Парашют жасаушы және жөндеуші маман

Кіріспе

Парашют дайындаушы — парашюттерді дайындауға, күтіп ұстауға немесе жөндеуге оқытылған немесе лицензия алған адам. Парашют дайындаушы маталар, аппараттық құралдар, жолақтар, ережелер, тігіс, дайындау және парашюттерді құрастыруға, дайындауға, жөндеуге және күтіп ұстауға қатысты басқа да аспектілерді түсінуі керек.

Әскери парашют құрастырғыштар

Әлемдік әскерлер өздерінің парашют дайындаушыларын әуе шабуылы немесе десант әскерлерін қолдау үшін дайындайды. Осы әскери дайындаушылар сонымен қатар әуеден тасымалдау операциялары үшін парашюттерді жинақтайды, осы арқылы әскери жабдықтар мен құрал-жарақтар ұшақтармен соғыс аймақтарына жеткізіледі.

Австралия қорғаныс күштері

Австралия армиясының парашют дайындаушылары парашюттерді және басқа да әуеден тасымалдау құралдарын дайындауға, күтіп ұстауға және қамтамасыз етуге жауапты. Парашют дайындаушылар курсын бастамас бұрын, барлық оқушылар статикалық сызықпен парашютпен секіруге құзыретті болуы керек. Парашют дайындаушылары жиі парашютпен секіреді және кез келген уақытта өздері жинаған кез келген парашютпен секіруге міндетті болуы мүмкін. Бұл оларға дайындаған және күтіп ұстаған жабдықтардың жұмыс істеу принципін жақсырақ түсінуге, сондай-ақ әрбір парашюттің қауіпсіздік стандарттарына сәйкес кәсіби деңгейде жиналуын қамтамасыз етуге көмектеседі.

Канада әскерлері

Канадалық қарулы күштеріндегі риггерлер Канаданың Трентон қаласындағы CFB Трентондағы Канада армиясының озық соғыс орталығында жаттығады. Канада 1942 жылы екі әуе шабуыл батальонын құрып, әуедегі күштер әлеміне қадам басқанда, болашақ парашютистердің барлығы Форт-Беннинг (Джорджия) немесе Ұлыбританияның Рингвей қаласында оқытылды. Бірақ кейіннен парашют батальондарына күштердің келуі қиын мәселе тудырды және бұл мәселені Канадада парашютистерді оқыту арқылы шешуге келісті. 1943 жылдың мамырында Манитоба штатының Шило қаласында Канадалық парашют оқу орталығы құрылды. Америкалық және британдық парашютпен секіру техникаларын білетін канадалық оқытушылар екі жүйенің ең жақсы ерекшеліктерін біріктіре отырып, шынайы канадалық парашютпен секіру әдісін жасады. Бірнеше атаулар мен орын ауыстырулардан кейін, мектеп 1970 жылы Эдмонтонға, Канаданың әуе күштері орталығы (CABC) ретінде көшірілді, содан кейін 1996 жылдың тамызында Трентонға көшіріліп, Канаданың парашют орталығы (CPC) аталды. 1998 жылдың 1 сәуірінде бұрынғы Канада қарулы күштерінің парашют техникасын күтіп-жөндеу депосы (CFPMD) CPC-ге қолдау компаниясы ретінде қосылды. 2006 жылдың 1 сәуірінде CPC-нің CFLAWC-ге қайта аталғаны жаңа атау ғана емес, толыққанды трансформация болды. CFLAWC бұрынғыдай оқытумен ғана айналыспай, құрлықтағы озық соғыс саласындағы Үздік орталық (CoE) мәртебесін алды. Жаңа міндеттер мен жауапкершіліктерді орындау үшін CFLAWC қазіргі уақытта командалық құрам, оқу компаниясы, Канада қарулы күштерінің парашют командасы (CFPT – SkyHawks) және Стандарттар бөлімі, Әуе шабуылы сынақтары мен бағалау бөлімі (ATES) және Бөлмелік тәртіп бөлімін қамтитын штаб-пәтер компаниясынан тұрады. Оқу компаниясы CFLAWC-тегі курстардың көп бөлігін жүргізу үшін төрт мамандық бойынша мамандардан (SME) құралған взводтарға бөлінген. Қолдау компаниясы бұрынғы CFPMD құрылымын негізге алады және парашюттерді жинау, күтіп-жөндеу және тиісті әуелік жеткізу құралдарын күрделі жөндеу сияқты қызметтерді ұсынады. Сондай-ақ, Қолдау компаниясы қарулы күштеріндегі барлық парашют-машина мамандарын оқытуға жауапты. Оның тамыры 1943 жылға дейін, Канада армиясының парашют оқу орталығының құрамына дейін жетеді. Бастапқыда парашютпен оқытылатын жандар өз парашюттерін жинауға үйренген, бірақ бұл жүйе көп ұзамай тиімсіз деп танылды және парашюттерді жинау және күтіп-ұстау орталықтандырылған операцияға айналды. Құрылғалы бері Қолдау компаниясы 1968 жылы 28-ші Орталық қару-жарақ қоймасынан 28-ші Канада қарулы күштерінің жабдықтау қоймасына, ал 1970 жылы Шило лагерінен Эдмонтонға көшкен кезде, Канада қарулы күштерінің парашют техникасын күтіп-жөндеу қоймасы деп аталды. Барлық риггерлер парашютистер болып табылады және кез келген уақытта өздері жинаған парашютпен секіруге дайын болуы мүмкін. CFLAWC қазіргі уақытта Армияның Ұлттық жеке оқу күнтізбесінің аясында мынадай курстарды ұсынады: Арктикалық операция кеңесшісі курсы, Төмендеу/қону аймағын басқарушы, Әуелік жеткізу, Тікұшақпен негізгі операциялар, Парашютпен секіру негіздері, Секіру шебері, Парашют нұсқаушысы, Статикалық сызықпен квадратты парашютпен секіру, Парашют риггері бойынша үш кезеңдік оқу, Жоғары тау операциялары курсы, Тікұшақпен шабуыл нұсқаушысы курсы, Әскери еркін құлау парашютпен секіру, Әскери еркін құлау саптау шебері, Әскери еркін құлау парашют нұсқаушысы және жаңартылған Патрульдік жол табушы курсы. Парашют риггерлері/жинаушылары CFB Трентондағы 15 күндік негізгі парашют біліктілік курсына қатысып, содан кейін 2,5-3 жыл бойы парашюттерді күтіп-ұстау, жинау және сапасын бақылау бойынша үш түрлі 45 күндік курсқа қатысады.

Riggers in the Canadian Forces train at the Canadian Army Advanced Warfare Centre at CFB Trenton in Trenton, Canada. When Canada entered the airborne world with the creation of two airborne battalions in 1942, all the would be jumpers were trained at Fort Benning, Georgia or Ringway, UK. Later, however, the flow of reinforcements for the parachute battalions posed an acute problem and it was decided to remedy this situation by training paratroopers in Canada. In May 1943, a Canadian Parachute Training Centre was formed in Shilo, Manitoba. With background knowledge in American and British parachuting techniques, Canadian trainers were able to develop a truly Canadian method of parachuting by incorporating the best features of both the American and British systems. Following several name and location changes, the school was moved to Edmonton in 1970 as the Canadian Airborne Centre (CABC) and then moved to Trenton in August 1996, becoming the Canadian Parachute Centre (CPC). On 1 April 1998 the former Canadian Forces Parachute Maintenance Depot (CFPMD) was amalgamated into CPC as Support Company. On 1 April 2006 the renaming of CPC to CFLAWC began a transformation that was more than just another name change. CFLAWC became the Centre of Excellence (CoE) for Land Advanced Warfare, in addition to its previous focus on delivery of training. To meet the new challenges and added responsibilities, CFLAWC is currently organized with a Command team, Training Company, Support Company with the Canadian Forces Parachute Team (CFPT the SkyHawks) and a Headquarters Company that includes the Standards Section, the Airborne Trials and Evaluation Section (ATES) and the Unit Orderly Room (UOR). Training Company is organized into four subject matter expert (SME) platoons for the conduct of the majority of the courses at CFLAWC. Support Company is based on the old CFPMD structure and provides the CF with parachute packing and maintenance services including the major repair of parachutes and associated aerial delivery equipment. Support Company is also responsible for training all parachute rigger specialists in the CF. It traces its roots to 1943 as part of the Canadian Army Parachute Training Centre. In those early days, parachute trainees were taught to pack their own parachutes, but this system was soon discarded as impractical and the packing and maintenance of parachutes became a centralized operation. Since its formation, Support Company has changed its name from 28 Central Ordnance Depot to 28 Canadian Forces Supply Depot in 1968, and upon the move from Camp Shilo, MB to Edmonton, AB in 1970, was given the name Canadian Forces Parachute Maintenance Depot. All riggers are jumpers and can be asked at any time to jump with a parachute they have packed. CFLAWC currently delivers, as part of the Army National Individual Training Calendar, the following courses: the Arctic Operations Advisor Course, Drop Zone/ Landing Zone Controller, Aerial Delivery, Basic Helicopter Operations, Basic Parachuting, Jump Master, Parachute Instructor, Static Line Square Parachuting, the three different phases of Parachute Rigger training, the Advanced Mountain Operations Course, the Helicopter Insertion Instructor Course, Military Freefall Parachuting, Military Freefall Jump Master, Military Freefall Parachute Instructor and a revised Patrol Pathfinder Course. Parachute Riggers/Packers in training attend the 15 day Basic Parachute qualification course at CFB Trenton, and then for approximately 2.5–3 years undertake three different 45 day courses that cover maintaining parachutes, packing parachutes, and quality control of parachutes.

АҚШ Қарулы Күштері

Риггерлер әскери парашюттерді пайдалану арқылы әскерлерді, жабдықтарды және материалдарды соғыс аймақтарына тасымалдаудан бастап американдық әскерде маңызды рөл атқарып келді. Әуе шабуылы бөлімшелеріндегі парашютистер киетін күрмелі беретке қосымша, риггерлерге риггерлік міндеттерді орындағанда әскери бас киім ретінде ерекше қызыл бейсболка киюге рұқсат етіледі.

АҚШ әскері

1940 жылы АҚШ армиясы алғашқы парашютші бөлімін құрғанда, парашютшілердің сынақ жасағы парашютшілердің өздері парашюттерін дайындап, күтіп ұстады. Сынақ жасағында бар болғаны 3 адам болды: екі қатардағы сарбаз және әуе корпусынан келген бір офицер. Олар АҚШ армиясының парашют құрастырушыларының алғашқылары саналды. АҚШ армиясы Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін бес әуедесанттық дивизия құрғанда, парашютшілерді өздерінің парашюттерін қалай жинауға үйрету тоқтатылды және парашюттерді жинау мен жөндеуге арналған қолдау ұйымдары құрылды. Алғашқы құрастырушылардың білім алған орны – Джорджия штатындағы Форт-Мур. 1950 жылдан кейін АҚШ армиясы Квартермейстер корпусына әуеден жеткізу, соның ішінде парашют құрастыру міндетін жүктеді. 1951 жылы Форт Грег Адамстағы АҚШ армиясының Квартермейстер мектебінде парашют құрастыру курсы ашылды және одан бері жалғасып келеді. Әуеде бағдарлау курсы. Оңтүстік Каролина штатындағы Форт-Джексон базасында негізгі дайындықтан өткен студенттер үшін әуедесанттық және құрастырушылық оқуға дайындық тіпті Форт-Грег Адамсқа аттанғанға дейін, базаның Әуеде бағдарлау курсына қатысумен басталады. Армия жаңалықтарында хабарланғандай, «Курстың көп бөлігі дене шынықтырумен байланысты болғанымен, сарбаздар парашютпен қону, жабдықтарды орнату және ұшақтағы әрекеттер сияқты әуедесанттық операциялармен де танысады». АОК сарбаздардың әуедесанттық оқудан өту көрсеткішін 60%-дан 89%-ға дейін арттырды. АОК-тен кейін құрастырушылар Джорджия штатындағы Форт-Мурдағы Әуедесанттық мектепке барады. Егер құрастырушы сарбаз әуедесанттық мектепті бітіре алмаса, ол басқа мамандыққа ауыстырылады. АҚШ армиясында парашют құрастырушылардың әскери мамандығы (MOS) бес деңгейге бөлінеді: 92R1P-ден 92R5P-ге дейін. 2003 қаржы жылына дейін бұл мамандық 43E2P болды. Жаңадан келгендер 92R0P деп тіркеледі. Әуедесанттық мектептен кейін 92R0P сарбаздары 13 апталық парашют құрастыру курсына қатысу үшін Форт-Лиге барады. Курс әуедегі жабдықтарды тексеру, жинау, орнату, қалпына келтіру, сақтау және күтіп ұстау бойынша оқытуды қамтиды. Курс үш кезеңге бөлінеді. Әуеден түсіру кезеңі жүк парашюттерін жинау, жүк түсіруге қажетті жарақтар мен жабдықтарды, ұшақ түрлері мен олардың мүмкіндіктерін үйретуді қамтиды. Студенттер жүктерді орнату үшін қолданылатын техникалық нұсқаулықтарды меңгереді. Оқу аяқталған соң студенттер әуеден түсіру жаттығуына қатысады. Олар жүк парашюттерін жинап, түсірілетін жүктерді дайындап, ұшаққа орналастырады. Әуеден түсіруден кейін студенттер жүк пен жабдықтарды қайтарып алады. Әуедегі жабдықтарды жөндеу кезеңі персоналдық, жүк және эвакуациялық парашюттерді, сондай-ақ әуеден түсіру жабдықтарын тексеру, жіктеу және жөндеудің негізгі принциптері мен тәсілдерін үйретеді, оның ішінде жоғары биіктіктегі ашылу (HALO) және автоматты рипкордты босату (ARR) жүйелерінің техникалық қызметін де қамтиды. Парашютті жинау кезеңі студенттерге персоналдық, жеңіл жүк және эвакуациялық парашюттерді тексеру және жинау жөніндегі білім беруге бағытталған. Студенттер парашютпен секірудің егжей-тегжейлі нұсқауларын алады. Емтихан кезінде студент өзі жинаған парашютпен секіруге міндетті. Курс бойында студенттерге барлық парашюттердің қауіпсіз жұмыс істеуін қамтамасыз ету үшін оларды ұқыпты жинау керектігі үнемі еске салынады. Кез келген ақаулық өлімге немесе жабдықтардың жоғалуына әкелуі мүмкін. АҚШ армиясының барлық парашют құрастырушылары әуедесанттық дайындықтан өтуі тиіс және дәстүр бойынша кез келген АҚШ армиясының парашют құрастырушысы жинаған кез келген парашютке секіруге дайын болуы керек, оны соңғы рет жинаған құрастырушының атын тексеру үшін журналды қараудың қажеті жоқ. АҚШ армиясының парашют құрастырушыларының ресми ұраны: «Мен әрқашан сенімді боламын». АҚШ Қарулы Күштерінің басқа түрлерінен келген әскери қызметшілер де Форт-Лидегі парашют құрастыру курстарына қатысады.

When the U. S. Army formed its first paratrooper unit in 1940, a parachute test platoon, the paratroopers themselves prepared and took care of their own parachutes. The test platoon had only 3 men, two enlisted soldiers and one warrant officer, from the Army Air Corps serving as the precursors of the U. S. Army's parachute riggers. When the U. S. Army created five Airborne divisions for World War II, the U. S. Army stopped training paratroopers on how to pack their own chutes and started support organizations for parachute packing and rigging. The first riggers received their training at Fort Moore, Georgia. After 1950, the U. S. Army assigned the Quartermaster Corps with the mission of aerial delivery, including parachute rigging. A parachute rigger course was established at the U. S. Army Quartermaster School at Fort Gregg Adams in 1951, and has continued since then. Airborne Orientation Course. For students completing basic training at Fort Jackson, South Carolina, preparation for Airborne and rigger training begins before even departing for Fort Gregg Adams with attendance at the post's Aiborne Orientation Course. According to an Army News Service story, "while most of the course involves physical training, soldiers are also familiarized with such Airborne operations as parachute landing falls, rigging equipment and actions in the aircraft." The AOC has raised the success rate for soldiers subsequently attending Airborne training from 60 percent to 89 percent. From AOC, rigger recruits go to Airborne School at Fort Moore, Georgia. If a rigger recruit does not pass Airborne School, that soldier is reclassified. The U. S. Army MOS (Military Occupational Specialty) designation for parachute riggers is graded in five skill levels, from 92R1P to 92R5P. Prior to fiscal year 2003, it was 43E2P. Recruits are designated 92R0P. After Airborne School, 92R0P recruits head to Fort Lee to attend the 13 week Parachute Rigger Course. The course provides training on inspecting, packing, rigging, recovering, storing, and maintaining air item equipment. It is divided into three phases. Air Drop Phase Includes instruction in cargo parachute packing, rigging supplies and equipment for airdrop, types and limitations of aircraft. Students become proficient in the use of the various technical manuals for rigging airdrop loads. At the conclusion of the instruction, the students participate in an airdrop exercise. They pack the cargo parachutes, rig the loads to be dropped and place the loads in the aircraft. After the airdrop, the students recover the loads and equipment. Aerial Equipment Repair Phase Trains fundamentals and procedures of inspection, classification, and repair of maintenance of personnel, cargo, extraction parachutes and airdrop equipment to include the service of High Altitude Low Opening (HALO) Automatic Ripcord Release (ARR). Parachute Pack Phase Is designed to equip students with the working knowledge of inspection and packing procedures relative to personnel, light cargo and extraction parachutes. The student receives concentrated instruction on the troop back parachute. The student is required to jump the parachute he/she packed during the examination. Throughout the course, the student is constantly reminded of the fact that all parachutes must be packed with meticulous care to insure proper functioning. Any malfunction could result in death or in equipment loss. All U. S. Army parachute riggers are required to be Airborne qualified, and by tradition are required to be prepared to jump any parachute packed by any U. S. Army parachute rigger, without checking the log book for the name of the rigger who last prepared it. The official motto of the U. S. Army parachute rigger is: "I will be sure always." Service members from other branches of the U. S. Armed Forces also attend parachute rigger courses at Fort Lee.

АҚШ Әуе күштері

АҚШ Әуе күштері парашют дайындаушыларын Техас штатындағы Шеппард әуе базасында оқытады. Бұл мамандық "Ұшқыштардың ұшуға арналған жабдықтары" классына жатады. Әуешілер үш жарым айлық курста авариялық парашюттерді тексеруге, жинауға және жөндеуге, сондай-ақ ұшқыштар экипажының басқа да түрлі жабдықтарын пайдалануды үйренеді. Техникалық мектепті бітіргеннен кейін студенттер қызметке жіберіледі, онда олар тәжірибелік оқу арқылы қосымша нұсқаулар алады. АҚШ Әуе күштерінің әуедегі жүк дайындаушылары (2T2X1) әуе көлігі бөлімдері үшін оқуға арналған жүктерді дайындады. Соңғы жылдары әуедегі жүк дайындаушылардың орнына шартты азаматтық қызметкерлер тағайындалды, себебі бұл миссия шетелге жөнелуді талап етпейді, керісінше, үй базасында оқу миссияларын қолдауға бағытталған. 2009 жылдың ортасында АҚШ Әуе күштерінің 98-ші виртуалды форма киім кеңесі "Армия парашют дайындаушысы белгісін алған әуешілерге барлық форма киімдерін тұрақты түрде тағуға рұқсат етіледі. Әуешілердің жауынгерлік формасы мен жауынгерлік киімдері үшін белгі көк түсті болады" деп хабарлады. Бұрынғы нұсқауларға сәйкес, бұл белгіні АҚШ Армиясының дайындаушы бөлімдеріне бекітілген әуешілер ғана тағуға рұқсат етілген.

Тарих

Парашют материалдары мектебі алғаш рет 1924 жылы Нью-Джерси штатының Лейкхерст қаласында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екі бас сержантымен құрылды. Парашют дайындаушы, немесе "PR" 1942 жылы әскери мамандық ретінде бекітілді, бірақ 1960 жылдары "Ұшқыш экипажының аман қалу жабдықтарын қамтамасыз етуші" деп аты өзгертілді.

Оқыту

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің парашют дайындаушылары қазір 12 апталық (55 оқу күні) мектепте Пенсакола әскери-әуе базасында оқытылады. Бітірген соң, олар PR статусын алады, бірақ мамандығы «Aircrew Survival Equipmentman» деп аталады. Оқу барысында олар тоғыз курстан өтеді: 19 күнге созылатын «Негізгі білімдер» бойынша үш курс, 17 күнге созылатын Ұйымдық деңгейдегі дағдылар бойынша үш курс және 19 күнге созылатын аралық деңгейдегі дағдылар бойынша үш курс. Бірінші аптада Consew 206RB 5 өнеркәсіптік тігін машинасы қолданылатын материалдарды өндіру курсы өтеді, студенттер мен оқытушылар бұл машинаны «Жауынгерлік тігін» немесе жай ғана «Тігін» деп атайды. Студенттер бастапқы материалдардан «риггерлік сөмке» жасап, құралдарды басқаруды үйренеді. Келесі курс NB 8 парашюттері, онда студенттер парашют дайындаудың негіздерін, тексеру циклдарын және терминологияны үйренеді. Одан кейін ESE аталатын жалпы аман қалу жабдықтары курсы жүреді. Содан кейін «O» деңгейі Survival I Fixed Wing курсымен басталады, одан кейін Survival II Rotary Wing курсы өтеді, онда студенттер эскадрилья деңгейіндегі жұмыстарға тән тексеру және техникалық қызмет көрсету принциптерін үйренеді. Соңғы «O» деңгейі – аман қалу радиолары. «I» деңгейі Әскери-теңіз күштерінің ең күрделі парашют жүйесі болып табылатын NES 12 баллистикалық парашютімен басталады, бұл озық дайындау концепцияларына арналған. Орындықтарға арналған аман қалу жиынтықтары мен құтқару шеңберлері курсты аяқтайды, оны аяқтағаннан кейін студенттер бітіреді. «A» мектебі әрбір жеті оқу күні сайын бір топты бітіреді. 7356 Aircrew Survival Equipmentman (IMA) техникінің Әскери-теңіз күштерінің біліктілік коды (NEC) жоғары C деңгейлі оқуды аяқтағаннан кейін беріледі. Оқу барысында студенттер аптасына кем дегенде үш рет дене шынықтырумен айналысады, әр дүйсенбіде қатаң тексеруден өтеді және уақытында келу, тазалық және үй тапсырмасын орындау үшін жауапты болып, ғимаратқа және одан қарай жүреді. Егер студенттің орташа бағасы 90 балдан төмен болса, оқуды жалғастыруға рұқсат берілмейді, бұл Әскери-әуе техникалық оқу орталығындағы ең қиын курстардың бірі болып табылады. Федералдық авиация басқармасының (FAA) парашют дайындаушыларымен теңдестіру қызмет мерзіміне және/немесе дайындалған парашюттер санына байланысты анықталады. Әдетте, үш жыл тәжірибесі бар Әскери-теңіз күштерінің PR3 (E 4) FAA-ның «Аға парашют дайындаушысымен», ал PR2 (E 5) FAA-ның «Бас парашют дайындаушысымен» тең. Әскери студенттерде парашют дайындау журналы болмаса, олар тәжірибелерін растауы керек. FAA лицензиясын алу үшін командир, бөлім бастығы немесе қадағалаушы қол қойған бөлімше хатында мамандығының/дәрежесінің сипаттамасы және қызмет мерзімі көрсетілген түпнұсқалық мәлімдеме қажет.

The United States Navy parachute riggers are now trained at Naval Air Station Pensacola during a 12 week (55 training day) school. When they graduate, they do become PRs, but the rating is called Aircrew Survival Equipmentman. While in school they go through nine courses: three courses of "Common Core" skills over 19 days, three courses of Organizational Level skills for 17 days, and finishing with three courses of Intermediate Level skills for 19 days. The first week is a course taught on materials manufacturing using the Consew 206RB 5 industrial sewing machine, dubbed by students and instructors alike as "Combat Rigger Sewing" or simply "Combat Sewing". Students will manufacture a "rigger bag" completely from scratch and will learn about tool control. The next course is NB 8 parachutes, where students will learn basics of parachute rigging, inspection cycles and nomenclature. This is followed by a course of general survival equipment named ESE. Then "O" strand begins with Survival I Fixed Wing, followed by Survival II Rotary Wing, where students learn inspection and maintenance concepts unique to squadron level work. The final "O" level subject is Survival Radios. "I" strand will start with NES 12 ballistic parachute, the Navy's most complicated parachute system, for advanced rigging concepts. Seat Survival Kits and Life Preservers finish out the entire course of instruction, where they will graduate upon completion. The PR "A" School House graduates one class every seven training days. The Navy Enlisted Classification Code (NEC) of 7356 Aircrew Survival Equipmentman (IMA) Technician is awardable upon completion of advanced C level training. During the entire time of study students will undergo physical training at least three times a week, be subjected to rigorous inspections every Monday, and will march to and from the building, being accountable for showing up on time, cleanliness, and homework. No student is allowed to continue in the course if their grade average falls below a 90, making it one of the most challenging courses at the Naval Aviation Technical Training Center. Equivalence to Federal Aviation Administration (FAA) parachute riggers is determined by years of service and/or number of parachutes packed. Generally, a Navy/Marine PR3(E 4) with three years experience is equivalent to an FAA "Senior Parachute Rigger", and a PR2(E 5) equivalent to an FAA "Master Parachute Rigger". Military students without a rigger logbook will have to provide proof of experience. An original statement providing rating/rank description and time in service on a unit letterhead signed by the Commander, Division Officer, or Supervisor will be required for FAA licensing.

Кәсібі

А мектебін бітіргеннен кейін PR-лар алғашқы қызмет орнына тағайындалады. Бұл көбінесе теңіздегі кезек болуы мүмкін, бірақ кейбір қызметкерлер құрлықтағы бөлімшеге жіберіледі. Теңіздегі кезекте F/A 18 Hornet эскадрильясымен немесе әскери-теңіз кемесінде жұмыс істеу қажет болуы мүмкін. Құрлықтағы кезектер әлемнің әртүрлі аймандарындағы теңізге шығатын командаларды қолдауды қамтиды, соның ішінде NAS Whidbey Island, NAS Jacksonville, Naval Station Norfolk, Naval Station San Diego, NAS Lemoore, Naval Support Activity Bahrain және басқа да нысандарда. Көптеген PR-лар авиациялық өмірді сақтау жүйелерінің жабдықтарын тексеру және жөндеу жұмыстарын жүргізеді, оларға құтқару жилеттері, құтқару салдары, парашюттер, оттегі шлангілері мен реттегіштері, катапульдік креслолар, радиостанциялар, медициналық жабдықтар мен құрал-жабдықтар, сигналдық шамы, тау шаруашылығы жабдықтары, суық ауа-райына арналған жабдықтар және ұшақтан қауіпті жағдайда шығатын немесе эвакуацияланатын ұшқыштардың өмірін қамтамасыз етуге байланысты басқа да заттар кіреді.

Әскери-теңіздің арнайы операциялары Парашютті

Арнайы операциялар парашюттік жинаушылары Әлемдегі Әскери-теңіз күштерінің арнайы операцияларына (NSW), АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Мортүлкілеріне» және жарылғыш заттарды жою (EOD) бөлімшелеріне көмектеседі. Олар арнайы дайындалған персоналға арналған статикалық сызықты және еркін құлау парашют жүйелерін тексеріп, күтіп ұстайды, жинап, қолданады. Сонымен қатар, олар арнайы әуеден жеткізу және қайта жабдықтау жүйелерін, сондай-ақ NSW және EOD бөлімшелеріне тән тікұшақпен енгізу және шығару жүйелерін пайдаланады және күтіп ұстайды. Олар парашютпен секіру (П.Ж.) және тікұшақ арқанымен түсу техникасы (HRST) шеберлері болып табылады. Бұдан өзге, парашют шеберханасын басқару, әкімшілік функцияларды орындау, қару-жарақпен жұмыс істеу және сапаны бақылау (Q.A.) тексерулерін жүзеге асырады. 7353 Арнайы операциялар парашюттік жинаушысының Әскери-теңізшілік біліктілік коды 431 F3 PARA NAVY немесе 860 43E10 әскери курстарын аяқтағаннан кейін беріледі. Арнайы операциялар парашюттік жинаушысы NEC OJT коды, егер персонал EOD-нің жинау бөліміне 1 жылға бекітілген және Армия/Әскери-теңіз мектебінің түлектері бақылаған және 1990 жылдың 1 шілдесіне дейін біліктілігі расталса, беріледі. Парашют жинаушылардан басқа персоналға осы NEC тағайындалуы үшін NEC 53XX коды болуы қажет.

Арнайы операциялар парашюттік жинаушысы міндетін атқаратын адамдардың саны шектеулі. Міңгілік талаптар – Форт-Беннинг (Джорджия штаты) базасындағы Базалық әуе десанттық курсын және Форт-Ли (Виргиния штаты) базасындағы EOD жинаушысы курсын аяқтау. Олардың негізгі міндеті – парашюттік жабдықты күтіп ұстау болғанымен, көптегендері статикалық сызықтық секіру шебері, әскери еркін құлау парашютшісі, әскери еркін құлау секіру шебері, әуе жүгін жоспарлаушы, қауіпті жүк сертификаттаушысы, FAA шебері парашюттік құрал жасаушысы, раппель шебері және жылдам арқан шебері сияқты жоғары біліктіліктерге ие болады.

USMC парашют құрастырмалары

АҚШ Теңізшілер корпусының парашюттік жабдық шеберлері 0451 (Әуеде жеткізу маманы) негізгі әскери-арнаулы мамандығына ие және әрбір Теңізшілер дивизиясының логистикалық тобында орналасқан Әуеде жеткізу взводымен негізінен қызмет етеді. Әуеде жеткізу мамандары сондай-ақ, әуеде тасымалдау мүмкіндігі бар басқа да АҚШ Теңізшілер корпусы бөлімшелерінде қызмет етеді, мысалы, барлау бөлімшелерінде (дивизия және күш деңгейінде), АҚШ Теңізшілер корпусының арнайы операциялар күштерінің бас қолбасшылығында және Әуе-теңіз артиллериялық байланыс компанияларында. Аталған бөлімдердің кез келгеніне бекітілген Әуеде жеткізу мамандары, осы құралымның жедел әрекет ету күштеріне енген кезде қосымша жауынгерлік қолдау көрсетеді. Әуеде жеткізу мамандары АҚШ Армиясының негізгі әуеде тасымалдау курсын, содан кейін АҚШ Армиясының парашюттік жабдық шеберлері курсын аяқтайды.

АҚШ-тың жағалау күзеттері

АҚШ жағалау күзетінің авиациялық тірі қалу техниктері (AST) барлық қызметкерлердің және әуеден тасымалданатын парашюттерді тексеріп, күтіп-жөндеу жұмыстарын жүзеге асырады. AST атағы алғаш рет 1968 жылы АҚШ жағалау күзеті парашют жасаушы (PR) және авиациялық қару-жарақ шебері (AO) мамандықтарын біріктірген кезде құрылды, осыдан авиациялық тірі қалушы (ASM) атағы пайда болды. Барлық АҚШ жағалау күзетінің ASM-дері 1979 жылға дейін NATTC Лейкхерст, Нью-Джерсиде оқытылды, содан кейін USCG ATTC, Элизабет-Сити, Солтүстік Каролинада ASM "A" мектебі ашылды. 1990 жылдардың соңында жағалау күзеті бұл атақты авиациялық тірі қалу технігі (AST) деп қайта атады.

Азаматтық парашют құрастырушылар

Спорттық парашютшілердің парашюттерімен жұмыс істейтін riggers әдетте жергілікті авиациялық органдармен, жергілікті авиациялық қауымдастықтармен немесе парашюттік қауымдастықтармен сертификатталады. Лицензиялау жүйесі елден елге өзгеше, бірақ көбінесе бірнеше деңгейлі лицензиялар болады, ал жоғары деңгейлі лицензиялар rigger-ге сала бойынша қосымша мүмкіндіктер береді. АҚШ-та бұрынғы және қазіргі әскери парашют құрастырушыларға, командир офицердің ұсынысы бойынша немесе тиісті лауазымды тұлғаларға парашют жинағының құжаттамасын ұсынған жағдайда, FAA сертификатын алуға мүмкіндік беріледі.

Канада

Канадада парашюттік жабдықтарды жөндеушілерге біліктілік сертификаттарын Канадалық спорттық парашюттік ассоциацияның (CSPA) Техникалық комитеті береді. CSPA экипаждарды екі деңгейде санатқа бөледі: А және В. CSPA-ның А санатында A1 және A2 кіші санаттары бар, олар біртіндеп кеңейтілген құқықтарды ұсынады. А санатындағы жөндеушінің негізгі талаптары: үміткерде CSPA-ның "B" біліктілік сертификаты болуы керек, курс өткізілетін провинцияда толыққандық жасқа жеткен болуы керек және CSPA Rigger A Continuous немесе одан жоғары біліктілігі бар жөндеушінің қадағалауымен кемінде он резервті жинауы керек. Содан кейін үміткерлер CSPA Rigger Instructor жүргізетін бір апталық курсқа қатысады. Канадалық А санатындағы жөндеушілер спорттық парашюттерді құрастырумен және жинаумен шектеледі. Олар компоненттерді ауыстыра алады және қарапайым қолмен тігу жұмыстарын жасай алады. А санатындағы жөндеушілер курсының соңында үміткерлер дөңгелек немесе шаршы парашюттерде сынақ тапсыруды таңдай алады, сондай-ақ практикалық сынақ үшін контейнердің түрін (бір иілмелі спорт, екі иілмелі спорт, Pop Top немесе кеуделік) таңдауға болады. Жаңа CSPA А санатындағы жөндеушілерге уақытша біліктілік беріледі және "толық" біліктілік алу үшін келесі 12 ай ішінде 10 резервті жинауы керек. Rigger A санатындағы жөндеушілерге тандемдік және Pilot Emergency Parachutes (PEP) парашюттерін жинауға рұқсат беретін қосымша сертификаттар бар. Rigger A1 және A2 кіші санаттары тігін машиналарын парашюттерді жақтау және сызықтарды ауыстыру үшін пайдалануға мүмкіндік береді. Rigger B санатындағы біліктілікке үміткер болу үшін тағы екі жыл тәжірибе, соның ішінде тігін машиналарын пайдалануды үйрену қажет. SOLO бағдарламасына үлгілерді тігу және оларды CSPA Техникалық комитетіне тапсыру кіреді. CSPA В санатындағы жөндеушілер американдық Master Riggers сияқты құқықтарға ие және зауыттан тыс жерде жасалатын көптеген күрделі жөндеулерді жүргізуге рұқсат етіледі.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-та Федералды авиациялық әкімшілік (FAA) азаматтық монтажшыларға лицензия береді. FAA азаматтық парашют монтажшыларының екі деңгейін санайды: аға және шебер. Жаңадан бастаған монтажшылар басқа лицензиялы монтажшының оқушысы болып бастайды, содан кейін аға монтажшы дәрежесін алу үшін емтихан тапсырады. Аға монтажшы емтиханы үш бөлімнен тұрады: жазбаша, ауызша және практикалық. Жазбаша емтихан әдетте компьютерлік оқу орталығында өткізіледі және нәтижелері дереу белгілі болады. Ауызша және практикалық емтихандарда монтаж жұмысының негізгі тәсілдері туралы сұрақтар қойылады. Практикалық емтихан 20 резерв парашютті тексеруден және қайта жинаудан, қолмен тігуден және қанатқа қарапайым тігіс машинасымен жапсырудан тұрады. Үміткерлер сынақты арқаға, кеудеге, орындыққа немесе жамбасқа арналған парашюттерде тапсыруға болады. FAA дөңгелек және (қазіргі заманғы) шаршы парашюттерді ажыратпайды. Үш жылдық тәжірибеден кейін – кем дегенде 200 резерв парашютті, әрқайсысы екі түрлі типтен 100-ден жинаған болса – аға монтажшылар шебер монтажшы дәрежесін алу үшін емтихан тапсыруға құқылы, бұл оларға күрделі жөндеу жұмыстарын жүргізуге мүмкіндік береді. Шебер монтажшылар үшін жазбаша емтихан болмайды, бірақ ауызша емтихан әлдеқайда кеңейтілген, ондаған материал үлгілерін анықтауды қамтиды. Шеберлік практикалық емтиханы тігіс машинасын құрастырудан және реттеуден басталады, содан кейін тігіс, нығайту таспасы және сымдарды бекітуді қамтитын қанаттың күрделі жөндеуі жүргізіледі. Шеберлікке үміткерлерден әдетте ілмектерді жөндеуді де көрсету сұралады. FAA монтажшыларын парашют монтажшыларын тексерушілер (мемлекеттік қызметкерлер) немесе тағайындалған парашют монтажшыларын тексерушілер (тәуелсіз азаматтар, әдетте өте тәжірибелі шеберлер) тексеріп бағалайды. АҚШ әскери монтажшыларына FAA монтажшысы дәрежесін алу үшін тек командирлерінен хат және жазбаша емтихан тапсыру жеткілікті.