Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық дәрігер доктор Сильвестр Гардинер (29 маусым 1708 – 8 тамыз 1786) – дәрігер, фармацевт және Мэн штатындағы жерді дамытушы. Ол Гардинер қаласын іргесін қалаушы ретінде белгілі.
American physician
Dr. Silvester Gardiner (June 29, 1708 – August 8, 1786) was a physician, pharmaceutical merchant and land developer of Maine. He is known for founding the city of Gardiner.
Алғашқы жылдар
Ол Род-Айленд штатының Оңтүстік Кингстаун қаласында Уильям Гардинер мен Абигейл Ремингтонның ұлы болып дүниеге келді. Нью-Йорк, Лондон және Париж қалаларында медицинаны оқығаннан кейін доктор Гардинер Бостонда практика ашып, анатомия бойынша лекция оқыды. Ол 1761 жылы шешекке қарсы егуді белсенді түрде насихаттады, сонымен қатар осы мақсатта аурухана құруды ұсынды және іске асырды. Алайда, ол өзінің байлығын дәрі-дәрмектерді импорттап, тарату және сату арқылы тапты. Ол Бостонның Король шіркеуінің құрылысына, сондай-ақ дұға кітабын жинау мен басып шығаруға жан-жақты көмектесті. Бірақ ол ең көп есінде қалғаны – Мэн штатындағы Кеннебек өзенінің жағасында 400 шаршы километрден астам жабайы жерді сатып алып, дамытуы, осы жерде қазіргі Гардинер қаласын құрғандығы.
He was born in South Kingstown, Rhode Island, the son of William Gardiner and Abigail Remington. After studying medicine in New York, London and Paris, Dr. Gardiner opened a practice in Boston, where he became a lecturer on anatomy. He actively promoted inoculation for small pox, for which he proposed and established a hospital in 1761. But he made his fortune importing drugs for distribution and sale. He contributed generously to the construction of Boston's King's Chapel, where he was a warden, and also to the compilation and publication of a prayer book. But he is most remembered for his purchase and development of over 100,000 acres (400 km2) of wilderness on the Kennebec River in Maine, where he founded what is today the city of Gardiner.
Мэн қонысы
Ескі Плимут патентінің иесі болған ол 1753 жылдан бастап Америка революциясына дейін аумақты қоныстандыруға тырысты. Ол 1754 жылы Кеннебек өзенінде кеме жүзуге қолайлы жерде, Коббоссиконти ағысы құятын жерге, өнеркәсіп үшін су энергиясын қамтамасыз ететін сарқырамасы бар Гардинерстаун плантациясын орналастырды. Ол диірменші, ағаш шеберлері және басқа да жұмысшыларды қоныстандырып, қала салуға ынталандырды. Ол иммиграцияны және жер өңдеуді қолдады. Ол құнды кітапхананы толықтырды және Питтстонда алғашқы епископ шіркеуін салды, ал 1760 жылы Гардинерстаун осы шіркеуден бөлініп шықты. 1766 жылы Гарднер Массачусетстен Мэнге көшкенде, ол өзі құл қылған қара нәсілді Айзек "Хэзард" Стокбриджді де өзімен бірге алып жүруге мәжбүр етті. Стокбридж өзінің бос қара әйелі Купер Лорингті және олардың балаларын әкелді. Стокбридж Гарднерден босану үшін саботаж жасады, оның бір жылқысын өлтіріп, үйіне өрт қойып, отбасын улауға тырысты. Гарднер Стокбриджді және оның отбасын меншігінің шеткері бөлігіне жіберді, онда ол 1780 жылы қайтыс болғанға дейін көбінесе бақылаусыз өмір сүрді.
A proprietor of the old Plymouth Patent, his efforts to settle the territory were unceasing between 1753 and the American Revolution. He selected the location of Gardinerstown Plantation, established in 1754 at the head of navigation on the Kennebec River, at its confluence with the Cobbosseecontee Stream, which had falls to provide water power for industry. A millwright, carpenter and other workmen were induced to settle and build his town. He promoted immigration and land cultivation. He contributed a valuable library, and built the first Episcopal church in Pittston, from which Gardinerstown would be set off in 1760. When Gardiner moved from Massachusetts to Maine 1766, he compelled Isaac "Hazard" Stockbridge, a Black man whom he enslaved, to move with him. Stockbridge brought his free Black wife, Cooper Loring, and their children. Stockbridge used sabotage in attempts to gain freedom from Gardiner, killing one of his horses, setting fire to his home, and attempting to poison his family. Gardiner sent Stockbridge and his family to live on a remote portion the property, where he lived under little supervision until his death in 1780.
Саяси бейімділігі
1774 жылы доктор Гардинер өзінің атын Массачусетс Корольдік губернаторы Томас Хатчинсонға жолдаған хатқа қосты, осылайша ол лоялисттердің ісіне адал екенін білдірді. 1776 жылы британ әскері Бостонды эвакуациялағанда, доктор Гардинер Новая Шотландиядағы Галифаксқа қашып кетті. Аз мал-мүлігімен ол Революциялық соғыс жылдары Англияның Пул қаласында тұрды. 1778 жылы оның аты Массачусетс штатының қуғынға салу актісіне енгізіліп, оның кең аумақты жерлері тәркіленді. Оның сирек кітаптардан тұратын жекелеген кітапханасы да аукционда сатылды. Бірақ, Мэндегі жерді тәркілеу кезінде жіберілген қателік салдарынан, оның мұрагерлері оны қайтарып алуға мүмкіндік алды.
In 1774, Dr. Gardiner added his name to a letter addressed to Massachusetts Royal Governor Thomas Hutchinson, affirming his allegiance to the Loyalist cause. When the British army evacuated Boston in 1776, Dr. Gardiner fled to Halifax, Nova Scotia. With few of his possessions, he then lived in Poole, England throughout the Revolutionary War. In 1778, his name appeared in the Massachusetts Banishment Act, and his vast landholdings were confiscated. Even his personal collection of rare books were sold at auction. Because of an error in the confiscation of the Maine property, however, his heirs would be able to secure its return.
Өлім
1783 жылы доктор Гардинер Ньюфаундленд штатындағы Сент-Джонс қаласында болды, ал 1784 жылы оның байлықтарын тізімдеп, қоныстануға 11 себеп келтірген есеп дайындады. 1785 жылы ол Род-Айленд штатындағы Ньюпортқа оралды, келесі жылы қайтыс болып, Троица шіркеуінің ішінде жерленді. Гардинер алаңының қасында 1820 жылы салынған Христос епископальдық шіркеуінде оның ескерткіші орналасқан.
In 1783, Dr. Gardiner spent time in St. John's, Newfoundland, and in 1784 wrote a report enumerating its resources, advocating 11 reasons for settlement. In 1785, he returned to Newport, Rhode Island, where he died the following year and was buried under Trinity Church. The Christ Episcopal Church, built in 1820 beside the Gardiner common, bears his cenotaph.
Отбасы
Ол үш рет үйленді, алғаш 1730 жыл шамасында Энн Гиббинсқа (немесе Гиббонсқа), одан барлық балалары туды, ол 1771 жылы қайтыс болды. Оның екінші некесі 1776 жылы Бостоннан кеткенге дейін Әбигейл Эппеске (туған тегі Пикман) болды; ол 3 қараша 1780 жылы Англияға көшкеннен кейін қайтыс болды. Оның үшінші әйелі Кэтрин Голдтвейт болды, ол одан 49 жас кіші еді; олар 1785 жылдың ақпан айында үйленді. Гарднер қайтыс болғаннан кейін Кэтрин Бостондық У. Пауэллға үйленді. Гарднердің тұңғыш ұлы Джон Гарднер (1731–1793) Сент-Кристофер аралының бас прокуроры және Джон Сильвестр Джон Гарднердің әкесі болды.
He married three times, first to Anne Gibbins (or Gibbons) in around 1730, with whom he had all of his children prior to her death in 1771. His second marriage was to Abigail Eppes (née Pickman) sometime prior to his departure from Boston in 1776; she died on November 3, 1780, after they moved to England. His third wife was Catherine Goldthwaite, who was about 49 years younger than him; they married in February 1785. After Gardiner's death, Catherine married W. Powell of Boston. Gardiner's first son, John Gardiner (1731 1793), was Attorney General of Saint Christopher Island and father of John Sylvester John Gardiner.