Кіріспе
1774 жылы Эдмунд Берктің "Америкалық салық салу туралы" сөзі 1774 жылғы 19 сәуірде британдық Парламентте Эдмунд Берктің 1767 жылғы Тауншенд кіріс заңының толыққанды жойылуын қолдаған сөзі болды. Парламент бұрын Америка колонияларына салынатын осы салықтың алты түлігінің бесеуін жойған еді, бірақ шайға салынатын салық күшінде қалды. Бұл сөз мәжбүрлеу шаралары туралы пікірталас кезінде айтылды, сол кезде Роуз Фуллер жаңа шараларға қарсылықты азайту үшін шайға Тауншенд түлігін жоюды ұсынды. Берктің сөзі осы ұсынысты қолдады. Тарихшы Роберт Миддлкоффтың сөзінше, "Бұл сөз өзінің өткірлігімен және үкіметтің отарлық мәселелерге дұрыс саясатсыз тәртіп келтіруге жасаған сәтсіз әрекеттерін шеберлікпен қайта құруымен есте қалады".
"On American Taxation" was a speech given by Edmund Burke in the British House of Commons on April 19, 1774, advocating the full repeal of the Townshend Revenue Act of 1767. Parliament had previously repealed five of the six duties of this revenue tax on the American colonies, but the tax on tea remained. The speech was given during the debates on the Coercive Acts, when Rose Fuller proposed that the Townshend duty on tea be repealed to decrease resistance to the new acts. Burke's speech was in support of this motion. According to historian Robert Middlekauff, "The speech is memorable for its wit and its brilliant reconstruction of the government's dismal efforts to bring order into colonial affairs without the advantage of a coherent policy."
Контекст
Эдмунд Берк – британдық парламент мүшесі болды және 1770 жылдарға қарай оппозицияның маңызды бір бөлігіне айналды. Марка заңы ол алғаш рет парламентке сайланған жылы қабылданды, ал осы және одан кейінгі түсімдер туралы заңдар американдық отаршылдардың арасында айқын қарсылық тудырды. Жалпы айтқанда, Берк осы жылдар бойы қарсылықтың британдықтардың отарларына қатысты саясатының өрескелдігінен туындайтынын айтты. Оның аргументтері – аса практикалық адамның ойлары болды. Берк үкіметтің теория мен тарихтан гөрі, іс жүзіндегі жұмысына көбірек мән берді. 1774 жылдың көктеміне таман Берк Ұлыбритания мен отарлар арасындағы қарым-қатынас маңызды кезеңге жетті деп сенді. Ол жарылыс жақын деп ойлаған жоқ, бірақ жағдайдың қиын екенін білді. Парламентте шай заңын жою туралы ұсыныс талқыланғанда, ол сөз сөйлеуге мүмкіндік алды. Ол британдық саясат туралы жалпы ескерту жасауды көздеді, бірақ көптеген нақты түзетулерді ұсыну міндетті емес еді.
Аргумент
Бёрктің сөйлегіндегі негізгі аргументтері парламенттің өкілеттігі және колонияларға салық салу құқығына қатысты болды. Сөйлеу британдық колониализм тарихын, Навигациялық актілерден бастап талқылаумен басталды. Ол бұл актілер колониялық ассамблеяларда осы биліктің көп бөлігі сақталғандықтан, колонистердің өздерін салық салу құқығына елеулі нұқсан келтірмеді деп мәлімдеді. Бұдан әрі, бұл актілер тек кіріс табу мақсатында ғана емес, саудаға салық салатын актілер болды. 1760 жылдары мөр басы актісінің және одан кейінгі кіріс актілерінің енгізілуімен жағдай өзгерді. Сондықтан ол колониялық салық салуға қатысты жаңа саясат үшін негізгі теорияны ұсынды, ол дағдарысты шешуге мүмкіндік берер еді. Тарихшылар бұл аргументті кейіннен АҚШ Конституциясында іске асырылған федерализм концепциясымен салыстырды. Бірақ Бёрктің ең маңызды ойы, оның кіріспесінде де, қорытындысында да айтылғандай, британ үкіметі американдық колониялармен қарым-қатынасты қалпына келтіру үшін не қажет болса, соның бәрін жасауы керек деген практикалық идея болды. Оның пікірінше, құқықтық мәселелердегі келіспеушіліктер империяға зиян келтірмеуі керек.
Ерекше цитаталар
Американы қорқытатын нәрсе бар ма, сіздердің қаржының тікелей жолынан шығып, ең сенімді кірістеріңіз бен ең анық мүдделеріңізден ғана бас тарту арқылы, колонияларыңызды қорлау үшін? Шай тауарының үш пенс салықты көтере алатынына ешкім күмәнданбады. Бірақ ешқандай тауар үш пенске немесе тіпті бір пенске төлемейді, егер адамдардың жалпы сезімі қоздырылса және екі миллион адам төлемеуге бекінген болса. Колониялардың сезімі бұрын Ұлыбританияның сезімі болды. Бұрын олардың сезімі мырза Хэмпденнің жиырма шиллинг төлеуге шақырылған кездегі сезімі еді. Егер жиырма шиллинг мырза Хэмпденнің байлығын құлатқан болар ма? Жоқ! Бірақ оның талап етілген принципі бойынша жиырма шиллингтің жартысын төлесе, ол құл болар еді. Американдықтар көтере алмайтын және көтергісі келмейтін нәрсе – сіз жақсы көретін сол преамбуланың салмағы, салықтың салмағы емес. Колонияларды коммерциялық монополия негізінде құру дұрыс па, әлде кіріс негізінде құру дұрыс па, бұл бүгін ғана болжамдық мәселе. Бір билікпен екеуіне де ие бола алмайсыз. Жалпы ішкі және сыртқы монополия шектеулерін жалпы ішкі және сыртқы салық салумен біріктіру – табиғи емес одақ, толық өтелмеген құлдық. Қайта-қайта өз принциптеріңізге оралыңыз – Бейбітшілік іздеңіз және оған қол жеткізіңіз – егер Америкада салық салынатын нәрсе болса, оны өзі салыққа төлесін.