1812 жылғы соғыстағы Вальпараисо шайқасы немесе Эссекс кемесінің тұтқындалуы

Кіріспе

1812 жылғы соғыстың 1814 жылғы теңіз шайқасы

Вальпараисо шайқасы, сондай-ақ USS Essex-тің қолға түсірілуі деп те аталады, 1812 жылғы соғыс кезінде болған теңіз шайқасы. Ол 1814 жылдың 28 наурызында Чилидегі Вальпараисо жағасында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Эссекс" фрегаты мен "Эссекс-Жуниор" шлюпі және Ұлыбритания Корольдік Әскери-теңіз күштерінің фрегаты мен шлюпі арасында өтті. Британдық кемелер жеңіске жетті және американдық кемелер қолға түсірілді.

Дэвид Портердің Тынық мұхиттағы круизі

Капитан Дэвид Портер, USS Essex кемесінің капитаны, 1812 жылғы соғыс басталғанға дейін теңіз министріне Тынық мұхитында барлау және отарлау мақсатында сапар жасауды ұсынған еді. Соғыс жарияланғаннан кейін Портер өзінің танымал ақ туын, үстіне "Еркін сауда және теңізшілердің құқықтары" деген жазуы бар, Essex кемесінен көтеріп, Джеймс Лоуренс Chesapeake кемесінде де осылай жасады. Портер Конституциядағы коммодор Уильям Бэйнбридж эскадрильясына бекітілді, бірақ Порто-Праяда, Кабо-Верде аралында немесе Бразилия жағалауында Бэйнбриджтің ешқандай іздерін таба алмады. 1812 жылдың 12 желтоқсанында Портер £15,000 тұратын ақшасы бар Nocton пошталық кемесін жаулады. Nocton жеңіс сыйлығы ретінде үйге жіберілді, бірақ 5 қаңтарда қайтадан қолға түсті. Ол Рио-де-Жанейродан тағы бір кемені жаулады. Содан кейін, "қызмет мүддесі үшін" әрекет етуге алған бұйрығына сәйкес, Хорн мүйісін айналып өтті. Испан колониялары көтеріліс күйінде екенін және олар АҚШ-тан соғыс кемесін құлшына қарсы алатынын білді. Тынық мұхитына жеткенше Essex кемесін Конституциядан гөрі күштірек етіп көрсетуді жоспарлады. Портер 1813 жылдың 15 наурызында Вальпараисоға келді, онда революциялық үкімет оны жылы қарсы алды. Ол осы мүмкіндікті пайдаланып, Essex үшін азық-түлік, су және жабдықтарды алды. Essex кемесін сегіз күн бойы қайта жабдықтады, содан кейін солтүстікке қарай жүзіп, перуандық пиратты жаулады. Галапагос аралдарына бара жатқан америкалық кит аулаушы кемені қайтадан қолға түсірді, сондай-ақ 29 сәуір мен 18 қыркүйек аралығында 12 британдық кит аулаушы кемені жаулады. Жауланған кемелерден ол азық-түлік пен жабдықтар алды, бірақ су тапшылығын толық шеше алмады. Ол өзінің екі кемесін қосымша күш ретінде қаруландырып, басқаларын жаулауға жіберді, ал қалған екі кемені тұтқындарды Вальпараисоға жеткізу үшін капитандыққа қайтарды. Портер британдық сауда кемелеріне 5 миллион доллар (1,1 миллион фунт стерлинг) көлемінде зиян келтіргенін мәлімдеді, осылайша ол 1812 жылғы соғыс кезінде саудаға шабуыл жасаған жалғыз американдық фрегат капитаны болды. Дегенмен, АҚШ-қа жеткен жалғыз кеме – Портер қаруландырып, Essex Junior деп атаған Atlantic кит аулаушы кемесі болды. 1813 жылдың қыркүйегінде Essex кемесіне күрделі жөндеу қажет болды, және Портер британдық эскадрилья оны іздеп жүр деген қауесеттерді естіді. Ол британдықтармен кездеспеу үшін, АҚШ жағалауынан алыс орналасқан Маркиза аралдарында Essex кемесін қайтадан жабдықтады. 1813 жылдың 25 қазанында Нука Хиваға жетіп, Essex кемесіне толық жөндеу жасалды. Портер, сонымен қатар, арал тұрғындарымен шайқасып, оны АҚШ-қа қосып алды. Ол аралды президент Мэдисонның басшылығымен бекітілуіне үміттене отырып, Мэдисон аралы деп атады, бірақ қосылу мақұлданбады. Портер британдық фрегатпен кездесуді үміттене отырып, Вальпараисоға қайта жүзіп, 13 желтоқсанда Нука Хивадан жауланған кемелердің шағын эскадрильясымен кетті. Ол аралды басқаруды офицерлерге тапсырды, бірақ олардың билігі ұзаққа созылмады; олар ақырында құлатылып, Гавайиге қашып кетті, бірақ британдықтар оларды тұтқындады. 1814 жылдың 12 қаңтарында Essex, Essex Junior кемесімен бірге Вальпараисоға келді. Каррералар отбасы оны тоғыз ай бұрын қолдаған еді, бірақ қазір олар түрмеде отырды. Чилиде азаматтық соғыс басталды және испандықтардың қарсы шабуыл жасауы күтілуде.

Captain David Porter of USS Essex had proposed a Pacific voyage to the Secretary of the Navy for exploration and colonization before the War of 1812 had begun. Once the war was declared, Porter flew his iconic white ensign with the words "Free Trade and Sailors rights" from Essex which was copied on Chesapeake by James Lawrence. Porter was assigned to Commodore William Bainbridge's squadron in Constitution, but he found no sign of Bainbridge at the rendezvous location at Porto Praya on the Cape Verde island or on the Brazil coast. Porter captured the Post Office packet Nocton on 12 December 1812 laden with £15,000 of specie. Nocton was sent home as a prize but recaptured by on 5 January. He took another prize off Rio de Janeiro. He then rounded Cape Horn, following his command to act "for the good of the service". He was aware that the Spanish colonies were in revolt and that they might welcome a warship from the United States, and he was also aware that the British had a lucrative whaling industry and no warships in the Pacific. He planned to masquerade Essex as the more powerful Constitution until he arrived in the Pacific. Porter arrived in Valparaíso on 15 March 1813 where he received a warm welcome from the revolutionary government, and he took advantage of this to take on food, water, and stores for Essex. He refitted Essex for eight days, then sailed north where he captured a Peruvian privateer. He recaptured an American whaler on his way to the Galapagos Islands, and he captured 12 British whalers between 29 April and 18 September. The prizes gave him access to stores and food, but water remained short. He armed two of his prizes as auxiliary support and detached them to capture others, and two more ships were returned to their captains to ferry the prisoners to Valparaíso. Porter claimed that he did $5 million (£1.13 million) worth of damage to British commercial shipping, making him the only American frigate captain to effectively raid commerce during the War of 1812. Despite that, the only prize to reach the United States was the whale ship Atlantic which Porter armed and renamed Essex Junior. By September 1813, Essex needed a major refit and Porter picked up rumors that a British squadron was searching for him. He refitted Essex at the Marquesas Islands, far from the American coast so as not to encounter the British. He reached Nuka Hiva on 25 October 1813 and Essex underwent a major overhaul. Porter, meanwhile, fought the island's residents and annexed it for the United States. He renamed the island Madison Island in the hope that its annexation would be ratified by President Madison's administration, but the annexation was not approved. Porter next sailed to Valparaíso in the hope of encountering a British frigate, and he left Nuka Hiva on 13 December with a small squadron of prizes. He had left officers in charge of the island, but their control did not last long; they were eventually overthrown and fled to Hawaii—only to be captured by the British. On 12 January 1814, Essex arrived in Valparaíso with Essex Junior in company. The Carrera family had supported him nine months earlier, but they were now in jail. A civil war had broken out in Chile and a Spanish counter attack was expected.

Британдық ғаламдық барлау желісі

Тынық мұхитқа жету үшін Портердің Оңтүстік Америкадан тауар саудасымен айналысқан кемелерге толы Британдық Бразилия станциясының суларын кесіп өтуі қажет болды. Соғыс басталғаннан кейін күміс саудасы, USS Конституция, Hornet және USS Essex қайда екенін британдық флоттың қалған бөлігіне хабарлаған кемелер, соның ішінде әскери-теңіз кемелеріне ауыстырылды. 1813 жылдың 3 сәуірінде "Нереус" капитаны Хейвуд, 74 зеңбірекке ие контр-адмирал Мэнли Диксонға "Эссекс" 15 наурызда Вальпараисоға қысқа тоқталу үшін келгенін хабарлады. Диксон 24 фунттық фрегаттан тұратын эскадрильяға, төрт 18 фунттық фрегатқа, үш алтыншы рангке және үш шлюпкаға қолбасшылық етті. Сәуірдің соңында "Эссекс" Конституция емес, қаңтарда Кабо-Фрио жағасында кездескені анық болды. Диксон күміс саудасын қорғау үшін барлық кемелерін қажет еткендіктен, "ХМС Херуб" және шлюпкаларын "Эссекс"ті қуу үшін жібере алмады. 1813 жылдың 3 маусымында "Нереус" капитаны Хейвуд Вальпараисодағы британдық саудагерлер Браун мен Уотсоннан Диксонға, "Эссекс" портында құшақ жайып қарсы алынғанын және "Эссекс жағалаудағы ағылшын кит аулаушыларын жоюға кеткенін" хабарлаған хат жіберді. Портердің Тынық мұхиты арқылы Қытайға "жою, бірақ ештеңеге қол жұмсамау" бұйрығымен жүзіп бара жатыр деген қауесет тарады. "Ракун" Сан-Сальвадор мен Пернамбукоға барып қайтқаннан кейін, АҚШ жеке және соғыс кемелерінен бос екенін хабарлады. Сауда жолы қауіпсіз болғандықтан, Диксон назарын Тынық мұхитына аудара алды. 10 маусымда HMS "Фиби" және сауда кемесі "Айзек Тодд" Диксонның эскадрильясына қосылды. "Фиби" Асториядағы сауда бекетін жоюға жіберілді. Диксон "Херуб" пен "Ракунды" кит аулау балығын күзетуге жіберді, ал "Фибидің" миссиясы өзгертіліп, "Эссексті іздеу және тұтқындау немесе жою" міндеті берілді. "Фиби" капитаны Джеймс Хилльяр өзінің миссиясын құпия ұстауы керек еді. Адмиралтейство неге "Херуб" пен "Ракунды" бұрын жібермегенін сұрайтын болады. Диксон сауданың басымдыққа ие екенін және "Фиби" келгеннен кейін ғана "Херуб" пен "Ракун" Тынық мұхитына аман-есен жететінін мәлімдеді. Егер "Эссекс" екі шлюпканы өз бетінше кездестірсе, кемелер кішкентай болғандықтан, әлдеқайда оңай тұтқындалатын еді. Диксон "Эссекс" күш-жігерге ие болады деп қорықты, сондықтан "Фибиге" ілесіп жүруге басқа фрегат жіберуге ниеттенді, бірақ басқа кемелер қолжетімді болмады. Хилльярға толық дискрециялық құқық берілді, өйткені Диксон жаңа ақпараттың "Фибиге" Рио-де-Жанейродағы Монтегудің бұйрықтарына қарағанда әлдеқайда тез жететінін білді, бірақ "Фиби" испан колонияларының бейтараптығын бұза алмайды. "Нереус" 2 миллион испан доллары мен 100 мың фунт стерлинг ақшамен Риоға келді. Диксон оны Монтегуға ауыстыратын, өйткені Монтегу әлдеқайда күшті кеме болғандықтан, Монтегуды Британияға жіберіп, оның командасын "Нереустің" Хейвудімен алмастыратын, сонда "Нереусті" және қауіпсіздік үшін кеме жіберуге тура келмейтін еді. Осылайша, кемелердің ең көп саны Рио-де-Жанейрода қалды. Диксон кіші фрегаттардан командалықты жалғастыра береді. Капитан Уильям Боулз Буэнос-Айрес станциясында Анд сауда жолдары мен американдық қауіп, британдық сауданың үлкен мәселелері және Чили саясатының жағдайы туралы Лондонға ақпарат беру үшін орналасты. Ол Хилльярдың құпия миссиясын ашатын хаттарды ұстап алды. Ол ақпаратты Портерге, USS "Эссекске" жеткізіп, "Эссекс" қашып кетеді деп қорықты. Боулз Портердің Вальпараисодағы кейбір сыйлықтарды сату мүмкіндігін Буэнос-Айрестен келген хаттар арқылы сәтті бұғаттады. 1813 жылы Карералар отбасының құлдырауынан кейін Чилидегі саяси жағдай британдықтарға жағымды бола бастады. Сонымен қатар, Вальпараисоға "Чесапик" үстіндегі жеңісі туралы хабар жетті. АҚШ ықпалы төмендеп бара жатқаны байқалды. 1813 жылдың 12 шілдесінде "Фибидегі" Хилльяр "Айзек Тодд", "Херуб" және "Ракун" үшін Оңтүстік Америка құрлығымен байланыссыз дүкендерді жаңарту үшін кездесу және орындарға арналған бұйрықтарды бекітті. Кейп-Хорнды айналып келе жатып, кемелер "Айзек Тоддтан" бөлініп кетті және қазан айында Хилльяр "Эссекс" оны алып кеткенін білді. Хилльяр кейіннен "Ракунды" Колумбия өзеніне Асториядағы сауда бекетін жою үшін жіберді. "Ракун" форттың 30 қарашада Солтүстік-Батыс компаниясы арқылы қорғалғанын білуге келді. Хилльяр "Эссексті" Хуан Фернандес аралдарынан, Вальпараисодан және Галапагос аралдарынан көргенін анықтады, бірақ оны нақты қайдан табуды білмеді. Ақырында, 1814 жылы Диксон Хилльярды күшейту үшін фрегаттар... және "Нереусті" жіберуге жеткілікті кемелеріне ие болды, бірақ олар "Эссекс" тұтқындалғаннан кейін ғана жететін еді. Боулз "Эссекс" Вальпараисоға келгені, Чилиде азаматтық соғыс басталғаны және Карералар отбасы биліктен құлағаны туралы ақпаратты Диксонға Рио-де-Жанейрода және Адмиралтействоға Лондонға жіберді. Боулз "Эссекс" Вальпараисодан шығып, HMS "Аквилон" кемесінде оны тұтқындап алады деп қорықты. Бұл британдықтардың әлсіздігін көрсететін болар еді, сондықтан британдықтар Оңтүстік Америкадағы ықпалын жоятын еді. "Фибидегі" Хилльяр да "Эссекс" қайда екенін білді және "Эссекс" Вальпараисодан қашып кетуіне жол бермеймін деп шешті.

To get to the Pacific, Porter had to cross the waters of the British Brazil Station which was full of ships trading in specie from South America. After the outbreak of war, the trade in silver was transferred to Navy ships including and Through these ships, the whereabouts of USS Constitution, Hornet and USS Essex was relayed to the rest of the British fleet. On 3 April 1813, Captain Heywood of Nereus reported that Essex had arrived in Valparaíso on 15 March intent on a short stay to Rear Admiral Manley Dixon in the 74 gun Dixon commanded a squadron of the 24 pounder frigate , four 18 pounder frigates, three sixth rates, and three sloops. By late April it was clear Essex was encountered off Cape Frio in January, not Constitution. Dixon was unable to detach the sloops HMS Cherub and to pursue Essex as he required all the ships he could to protect the silver trade. Captain Heywood of Nereus forwarded a letter from Brown and Watson, British merchants at Valparaíso, to Dixon on 3 June 1813 reporting the welcoming of Essex in the harbor and that Essex had "gone to take and destroy the English whalers on the coast". Rumors had circulated that Porter would sail across the Pacific to the coast of China with orders to "destroy, but capture nothing". Racoon had gone to San Salvador and Pernambuco and upon her return had reported that it was clear of United States privateers and men of war. Since the trade route was secure, Dixon could direct his attention to the Pacific. On 10 June HMS Phoebe and the merchant ship Isaac Todd joined Dixon's squadron. Phoebe was sent to destroy the trading post at Astoria. Dixon detached Cherub and Racoon to guard the whaling fishery, while Phoebes mission was modified, becoming to seek out and capture or destroy Essex. Captain James Hillyar of Phoebe was to keep his mission a secret. The Admiralty would question why Cherub and Racoon were not detached earlier. Dixon would assert that the specie trade was a priority and that only once Phoebe had arrived, would Cherub and Racoon safely get to the Pacific as if Essex had encountered the two sloops on their own, the ships being much smaller, would have surely been captured. Dixon feared that Essex had reinforcements, which it did not, hence, he intended on detaching another frigate to accompany Phoebe in the event that Essex was not alone, but none were available. Hillyar was given complete discretion as Dixon was aware that new intelligence would reach Phoebe much faster than orders from Montagu in Rio de Janeiro would, the only exception being that Phoebe must not violate the neutrality of the Spanish colonies. Nereus would arrive in Rio carrying 2,000,000 Spanish dollars and £100,000 in cash. Dixon would transfer this to Montagu as Montagu was a much more powerful ship and detach Montagu to Britain and switch his command with Heywood of Nereus so as not to have to detach Nereus and an escort to Britain. This way, the maximum number of ships remained at Rio de Janeiro. Dixon would continue his command from smaller frigates. Captain William Bowles of was stationed at the Buenos Aires station to forward information to London about the trans Andean trade routes and the American threat, larger issues of British trade and the disposition of Chilean politics. He intercepted letters that revealed Hillyar's secret mission. He feared that the information would get to Porter in USS Essex and Essex would escape. Bowles successfully blocked Porter's ability to sell some prizes at Valparaíso through letters from Buenos Aires. After the fall of the Carrera family in 1813, the political situation in Chile began to favor the British. Furthermore, news of 's victory over Chesapeake had arrived in Valparaíso. It was seen that the United States influence was on the decline. On 12 July 1813 Hillyar in Phoebe sealed orders for rendezvous and locations to renew stores for Isaac Todd, Cherub, and Racoon without contact of the South American mainland. While rounding Cape Horn, the ships became separated from Isaac Todd and in October, Hillyar received information that Essex had taken her. Hillyar then detached Racoon to the Columbia River to destroy the trading post at Astoria. Racoon arrived to discover that the fort had already been secured by the North West Company on 30 November. Hillyar found that Essex had been sighted at the Juan Fernández Islands, Valparaíso, and the Galapagos, but didn't know where exactly to find her. Finally, in 1814, Dixon would have enough ships to detach the frigates and Nereus to reinforce Hillyar, but they would not arrive until after Essex was taken. Bowles received information that Essex had arrived in Valparaíso, Chile had fallen into civil war and the Carrera family were no longer in power and forwarded it to Dixon in Rio de Janeiro and to the Admiralty in London. Bowles feared that Essex would leave Valparaíso and capture him in HMS Aquilon. This would give the impression of British weakness and hence the British would lose their influence in South America. Hillyar in Phoebe also received Essexs whereabouts and had no intention of allowing Essex to escape from Valparaíso.

Блокада

3 ақпанда 36 зеңбірекке ие «Фиби» фрегаты мен 18 зеңбірекке ие, кемелік шлюппен жабдықталған «Керебет» Вальпараисоға келді. Хилляр Портердің қимылдарына күтілгендей әрекет етті. Британдық дипломатиялық қолдаудың чилиліктерге американдықтан гөрі тиімді екенін білген ол, «Эссекс» Вальпараисода ұзақ тұра алмайтынын түсінді. Британдық саудагер Джордж О’Брайен «Эмили» кемесімен Вальпараисодан шығып, «Фибидегі» Хиллярға «Эссекс» туралы ақпарат жеткізді. Мырза Кромптон мен Эндрю Блесс Хиллярға Чилидегі саяси жағдай туралы соңғы мәліметтерді берді. Портер екі кемеге қарсы екі кемемен дуэль күткен және британдықтарға қарсы тұру үшін Вальпараисоға жүзіп келді. Ол өзінен басым күшті екі кемеден тұратын эскадраның қоршауында қалды. Хилляр «Эссекске» жақын «Фибиде» Вальпараисо портына кірді. «Эссекс» «Фибиді» ұстап алып, шайқасқа түсу үшін сарайларының ұштарына кедж якорьларын орнатты. «Эссекс» шайқасқа дайын екенін байқаған Хилляр кері шегінді. Хилляр «Эссекске» бірінші болып оқ атып, Чилидің бейтараптығын бұзуға тырысты, бірақ Портер отын ашпады. Дипломатиялық жанжалдан сақталып, Портер «Фиби» портта тұрғанда теңізге қашу мүмкіндігін жіберіп алды. «Эссекс» «Керебеттен» жылдам болды және кем дегенде «Фибиге» дейін жүзе алатын болды, себебі ол жылдамдықты арттыру үшін ұзартылған конструкциямен салынған. Сондықтан «Эссекс» күреспей қашуы екіталай болды. Келесі күні Портер «Еркін сауда және теңізшілердің құқықтары» деп жазылған байрағын мачтаның ең жоғарғы бөлігіне көтерді. Хиллярдың «британдық теңізшілердің адалдығын шайқалтуға бағытталған қулық-сұмдық әрекетіне» қарсы тұру үшін «Фиби» «Құдай және Отан, британдық теңізшілердің ең жақсы құқықтары. Сатқындар екеуін де ренжітеді» деп жазылған Сент-Джордж байрағын көтерді. Хилляр «Құдай патшаны сақтасын» әнін орындады, ал экипаж арқандарға шығып, үш рет шуласты. Портер сол кезде өзінің командасын американдық ұрандармен және жалаулармен Вальпараисода парадқа шығарды. Чилидің қолдауын алуға жасалған бұл пропагандалық әрекет көп нәтиже бермеді. Бұл мораль мен философияның көрінісі 1812 жылғы соғыстың себептеріне сілтеме жасады. Америкалықтар Британияға соғыс жариялаған, себебі британдықтар сауда кемелерінен американдық азаматтарды тартып алып, Франциямен американдық сауданы тоқтатты, сондықтан американдықтар «еркін сауда және теңізшілердің құқықтарын» талап етті. Британдықтар өздерінің тартып алғандары Корольдік теңіз флотынан дезертирлер екенін, олар АҚШ азаматтығын алғанын мәлімдеді, сондықтан Хилляр дезертирлерге «Құдай және Отан – британдық теңізшінің ең жақсы құқығы. Сатқындар екеуін де ренжітеді» деген хабарлама жіберді. Олардың ұлттық идеологиясын батыл көрсеткеніне қарамастан, кемедегі қарапайым теңізшілердің көпшілігіне бұл қызық болмады. Олар қарсылас капитанды қорқытуға арналған еді. Портер «Эссекс» кемесіндегі британдық тұтқындарды «Фибидегі» Хиллярдың американдық тұтқындарымен алмасуға келісті. Осы кезде барлық кемелер Вальпараисоға жағалап келді. Осылайша, Хилляр «Эссекс» тек қысқа қашықтықтағы каронадтармен қаруланғанын растады, бұл маңызды ақпарат болды. Жаңадан азық-түлік алғаннан кейін, «Фиби» мен «Керебет» 14 ақпанда теңізге қайтып оралды, себебі Хилляр егер «Эссекс» шығып кетсе, Портер «Фиби» мен «Керебетті» Чилидің бейтараптығын бұзбау үшін 24 сағатқа қамауға алады деп қорқады. Чилидің жағалаудағы қаруларының қашықтығынан тыс жерде жатқан «Фиби» мен «Керебет» әлі де таза сиыр еті мен су алу үшін кемелерді портқа жібере алатын. 25 ақпанда Портер «Гектор» кемесін теңізге сүйретіп, Вальпараисо портында өртеп жіберді. Бұл Чилидің бейтараптығын бұзу болғандықтан, Чили губернаторы қорланып, ашуланып, Хиллярға егер «Эссекс» портқа кірсе, ол бұл әрекетке мән бермейтінін хабарлады. Оның рұқсатына қарамастан, Хилляр бейтараптықты бұзғандықтан, АҚШ наразылық білдіретінін ескермейтін губернатордың күшінен тыс болуы мүмкін еді. 27 ақпанда «Эссекс» және «Эссекс-младший» кемелері теңізге шықты. «Фиби» Портерге жақын қашықтықта шайқасқа түсу мүмкіндігін бермейді, онда оның каронадтары тиімді болар еді. Портер «Эссекс-младшийге» сигнал беріп, содан кейін «Фибиге» екі оқ атты. Хилляр оқ атуды қайтарған жоқ. Америка кемелері портқа қайтып келді. Портер Чилиліктерге Хиллярдың бейтараптықты бұзғаны туралы шағымдарын білдіріп, «Эссекске» теңізге шығуға мүмкіндік беруге тырысты. Хилляр Портер бейтараптықты үш рет бұзғанын мәлімдеді. Біріншіден, 25 ақпанда «Гекторды» өртеп, 27 ақпанда «Фибиге» екі оқ атқан және 12 наурызда «Фибиге» шабуыл жасауға тырысқан. Хилляр үшін бақытты болғаны, оның борға түсу жоспары туралы ақпаратты жіберген хабарламалар келді. Портер содан кейін Хиллярға жеке кемемен дуэльге шақыру хаты жазды. 1812 жылғы соғыс кезінде көптеген шақыру хаттары жазылған. Біріншісі – капитан Джеймс Дакрес «Президенттің» коммодоры Джон Роджерске; Роджерс кемесі үлкенірек және жақсы қаруланғанына қарамастан бас тартты. Екіншісі – USS «Hornet» (1805) кемесінің мастер-коммандирі Джеймс Лоуренс, HMS «Bonne Citoyenne» (1796) кемесінің Питт Бернаби Гринге; коммодор Уильям Бейнбридж серік кеме USS «Constitution» араласпауға уәде бергенімен, британдық капитан кемесіне тәуекел етуден бас тартты. Соңғы шақыру Филип Брок «Чесапиктегі» Джеймс Лоуренске жасады; Лоуренс қабылдады. Соғыс кезінде тең кемелердің жалғыз шайқасы «Чесапик» қысқа, бірақ қарқынды шайқастан кейін жеңіліп, басып алынды. USS «Constitution» vs HMS «Guerriere», HMS «Macedonian» басып алынуы және USS «Chesapeake» басып алынуы сияқты жеке кемелердің дуэлі капитанға даңқ мен құрмет алуға мүмкіндік берді. Хилляр бұл шақыруды қабылдамады – 1812 жылғы соғыстағы барлық фрегат капитандарынан өзгеше, Хилляр өзінің 1811 жылғы Таматаве шайқасында өзін көрсеткен. Оған қаһармандыққа мұқтаждық болмады. Портер кейінірек ол жылдам кемесі болғандықтан оңай қашып кетуге болатынын айтты, бірақ бұл дұрыс емес еді. «Фиби» «Эссекстен» жылдам болды. Диксон Хиллярды күшейту үшін HMS «Briton» фрегатын жіберді. «Nereus» және «Tagus» да жолға шығып кеткен. Диксон АҚШ-тың 44 зеңбірекке ие супер фрегаттары американдық порттардан шығып, Портерге қосылуға тырысатыны туралы ақпарат алды. Портер үшін өкініштісі, үлкен 44 зеңбірекке ие кемелер британдық эскадралармен, оның ішінде 74 зеңбірекке ие желілік кемелермен порттарда тиімді түрде блокадаланған. «Tagus» және «Nereus», 18 фунттық фрегаттар, «Эссекстен» күштірек болғандықтан Тынық мұхитына жақындағанда, Портер олардың келгені туралы ақпарат алды. «Эссекс» күшейту келмес бұрын қашуы керек екені анық болды. Хилляр 23 наурызда Портер теңізге шығады деп ескертті, себебі британдық саудагерлер «Эссекс» басып алатын болса, сауданы қайта бастауға асығысқан. Хилляр бұған дайын болды.

On 3 February the 36 gun frigate Phoebe and the 18 gun ship rigged sloop Cherub arrived at Valparaíso. Hillyar anticipated Porter's moves. Knowing that British diplomatic support was more useful to the Chileans than American support, he knew Essex could not stay long in Valparaíso. British merchant George O'Brien in the Emily sailed out of Valparaíso with intelligence about Essex for Hillyar in Phoebe. Mr. Cromptom and Andrew Bless gave Hillyar the latest on the political situation in Chile. Porter had hoped for a duel, two ships against two ships and had knowingly sailed into Valparaíso to encounter the British. He now found himself blockaded by a squadron of a superior force consisting only of the very two ships he had hoped to engage. Hillyar sailed into the harbor at Valparaíso in Phoebe very close to Essex. Essex had rigged kedge anchors at the ends of its yards to grapple Phoebe and engage. Noticing Essex was ready for battle, Hillyar hauled off. Hillyar had attempted to cause Essex to fire first and violate the Chilean neutrality, but Porter held his fire. Despite avoiding a diplomatic conflict, Porter nevertheless missed his opportunity to escape to sea while Phoebe was in port. Essex was faster than Cherub and was known to make at least , Phoebe on the other hand could sail up to as she was built to a lengthened design of the for the very purpose of increasing speed. Therefore, it was unlikely that Essex could have successfully escaped without a fight. The next day, Porter hoisted his ensign written "Free Trade and Sailors' Rights" to the fore topgallant masthead. To counter what Hillyar considered an "insidious effort to shake the loyalty of thoughtless British seamen", Phoebe hoisted a St George's ensign written "God and Country, British Sailors' Best Rights. Traitors Offend Both." Hillyar played God Save the King and the crew manned the rigging and gave three cheers. Porter then paraded his crew in Valparaíso with flags of American slogans. This propaganda attempt at gaining Chilean support was to little effect. These displays of morals and philosophy were a reference to the causes of the War of 1812. The Americans had declared war on Britain partly because the British had been impressing American citizens from merchant ships and had cut off the American trade with France, hence, the Americans demanded "Free trade and sailors' rights". The British had asserted that the people they impressed were deserters from the Royal Navy who had been granted citizenship in the United States, hence Hillyar sent his message to the deserters that "God and Country [are a] British Sailor's Best Rights. Traitors Offend Both." Despite these bold displays of their respective national ideology, it is unlikely that the average seaman aboard either ship cared. They were more to intimidate opposing captains. Porter agreed to exchange his British prisoners aboard Essex with Hillyar's American prisoners aboard Phoebe. At this point, all ships were docked in Valparaíso. In doing so, Hillyar confirmed that Essex was only armed with short range carronades, a vital piece of intelligence. Having renewed stores, Phoebe and Cherub returned to sea on 14 February as Hillyar feared that if Essex sortied, Porter would have Phoebe and Cherub detained for 24 hours as not to violate Chilean neutrality. Lying just outside the range of the Chilean coastal guns(which was a common marker of the end of the neutral range) Phoebe and Cherub could still send boats into the harbor to receive fresh beef and water. On 25 February, Porter had the prize Hector towed to sea and burnt in Valparaíso harbor. This being a violation of Chilean neutrality, the Chilean governor was insulted and angry and sent dispatches to Hillyar saying he would ignore the action if Essex would be taken into the harbor. Despite his permission, Hillyar did not engage as such a violation of neutrality might be beyond the power of the governor to ignore as the United States would protest. On 27 February Essex and Essex Junior had set sail. Phoebe was denying Porter the opportunity for a close range engagement where his carronades would be effective. Porter fired a signal gun to Essex Junior and proceeded to fire two shots at Phoebe. Hillyar did not return fire. The American ships returned to port. Porter would make complaints about Hillyar violating neutrality to the Chileans in an attempt to allow Essex to sortie. Hillyar asserted that Porter violated neutrality three times. First by burning Hector on 25 February, by firing two shots at Phoebe on 27 February, and by attempting to board Phoebe on 12 March. Fortunately for Hillyar, dispatches had been sent to him with information about the boarding plan. Porter then wrote a challenge to Hillyar offering a single ship duel. Numerous challenges had been written during the war of 1812. First was Captain James Dacres of to Commodore John Rodgers of President; Rodgers declined despite his ship being bigger and better armed. The second was Master Commandant James Lawrence of USS Hornet (1805) to Pitt Burnaby Greene of HMS Bonne Citoyenne (1796); although Commodore William Bainbridge of the companion ship USS Constitution pledged not to intervene, the British captain declined to risk his ship. The final challenge was by Philip Broke of to James Lawrence in Chesapeake; Lawrence accepted. In this sole match of equal ships during the war, Chesapeake was defeated and captured after a short but intense battle. Single ship duels such as USS Constitution vs HMS Guerriere, the capture of HMS Macedonian, and the capture of USS Chesapeake were a means for captains achieved glory and honor. Hillyar declined this challenge–unlike the all other frigate captains in the War of 1812, Hillyar had already proved himself in the Battle of Tamatave in 1811. There was no need for heroics on his part. Porter would later claim that he could have easily escaped as he had the faster ship but this was not the case. Phoebe was faster than Essex. Dixon detached the frigate HMS Briton to reinforce Hillyar. Nereus and Tagus were already on their way. Dixon received information that the United States 44 gun super frigates would sortie from American ports and attempt to join up with Porter. Unfortunately for Porter, the big 44 gun ships were effectively blockaded in harbors by British squadrons which included 74 gun ships of the line. As Tagus and Nereus, 18 pounder frigates, both more powerful than Essex, began to approach the Pacific, Porter received information of their arrival. It became clear that Essex must escape before reinforcements arrived. Hillyar was warned that Porter would sortie on 23 March by British merchants desperate to resume trade once the threat of being captured by Essex no longer existed. Hillyar was already prepared.

Қатысу

27 наурызда Портер Хиллиярды жаңылыстыруға тырысып, оның қызметкерін жағаға жіберіп, өзі шайқасқа қатыспайтындай етіп көрсетуге және Хиллиярдың бұл туралы хабар алғанын қамтамасыз етті. Сол түні Портер лейтенант Мориді, көк шамдар мен ракеталармен жабдықталған «Эссекс» қайықтарының бірімен теңізге жіберді. Портер Хиллияр бұл көрсетіліске желдің бағыты бойынша ілесіп, «Эссекске» таңертең қашуға мүмкіндік береді деп үміттенеді. Хиллияр шамдарды көрді, бірақ кемелерді байқамағандықтан, бұл алдау екенін түсінді. Ол «Фиби» мен «Шерубты» «Эссекс» орналасқан жердің жел бағытына жіберіп, Портердің жоспарларын болжады. Келесі күні, 28 наурызда 1814 жылы, Портер «Фиби» мен «Шерубты» шығанақтың желді жағында тапқаннан кейін көңілі қалды. Хиллияр ішке және сыртқа маневр жасады. Оңтүстік-батыстан жел соғып, Портер сағат 14:45-те патшалық мачталарын және рейкаларын түсірді. Біраз уақыттан кейін «Эссекс» кабелінің бірі үзілді. «Эссекс» теңізге қашып кетуге тырысты. Хиллияр Портердің жолын кесу үшін дереу жүзіп кетті. Кенеттен соққан жел «Эссекс» бастиондық мачтасын түсірді, ол төменгі бөлігінен жұлып алынды. Сэмюэл Миллер мен Томас Браун атты екі теңізші бастиондық мачтамен бірге қаза болды. Хиллияр сағат 15:10-да қуып жетті. «Фиби» мен «Шеруб» екеуі де «Құдай мен Отан, британдық теңізшілердің ең жақсы құқықтары» деп жазылған Санкт-Джордж туын көтерді. «Жасырындық екеуін де қорлайды». Портер бастиондық мачтасын жоғалтқаннан кейін қашуға үміті қалмады. Ол «Эссекс» кемесін оңға бұрып, қираған бөліктерді кесіп тастады. Портер қайтадан портына қайта алмады және сағат 15:45-те жақын жердегі Чили бекінісінен жасырынып, шағын шығанаққа зәкір тастады. «Эссекс» үш байрақ көтерді: «Азат сауда және теңізшілердің құқықтары» – алдыңғы мачтадан, «Құдай, еліміз және еркіндігіміз. Тирандар оларды қорлайды» – артқы мачтадан және АҚШ туы – миззен-бастионнан. Хиллияр «Эссекс» Чили артиллериясының қашықтығынан тыс болғандықтан, халықаралық суларда екенін есептеді. Сағат 16:10-да Хиллияр «Шерубқа» зәкірде шайқасуға және қосымша кабельдерді зәкірге бекітуге бұйрық берді, сонда кемені бұрып, бортын қолдануға болады. Ол «Фибиді» жүргізіп, «Эссекс» артқы жағына бортын тікелей бағыттауға ниеттенді. Шабуыл сағат 16:20-да басталды, «Фиби» әлі де қозғалып тұрғанда жартылай оқтар атылды. «Фиби» «Эссекс» артқы және оң жағына оқ атты. «Шеруб» «Эссекс» қамытына оқ атты. «Эссекс» ұзын 12 фунттық зеңбіректерінен жасалған қатты оқтар «Шеруб» командирі Таккердің ауыр жарақат алып, «Фибиге» жақындауына себеп болды. Таккер шайқас бойында палубада қалды. Портер қаруларын қолдануға асықты. Ол зәкірлі кабеліне көпір жасауға және «Эссекс» кемесін бұруға тырысты, бірақ олар қолдануға мүмкіндік бермес бұрын атып тасталды. Портер олардың пайдасыз екенін мәлімдегеніне қарамастан, «Эссекс» 32 фунттық зеңбіректер «Фибиге» қарсы қатты әсер етті. «Фибидің» танымал бірінші лейтенанты сынықтардан жарақат алып, қайтыс болды. Хиллияр ұзын 18 фунттық зеңбіректерінің 32 фунттық каронадалардан артық қашықтығын пайдалану үшін шайқас қашықтығын арттыруға мәжбүр болды. Хиллияр оның атысы тиімді екенін көрмеген, бірақ «Эссекс» ұзын 12 фунттық зеңбіректерден тиімді түрде бөлшектеу оқтарын ұшырды, ал «Фибидің» жоғарғы желкендері олардың табақтары кесілгендіктен, бас желкені қирады, jibboom зақымдалды және алдыңғы негізгі және миззенді қалқандар жыртылды. Каронадалық қашықтықтан тыс болғаннан кейін, Хиллияр өз командасына арматураны жөндеуді және басты желкенді бұруды бұйырды. Хиллияр қайтадан шабуылға түсер алдында, Таккерге «Шерубты» зәкірде күресудің орнына алға жылжытуды бұйырды. Хиллияр «Фибиде» 9 фунттық зеңбіректермен жақындады және сағат 17:35-те «Эссектен» тұрақты оқтар алды. Осы кезде жел басылып, кейде толығымен тынышталып қалды. Хиллияр бірінші рет жасағаннан гөрі үлкен қашықтықта зәкірленді. «Фибидің» ұзын 18 фунттық зеңбіректер «Эссекске» қарсы тиімді болды, ал «Эссекс» каронадалары қашықтық болғандықтан «Фибиге» қарсы емес еді. Жел күшейген кезде Портер кабелін кесіп, «Фибиге» шабуылдау үшін жүзіп кетті. Сағат 17:50-де Хиллияр «Эссекске» бармай, теңізге шықты. «Фиби» «Эссекс» арматурасын қиратқандықтан, «Эссекс» жүргізу қиын болды. «Фиби» ағып тұрған «Эссекс» командасын жоюды жалғастырды. Хиллияр шайқас бойында тік арматураны және жоғарғы палубаны нысанаға алды. «Эссекс» кемесіндегі көптеген қару-жарақтар жарамсыз болып қалды. «Эссекс» негізгі люгінің жанындағы ұнтақ үйіндісі жарылды. «Эссекс» командасының моральдық күйі төмендеді. Портер «Эссекс» кемесін жағаға жүгіріп, Джеймс Лоуренс «USS Chesapeake» кемесін HMS Shannon басып алғанда айтқандай, жарып жіберуге бұйрық берді. Портер жел тағы да басылғанда және жағаға жүзуге үміт болмағанда капитуляциялауға мәжбүр болды. Сонымен қатар, команданың көп бөлігі ауыр жарақат алғандықтан, кемені тастай алмады. Дегенмен, 60 немесе 70 американдық кемені тастап, жағаға қайықпен жүрді. Кейбіреулері жүзіп кетіп, батып кетті, бірақ көпшілігі британдық қайықтармен жиналды. Шамамен 40 адам құрлыққа қашып кетті. Сағат 18:20-де Портер туын түсірді. «Эссекс» арматурасының және Портер көтерген көптеген тулардың, байрақтардың және энсигнтердің шатағынан кейін, британдықтарға «Эссекс» капитуляциялағанын түсінуге он минут кетті. Жүлдеге ие болу үшін қайық жіберілді. Портер жарақат алғандарға қатты қайғырды, жеңілістен ұялған және шаршағандықтан ашық жылады және Хиллиярға қылышын ұсынды. Ертесіне Портер есін жинап, «Эссекс» кемесін жоғалтқаны үшін сотқа тартылмауы үшін шайқастың егжей-тегжейлерін талқылай бастады. Барлық шайқас бойында «Эссекс Жуниор» британдықтармен қатыспады, өйткені олар оны қауіпті деп санамады.

On 27 March, Porter attempted to mislead Hillyar into thinking he would not sortie by sending his purser onshore and made sure that Hillyar received information of this. That night, Porter sent Lieutenant Maury out to sea in one of Essexs boats carrying blue lights and launching rockets. Porter hoped that Hillyar would follow this display to leeward allowing Essex to escape at daybreak. Hillyar spotted the lights, but sighting no ships he realised this was a decoy. He sent both Phoebe and Cherub to windward of where Essex was moored anticipating Porter's plans. The next morning, 28 March 1814, Porter was disappointed to find Phoebe and Cherub close to the weather point of the bay. Hillyar wore inside and out of the point. The wind picked up from the south southwest and Porter struck his royal masts and yards at 2:45 pm. Soon after, one of Essexs cables parted. Essex then made a break for the sea. Hillyar immediately sailed to cut Porter off. A sudden squall made away with Essexs main topmast which broke off at the lower cap. Two men, Samuel Miller and Thomas Browne were lost with the topmast. Hillyar made chase at 3:10. Both Phoebe and Cherub hoisted St George's flag written on them were the words "God and Country, British Sailors Best Rights. Traitors Offend Both"

Porter, having lost his topmast, had no hope of escape. He wore Essex to starboard and cut away the wreckage. Porter was unable to sail back into the port and dropped anchor in a small bay out of sight of the nearest Chilean fort at 3:45 at from the shore. Essex flew three ensigns, "FREE TRADE AND SAILORS RIGHTS" from the foretop, "GOD OUR COUNTRY AND LIBERTY. TYRANTS OFFEND THEM" from the mizzen top and the United States colors from the mizzen peak. Hillyar considered that because Essex was out of the range of Chilean cannon, she was in international waters. At 4:10 Hillyar signaled Cherub to fight at anchor roving extra cables to the anchor so the ship could be worn around and the broadside brought to bear. He sailed Phoebe intent on bringing her broadside to bear on Essexs stern. The battle began at 4:20 at half gunshot while Phoebe was still underway. Phoebe opened on Essexs stern and starboard quarter. Cherub fired on Essexs bow. Heavy fire from Essexs long 12 pounder chase guns caused badly wounded Commander Tucker of Cherub to move alongside Phoebe. Tucker nevertheless remained on deck throughout the action. Porter was desperate to bring his guns to bear. He attempted to have a spring rove into his anchor cable and Essex worn, but they were shot away before they could be used. Essexs 32 pounders, despite Porter claiming they were of no use, were of devastating effectiveness against Phoebe. Phoebes popular first lieutenant was mortally wounded by splinters. Hillyar was forced to increase the range at which he fought to take advantage of the range of his long 18 pounders over the 32 pounder carronades. Hillyar had not seen that his firing was effective, but Essex had effectively launched dismantling projectiles from the long 12 pounders and Phoebes topsails were flying loose as their sheets had been cut, the mainsail cut up, the jibboom damaged, and the fore main and mizzen stays shot away. Once out of carronade range, Hillyar had his crew mend the rigging and furl the mainsail. Before Hillyar engaged again, he hailed Tucker to keep Cherub underway instead of fighting at anchor. Hillyar approached again in Phoebe engaging with his 9 pounder chase guns and received steady fire from Essex at 5:35. At this point the wind died down, occasionally being completely calm. Hillyar anchored at a greater range of a that he had done the first time. Phoebe's long 18 pounders were effective against Essex while Essexs carronades were not against Phoebe because of the distance. When the wind picked up, Porter cut his cable and sailed toward Phoebe to board her. At 5:50 Hillyar set sail and avoided Essex. Essexs rigging had been shredded by Phoebe making Essex hard to control while underway. Phoebe continued to devastate the drifting Essex cutting down her crew. Hillyar had purposefully targeted the standing rigging and upper deck throughout the battle. Many of the guns aboard Essex had been disabled. A small pile of powder exploded near Essexs main hatch. Essexs crew began to lose morale. Porter ordered Essex to be run ashore and blown up as James Lawrence had said about USS Chesapeake when HMS Shannon took her. Porter was forced to surrender when the wind died down again and there was no hope of sailing on shore. Furthermore, too many of the crew were so badly wounded that they could not abandon ship. Nevertheless, 60 or 70 Americans abandoned ship and took boats to the shore. Some swam and drowned, but most were collected by British boats. Approximately 40 escaped to the land. At 6:20 Porter struck his colors. The chaos of Essexs rigging and the numerous banners, flags, and ensigns that Porter hoisted caused the British to take ten minutes to realize that Essex had struck. A boat was sent to secure the prize. Porter had been traumatized by the casualties, humiliated by defeat and overwrought by his exertions. Due to the shell shock, he openly wept as he offered his sword to Hillyar. By the next morning, Porter had regained his composure and began debating the specifics of the battle as not to be court martialled for the loss of Essex. Throughout the whole battle Essex Junior was not engaged by the British as they considered her too weak to be a threat.

Шығындар

Фибиде 4 адам қаза тауып, 7 адам жарақат алды, Керубте 1 адам қаза тауып, 3 адам жарақат алды. Эссекс кемесінде 58 адам қаза тауып, 65-і жараланды. Фибидің су сызығының астындағы бөліктеріне саңылаулар түсті, сондай-ақ оның такелажы қатты қирады. Эссекске 200-ден астам оқ тиді, оның кормасы қирады, кормасында тесік пайда болды, руль және бағыттағыш механизмі зақымдалды, үш мачтасы зақымдалды, 15 зеңбірек істен шықты, 55 зеңбірек экипажы қаза тапты, 60 зеңбірек экипажы жараланды, ал кеменің жоғарғы құрылысы мен такелажы қатты зақымдалды.

Салдары

Соңғы баяндамасында Дэвид Портер британдықтардың бейтараптықты бұзғанын, өзін арсыз және адамдықтан безгендей ұстағанын, сондай-ақ шайқастан кейін жеке мүлігін тонағанын мәлімдеді. Ол "Эссекс" кемесінің жоғалуына бірқатар бақытсыздықтар себеп болғанын айтты және Пол Гамильтонды оның тек қысқа қашықтыққа арналған каронадтық қару-жарағы үшін кінәлады. Ол министр Джонсқа: "Еліміз үшін біздің мінез-құлқымыз қанағаттанарлық болады деп үміттенемін" деп жазды. Портер соңында АҚШ-тың "Эссекс" кемесін британдықтардан қайтарып алуға құқығы бар екенін мәлімдеді. Портердің баяндамасындағы жалғыз дұрыс мәлімет – "Эссекс" кемесі тек қысқа қашықтыққа арналған каронадтармен қаруланған және ол жоғарғы мачтасын жоғалтқан. Британдықтар бейтараптықты бұзған жоқ, оны арсыздыққа итермеген, жеке заттарын тонамаған. "Эссекс" кемесінде басқа бақытсыздықтар болған жоқ. Портердің британдықтарды жеңіп, жеке даңққа жеткісі келуінен басқа, шайқастың өзінен аулақ болуға болар еді, өйткені ол бұйрыққа бағынбай, шайқасқа түсуге тырысқан. Портер "Фиби" мен "Шеруб" кемелері келетінін білгендіктен, блокадаға түсуі мүмкін болған Вальпараисоға қайтып оралмауы мүмкін еді. Шайқастың жағдайына байланысты АҚШ-тың "Эссекс" кемесін қайтарып алуға ешқандай құқығы болған жоқ. Керісінше, Хилляр Портердің жақсы мінез-құлқы үшін мақтады және ол барлық мүмкіндіктері таусылғанда ғана қарсылық көрсетуді тоқтатты деді. Хилляр "Эссекс" кемесінде алты айлық саяхатқа жеткілікті азық-түлік болғанын анықтады. Ол барлық кемелерді Вальпараисоға көшіріп, тұтқындарды испан түрмесіне жеткізді. 1814 жылдың 2 сәуірінде Хилляр "Фиби" кемесінің су сызығынан төменгі бөлігіндегі тесіктерді жөндеді. 13 сәуірде "Тагус" және "Нерей" кемелері келді. 26 сәуірде тұтқындар "Эссекс-Жүніор" кемесіне ауыстырылып, кемемен жөнелтілді. Хилляр перулік және чилилік үкіметтердің келісуіне көмектесті, ал британдықтар алтыншы коалиция соғысы аяқталғаннан кейін және Наполеон жер аударылғаннан кейін бұл мәселеге көбірек назар бөлді. 21 мамырда "Бритон" кемесі Вальпараисоға келді. Соңында 31 мамырда "Фиби" кемесі Британияға қайтып оралды. 20 маусымда Диксон Анды тауларын басып өткен Хиллярдың жеңісі туралы хабар алды. Диксон Лиркай келісімін бекітті. "Бритон", "Тагус" және "Керуб" кемелеріне балық аулау флотын бақылау үшін Оңтүстік Тынық мұхитында қалу бұйырылды. Бұл жетістік туралы хабар тамыз айында Лондонға жетті. "Эссекс" кемесі 1837 жылға дейін Корольдік флотта HMS "Эссекс" ретінде қызмет етті. "Эссекс-Жүніор" кемесі АҚШ-қа тұтқындарды алып бара жатқанда кездесті. Сатурн "Эссекс-Жүніор" кемесін тексеріп жатқанда, Портер кемеден қайықпен қашып кетті. Американдық жағалау батареялары кемеге күдікпен қарап, оқ ашты. АҚШ Портердің түсіндірмесіне сенді. Министр Джонс олардың "қамауға алынғанына қарамастан, жеңіске жетіп" оралғандарын мәлімдеді. Содан кейін ол Сатурн Портердің шарт бойынша босатылу шарттарын бұзған және Портер мен оның командасы қызмет етуге ерікті болуы керек деп шешті. Адмирал Александр Кокрейн ашуға буырды, ол қауіпті капитан Портерді тұтқынға алуға ниеттенген. Ол бұл оқиғаның қалай болғанын жариялап, халықтан қолдау таба алмады. Портер жаңа 44 зеңбірекке ие "USS Columbia" фрегатының командасын алды, бірақ оны британдықтар аяқталмай тұрып өртеп жіберді. Соғыс Портер теңізге қайта шығар алмай тұрып аяқталды. Портер өзін батыр деп жариялап, шайқас туралы айтқандарын қайталады. Ол өзінің 2,5 миллион долларлық зиян келтіргенін және британдықтарға 6 миллион долларлық шығын келтіргенін, оның саяхатын тоқтату үшін АҚШ-қа қарсы кемелерді қайта орналастыруға мәжбүр болғанын мәлімдеді. Шын мәнінде, нәтижелер көңілсіз болды, өйткені АҚШ-қа тек бір ғана жүлде қайтарылды және 1814 жылға қарай британдықтарда 100-ден астам фрегаттар болды, өйткені олар енді Наполеонмен соғыспады. Сондықтан Вальпараисоға жөнелтілген төрт кеме де маңызды күш емес еді. Дегенмен, Портердің саяхаты соғыстағы американдық фрегат капитандығының ең табыстысы болды. Герман Мелвилл Портердің жағдайдың үмітсіз екендігі анық болған кезде өз түстерін көрсетуден бас тартқанын сынады, оның орнына "өзін құлдыраудың даңқымен тәждейді, үмітсіз экипажының көз алдында қырғынға ұшырауына жол берді". "Сондай-ақ, осылай соғысуды жалғастыру арқылы, американдық фрегат, бір иота да елінің нағыз мүдделерін ілгерілетуге көмектеспеді". Вальпараисодағы Диссиденттер зиратында американдықтардың құрбандарына ескерткіш орнатылған.

In his final report, David Porter claimed that the British had violated neutrality, conducted themselves dishonorably and inhumanely, and plundered his personal property after the engagement. He stated that the loss of Essex was simply due to a series of misfortunes and blamed Paul Hamilton for his all short range carronade armament. He wrote to Secretary Jones "I hope, Sir, that our conduct may prove satisfactory to our country." Porter finally claimed that the United States had the right to reclaim Essex from the British. The only viable parts of Porter's report was that Essex was only armed with short range carronades and that he had lost his top mast. The British had not violated neutrality, conducted themselves dishonorably, nor plundered his personal belongings. There were no further misfortunes aboard Essex. The entire engagement could have been averted save Porter's desire to achieve personal glory by defeating the British rather than following his orders not to engage. Porter could have very well not returned to Valparaíso where he would be blockaded, as he knew Phoebe and Cherub would arrive. The United States by no means had any right to reclaim Essex given the circumstances of the battle. In contrast, Hillyar praised Porter for good conduct and claimed he only surrendered when all his options were expended. Hillyar found Essex with provisions for a six month cruise. He moved all the ships to Valparaíso and transferred the prisoners to a Spanish prison hulk. On 2 April 1814, Hillyar repaired shot holes below Phoebes waterline. On 13 April Tagus and Nereus arrived. On 26 April the prisoners were moved to Essex Junior and ferried away. Hillyar would help reconcile the Peruvian and Chilean governments, which the British gave more attention to as the War of the Sixth Coalition had ended and Napoleon was exiled. On 21 May Briton arrived at Valparaíso. Finally on 31 May, Phoebe sailed home to Britain. By 20 June, Dixon received news of Hillyar's victory which passed over the Andes. Dixon confirmed the Treaty of Lircay. Briton, Tagus, and Cherub were ordered to remain in the South Pacific to watch the whaling fleet. News of the success reached London in August. Essex served in the Royal Navy as HMS Essex until 1837. Essex Junior encountered on her return to the United States while carrying the prisoners. While Saturn inspected Essex Junior, Porter escaped from the ship by boat. American coastal batteries were suspicious of the ship and opened fire. The United States believed Porter's explanation. Secretary Jones claimed that they had returned "in triumph though captives". He then decided that Saturn had violated the terms of Porter's parole and that Porter and his crew should be free to serve. Admiral Alexander Cochrane was furious, he intended on keeping Porter, a dangerous captain, as a prisoner. Because the case was never closed, Porter would be able to publish his version of his voyage to gain public support for his case. Porter was awarded the command of the new 44 gun frigate USS Columbia which would later be burnt by the British before she was completed. The war would end before Porter would get a chance to go to sea again. Porter declared himself a hero, repeating his claims of the battle. He claimed that he inflicted $2.5 million in damage and cost the British $6 million to counter his cruise, having to redeploy ships that could counter the United States. In fact, the returns were negligible as only one prize returned to the United States and by 1814, the British had over 100 frigates available as they were no longer fighting Napoleon. Hence the four that sailed to Valparaíso was of insignificant force. Nevertheless, Porter's cruise proved to be the most successful of any American frigate captain of the war. Herman Melville criticized Porter's refusal to strike his colors when it became clear that the situation was hopeless, instead of seeking to "crown himself with the glory of the shambles, by permitting his hopeless crew to be butchered before his eyes." "Nor, by thus continuing to fight, did this American frigate, one iota, promote the true interests of her country." There is a memorial to the American dead in the Dissidents Cemetery in Valparaíso.