Герхард Розе: Нюрнбергтік сотта айыпталған тропикалық медицина маманы
Gerhard Rose
Герхард Розе – нацистский врач, проводивший бесчеловечные эксперименты с заключенными в Дахау и Бухенвальде. Приговорен к пожизненному заключению, позже освобожден. 🔍
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс тропикалық медицина маманы; Нюрнберг дәрігерлер сотының сотталушысы (1896–1992)
German expert on tropical medicine; defendant at the Nuremberg Doctors' Trial (1896–1992)
Герхард Август Генрих Роуз (30 қараша 1896 – 13 қаңтар 1992) – нацистік Германия дәрігері және соғыс қылмыскері. Ол келісімсіз Дахау және Бухенвальд концлагерьлеріндегі тұтқындарға медициналық зұлсалымдар жасады. Ол еврейлерді, ромдарды және психикалық аурулары бар адамдарды безгек және тифпен жұқтырды. Дәрігерлер сотынан кейін Роуз соғыс қылмыстары үшін кінәлі деп танылып, өмір бойына түрмеге кесілді, бірақ 1955 жылы босатылды.
Gerhard August Heinrich Rose (30 November 1896 – 13 January 1992) was a Nazi German physician and war criminal who performed medical atrocities on concentration camp prisoners at Dachau and Buchenwald without the subjects' consent. He infected Jews, Romani people, and the mentally ill with malaria and typhus. Following the Doctors' Trial, Rose was convicted of war crimes and sentenced to life in prison, but he was released in 1955.
Ерте өмір және білім
Роза Данцигте (бұл кезде Батыс Пруссияның бөлігі, Пруссия, Германия, қазіргі Гданьск, Польша) дүниеге келді. Ол Штеттин, Дюссельдорф, Бремен және Бреслау қалаларындағы гимназияларда оқыды. Бітірген соң Роза Берлиндегі Кайзер Вильгельм әскери медицина академиясында медицинаны оқыды. 1914 жылдан 1918 жылға дейінгі Бірінші дүниежүзілік соғыс Розаның білімін алуын үзіліске ұшыратты. 1914 жылы ол Саксония Пепиньер корпусының қатысушысы болды. Оқуын жалғастыру үшін Берлиндегі Фридрих Вильгельм университетіне және Бреслаудағы Силезия Фридрих Вильгельм университетіне ауысты. Роза 1921 жылдың 15 қарашасында мемлекеттік медициналық емтиханды «өте жақсы» бағамен аяқтады. 1922 жылдың 20 қарашасында ол Magna cum laude дәрежесінде докторлық диссертациясын қорғады. 1922 жылдың 16 мамырында медициналық практика жүргізуге ресми рұқсат алды. 1923 жылы ол Гамбург Корпус Франкониясының мүшесі болды.
Rose was born in Danzig (then part of West Prussia, Prussia, Germany, now Gdańsk, Poland). He attended high schools in Stettin, Düsseldorf, Bremen and Breslau. After graduation, Rose studied medicine at the Kaiser Wilhelm Academy for military medical education in Berlin. Rose's training was interrupted from 1914 to 1918 by the First World War. In 1914, he was active in the Pépinière Corps Saxonia. He moved to the Friedrich Wilhelms University Berlin and to the Silesian Friedrich Wilhelm University of Breslau to continue his studies. Rose completed the state medical examination on 15 November 1921, receiving the mark "very good". He received his doctorate on 20 November 1922, graduating magna cum laude. He was formally approved to practice medicine on 16 May 1922. In 1923, he became a member of the Corps Franconia Hamburg.
Қытайдан оралу
Роуз 1936 жылғы қыркүйекте, Екінші Қытай-Жапон соғысына дейін Берлинге оралды. 1936 жылғы 1 қазанда Берлиндегі Роберт Кох институтының тропикалық медицина бөлімінің басшысы болды. 1938 жылғы жазғы семестрден бастап Роуз Берлин университетінде тропикалық гигиена және тропикалық медицинадан дәрістер мен практикалық сабақтар өткізді. 1943 жылғы 1 ақпанда Роуз Роберт Кох институтының вице-президенті болып тағайындалды. 1939 жылы Роуз Люфтваффе медициналық қызметіне қабылданды. 1942 жылы ол Люфтваффе медициналық қызметінде тропикалық медицина жөніндегі кеңесші гигиенист болып тағайындалды. Соғыс аяқталған кезде Роуз генерал-дәрігер шенімен қызмет етті.
Rose returned to Berlin in September 1936, prior to the Second Sino Japanese War. He took over as head of the Department of Tropical Medicine at the Berlin Robert Koch Institute on 1 October 1936. Beginning in the 1938 summer semester, Rose held lectures and exercises on tropical hygiene and tropical medicine at Berlin University. On 1 February 1943, Rose was named vice president of the Robert Koch Institute. In 1939, Rose entered the medical branch of the Luftwaffe. In 1942, he was appointed advisory hygienist on tropical medicine in the medical service of the Luftwaffe. When the war ended, Rose held the rank of a general physician.
Маларияға арналған эксперименттер
Роуздың Роберт Кох институтындағы кафедра меңгерушісі лауазымындағы алдыңғы адамы Клаус Шиллинг болды. Шиллинг малярияға қатысты эксперименттер жүргізген; Роуз оның эксперименттерін, көбінесе психиатриялық науқастармен жалғастырды. 1917 жылы австриялық психиатр Юлиус Вагнер-Яурег малярия инфекциясын ақыл-естің салдарынан туған прогрессивті параличті емдеу үшін қолданды. Роуз шизофренияны емдеу үшін де осы әдісті пайдаланды. Роуз малярия эксперименттерін Дахау концлагерінде, Бухенвальд концлагерінде және Тюрингиядағы психиатриялық клиникада орыс тұтқындарымен, психикалық аурулармен жүргізді. 1941 және 1942 жылдары Роуз Арнсдорфтағы IG Farben үшін жаңа безгекке қарсы препараттарды сынады. Арнсдорф санаторийі Роуз жүргізген малярия эксперименттерін құжаттады. 1942 жылдың шілдесіне қарай 110 науқас маса шағуы арқылы жұқтырылды. 49 адамнан тұратын алғашқы сынақ сериясында 4 адам қайтыс болды. Арнсдорфтағы эксперименттер нацистік үкіметтің мүгедектер мен психикалық ауруларға қарсы жаппай қырғын науқаны – «Акция Т4»-ке сәйкес келеді. Арнсдорфтағы психиатриялық науқастар басқа мекемелерге ауыстырылып, сонда өлтірілді. Компания мәлімдемесіне сәйкес, Роуз «Акция Т4»-тің негізгі ұйымдастырушыларының бірі Виктор Бракты іздеп, оған тәжірибелік қатысушылары ауыстырылмайтынына уәде алды.
Rose's predecessor as Head of Department at the Robert Koch Institute was Claus Schilling. Schilling had performed malaria experiments; Rose continued his experiments, mostly with psychiatric patients. In 1917, the Austrian psychiatrist Julius Wagner Jauregg used malaria infection as a treatment for General paresis of the insane. Rose used the same treatment for schizophrenia. Rose carried out his malaria experiments on the mentally ill at Dachau concentration camp, Buchenwald concentration camp, and with Russian prisoners in a psychiatric clinic in Thuringia. Between 1941 and 1942, Rose tested new antimalarial drugs for IG Farben in Arnsdorf. The Arnsdorf sanatorium documented the malaria experiments which Rose performed. By July 1942, 110 patients had been infected by mosquito bites. In the first test series, which had 49 human subjects, four people died. The experiments in Arnsdorf coincided with the Aktion T4, the Nazi government's mass murder campaign against the disabled and mentally ill. Psychiatric patients in Arnsdorf were transferred to other institutions and killed there. According to the company, Rose sought out one of the main organizers of Aktion T4, Viktor Brack, and was promised that his subjects would not be transferred.
Концлагерьлерде тифке қарсы вакцинаны сынақтан өткізу
Еврей азаматтарының геттоларда және тұтқын лагерьлеріндегі шетелдік тұтқындардың оқшаулануы Германия басып алған шығыста тиф індетінің таралуына әкелді. Варшавадан көптеген тиф жағдайлары тіркелгендіктен, генерал-губернатор індеттің "Варшаваның еврей кварталында, көшпенді еврейлерден" тарағанын мәлімдеді. Роза Варшавада кездесу өткізді. 1941 жылдың күзінде ауру батысқа тарады, өйткені Вермахт әскерлері Германияға демалысқа оралды және мәжбүрлі еңбекшілер Германияға депортацияланды. 1941 жылдың желтоқсанында тиімді вакцинаны табу мәселесін талқылау үшін кеңес өткізілді. Қарулы күштердің, өндірушілердің және Рейхтің Ішкі істер министрлігінің өкілдері тифке қарсы вакцинаны талқылау үшін жиналды. Кейбір өндірушілер жаңа вакциналар жасады, бірақ олардың тиімділігін білмеді. Жиналғандар вакцинаны Бухенвальдтағы тұтқындарда сынап көруге келісті. Эксперименттер Waffen SS гигиена институтында жұмыс істейтін Иоахим Мруговскийдің бақылауында болды. Бухенвальдта Эрвин Динг-Шулер эксперименттерді жүргізді. 1942 жылдың 17 наурызында Роза мен Эуген Гильдемейстер Бухенвальдтағы тәжірибелік станцияға барды. Сол кезде 150 тұтқын тифпен ауырған, олардың 148-і аурудың белгілерін көрсеткен. 1943 жылдың мамырында Вермахттың консультативтік медициналық кеңесінің үшінші сессиясында Динг-Шулер «Классикалық тифке қарсы әртүрлі қызба вакциналарын зерттеу нәтижелері» тақырыбында лекция оқыды, онда ол адамдардағы эксперименттердің нәтижелерін талқылады. Конференцияға қатысқан және адамдардағы эксперименттердің мәні туралы хабардар болған Роза адамдардағы сынаулардың сипатына қарсылық білдірді. Куәгерлердің айтуынша, Роза «Бұл концлагерьдегі эксперимент болуы мүмкін» деп сөйлеген. Розаның қарсылығын кейіннен Эуген Когон растады. Когон Динг-Шулердің тұтқыны болды және Розаның Бухенвальдтағы араласуына наразылығын білдірді. 1943 жылдың мамырында қарсылық білдіргеніне қарамастан, Роза 1943 жылдың 2 желтоқсанында Иоахим Мруговскийге өтінішпен жүгінді. Ол Бухенвальдта тифке қарсы жаңа вакцинаны қосымша сынап көруді сұрады. Эно Лёллинг, СС экономикалық және әкімшілік бас кеңсесінің D III (санитария және лагерь гигиенасы) бөлімінің басшысы, 1944 жылдың 14 ақпанында эксперименттер сериясын мақұлдады. Ол «30 жарамды цығанды» Бухенвальдқа ауыстыру қажеттігін айтты. Сынақтар 1944 жылдың наурыз және маусым айлары аралығында жүргізілді. Тифпен ауырған 26 тұтқынның 6-сы қайтыс болды. 1943 жылдың 4 қазанында Хааген Розаға вакцинацияланған адамдарда инфекциялық эксперименттер жүргізу үшін жеткілікті тұтқындардың жоқ екендігіне шағымданды. 1943 жылдың 13 қарашасында СС кеңсесі Хаагенге 100 тұтқынды жіберді. 1944 жылдың басында Роза басқаратын Люфтваффе гигиена институты Мюльхаузен қаласының жанындағы Пфаффероде санаториясына көшті. Пфафферодеде, Теодор Штайнмайердің басшылығымен, пациенттер тамақтандырудан айырылып, дәрі-дәрмектердің артық дозасынан қайтыс болды.
The isolation of the Jewish civilians in ghettoes and of foreign prisoners in the POW camps led to typhus outbreaks in the German occupied East. As many typhus cases came out of Warsaw, the General Government said that the outbreak was "originating from the Jewish quarter of Warsaw [from] vagabond Jews." de met with Rose in Warsaw. In the autumn of 1941, the disease spread west as Wehrmacht soldiers returned to Germany on leave and as forced laborers were deported to Germany. In December 1941, a meeting was held to discuss the search for a suitable vaccine. Representatives of the Armed Forces, manufacturers, and representatives of the Reich Interior Ministry gathered to discuss a potential typhoid vaccine. Some manufacturers had designed new vaccines, but did not know if they were effective. Those gathered agreed to test potential vaccines on prisoners in Buchenwald. The experiments were under the control of Joachim Mrugowsky, who worked for the Hygiene Institute of the Waffen SS. In Buchenwald, Erwin Ding Schuler led the experiments. On 17 March 1942, Rose and Eugen Gildemeister went to the experimental station at Buchenwald. By that time, 150 prisoners had been infected with typhus, with 148 of them showing signs of disease. At the 3rd session of the Consultative Medical Wehrmacht in May 1943, Ding Schuler held a lecture entitled On the results of the examination of different spotted fever vaccines against the classical typhus , in which he discussed the results of human experiments. Rose, who was present at the conference and had been informed of the nature of the human experiments, voiced his objections about the nature of the human trials. According to the testimony of those who were present, Rose quietly whispered "that this could have been concentration camp experiments." Rose's opposition was later confirmed by Eugen Kogon. Kogon was an inmate of Ding Schuler, who repeatedly voiced his displeasure with Rose's interventions in Buchenwald. Despite his protests in May 1943, Rose went to Joachim Mrugowsky on 2 December 1943 with a request. He asked to perform further tests of a new typhus vaccine at Buchenwald. Enno Lolling, head of Office D III (sanitation and camp hygiene) in the SS economic and administrative main Office, approved the series of experiments on 14 February 1944. He said that "30 suitable gypsies" should be transferred to Buchenwald. The tests were performed between March and June of 1944. Six of the 26 prisoners infected with typhus died. On 4 October 1943, Haagen wrote to Rose to complain that he lacked the appropriate prisoners to carry out infection experiments on vaccinated persons. On 13 November 1943, the SS office sent 100 prisoners to Haagen. In early 1944, the Institute of Hygiene of the Luftwaffe, led by Rose, settled into the Pfafferode sanatorium near Mühlhausen. In Pfafferode, led by Theodor Steinmeyer, patients were murdered by food deprivation and drug overdose as part of Aktion T4.
Дәрігерлердің ісі бойынша айыпталушы
Соғыс 1945 жылдың 8 мамырында аяқталғанда Роуз одақтас әскерлеріне түсті. Нюрнберг процесінде Люфтваффе дәрігерлерінің концлагерьлерде адамдармен тәжірибелер жүргізгеніне дәлелдер келтірілді. Осыдан кейін Дәрігерлер процесі басталды. Айыпталушылардың арасында Герман Геринг те болды. Медицина тарихшысы Удо Бензенхофердің сөзіне қарағанда, процестер барысында төменгі лауазымды адамдарды тергеу одақтастарға жоғары лауазымды айыпталушыларды анықтауға көмектесті. 1947 жылдың 18-25 сәуір аралығындағы куәлігінде ол неміс концлагерлеріндегі тәжірибелер мен шетелдік зерттеушілердің адамдармен жасаған тәжірибелері арасында көптеген параллельдер жүргізді. Ол осы салыстыруларды жасау үшін халықаралық тәжірибесін пайдаланды. Ол Бухенвальд концлагерінде "өлім жазасына кесілген қылмыскерлерге" тәжірибе жасалғанын мәлімдеді. Бұл мәлімдемеге бұрынғы тұтқын Евгений Когонның куәлігі қайшы келді. Когон Бухенвальдта бір-екі рет сот өткеннен кейін еріктілер табудың мүмкін емес болғанын айтты. Өлім жазасына кесілген бірде-бір адам болған жоқ. Прокуратура Роуздың 1943 жылдың 2 желтоқсанындағы Жоахим Мруговскийге жазған хатын дәлел ретінде ұсынды. Роуз өзін өлім жазасына қарсы болғанмен, қылмыскерге өлім жазасын ұсынуға кеңес беретін адвокатпен салыстырды: "Егер ол сәтті болмаса, ол кәсіби ортада да, оның айналасында да солай қалады, тіпті ол негізінен осы институтқа қарсы болса да, осындай өлім жазасын кесуге мәжбүр болуы мүмкін".
When the war ended on 8 May 1945, Rose was captured by Allied troops. Evidence from the Nuremberg trials suggested that doctors from the Luftwaffe had carried out human experiments in concentration camps. The subsequent Doctors' trial began as a result. Hermann Göring was also among the accused. According to the medical historian Udo Benzenhöfer, investigations into lower ranking people during the trials led the Allies to find higher ranked defendants. In his testimony between 18 and 25 April 1947, he made numerous comparisons between the tests in German concentration camps and experiments that foreign researchers had carried out on humans. He drew from his international experience to make these comparisons. He claimed to have believed that the experiments in the Buchenwald concentration camp were "carried out on criminals sentenced to death." This was contradicted by the testimony of former inmate Eugen Kogon. Kogon stated that it became impossible to find volunteers in Buchenwald after one or two trials. There was not a single case in which a death sentence was passed. The prosecution put forward as evidence Rose's letter to Joachim Mrugowsky from 2 December 1943. Rose then compared himself to a lawyer who is an opponent of the death penalty but still recommends the death sentence for a criminal: "If he does not succeed, it will remain as still in the profession and in its surroundings there, and he can even be may be forced to utter such a death sentence even though he basically is an opponent of this institution."
Түрме және кешірімге шақыру науқаны
1951 жылы 31 қаңтарда Роуздың өмір бойына соттылығы американдық Жоғарғы комиссар Джон Дж. МакКлоймен он бес жылға қысқартылды. 1955 жылы 3 маусымда Роуз дәрігерлер сотының тұтқындарынан соңғы болып Ландсберг түрмесінен босатылды. Роуздың тұтқындалуы оның әйелі мен Гамбургер Бернхард Нохт институтының директоры Эрнст Георг Науктың оны ерте босату үшін жасаған әртүрлі әрекеттерімен бірге болды. 1950 жылы 29 қыркүйекте неміс гигиенистері мен микробиологтарының еркін қауымдастығы Джон Дж. МакКлойға Роузды босату туралы өтінішпен жүгінді. Олар оның мол кәсіби тәжірибесі мен бұрынғы жұмыстарын ескере келе, "Роуз бес жарым жыл түрмеде отырғаннан кейін ғылым мен адамзатқа көптеген құнды үлесін қоса алады" деп мәлімдеді. Гамбургтегі Die Zeit апталық газетінде "Ландсбергте теңсіздік. Зерттеуші және дәрігер Герхард Роуз туралы бір сөз" деген тақырыпта мақала жарияланды. Мақаланың авторы de. 1953 жылдың 2 қарашасында Роузды босату туралы шарапат сұрауы жазылды. Шарапат сұрауын жазғандар тиф жұқпасы бойынша эксперименттерге ең жоғары жауапкершілік тартқан адамдар жазасыз қалғанын, тіпті АҚШ үкіметтік қызметіне ауыстырылғанын айтты.
On 31 January 1951, Rose's life sentence was reduced to fifteen years in prison by the American High Commissioner John J. McCloy. On 3 June 1955, Rose was the last of the prisoners in the doctors' trial to be dismissed from Landsberg Prison. Rose's detention was accompanied by various efforts for his early release by his wife and Ernst Georg Nauck, director of the Hamburger Bernhard Nocht Institute. On 29 September 1950, the Free Association of German Hygienists and Microbiologists contacted John J. McCloy with a request for Rose's release. They argued that, given his large professional experience and previous performance, "[Rose] will give science and humanity many valuable benefits when used as a last, after more five and a half years [in] prison." In the weekly Hamburg newspaper Die Zeit, an article was published with the heading Zu Unrecht in Landsberg. Ein Wort für den Forscher und Arzt Gerhard Rose. ("Wrongly in Landsberg. A word for the doctor and researcher Gerhard Rose.") The article was written by de. A clemency petition from 2 November 1953 demanded Rose's freedom. Those who wrote the petition argued that the men who had the highest authority over the typhus experiments had not been held accountable; in fact, they were being transferred to the US government service.
Кейінгі өмірі
"Әділет естелігі" деректі фильміне берген сұхбатында Роуз үйінен шыққан соң кейде көпшілік орындыда шабуылға ұшырайтынын айтты. Роуз өзінің кінәлі екенін жоққа шығарды, оның медициналық тәжірибелері гуманитарлық мақсатта болғанын мәлімдеді.
During an interview for the documentary The Memory of Justice, Rose said would occasionally be attacked in public after leaving his house. Rose denied his guilt, insisting that his medical experiments served a humanitarian purpose
Тәртіптік іс жүргізу
Бостандыққа шыққаннан кейін Роуз өзін қалпына келтіру шараларын жалғастырды. Сотта куәгер ретінде 1940 жылы Варшавада тиф жұқпасын адамдар үстінде зерттеген Рудольф Вольраб болды. Ол кезде ол Роузбен және Эрнст Георг Наукпен байланыста болған. Александр Митчерлих сот шешімін сынады. Митчерлих 1960 жылғы 21 қазанда куәгер ретінде куәлік берді, себебі ол дәрігерлер соты туралы "Адамгершіліксіз ғылым" атты құжаттар жинағын жариялаған еді. Митчерлихтің сөзіне қарағанда, сот ісінде қажетті құжаттар болмаған.
After being released, Rose carried on his rehabilitation. A witness at the court was Rudolf Wohlrab, who had undertaken human experiments with typhus in Warsaw in 1940. At the time, he was in contact with Rose and Ernst Georg Nauck. Alexander Mitscherlich criticized the court's findings. Mitscherlich testified on 21 October 1960 as a witness because he had issued the document collection Science without humanity about the doctors' trial. According to Mitscherlich, the relevant documents were not in the court files.