Voith тобы: Неміс өндірісшісінің тарихы мен дамуы

Кіріспе

Неміс өнеркәсіптік өндіруші
АҚШ-та орналасқан спорт тауарлары компаниясы

Voith Group – жүйелер, өнімдер, қызметтер және цифрлық қосымшалардың кең портфелі бар неміс көпұлтты технология компаниясы. Voith энергия, қағаз, шикізат, көлік және автомобиль нарықтарында жұмыс істейді. 1867 жылы құрылған компанияда бүгінде 22 479 қызметкер жұмыс істейді, оның 5,5 млрд. евролық сатылымы бар және әлемнің 60-тан астам елінде орналасқан. Осылайша, бұл Еуропадағы ірі отбасылық компаниялардың бірі.

Құрылтай жылы

1825 жылы Иоганн Маттеус Войт әкесінің Хайденхаймдағы құлыпшы шеберханасын бес жұмыскермен басқарды, негізінен су дөңгелектері мен қағаз фабрикаларын жөндеумен айналысты. 1830 жылы Хайденхаймда 15 фабрикада 600-ге жуық адам жұмыс істеді, олардың көп бөлігі бай саудагерлер мен баспагерлер құрған тоқыма фабрикалары болатын. Қымбат жабдықтарды күтіп ұстау және жөндеу бірнеше шеберханаларға, әсіресе сол кездегі шағын қаладағы слесарьлар мен металл өңдеушілерге табыс көзі болды. 1830 жылы Иоганн Маттеус Войт және оның шеберханасы Хайльбронндық Иоганн Якоб Видманн жасаған қағаз машинасының құрылысына қатысты. Войт Фридрих Готтлоб Келлердің патенттелген дизайны негізінде алғашқы ағаш ұнтақтағыштарын жасады. Осылайша ол Voith өндірістік кәсіпорнының негізін қалады. Компанияның өсуімен бірге оның иелерінің жеке байлығы да артты. Қалалық кеңестің 1849 жылғы 28 қыркүйектегі жазбаларына сәйкес, 1849 жылы Иоганн Маттеус Войттың мүлкі 7000 флинттен асып түсті, ал сегіз жылдан кейін шамамен 15000 флинтке жетті. 1850 жылы Иоганн Маттеус Войт қалалық кеңеске мүше болып шақырылды, ал 1855 жылы тағы тоғыз Хайденхайм кәсіпкерлерімен бірге Париждегі халықаралық көрмеге қатысу үшін грант алды.

In 1825, Johann Matthäus Voith took over his father's locksmith's workshop in Heidenheim with five employees, mainly carrying out repairs to water wheels and paper mills. Around 1830 in Heidenheim, there were about 600 people working in 15 factories, mostly textile factories that had been established by wealthy merchants and publishers. The necessary maintenance and repair of the expensive machinery offered a source of income to several workshops, particularly the locksmiths and metalworkers in what was still a small town at the time. In 1830, Johann Matthäus Voith and his workshop were involved in the construction of a paper machine developed by Johann Jakob Widmann from Heilbronn. Voith developed the first wood grinders based on the patented design of Friedrich Gottlob Keller. In doing so, he laid the cornerstone for the industrial enterprise Voith. As the company got bigger and bigger, so too did the private wealth of its owners. According to town council records dated September 28, 1849, the assets of Johann Matthäus Voith in 1849 amounted to more than 7,000 fl., and eight years later grew to an estimated 15,000 fl. In 1850 , Johann Matthäus Voith was summoned to serve on the town council, and in 1855, along with nine other Heidenheim entrepreneurs, he received a grant to attend the international exhibition in Paris. + No. of employeesYear No. of employees 1825 51853 71867 approx. 35

After 1850, the company, which had specialized in repairs like other Heidenheim based metal workshops, began to replicate various machines imported from England. The workshop produced whatever the customers ordered. The transition from a small metalworking shop to a machine factory was completed when contracts were signed for the fabrication of machines for paper manufacturer Heinrich Voelter. Since 1856, these machines had consisted of mechanical wood grinders (based on a patent originally sold in 1846 by Friedrich Gottlob Keller to Voelter's father that Friedrich Voith improved upon and re registered himself in 1868). From 1861, the machines were wood pulp refiners for crushing coarse wood chips. The result of this development was that the company started to specialize in machines for paper and pulp production. In 1863, a new metalworking shop was added and fitted with one of the few steam engines in Heidenheim. Until the development of cast steel, the machines were built from cast iron. It was difficult to transport cast iron, so the company built its own foundry. No figures have been preserved on the company's sales and profits at the time, but the physical expansion of the company is taken as proof of its good economic performance. In 1863, Friedrich Voith bought a share in a bark mill, where he set up the first research center for the production of wood pulp. After Voelter's paper mill was destroyed by a fire in 1864, Voith received its first major order for the fabrication of eight hollander beaters, which required building another machine hall. The company's name was changed from Mechanicus Voith to Mechanische Werkstätte und Eisengießerei (Mechanical Workshops and Foundry).

Жұмысшылар саны Жыл Жұмысшылар саны 1825 5 1853 7 1867 шамамен 35

1850 жылдан кейін, басқа Хайденхайм металл шеберханалары сияқты жөндеуге маманданған компания Англиядан әкелінген әртүрлі машиналарды көшіруді бастады. Шеберхана клиенттердің сұранысы бойынша кез келген нәрсені өндірді. Шағын металл өңдеу шеберханасынан машина жасау зауытына айналу Генрих Вольтерге машина жасауға келісімшарттар жасалғанда аяқталды. 1856 жылдан бастап бұл машиналар механикалық ағаш ұнтақтағыштарынан тұрды (Фридрих Готтлоб Келлердің 1846 жылы Вольтердің әкесіне сатқан патенты негізінде, Фридрих Войт 1868 жылы жақсартып, қайта тіркеген). 1861 жылдан бастап машиналар ірі ағаш сынықтарын ұсақтау үшін ағаш целлюлозасын тазартуға арналды. Осы дамудың нәтижесінде компания қағаз және целлюлоза өндірісіне арналған машиналар жасауға маманданды. 1863 жылы жаңа металл өңдеу шеберханасы салынды және Хайденхаймдағы сирек кездесетін бу машиналарының бірімен жабдықталды. Құйма болат пайда болғанға дейін машиналар құйма темірден жасалатын. Құйма темірді тасымалдау қиын болғандықтан, компания өз құю цехын салды. Компанияның сол кездегі сату және пайдасы туралы деректер сақталмаған, бірақ компанияның физикалық кеңеюі оның жақсы экономикалық көрсеткіштерінің дәлелі ретінде қарастырылады. 1863 жылы Фридрих Войт ағаш қабығын өңдейтін зауыттың үлесін сатып алып, онда ағаш целлюлозасын өндіруге арналған алғашқы зерттеу орталығын құрды. 1864 жылы Вольтердің қағаз фабрикасы өрттен жойылғаннан кейін, Войт сегіз голландтық соққы жасауға алғашқы ірі тапсырысын алды, бұл үшін тағы бір машина залын салу қажет болды. Компанияның атауы Mechanicus Voith-тан Mechanische Werkstätte und Eisengießerei (Механикалық шеберханалар мен құю зауыты) деп өзгертілді.

Өнеркәсіптік кәсіпорындарға көтерілу

J. M. Voith компаниясының ресми құрылған күні 1867 жылдың 1 қаңтары. Осы кезде компанияда шамамен 35 адам жұмыс істеген. 1867 жылдың 1 қаңтарында 63 жастағы Иоганн Маттеус Войттың жалғыз ұлы, 26 жастағы Фридрих Войт, бизнесті толыққанды иеленуге көшті. Оның басшылығымен әкесінің шеберханасы үлкен компанияға айналып, қағаз машиналары және су доңғалақтары мен турбиналар құрастырумен маманданған. 1869 жылы Войт тісті жүктеуіш тісті дөңгелектері бар ағаш ұсақтағышқа алғашқы патент алды. 1869 жылдың 18 қарашасында компания коммерциялық тіркеуге өтініш берді және атын Heidenheim қаласындағы Maschinenfabrik und Eisengießerei von J. M. Voith деп өзгертті. 1871 жылы сегіз жылдық құю цехы кеңейтілді. Ол кезде жылдық өндірісі 240 тоннаны құрады және орташа есеппен 19 жұмысшы жұмыс істеді, бұл оны Вюртембергтегі барлық құю цехтарының арасында орташа деңгейде орналастырды. 1880 жылы ол орташа есеппен 34 жұмысшымен 380 тонна, 1890 жылы 106 жұмысшымен 1401 тонна, ал 1900 жылы 220 жұмысшымен 3098 тонна өнім өндірді. Ғасырдың басында құю цехы орташа деңгейден өсіп, Вюртембергтегі екінші ірі құю цехына айналды. Voith қағаз машиналары және целлюлоза дайындау технологиясы өнімдеріне қосымша, 100 АТ Henschel Jonval турбинасын құрастыру арқылы жаңа бизнес саласын қосты. Қолда бар дереккөздер тиісті сандар туралы әртүрлі ақпарат ұсынады. Бұл жаңа турбина өндірісі сегментінің себебі, Вюртемберг аймағында темір кені мен көмірдің жеткізілімі шектеулі болғандықтан Heidenheim кәсіпорындары қозғалтқыш күштің жетіспеуінен зардап шегіп, 19 ғасырдың соңына дейін олардың ең үлкен энергия көзі Бренц өзенінен алынған гидроэнергия болды. Фридрих Войт оқу кезінде гидроэнергияны өндіруді зерттеді. 1873 жылдан бастап компания Вильгельм фон Канкельвицпен (1831–1892), сол кездегі Штутгарт политехникумының (Техникалық институт) механика профессорымен бірлесіп, Heidenheim қаласындағы өнеркәсіптік компанияларға жақсартылған Франсис турбиналарын сата бастады. 1873 жылы Венада өткен әлемдік көрмеде Фридрих Войт және Генрих Вольтер Войт ағаш ұсақтағышын көрсетті және оның жетістіктері үшін «Үлгерім медалін» алды. 1879 жылы Voith инженері Адольф Пфаррдың жобалары негізінде турбиналар үшін алғашқы автоматты жылдамдық реттегіші жасалды. Алғашқы турбиналар бастапқыда машиналардың механикалық жетегіне арналған. Электрлендірудің артуымен су турбиналары электр энергиясын өндіруге қолданылды. 1881 жылы Войт Gemmrigheim қаласындағы Raithelhuber, Bezner & Cie. үшін 2,35 м сым ені бар бірінші толық Voith PM1 қағаз машинасының құрастырылуын аяқтады. Бірінші әкімшілік ғимарат 1886 жылы салынды, одан кейін 1887 жылы қызметкерлердің асханасы, ал 1889 жылы тағы бір үлкен жиналыс залы салынды, бұл зауыт аумағын 5090 м²-ден 9590 м²-ге дейін ұлғайтты. 1896 жылы турбина құрастыру үшін жаңа цех салынды. Бұл Бренц өзенінің оң жағалауында орналасқан алғашқы ғимарат болды. 1890 жылы Войт жоғары қысымды Пелтон турбиналарын (импульстік турбиналар деп те аталады) жеткізуді бастады. Сол жылы Фридрих Войт Вюртемберг королі Карл I тарапынан сауда кеңесшісінің кеңесіне мүше етіп тағайындалды. 1892 жылы Вюртембергтің соңғы королі Вильгельм II Фридрих Войттың жеке үйіне келді. Ол кезде Войттың машина жасау зауыты Heidenheim қаласындағы екінші ірі компания болды. Король Heidenheim қаласындағы төрт компанияны аралады. Текстиль өнеркәсібінде жұмыс істейтін әйелдер мен балалардың көп саны Heidenheim қаласында әлеуметтік демократия мен кәсіподақтардың баяу дамуына да себеп болуы мүмкін деп болжанады. Жұмысшылар ұйымдасуды бастады, 1890 жылы Неміс металл жұмысшылары одағының кеңсесі ашылды және СДП (Социал-демократиялық партия) жергілікті филиалы құрылды. 1904 жылы кәсіподақ мүшелерінің саны 80-ден 100-ге дейін деп бағаланды. Сол жылы баспагерлер, ағаш өңдеушілер, құрылыс және зауыт жұмысшылары үшін құрылған түрлі кәсіподақтарды байланыстыру үшін кәсіподақ «комиссиясы» құрылды. 1893 жылдан бастап J. M. Voith Пелтон турбиналарын құрастыруды бастады. Фридрих Войт үшін импульстік турбиналарды жасау экономикалық және техникалық тұрғыдан да жаңа жетістік болды. Ол ғылыми-зерттеу және даму қауымдастығымен байланыс орнатуды маңызды деп санайды. 1903 жылы Войт әлемдегі ең үлкен турбиналарды құрастыруға тапсырыс алды: АҚШ пен Канададағы Ниагара шарлауығындағы электр станциялары үшін әрқайсысы 12 000 АТ қуаты бар 12 Франсис турбинасы. Voith компаниясында турбиналар сегменті электр станцияларының саны артуымен кеңейді. 1904 жылы 50-ші қағаз машинасы Heidenheim зауытынан шықты. 1913 жылға қарай 150 дана жеткізілді. Тағы бір табысты өнім - тербелістік экран, ол ұнтақ машинасынан шыққан ірі...

The official founding date of the company J. M. Voith is January 1, 1867. At this point, the company employed around 35 people. On January 1, 1867, the only son of 63 year old Johann Matthäus Voith, the 26 year old Friedrich Voith, took over the business as the sole owner. Under his leadership, his father's workshop became a larger company and specialized in paper machines and the construction of water wheels and turbines. In 1869, Voith was granted the first patent for a wood grinder with a toothed loading rack. On November 18, 1869, the company applied for official registration in the Commercial Register and changed its name to Maschinenfabrik und Eisengießerei von J. M. Voith in Heidenheim. In 1871, the eight year old foundry was expanded. At that time, it had an annual production of 240 tons and employed an average of 19 workers, putting it roughly in the middle of all the foundries in Württemberg. By 1880, it was producing 380 tons with 34 workers on average; in 1890, 1,401 tons with 106 workers; and in 1900, 3,098 tons with 220 workers. At the turn of the century, the foundry had climbed from the mid field to become the second largest foundry in Württemberg. Voith added another business segment to its existing product lines of paper machines and stock preparation technology – with the construction of a 100 HP Henschel Jonval turbine. The sources available provide differing information on the relevant figures. The reason for this new turbine production segment was likely because the Heidenheim businesses were suffering from a lack of motive power due to the low supplies of iron ore and coal in the Württemberg region, and that well into the 19th century their largest energy source was hydropower from the River Brenz. During his studies, Friedrich Voith had examined producing hydropower energy. From 1873, the company was selling improved Francis turbines to industrial companies in Heidenheim in collaboration with Wilhelm von Kankelwitz (1831–1892), Professor of Mechanical Engineering at what was then the Stuttgart Polytechnikum (Institute of Technology). At the 1873 World Exhibition in Vienna, Friedrich Voith and Heinrich Voelter exhibited the Voith wood grinder and received the "Progress Medal" for their development. In 1879 the first automatic speed regulator for turbines was built based on the designs of Voith engineer Adolf Pfarr. The first turbines were originally intended for the mechanical drive systems of machines. As electrification increased, water turbines served to produce electricity. In 1881, Voith fabricated the first complete Voith paper machine PM1, with a wire width of 2.35 m, for Raithelhuber, Bezner & Cie. in Gemmrigheim. The first administration building was built in 1886. This was followed by a staff canteen in 1887 and another large assembly hall in 1889 that enlarged the factory grounds from 5,090 m2 to 9,590 m2. In 1896, a new machine hall was established for turbine construction. This was the first building to be located on the right bank of the River Brenz. In 1890, Voith began to supply high pressure Pelton turbines (also known as impulse type turbines). In the same year, Friedrich Voith was appointed by Karl I., the King of Württemberg, to his Council of Commercial Advisor. In 1892, Wilhem II., the last King of Württemberg, visited the private home of Friedrich Voith. At the time, Voith's mechanical engineering factory was the second largest company in Heidenheim. The king visited a total of four companies in Heidenheim. It is assumed that the large proportion of women and children working in the textile industry could also have been a factor to explain why social democracy and trade unions were slow to become established in Heidenheim. The workers did begin to organize themselves, and in 1890, an office of the German Metal Workers Union was opened and a local branch of the SPD (Social Democratic Party) established. For 1904, the number of union members was estimated at 80 to 100. In the same year, a trade union "commission" was established to link the various trade unions that had been created for printers, woodworkers, construction workers and factory workers. Starting in 1893, J. M. Voith began building Pelton turbines. For Friedrich Voith, the fabrication of the impulse type turbines was further progress from both an economic and technical perspective. He regarded contact with the research and development community as essential. In 1903, Voith received an order to build the largest turbines in the world: 12 Francis turbines each with 12,000 HP for power plants at Niagara Falls in the US and Canada. The turbine segment at Voith expanded as more electric power plants were built. In 1904, the 50th paper machine left the Heidenheim plant. By 1913, 150 had been delivered. Another successful product was the vibrating screen, which separated the coarse shavings produced by the grinding machine. This was replaced in 1902 by a new centrifugal process. The year 1904 saw the opening of the company's first subsidiary in Sankt Pölten (Voith Austria Holding), which was managed until 1944 by Walther Voith. In 1906 , the factory grounds were linked to the Heidenheim station by an industrial railway. Friedrich's eldest son had been managing the factory in Austria since 1904, and the second eldest, Hermann, joined the management in 1906. The practical knowledge that had been applied so far was now increasingly being displaced by theoretical knowledge acquired through scientific education. For example, in 1907, Voith built a research and testing center for turbines in Hermaringen and another in Brunnenmühle in 1908. In the same year, the first hydraulic R&D center, Brunnenmühle in Heidenheim, started operating. Alongside the R&D center, Voith built Germany's first pumped storage hydropower plant. The elevated reservoir for the plant was located on top of the Schlossberg in Heidenheim and had a capacity of 8,000 m3. The turbine tests were carried out just 100 m below in the Brunnenmühle (water mill) in the Brenz valley. The increase in the number of Voith employees is a major reason why by 1908 there were already 800 trade union members in Heidenheim. Formerly there was said to be a good relationship between workers and factory owners in Heidenheim. This changed following the establishment of the German Metal Workers Union. That the conflicts at Voith began to accumulate before World War I is held to have been due to the management practices of the company rather than – as often claimed – because of the metalworkers' union official Sebastian Geiger. In 1913 , the company employed more than 3,000 people in Heidenheim and St. Pölten. In the same year, Voith built what at that time was the largest paper machine for newsprint, with a wire width of 5.2 m, for Holmen Bruks in Hallstavik, Sweden. The papers from the estate of Friedrich Voith include the financial statement at the end of the fiscal year 1912/1913. On July 1, 1913, the total assets of J. M. Voith in Heidenheim were around 15.9 million marks, and those of J. M. Voith in St Pölten around 4.4. million kronen or 3.8. million marks. The liabilities from loans were around 7.2. million marks in Heidenheim and around 2.4. million marks in St. Pölten. The deposits of the general and silent partners in Heidenheim combined totaled 7.3. million marks. As the company got bigger and bigger, so too did the private wealth of its owners. According to municipal council records dated September 28, 1849, the assets of Johann Matthäus Voith in 1849 amounted to more than 7,000 florins, and eight years later this was already estimated to be 15,000 florins. In 1909, in his capacity as a natural person, Friedrich Voith declared a private income of 913,405 marks and paid 5% of this in taxes, namely 45,670 marks. Following the successful sea trials of the experimental vessel "Torqueo," which was equipped with a Voith Schneider Propeller for the first time, Voith Schneider Propellers were first used in Italy in 1937 for passenger transport in the narrow canals of Venice. At the World Fair in Paris in 1937, Voith won the "Grand Prix" three times for its exhibits of Voith Schneider Propellers and Voith turbo gear units. A year later in Paris, two fireboats fitted with VSPs went into operation on the Seine. World War II, began in 1939 and deprived Voith of the basis for its business. The export business halted. Total output was drastically reduced. The construction of paper machines in particular was decimated. 600 of the company's 4,000 employee died or went missing during the war. Following the death of Hermann Voith, Hanns Voith assumed the overall management of the Voith factory in Heidenheim in 1942. On April 24, 1945, the U. S. army occupied Heidenheim and issued an ultimatum that the town needed to be surrendered within an hour. As the deputy mayor could not be found, Hanns Voith personally arranged the peaceful handover of the town to American troops.

Қайта құру және халықаралықласу

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ханс Войт пен Хьюго Рупф компанияны қайтадан дамытып, өркендетті. 1947 жылы Норвегияға Voith турбинасын жеткізу, Баден-Вюртембергте соғыстан кейінгі кезеңдегі алғашқы шетелдік тапсырыс болды. Басқа да маңызды тапсырыстарға 1949 жылы United Africa Co. компаниясына сегіз Voith Schneider Propellers, 1951 жылы Бразилияға 46 Voith турбожүйе және Нидерландыға қағаз машинасы жеткізілуі кірді. 1951 жылы "Biene" (ара) деп аталған Voith компаниясының алғашқы су тракторы да іске қосылды. 1952 жылы Voith ұзақ қашықтықтағы вагондар мен DIWA автобустары үшін жасалған үш түрлендіргіш беріліс қаптамаларымен техникалық дамудың алдыңғы қатарында болды. 1953 жылы қағаз машиналарын жасау мен құрастыру жаңа деңгейге көтерілді, ол кезде Voith Feldmühle AG үшін газет қағазын өндіруге арналған Еуропадағы ең жылдам қағаз машинасы салынды. Ол 600 м/мин жылдамдықпен күніне 200 тонна өнімділікке қол жеткізді. 1956 жылы Войт Крейлсхаймда сұйық байланыстарды шығаратын филиалдық зауытын ашты. 1961 жылы Войт Финляндияның Варкаус қаласындағы Ahlström баспаханасына 8,3 м жіп ені бар Еуропадағы ең ірі газет қағазы машинасы жеткізді. Осы уақытта Crailsheim-де алғашқы Voith өзгермелі жылдамдықты сұйық байланысы өндірілді. 1962 жылы компания екі спиральді турбина, төрт қоймалық сорғы және сол кездегі Еуропадағы ең ірі сорғылық электр станциясы үшін екі сорғы турбинасын жеткізді. Жетекші технологиялар сегментін кеңейту үшін өндіріс қуатын арттыру қажет болды. 1963 жылы Мюнхенге жақын Гарчингтегі компания зауыты автобустарға арналған автоматты берілістерді шығара бастады. 1966 жылы Войт Швециядағы клиентке әлемдегі ең кең газет қағазы машинасы жеткізді. Одан кейін АҚШ-тан 226 000 а.к. қуаты бар әлемдегі ең үлкен екі Pelton (импульстік типтегі) турбинасына тапсырыс келіп түсті. Бразилиядағы Эстрейтоға жеткізілген төрт Франсис турбинасы да осындай қуатты болды. 1970 жылдары Voith автобустар мен жүк көліктеріне арналған Zentrimatic кәсіптік кездесу және Voith тежегішін әзірледі. 1974 жылы Войт Висконсин штатының Апплтон қаласында компания құрды және сол жылы Портлендтегі Morden Machines компаниясының басым үлесін сатып алды. Екі жылдан кейін Войт Жапониядағы өзінің алғашқы еншілес компаниясын құрды. Ханс Войт қайтыс болғаннан кейін, 1971 жылы Хьюго Рупф басқарма төрағасы болды, ал 1973 жылдан бастап компанияны қадағалау кеңесінің төрағасы ретінде басқарды.

After World War II, Hanns Voith and Hugo Rupf made the company thrive again. The delivery of a Voith turbine to Norway in 1947 was the first overseas order from the post war period in Baden Württemberg. Other major orders included the supply of eight Voith Schneider Propellers for the United Africa Co. in 1949, 46 Voith turbo gear units for Brazil and a paper machine for the Netherlands in 1951. The first Voith water tractor, known as "Biene" (bee), was also launched in 1951. Its triple converter transmissions for long distance railcars and DIWA bus transmissions put Voith at the forefront of technical development in 1952. In 1953 , the development and construction of paper machines reached new heights, when Voith built the fastest paper machine in Europe for the production of newsprint for Feldmühle AG. With a speed of 600 m/min, it achieved a production capacity of 200 tons per day. In 1956, Voith opened a branch factory in Crailsheim, where it produced fluid couplings. In 1961, Voith supplied what was at that time Europe's largest newsprint paper machine with a wire width of 8.3 m to the Ahlström publishing house in Warkaus, Finland. Meanwhile, the first Voith variable speed fluid coupling was produced in Crailsheim. In 1962, the company supplied two spiral turbines, four storage pumps and two pump turbines for what was then the largest European pumped storage power plant in Vianden. To expand the drive technology segment, an increase in production capacities was necessary. In 1963, the company's plant in Garching near Munich began producing automatic transmissions for buses. In 1966, Voith delivered the widest newsprint paper machine in the world to a customer in Sweden. This was followed by an order from the US for two of the world's largest Pelton (impulse type) turbines with a capacity of 226,000 HP. Equally powerful were the four Francis turbines that Voith supplied to Estreito in Brazil. In the 1970s, Voith developed the Zentrimatic clutch and the Voith retarder for buses and trucks. In 1974, Voith established a company in Appleton, Wisconsin and in the same year acquired a majority stake in Morden Machines in Portland, Oregon. Two years later, Voith founded its first subsidiary in Japan. After the death of Hanns Voith, Hugo Rupf became chairman of the management board in 1971, and from 1973, he led the company as Chairman of the Supervisory.

Сатып алулар мен бірлескен кәсіпорындар

Voith 1983 жылы Appleton Mills компаниясын сатып алу арқылы қағаз машинасы киімдері нарығына енді. Сонымен қатар, 1986 жылы Voith АҚШ нарығының көшбасшысы Allis Chalmers-тің Йорк қаласындағы (Пенсильвания) гидроэнергетикалық операцияларын иеленді. Небәрі бірнеше жылдың ішінде АҚШ-тағы қызметкерлер саны 200-ден 1300-ге дейін өсті. 1985 жылы Voith Үндістанның Хайдарабад қаласында өндіріс орнын ашты. 1990 жылдардың басында отбасы мүшелері арасындағы әртүрлі пікірлер компания активтерінің бөлінуіне әкелді. Герман Войт тарапы отбасы қаржылық инвестициялардың үлкен бөлігін және машина құралдары бизнесін алып, шығып кетті. Ханс Войттың мұрагерлері қағаз машиналары, киім, жетек технологиясы, турбиналар және теңіз технологиясы бойынша негізгі бизнесті сақтап қалды. Активтерді бөлу акционерлер комитетіндегі тұйыққа қадалудың алдын алды. Voith алыс Шығысқа, әсіресе Қытайға кеңеюге бағытталды. 1994 жылы Voith әлемдегі ең ірі ГЭС-ке турбиналар жеткізді. Екі жылдан кейін Voith Даганг ауданындағы Gold East Paper компаниясына әлемдегі ең үлкен қағаз машинасы жеткізді. 1996 жылы Куншань және Ляоянг қалаларында жаңа өндіріс орындары ашылды. 1986 жылы басқарма төрағасы болған Майкл Роговски басшылығымен корпоративтік штаб-пәтерден басқару принципі тәуелсіз корпоративтік бөлімшелері бар басқару холдингі құрылымымен ауыстырылды. Басқа да маңызды оқиғалар 1988 жылы R 115 интеграциялық тежегішінің енгізілуі және 1989 жылы Германияның Шонгау қаласында Еуропадағы ең ірі деинкинг қондырғысының іске қосылуы болды. 1994 жылы Voith және швейцариялық Sulzer компаниялары техникалық қағаз жасау операцияларын біріктіріп, Voith Sulzer Papertec компаниясын құрды. Бұл сондай-ақ Крефельдте орналасқан Kleinewefers Group компаниясының қағаз қызметіне қатысты, оны Sulzer тек 1992 жылы сатып алған. 1998 жылы Voith осы кәсіпорынның көпшілік үлесін сатып алды. 1999 жылы Voith британдық Scapa компаниясының техникалық қағаз жасау операцияларын сатып алып, оны қағаз машинасы киімдері технологиясы бойынша жетекші компаниялардың біріне айналдырды. 2000 жылы Voith Siemens Hydro Power Generation компаниясы құрылды, бұл екі жетекші турбина және генератор өндірушінің бірлескен кәсіпорны. Компанияның операциялық жауапкершілігін Михаэль Роговски 2000 жылы Гермут Корманға тапсырды. Оның басшылығымен топ 4 миллиардтан астам евро сату көлемімен және 34 000 жұмыскері бар әлемдік ойыншыға айналды. 2001 жылдың соңында Voith Paper Holding арқылы Neuss қаласындағы Jagenberg Jagenberg Papiertechnik компаниясын, оның өнімдеріне орама, көлденең кескіштер және қағаз жабатын машиналары, сондай-ақ оның өндірістік еншілес компаниясы Jagenberg Maschinenbau және шетелдегі еншілес компаниялары Jagenberg Inc. (Enfield, CT, АҚШ) және Basagoitia (Толоса, Испания) сатып алды. 2002 жылы Voith Austria Holding AG ретінде Voith Austrian компаниясының австриялық еншілес компаниясы толығымен Voith Group-қа қосылды. 1945 жылы совет әскерлерімен Австриядағы совет мүлігін басқаруға (USIA) енгізілген. 1955 жылғы Австрияның мемлекеттік шартынан кейін компания Австрияның мемлекеттік кәсіпорны болды, содан кейін Voith жылдар бойы өз үлесін қайта ала алды. Voith техникалық өнеркәсіптік қызметтер саласында өркендеді. Штутгарттағы DIW Deutsche Industriewartung компаниясының бақылау үлесімен Voith Industrial Services бөлімшесінің негізі қаланды. Бұл бөлім келесі жылдары өсті және қосымша сатып алулар жасалды, мысалы, Imo Hüther Group және Hörmann Industrietechnik. 2005 жылдың мамыр айының соңында Voith Industrial Services техникалық қызмет көрсету нарығындағы көшбасшылық позициясын нығайтып, U.S. Premier Group компаниясын сатып алды. 2008 жылдың қарашасында Voith Hydro Санкт-Георгенде орналасқан шағын австриялық Kössler су компаниясын сатып алды. "Brunnenmühle" – Voith Hydro компаниясының гидроэнергетикалық технологиялар бойынша жаһандық ғылыми-зерттеу орталығы және бүкіл әлемдегі гидроэнергетикалық қондырғылардың құрамдас бөліктерін сынаудың ең заманауи орталықтарының бірі. 300-ге жуық инженер Voith-тің Хайденхаймдағы бас кеңсесінде және әлемнің төрт жерінде жұмыс істейді: Сан-Паулу (Бразилия), Йорк (Пенсильвания, АҚШ), Нойда (Үндістан) және Вестерос (Швеция). "Brunnenmühle" Voith генераторларын, турбиналарын, басқару технологияларын, клапандарды және басқа да гидрокомпоненттерді әзірлейді. 2010 жылы кеме жасау, машина жасау және теңіз технологиясы жәрмеңкесінде Voith Turbo және оның бәсекелесі алғаш рет кемелерге арналған дөңгелекті қозғалтқышты ұсынды. 18 айлық құрылыс кезеңінде әлемдегі ең қуатты бір қозғалтқышты дизельді гидравликалық локомотив – Voith Maxima – жасалды. 2010 жылдан бері Deutsche Bahn (Германия темір жолдары) компаниясында көптеген Voith Gravita маневрлік локомотивтері жұмыс істейді. Сол жылы Voith Қытайдың Куншань қаласындағы қағаз өнеркәсібі үшін жаңа өндіріс және қызмет көрсету орталығының ресми ашылуын тойлады. Сондай-ақ 2010 жылы әлемдегі алғашқы толқынды электр станциясы Баск жағалауындағы Мутрикуде пайдалануға енгізілді. Бұл станция үшін Voith испандық энергетикалық компания Ente Vasco de la Energia (EVE) 16 Уэллс турбиналық қондырғыларына арналған жабдықты жеткізді, олардың жалпы қуаты 300 киловаттқа жетеді және 250 үйді қуатпен қамтамасыз етеді. Мутрикуде қолданылатын "осцилляциялық су бағаны" технологиясы турбиналар сумен жанаспайды. Оның орнына, машиналарды қозғалтатын ауа бағаны пайда болады. Теңіз ағындарының кинетикалық энергиясы үш қанатты горизонтальды осьті турбиналардың көмегімен электр энергиясына айналады. Бұл теңіз ағыны турбинасы физикалық тұрғыдан жел турбинасына ұқсас. Оңтайлы нәтижелерге қол жеткізілгеннен және Оңтүстік Кореяның Жиндо аралына жақын жердегі үлгілік электр станциясында бір жылдық сынақтан кейін Voith толыққанды бір мегаваттық машина құрылысын жүргізіп, инновациялық аз күтімді теңіз ағыны турбиналық технологиясын Шотландиядағы Еуропалық теңіз энергиялық орталығында (EMEC) коммерциялық деңгейге жеткізді. Voith 2013 жылдан 2015 жылға дейін Шотландияның Оркней аралының Эдейі жанында орнатылған Heidenheim зауытында сынақ турбинасын құрды. 2010 жылдың 1 қазанында Voith AG өз атауын және құқықтық мәртебесін Voith GmbH-ге өзгертті. 2013 жылы Voith тарихындағы ең қуатты генераторлық турбиналық қондырғысы Қытайдың Цзиньша өзеніндегі Силуоду ГЭС-інде пайдалануға енгізілді. 72 сағаттық сынақтан кейін Voith China Three Gorges Corporation компаниясына осы машиналардың бірін тапсырды. 784 мегаватт қуатымен генераторлық турбиналық қондырғы әлемдегі ең ірі ГЭС-терінен де көп қуат өндіреді. Аяқталғаннан кейін Силуоду үшін үш Voith қондырғысының жалпы қуаты Германиядағы ең қуатты ядролық электр станциясы Гундреммингенге шамалас болады. 2014 жылдың басында Voith Turbo локомотивтердің жаңа өндірісін тоқтатып жатыр деген хабарлама тарады. Компанияның Киль зауытында барлығы 20 Maxima және 165 Gravita локомотиві салынды. 2014 жылдың сәуір айында Voith China Training Center ресми түрде ашылды. Шанхайдан шамамен 80 км қашықтықта орналасқан Куншаньдағы кәсіби оқыту және біліктілікті арттыру орталығы Германиядан тыс компанияның ең ірі оқу орталығы болып табылады. Сондай-ақ сол жылы Voith Хайденхаймда жаңа оқу орталығының ресми ашылуын тойлады, онда әр жыл сайын 10 білікті коммерциялық және техникалық мамандықтар бойынша оқыту жүргізіледі. Әлем бойынша компания барлығы 1294 оқушы мен студентке оқыту жүргізеді. 2015 жылдың ақпанында Voith Германия мен Австрияда қағаз машинасы сегментінде 800 жұмыс орнын қысқартатыны және Voith Paper зауыттарын Крефельд, Нойвид және Санкт-Пөлтен қалаларында жабатыны туралы хабарланды. 2016 жылы Industrial Services бөлімшесін сату аяқталды. Жаңа иелері Triton Partners компаниясымен бизнес екі жеке және тәуелсіз брендке бөлінді. 2017 жылдан бері...

Voith entered the paper machine clothing market with its acquisition of Appleton Mills in 1983. In addition, in 1986 Voith took over the hydro operations of U. S. market leader Allis Chalmers in York, Pennsylvania. Within just a few years, the number of employees in the USA rose from just under 200 to over 1,300. In 1985, Voith opened a production facility in Hyderabad, India. In the early 1990s, different views among the family led to the splitting of the company's assets. The Hermann Voith side of the family withdrew, receiving a large proportion of the financial investments and the machine tool part of the business, The heirs of Hanns Voith retained the core business in paper machines, clothing, drive technology, turbines and maritime technology. This splitting of assets eliminated the debilitating stalemate in the Shareholders' Committee. At Voith, the focus shifted to expansion in the Far East, especially in China. In 1994, Voith supplied turbines for the world's largest pumped storage hydropower plant Guangzhou II. Two years later, Voith supplied the largest fine paper machine in the world to Gold East Paper in Dagang District. New production facilities were opened in Kunshan and Liaoyang in 1996. Under the leadership of Michael Rogowski, who became spokesman for the management board in 1986, the principle of control from corporate headquarters was replaced by a management holding structure with independent corporate divisions. Other milestones were the introduction of the R 115 integration retarder in 1988 and the commissioning of Europe's largest Deinking facility in Schongau, Germany in 1989. In 1994, Voith and Swiss company Sulzer merged their technical papermaking operations to create Voith Sulzer Papertec. This also included the paper activities of the Krefeld based company Kleinewefers Group, which Sulzer had only acquired in 1992. In 1998, Voith acquired a majority stake in this enterprise. In 1999, Voith acquired the technical papermaking operations of British company Scapa, making it one of the leading companies for paper machine clothing technology. The year 2000 saw the creation of Voith Siemens Hydro Power Generation, a joint venture of the two leading manufacturers of turbine and generator technology. At the helm of the company, Michael Rogowski transferred operational responsibility to Hermut Kormann in 2000. Under his leadership, the group grew to become a global player with sales of more than 4 billion euros and a workforce of 34,000 people. At the end of 2001, via the Voith Paper Holding, Voith took over Jagenberg Jagenberg Papiertechnik in Neuss with its product lines including winders, cross cutters and paper coating machines, as well as its manufacturing subsidiary Jagenberg Maschinenbau and overseas subsidiaries Jagenberg Inc. in Enfield, CT, USA, and Basagoitia in Tolosa, Spain. In 2002, Voith's Austrian subsidiary was fully incorporated into the Voith Group again as Voith Austria Holding AG. As German Property it had been integrated into the USIA (Administration for Soviet Property in Austria) by Soviet troops in 1945. Following the Austrian State Treaty in 1955 the company was an Austrian state owned enterprise before Voith was able to recover its shares again over the years. Voith went from strength to strength in the field of technical industrial services. With a controlling stake in the Stuttgart based DIW Deutsche Industriewartung, the foundations were laid for the Voith Industrial Services division. This division grew over the following years and further acquisitions were made, e. g., the Imo Hüther Group and Hörmann Industrietechnik. At the end of May 2005, Voith Industrial Services strengthened its leading position in the market for technical services and acquired the U. S. Premier Group. In November 2008, Voith Hydro took over the small Austrian hydro company Kössler, which was based in St. Georgen. The "Brunnenmühle" is the global R&D center for hydropower technology at Voith Hydro and one of the most modern test centers for hydropower plant components worldwide. Around 300 engineers work at Voith headquarters in Heidenheim and four other locations around the world, in São Paulo, Brazil; York, Pennsylvania, USA; Noida, India, and Västerås, Sweden. The "Brunnenmühle" is where Voith develops generators, turbines, control technology, shut off valves and other hydro components. At the Shipbuilding, Machinery & Marine Technology trade fair in 2010, Voith Turbo and one of its rivals each presented for the first time a rim driven thruster for ships. Over an 18 month construction period, the world's most powerful single engine diesel hydraulic locomotive – the Voith Maxima – was developed. Since 2010, a large number of Voith Gravita shunting locomotives have been in operation at Deutsche Bahn (German Railways). In the same year, Voith celebrated the official opening of its new production and service center for the paper industry in Asia at Voith Paper City in Kunshan, China. Also in 2010, the world's first wave power plant went into commercial operation in Mutriku on the Basque coast. For this plant, Voith supplied Spanish energy utility Ente Vasco de la Energia (EVE) with the equipment for the 16 Wells turbine units, which have a total output of 300 kilowatts and produce enough power for 250 households. The "oscillating water column" technology used in Mutriku means that the turbines do not come into contact with water. Instead, a column of air is set in motion that drives the machines. The kinetic energy of marine currents is converted to electrical energy with the help of unshrouded three bladed horizontal axis turbines. This kind of marine current turbine is physically similar to wind power turbines. Following the successful completion and in depth analysis of the one year test run in a model power plant near the South Korean island of Jindo Voith systematically continued its tidal current program with the construction of a one megawatt machine on a 1:1 scale and developed the innovative low maintenance tidal current turbine technology at the European Marine Energy Centre (EMEC) in Scotland to a commercial scale. Voith built a test turbine at its Heidenheim facility that was installed off the Scottish Orkney island of Eday from 2013 to 2015. On October 1, 2010, Voith AG changed its name and legal status to Voith GmbH. In 2013, the most powerful generator turbine unit in Voith's history went into operation at the Chinese hydropower plant Xiluodu on the River Jinsha. After a 72 hour test run, Voith handed over the first of three of these machines to the China Three Gorges Corporation. At 784 megawatts, the generator turbine unit generates more power than the largest hydropower plants in the world. Upon completion, the total output of the three Voith units for Xiluodu will be roughly equivalent to the most powerful nuclear power plant in Germany Gundremmingen. At the start of 2014, Voith Turbo announced that it was stopping the production of new locomotives. A total of 20 Maxima and 165 Gravita locomotives had been built at the company's Kiel plant. April 2014 saw the official opening of the Voith China Training Center. The vocational training and further education center in Kunshan (around 80 km northwest of Shanghai) is the company's largest training center outside of Germany. In the same year, Voith also celebrated the official opening of a new training center in Heidenheim, which every year provides training in 10 skilled commercial and technical occupations. Worldwide the company trains a total of 1,294 apprentices and students. In February 2015, it was announced that Voith in Germany and Austria would cut 800 jobs in the paper machine segment and close the Voith Paper plants in Krefeld, Neuwied and St. Pölten. In 2016, the sale of the Industrial Services division was completed. Under the new owners, Triton Partners the business was split into two separate and independent brands. Since 2017, the service business for the automotive sector has been operating as Leadec, while the process and power plant industry segment became known as Veltec. On August 1, 2017, Voith GmbH changed its name and legal status to Voith GmbH & Co. KGaA. With more than 260 workforce and family parties taking place at over 160 locations, the year 2017 was all about celebrating the company's 150th anniversary. In fiscal 2017, all the company's shares in KUKA were sold. In the same year, Voith acquired a majority stake in the German digital services provider Ray Sono. In 2018, Voith partnered with Franka Emika to establish the new joint venture Voith Robotics, which is now managed solely by Voith. As part of this process, Voith acquired a stake in Franka Emika GmbH. As part of a realignment in 2022, Voith Robotics has discontinued its market activities. Targeted M&A activities have been implemented since 2019 to expand the portfolio of offerings in line with the strategy and strengthen the core business in all three Group Divisions. On July 31, 2020, Voith acquired a majority stake in the Croatian small hydropower company Sintaksa, which specializes in products and services for electromechanical and automation systems. On December 1, 2019, the acquisition of BTG was successfully completed. The company, headquartered in Switzerland, offers a highly specialized portfolio of solutions for a wide range of applications, primarily for paper manufacturers. On April 30, 2020, the acquisition of Toscotec S. p. A. was also successfully completed. Toscotec was founded in 1948 and specializes in the development and production of paper machines, systems and components for the production of sanitary papers, paper and board. Voith has also acquired shares in the sustainability start up Yangi®, which is headquartered in Varberg, Sweden. Both parties signed the purchase agreement in December 2022. The company focuses in particular on the megatrends of sustainability and circular economy. Voith has held 70 percent of the shares in ELIN Motoren GmbH since May 1, 2020. The acquisition of the remaining shares was completed in 2022. The company produces electric motors and generators in small series as well as individual solutions for industrial applications. The Voith Turbo Group Division was also strengthened by the acquisition of the ARGO HYTOS Group. This was successfully completed on August 2, 2022. ARGO HYTOS, headquartered in Switzerland, develops and produces hydraulic components and system solutions with a focus on the off highway sector (agricultural machinery, construction equipment and material handling vehicles). Voith's acquisition of IGW Rail was further announced in 2022. Based in Brno (Czech Republic), the company specializes in transmissions for rail vehicles. The acquisition will create one of the world's largest independent manufacturers of rail vehicle transmissions.

Корпоративтік құрылым

Voith шамамен 60 елде өкілдік етеді және бүкіл әлем бойынша сату, қызмет көрсету, өндіріс, ғылыми-зерттеу және әкімшілік мекемелер желісін ұстап тұрады. Компанияның алғашқы жылдарында-ақ жаһандық бизнес қарым-қатынастарды дамытуға бағытталғаны байқалды. 1903 жылы Voith Ниагара шарлауының американдық жағындағы су электр стансасына және алғашқы қытайлық су электр стансасы Ши Лонг Баға турбиналар жеткізді. 1923 жылы компания Үндістанға алғашқы қағаз машинасымен қамтамасыз етті. Voith 1960 жылдан бері Бразилия мен Үндістанда, ал 1990 жылдардың басынан бастап Қытайда жұмыс істеп келеді. Оның негізгі аймақтары – Бразилия, Қытай, Германия, Еуропа, Үндістан және АҚШ. Бүгінгі таңда да топ толығымен отбасылық меншікте, бірақ 1960 жылдан бері мұрагерлер негізгі басқару лауазымдарында алмастырылды. Voith отбасы қазіргі уақытта Германиядағы ең бай отбасылардың бірі саналады. Manager Magazin журналының мәліметінше, көпұлтты корпорацияның 40-қа жуық иесінің активтері 2012 жылы 3,2 миллиард еуроға жеткен, бірақ 2013 жылы 2,2 миллиард еуроға төмендеді. Voith білім беру, әлеуметтік көмек, спорт және мәдениет салаларындағы жобаларға қатысады. Оның корпоративтік жауапкершілік міндеттемелері қаржылық қолдау көрсетуден бастап, еріктілікке дейін жетеді. Бұл Voith GmbH & Co. KGaA арқылы, кейде қайырымдылық ұйымдарымен бірлесіп, сондай-ақ 1953 жылы құрылған Hanns Voith Stiftung қоры және 2004 жылы Бразилияда құрылған Fundação Voith қоры арқылы іске асырылады. Өндіріс орналасқан жерлер, өнімдер және өнеркәсіптік қызметтер жиынтығымен Voith бес маңызды нарыққа қызмет көрсетеді: энергия, мұнай және газ, қағаз, шикізат, көлік және автомобиль өнеркәсібі. Торальф Хааг 2018 жылғы 24 қазаннан бастап компанияның Корпоративтік Басқарма төрағасы болып табылады. Бақылау кеңесінің төрағасы – Зигфрид Руссвурм, оның орынбасары – Александр Шлотц, J. M. Voith SE & Co. KG бірлескен жұмыс кеңесінің төрағасы. Heidenheim an der Brenz қаласында орналасқан Voith GmbH & Co. KGaA – топтың операциялық басқарушы холдингі. Voith GmbH & Co. KGaA Басқармасы топтың стратегиялық басқаруы мен операцияларын жүргізуге жауапты. Акционерлер комитеті мен Бақылау кеңесі тиісінше кеңесші және қадағалаушы органдар ретінде әрекет етеді. Соңғысы Басқармаға қатысты бақылаушы органның өкілі болып табылады. Voith операциялары үш корпоративтік бөлімге бөлінген: Voith Hydro, Voith Paper және Voith Turbo. Корпоративтік бөлімшелердің еншілес компанияларының бизнес операцияларын әрқайсысы заңды түрде тәуелсіз басқару компаниялары басқарады. Сонымен қатар, Voith Wiesbaden қаласындағы SGL Carbon компаниясының 9,14% үлесіне ие болды, ал 2014 жылдың желтоқсаны мен 2016 жылдың шілдесі аралығында KUKA beteiligt компаниясының 25,1% үлесіне иелік етті. Voith компаниясының SGL Carbon-тағы үлесі 2016 жылдың желтоқсанына дейін 3%-ға дейін азайтылды.

Voith is represented in around 60 countries and maintains a worldwide network of sales, service, production, R&D and administrative locations. Even in its early years, the company was focused on developing global business relationships. As early as 1903, Voith had supplied turbines for a hydropower plant on the American side of Niagara Falls and for the first Chinese hydropower plant Shi Long Ba. In 1923, the company delivered its first paper machine to India. Voith has had a presence in Brazil and India since the 1960s and in China since the early 1990s. Its key regions are Brazil, China, Germany, Europe, India and the USA. Even today, the Group is still entirely family owned, although since the 1960s, the heirs have been replaced in key management roles. The Voith family is currently one of the wealthiest families in Germany. According to Manager Magazin, the assets of the around 40 owners of the multinational corporation grew to €3.2 billion in 2012, but dropped to €2.2 billion in 2013. Voith is engaged in projects in the education, social welfare, sporting and cultural spheres. Its corporate responsibility commitments range from financial support for relief projects and sponsorships to corporate volunteering activities. These are realized through Voith GmbH & Co. KGaA – in some cases in collaboration with charitable organizations and also through the foundation Hanns Voith Stiftung established in 1953, and the Fundação Voith set up in Brazil in 2004. With its portfolio of production plants, products and industrial services, Voith serves five key markets: energy, oil & gas, paper, raw materials, and transport & automotive. Toralf Haag has been the company's chairman of the Corporate Board of Management. since October 24, 2018. The chairman of the Supervisory Board is Siegfried Russwurm His deputy is Alexander Schlotz, Chairman of the Joint Works Council of J. M. Voith SE & Co. KG. Voith GmbH & Co. KGaA, which is headquartered in Heidenheim an der Brenz, is the operational management holding company for the Group. The Board of Management of Voith GmbH & Co. KGaA is responsible for the strategic management and operations of the Group. The Shareholders' Committee and Supervisory Board act as advisory and supervisory bodies, respectively. The latter is also the monitoring authority with respect to the Management Board. Voith's operations are organized into three corporate divisions: Voith Hydro, Voith Paper and Voith Turbo. The business operations of the subsidiaries of the corporate divisions are each managed by legally independent management companies. In addition, Voith had a 9.14% stake in SGL Carbon in Wiesbaden, and between December 2014 and July 2016, had a 25.1% share in KUKA beteiligt. Voith's stake in SGL Carbon was reduced to just under 3% by December 2016.

Ғылыми-зерттеу және даму

Ғылыми-зерттеу және әзірлеу жұмыстары Voith компаниясында дәстүрлі түрде жоғары басымдыққа ие. Компания құрылған күндерінен бері өнертабыстарымен технологиялық тарих жасап келеді. Бұл, басқа нәрселермен қатар, мықты патенттік базасынан көрінеді: Voith бүкіл әлемде бірнеше мың белсенді патентке ие. 2022/2023 қаржы жылында Voith компаниясы өнімділікті арттыру және Voith Group-тың стратегиялық бағытын дұрыс орналастыруға барлығы 232 миллион евро инвестициялады. Есепті кезеңде (2022/2023) кіріске инвестицияның қатысы біріктірілген кірістің 4,2%-ын құрады (алдыңғы жылы 4,4%). Жалпы ғылыми-зерттеу және әзірлеу шығындарының 3 миллион евросы капиталдандырылды. Сонымен қатар, капиталдандырылған даму шығындары бойынша 12 миллион евро амортизацияланды. Voith-тің ғылыми-зерттеу және әзірлеу қызметі халықаралық сипатта. Басты ғылыми-зерттеу орталығы Германияда орналасқан, бірақ Америка, Азия және Еуропаның басқа бөліктеріндегі орталықтар тиісті топтық бөлімдерде мамандандырылған ғылыми-зерттеу жобаларын жүргізеді. Мысалы, 1994 жылы Сао-Паулу қаласында құрылған Қағаз өндірісі инновациялық орталығы 2011 жылдың қараша айында кең масштабты қайта құрудан кейін қайта ашылды. 2016/2017 қаржы жылында Voith компаниясы инновация процесін жандандыру мақсатында Берлинде өзінің Voith Innovation Lab-ін ашты.