Джим Жармуштің 1986 жылғы «Заңнан тыс» фильмі: Том Уэйтс, Джон Люри, Роберто Бениньи бас рөлдерде. Түрмеден қашу, достық, көріністері әдемі түсірілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джим Джармуштің 1986 жылғы фильмі
1986 film by Jim Jarmusch
«Заңнан төмен» (итал. Daunbailò) – 1986 жылы түсірілген америкалық қара-ақ түсті тәуелсіз нео-бит ноир комедиясы. Фильмнің сценарийін жазып, режиссерлік жұмысын Джим Джармуш жасаған, ал басты рөлдерді Том Уэйтс, Джон Лурри және Роберто Бенини сомдаған. Фильм үш ер адамның тұтқындалуы, түрмеге қамалуы және түрмеден қашуы төңірегінде өрбиді. Ол түрмеден қашу фильмдерінің қалыпты жолдарын бұзып, қашудың техникалық жақтарына емес, сотталғандардың бір-бірімен қарым-қатынасына назар аударады. Фильмдегі маңызды элемент – Робби Мюллердің баяу қозғалатын камерасы, ол Нью-Орлеан архитектурасын және түрмеден қашқан камерадастардың бағыт алған Луизиананың батпақты жерлерін көрсетеді.
Down by Law (Italian: Daunbailò) is a 1986 American black and white independent neo beat noir comedy film. It was written and directed by Jim Jarmusch, and stars Tom Waits, John Lurie, and Roberto Benigni. The film centers on the arrest, incarceration, and escape from jail of three men. It discards jailbreak film conventions by focusing on the interaction between the convicts rather than on the mechanics of the escape. A key element in the film is Robby Müller's slow moving camerawork, which captures the architecture of New Orleans and the Louisiana bayou to which the cellmates escape.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Бұрын бір-бірімен таныс емес үш адам Нью-Орлеан қаласында тұтқындалып, бір камераға қамалады. Диск-жокей Зак (Уэйтс) пен суретші Джек (Люри) екеуі де жасаған жоқ қылмыс үшін тұтқындалған. Олардың камерадасы Боб (Бенини, оның халықаралық аренадағы алғашқы рөлі), ағылшын тілін нашар түсінетін итальяндық турист, қасақана емес кісі өлтіруге кінәлі деп танылып түрмеге жабылды. Зак пен Джек көп ұзамай төбелес кешіп, содан кейін бірін-бірімен сөйлеспеуге тырысады. Бобтың әңгімелесуге деген құштарлығы шексіз. Ол қашу жоспарын құрастырады, көп ұзамай үшеуі түрме төңірегіндегі батпақты жерлерге қашып кетеді. Батпақты жерде жолдарынан адасып, Джек пен Зак арасындағы өшпенділік оларды бөліп жіберуге айналғанда, Бобтың тамақ табу дағдысы оларды қайта біріктіреді. Соңында үштік орманның ішінде Николеттаның (Браски) үйіне тоқтап, Боб пен Николетта бірден ғашық болады, Боб онымен орманда қалуға шешім қабылдайды. Зак пен Джек өздерінің жолдарымен кетеді – ажырасып бара жатқанда, араларында сырлы, өшпенділікке араласқан достық сезім қалады.
Three men, previously unknown to each other, are arrested in New Orleans and placed in the same cell. Both Zack (Waits), a disc jockey, and Jack (Lurie), a pimp, have been set up, neither having committed the crime for which they have been arrested. Their cellmate Bob (Benigni, in his first international role), an Italian tourist who understands minimal English, was imprisoned for accidental manslaughter. Zack and Jack soon come to blows and thereafter avoid speaking to each other. Bob has an irrepressible need for conversation. He hatches a plan to escape, and before long the three are on the run through the swamp surrounding the prison. Hopelessly lost and with a simmering hatred between Jack and Zack almost causing the party to split up, they are brought together by Bob's ability to provide food. The trio eventually chances across a house in the forest, the residence of Nicoletta (Braschi). Bob and Nicoletta instantly fall in love, and Bob decides to stay with her in the forest. Zack and Jack go their separate ways—an unspoken, begrudging friendship hanging between them as they part.
Өндіріс
Кинография Роби Мюллер жасаған, ол кейіннен Джармушпен бірге "Сыртқы пойыз" (1989), "Өлі адам" (1995) және "Жүрек ит: Самурай жолы" (1999) фильмдерінде жұмыс істеді. Фильмде музыкант Том Уэйтс, сондай-ақ Джармушпен үнемі жұмыс істейтін Джон Лурри мен Роберто Бенини түскен. Бенини мен Николетта Браски фильмде ғашық болатын рөлдерді ойнады, ал кейіннен олардың өзі де тұрмысқа шықты.
The cinematography is by Robby Müller, who subsequently worked with Jarmusch on Mystery Train (1989), Dead Man (1995), and Ghost Dog: The Way of the Samurai (1999). The film stars musician Tom Waits, along with Jarmusch regulars John Lurie and Roberto Benigni. Benigni and Nicoletta Braschi, whose characters fall in love in the movie, later got married in real life.
Шығарылу және шолулар
Down by Law 1986 жылғы Канн кинофестиваліне қатысты. Оның итальян тіліндегі атауы фонетикалық жазу бойынша Daunbailò деп аталды. Бұл фильм Паскаль Ожиер мен Энцо Унгариға арналған. Rotten Tomatoes сайтындағы 32 рецензия негізінде фильмге 88% мақұлдау көрсеткіші берілген, орташа бағасы 7.7/10. Сайттың консенсусы былай деді: "Күлкілі, түпнұсқа және толыққанды кинематографиялық Down by Law режиссер-жазушы Джим Джармуштың ең жағымды және әсерлі тұсын көрсетеді". "Нью-Йорк Таймс" газетінің бір рецензенты оны "поэтикалық тығыздыққа толы нақыл" деп атады, ал үш негізгі актердің орындауы "ерекше" болды. Роджер Эберт "The Chicago Sun Times" газетінен фильмге төрт жұлдыздың үшеуін берді. Ол Down By Law-тың ұзақ екенін, бірақ оның астындағы қараңғы материалды теңестіретін сырлы юмордың бар екенін айтты; "нағыз түпнұсқа, уақыт өте келе жаныңа жақын болатын" және "фильм нуары әлемінен алынған пуп суреттерінің антологиясы".
Down by Law was entered into the 1986 Cannes Film Festival. Its title in Italian was the phonetic spelling, Daunbailò. It was dedicated to Pascale Ogier and Enzo Ungari. The film has an 88% approval rating on Rotten Tomatoes, based on 32 reviews, with an average rating of 7.7/10. The website's consensus reads, "Funny, original, and thoroughly cinematic, Down by Law represents writer director Jim Jarmusch at his most ingratiating and evocative." A reviewer for The New York Times called it a "fable of poetic density", with "extraordinary performances" by the three main actors. Roger Ebert of The Chicago Sun Times gave the film three stars out of a possible four. He said Down By Law was overlong, but with an undercurrent of sly humor that balanced out the grim material; a "true original that kind of grows on you", and "an anthology of pulp images from the world of film noir."