ол 1988 жылы 71 жасында Шеффилдте қайтыс болды.

He left Chelsea in April 1956 to become player manager of Chester before retiring to concentrate on management. He took over from Joe Mercer as manager of Sheffield United on 20 April 1959 and finished the season third, seven points behind second placed Fulham. His first full season finished in fourth place. Harris was a quiet dignified man and, moulded his players into a highly efficient team without fuss, always shunning the limelight. To him, the team was more important than the manager. This attitude produced a harmonious dressing room and, as a result, effective and attractive performances on the field of play. Finally in 1961, his Sheffield United team won promotion from the Second Division as runners up to Ipswich Town, mainly due to his purchase of Welsh international winger Len Allchurch for £12,500 from Swansea. Under Harris, United enjoyed numerous runs in the FA Cup (reaching the semi finals in 1961 for the first time since 1936) and the League Cup. Despite financial problems, he led United to fifth place in the first season back in the top division, and over the next few years relied on a steady flow of youngsters graduating from the Northern Intermediate league team to replace players sold to remain in profit. After years of mid table finishes, he was "promoted" to general manager in August 1968 after the team had been relegated the previous season, replaced by Arthur Rowley. However, Rowley was sacked within a year and Harris returned as manager in August 1969. In the ensuing years, he made astute and highly effective signings with players such as Tony Currie, Geoff Salmons, Eddie Colquhoun and Bill Dearden signing for the Blades, and resulted in Sheffield United winning promotion from the Second Division in 1970–71. Harris understood the principle of getting the right man for the job and, this was typified by his signing of Trevor Hockey to boost United's promotion challenge in 1971. Sheffield United started the 1971–72 season in great form and, under the guidance of Harris they stayed top of the First Division with an unbeaten run of eleven games from the start of the season. Harris resigned in December 1973 to become the club's Senior Executive. In June 1977 he finally left United and was soon acting as scout for Sheffield Wednesday. He later became a lay preacher. He died in 1988, aged 71, in Sheffield.