Кіріспе
Ирландиялық классикалық ғалым (1893–1979)
Ерте өмір және білім
Доддс Банбридж қаласында, Даун графтығында, мектеп мұғалімдерінің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі Роберт пресвитериандық отбасынан шыққан және Доддс жеті жасында алкоголизмнен қайтыс болды. Оның анасы Энн ағылшын-ирланд тегінен тегін алатын. Доддс он жасында анасымен бірге Дублинге көшіп барды және Санкт-Эндрю колледжінде (анасы оқытқан жерде) және Белфасттағы Кемпбелл колледжінде білім алды. Ол "өрескел, зерделі және тұрақты тарбаздық" көрсеткені үшін соңғысынан қуылды. 1912 жылы Доддс Оксфорд университетінде классикалық әдебиетті немесе Literae Humaniores оқу үшін стипендия жеңіп алды. Бұл екі бөлімнен тұратын төрт жылдық бағдарлама, онда бес семестр латын және грек тіліндегі мәтіндерді оқу, содан кейін жеті семестрде ежелгі тарих және ежелгі философияны оқу көзделген. Оксфордтағы достарының арасында Алдус Хаксли және Т. С. Элиот болды. 1916 жылы Пасхалық көтеріліске қолдау көрсеткені үшін Оксфордтан кетуге мәжбүр болды, бірақ келесі жылы Literae Humaniores пәнінен соңғы емтихандарын тапсыру үшін оралып, 1914 жылы алған бірінші сыныптық үлгеріміне сай, бірінші сыныптық диплом алды. Оксфордтағы алғашқы тәлімгері А. Б. Пойнтон болды. Бітіргеннен кейін Доддс Дублинге оралып, "А. Е." псевдонимімен жазатын ақын В. Б. Йейтс пен Джордж Уильям Расселлмен танысты. Ол қысқа мерзімге Килкенни колледжінде сабақ берді және 1919 жылы Рединг университетінде классика бойынша лектор болып тағайындалды, онда 1923 жылы ағылшын тілінің лекторы Энни Эдвардс Пауэллге үйленді. Олардың балалары болмады; Пауэлл 1973 жылы қайтыс болды.
Академиялық мансап
1924 жылы Доддс Бирмингем университетінде грек тілінің профессоры болып тағайындалды және В. Х. Ауденмен танысты (оның әкесі Джордж, қоғамдық медицина профессоры және классиканы хобби ретінде зерттейтін адам, оның әріптесі болды). Доддс 1930 жылы Луис МакНейстің Бирмингемде оқытушы болып тағайындалуына да жауапты болды. Ол 1936 жылы МакНейстің Эсхилдің «Агамнемнон» трагедиясын аударуына көмектесті және кейіннен МакНейстің әдеби мұрагері атанды. Доддс 1929 жылы өзінің «Отыз екі өлең» атты өлеңдер жинағын, сонымен қатар «Кәсіби емес поэзия туралы ескертулермен» бірге жариялады. 1936 жылы Доддс Гилберт Мюррейден кейін Оксфорд университетінде грек тілінің Regius профессоры болды. Мюррей Додсты премьер-министр Стэнли Болдуинге ұсынды (орын тәждің иелігінде болды), бірақ бұл тағайындама көпке ұнаған жоқ – ол екі белгілі Оксфорд профессорынан (Уадхэм колледжінің Морис Боура және Гертфорд колледжінің Джон Дьюар Деннистон) басымдық алды. Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етпегені (ол Сербиядағы әскери госпитальде қысқа уақыт жұмыс істеді, бірақ кейіннен ирланд азаматтарына берілген әскери қызметтен босату құқығын пайдаланды), сондай-ақ ирланд республикашылдығы мен социализмін қолдауы, және неоплатонизм сияқты дәстүрден тыс сала бойынша зерттеулерінің нәтижесінде әріптестері арасында оған көңіл бөлмеді. Оған әсіресе Денис Пейдж қатыгездікпен қарады, оның колледжінде (Христос шіркеуі) грек тілінің Regius кафедрасы орналасқан еді. Доддс өмір бойы мистицизм мен парапсихологиялық зерттеулерге қызығушылық танытты, 1927 жылдан бастап Парапсихологиялық зерттеулер қоғамының кеңес мүшесі болды және 1961 жылдан 1963 жылға дейін оның президенті қызметін атқарды. 1960 жылы зейнетке шыққаннан кейін Доддс Оксфорд университетінің құрметті мүшесі атанды және 1979 жылы қайтыс болғанға дейін осы мәртебесін сақтап қалды. Ол Оксфордтың солтүстік-шығысындағы Олд Марстон ауылында дүние салды.
Жұмыс
Оның еңбектерінің ішінде Платон заманына дейінгі грек мәдениетіндегі иррационалдық күштердің ықпалын зерттейтін "Гректер мен иррационалдық" (1951) және Марк Аврелий мен Константин I аралығындағы кезеңдегі діни өмірді талдайтын "Бұтқа табынушы және христиандық: Қайғылы дәуірде" (Pagan and Christian in an Age of Anxiety) кітаптары бар. Доддстың грек психикалық өмірінің "иррационалдық" деп атаған элементтері жөніндегі зерттеулеріне Дж.Г. Фрейзердің антропологиясы (әсіресе "Психе міндеті") және Рут Бенедикттің мәдени үлгілер теориялары, Фридрих Ницшенің философиясы ("Жақсылық пен жамандықтан тыс" еңбегі), сондай-ақ Зигмунд Фрейд пен Эрих Фроммның психоанализі айтарлықтай әсер етті. Шындығында, Доддс бастапқыда психоаналитик болуға дайындықтануды ойластырған: "Егер мен ұзақ сынақ мерзімінде өзімді асырауға мүмкіндігім болғанда, мен осымен айналысқан болар едім. Бірақ мен грек дінін зерттеуде алған білімімді қолдануға қанағат етуге мәжбүр болдым." (Портман орындаған Ibid әні де бар).
Dodds's scholarship on what he called the "irrational" elements of Greek mental life was significantly influenced by anthropology of J. G. Frazer (especially Psyche's Task) and Ruth Benedict's culture pattern theories, the philosophy of Friedrich Nietzsche (esp. Beyond Good and Evil), and the psychoanalysis of Sigmund Freud and Erich Fromm. Indeed, Dodds actually first considered training as a psychoanalyst:<blockquote>I think I should have done so had I been able to support myself during the long period of probation. As it was, I had to remain a dabbler and content myself with applying a little of what I had learned to the study of Greek religion. (including an Ibid) sung by Portman.
Басқа
"Мемуар", Dodds, E. R., ред., Стивен МакКеннаның күнделіктері мен хаттары, Лондон: Constable & Company Ltd., 1936 ж. ("Басқа адамдардың хаттары"), 1–89 беттер.