Артур Линкольн Фротингем: Американдық археолог және өнер тарихшысы

Кіріспе

Американдық археолог (1859–1923)

Артур Линкольн Фротингхэм, кіші (1859 – 1923 жылдың шілдесі) – Принстон университетінде өнер тарихының алғашқы профессоры және археолог болған.

Өмірбаян

Фротингхэм Бостон қаласында, Массачусетс штатында дүниеге келді және бай отбасынан шыққан, бұл оған 1868 және 1881 жылдар аралығында Римдегі Сан-Аполлинаре католик семинариясында және Римнің Корольдік университетінде тілдерді оқуға мүмкіндік берді. 1882 жылы Джонс Хопкинс университетінде семит тілдерін оқыта бастады. Ол 1883 жылы Германиядағы Лейпциг университетінде докторлық дәрежесін бітіріп, Хелен Булкли Постқа үйленді. 1884 жылы ол Американың жаңадан құрылған Археологиялық институтының хатшысы болды, ал 1885 жылы Принстон профессоры Аллан Маркуандпен бірге ол Институттың журналы – «Американдық археология журналын» құрды және оның бірінші редакторы болды. Ол 1896 жылға дейін журналдың редакторы болды. Фротингхэм Принстонда сабақ берді, ол әлі Нью-Джерси колледжі деп аталатын (1885). 1886 жылы ол мұнда профессор болып, өнер тарихы мен археологияны оқытты, бірақ ол бастапқыда жалақы алмады деп айтылады. Оның курстарының арасында Ренессанс өнерінің тарихы, колледжде оқытылған алғашқы классикалық өнер курстарының бірі болды. Аллан Маркуанмен бірге Фротингхэм Мориц Карьердің «Билдер атласын» иконографиялық энциклопедияның төртінші томы ретінде қайта жазуға тырысты (1887). 1890 жылы Фротингхэм мен Маркуанда бірге жұмыс істеуде үлкен қиындықтар туындады, мүмкін олардың мамандықтары мен оқыту салалары бір-біріне сәйкес келгендіктен. Фротингхэм өзінің ренессанстық курсын (ең көбіне ортағасырлық ескерткіштер) соңғы рет 1892 жылы оқытты. 1890 жылдары Фротингхэм Римдегі Америка академиясының директорының орынбасары болды, бұл лауазым көбінесе келушілерді басқаруды және американдық мұражайлардың агенті ретінде әрекет етуді қамтиды. Осы қызметте ол Франческо Манчинеллидің Нарцеде және басқа да жерлерде қазба жасаған жиырма тоғыз этрус қабір тобын алды. Фротингхэм Лациумның топографиясын да зерттеді және Норба жерінде қазба жұмыстарына қатысқан, бірақ оған далалық жұмыс үшін рұқсат берілмеді. Принстон университеті кезінде Фротингхэм оқу бағдарламасында жаңашылдықты енгізді. Ол «Тәуелсіздіктің алғашқы кезеңіндегі христиандық өнердегі тақырыптар мен символдар» деп аталатын әйгілі курсты қосты, ол кейін Принстонның әйгілі болатындай иконографиялық зерттеулердің прототипі ретінде қызмет етті. Маркуан Римдегі Американ академиясында бір жыл оқып қайтып келгенде, Фротингхэмнің тағы бір жаңа курсты: Орта ғасырдағы итальян өнерін оқытып жатқанын көрді. Маркуан бұған риза емес еді, өйткені ол Фредерик Маркуанның мұрасынан төленетін өнер тарихшыларының жалақысын бақылағандықтан, ол Фротингхэмнің жалақысын семестрдің ортасында тоқтатты. Университет президенті Фрэнсис Ландей Паттон Фротингхэмге семестрдің қалған бөлігін төледі және Фротингхэмнің орнын көне өнер мен археологияның бірі ретінде қайта құрды, бірақ оны ортағасырлық өнерді үйрету немесе Американдық археология журналының редакторы болу мүмкіндігінен айырды. Фротингхэм мен Маркуанд 1896 жылы «Скульптура тарихының оқулығы» атты оқулық жазды. Фротингхэм 1906 жылға дейін Принстон университетінде ежелгі тарих және археология профессоры болды. Алайда 1903-04 жылы оның екі семестр бойы жалғасатын ортағасырлық курсы университет басшыларымен қиындық тудырды. Оның есімі келесі жылы факультеттер тізімінен алынып тасталды және ол өмірінің қалған бөлігінде Принстон қаласында, Нью-Джерсиде, жеке ғалым ретінде жариялады, бірақ ол ешқашан оқытпады. 1895-96 жылдары Фротингхэм Римдегі Американдық классикалық зерттеулер мектебінің директорының орынбасары болды. Ол «New International Encyclopedia» энциклопедиясына сәулет туралы мақалалар дайындады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары Фротингхэм Америка Құрама Штаттарында иммигранттар мәселесін зерттеді, ол Вашингтондағы Ласк тыңдауларында куәлік етті. Өмірінің соңында ол фашизмді зерттеу үшін Италияға барды. Ол Нью-Йоркте жүрек ауруынан қайтыс болды.

Frothingham was born in Boston, Massachusetts, and came from a wealthy family background, which allowed him to study languages at the Catholic Seminary of San Apollinare in Rome and the Royal University of Rome between 1868 and 1881. In 1882, he began teaching Semitic languages at Johns Hopkins University. He completed his doctorate in Germany, at the University of Leipzig in 1883, and he married Helen Bulkley Post. In 1884, he was secretary of the newly founded Archaeological Institute of America, and in 1885, with Princeton professor Allan Marquand, he co founded the American Journal of Archaeology, the journal of the Institute, and became the first editor. He remained editor of the Journal until 1896. Frothingham lectured at Princeton when it was still known as the College of New Jersey (1885). In 1886, he became a professor there, teaching art history and archaeology, although it is rumored that he took no salary at first. Among his courses were offerings in renaissance art history, among the first post classical art courses taught at the College. Together with Allan Marquand, Frothingham worked to rewrite Moritz Carrière's Bilder Atlas as a fourth volume of the Iconographic Encyclopedia (1887). About 1890, Frothingham and Marquand began to have major difficulties working together, perhaps stemming from the overlap in their areas of expertise and teaching. Frothingham taught his renaissance course (which was largely medieval monuments) for the last time in 1892 93. During the 1890s, Frothingham became the associate director of the American Academy in Rome, a position that largely involved directing visitors and acting as an agent for American museums. In this capacity, he acquired twenty nine Etruscan tomb groups excavated by Francesco Mancinelli at Narce as well as from other sites. Frothingham also studied the topography of Latium and was intertested in an excavation at the site of Norba, but he was not granted a permit for fieldwork. Back at Princeton, Frothingham was innovative in the curriculum. He added a famous course that he called "Subjects and Symbols in Early Christian Art," which would serve as the prototype to iconographic studies for which Princeton would later become famous. When Marquand returned from a year at the American Academy in Rome, he found that Frothingham was teaching yet another new course: Italian art of the Middle Ages. Marquand was unhappy with this, and since he controlled the salaries of art historians that were paid from the Frederic Marquand Bequest, he stopped Frothingham's salary mid semester. The university's president Francis Landey Patton paid Frothingham for the rest of the semester and reconfigured Frothingham's position as one of ancient art and archaeology, but stripped him of the ability to teach medieval art or be editor of the American Journal of Archaeology. Frothingham and Marquand co wrote a textbook in 1896, A Textbook of the History of Sculpture. Frothingham remained professor of ancient history and archaeology at Princeton until 1906. In 1903 04, however, his thinly disguised medieval course, now lasting two full semesters, caused trouble with university officials. His name was removed from the faculty rolls the following year and though he remained in the city of Princeton, New Jersey, the rest of his life, publishing as a private scholar, he never again taught. In 1895 96, Frothingham was an associate director of the American School of Classical Studies at Rome. He prepared articles on architecture for the New International Encyclopedia. In the years after World War I, Frothingham studied the issues of immigrant populations in the United States, testifying at the Lusk hearings in Washington D. C. Toward the end of his life, he traveled to Italy to study fascism. He died in New York City of heart disease.