Австралиялық "Festival Records" тарихы

Кіріспе

Австралиялық жазбалар лейблі, қысқа ғұмырлы американдық жазбалар лейблі, 1952 жылы Австралияның Сидней қаласында құрылған және 2005 жылға дейін жұмыс істеген австралиялық жазу және баспа компаниясы болды. Фестиваль 1961 жылдан 2005 жылға дейін News Limited компаниясының толыққанды еншілес компаниясы еді. Компания өзінің 50 жылдық тарихының көп бөлігінде сәттілікке жетті, бірақ жылдық табысының 90% Руперт Мердоктың басқа медиа жобаларын қаржыландыру үшін үнемі алынып отырды.

Алғашқы жылдар

Фестиваль Австралияның алғашқы сауда-банк компанияларының бірі – кәсіпкер және бұрынғы австралиялық офицер Пол Каллен құрған Mainguard компаниясымен құрылды. Mainguard инвестициялардың кең ауқымын қамтыды, соның ішінде Австралияның алғашқы супермаркет компанияларының бірі, кит аулау бизнесі және танымал австралиялық режиссер Чарльз Шоуэллді қолдады. Тағы бір ертедегі қызметкер – Брюс Гингелл, ол кейіннен Австралияның алғашқы коммерциялық телеарнасы TCN 9-ды Сиднейде құруға көмектесу үшін жұмысқа алынды және 1956 жылы Австралияда теледидарда алғаш рет пайда болды. Nine және Festival арасындағы байланыс 1950-ші жылдардың соңы мен 1960-шы жылдардың басында лейбл үшін үлкен пайда әкелді. Infinity Records (АҚШ-тың бірдей аттас MCA-мен байланысы жоқ, Infinity Records-ке қараңыз). Infinity-дің алғашқы релиздеріне Kahvas Jute, «жаңа» Billy Thorpe & the Aztecs және Blackfeather кірді. Infinity-дің ең үлкен жетістіктері – Сиднейдің Sherbet тобы, ол 1970-ші жылдардың басында ең танымал және табысты жергілікті топқа айналды және барлық уақыттағы ең табысты австралиялық топтардың бірі болды, сондай-ақ әнші-күйші Ричард Клэптон; екі жобаны да Festival-дің бас продюсері Пат Олтонның орнын басқан Ричард Батченс өндірді. 1979 жылы Марк Моффат Батченстің орнын басып, Mushroom-ның көп бөлігін үйге әкелді. Фестивальдің осы кезеңде тағы бір маңызды жетістігі – Sister Janet Mead. Аделаидада тұратын монах, жастарды дінге тарту үшін поп-музыканы қолданатын және «рок-месса» шараларына музыка ұсынған тәжірибелі музыка мұғалімі болды. 1973 жылы Мид Сиднейге Festival-дің үй продюсері Мартин Эрдманмен бірге жазба жасау үшін келді және сол сессиядан алынған тректердің бірі, «Иеміздің дұғасының» рок-нұсқасы, оның алғашқы синглінің B-жағы ретінде шығарылды. Радиода ойналғаннан кейін ол жылдың күтпеген хитіне айналды, 1974 жылы Австралияның синглдар тізімінде 3-орынға жетті (Kent Music Report). Ол Америкада да үлкен жетістікке қол жеткізді, Billboard Hot 100 тізімінде 4-орынға ие болды, АҚШ-та миллионнан астам дана сатылған алғашқы австралиялық жазба болып, Sister Janet Mead және Martin Erdman үшін «Алтын» сыйлық алды. Ол сондай-ақ 2004 жылы Grammy сыйлығына және Golden Gospel сыйлығына ұсынылды. Осы кезеңде американдық Warner Music Group және CBS компаниялары жергілікті қатысуын және нарықтағы үлесін едәуір кеңейткенімен, Festival 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың ортасынан соңына дейін басқарушы директор Джим Уайт басшылығымен табысты болды, сондай-ақ Мельбурндағы Mushroom Records лейблімен және Сиднейдегі Regular Records лейблімен одақтасқандығының арқасында, олардың тізімінде Icehouse, Mental As Anything және Cockroaches сияқты ең көп сатылған топтар болды. Mushroom және Regular екеуі де сол кездегі ең жақсы жаңа австралиялық музыканы жазды. 1980-ші жылдардың соңында музыка индустриясы өзгерді және винилді жаңа компакт-диск форматы тез алмастырды, оны Festival қабылдады. Алайда, оның винил және кассеталарды басу бизнесі қаншалықты басым болғандықтан және Festival үшін CD өндіру мүмкіндіктерінің болмауынан өндіріс кірісін жоғалта бастады, сондай-ақ бұрын таратылған көптеген табысты тәуелсіз шетелдік лейблдердің жоғалуынан да зардап шекті, атап айтқанда Island Records, A&M және Chrysalis; кейбір келісімдер шетелдік лейблдердің жергілікті филиалдарды ашуына байланысты аяқталды, ал басқалары осы бұрынғы тәуелсіздерді (мысалы, Virgin, Charisma) PolyGram, BMG (Bertelsmann Music Group), Sony Music, Warner Music Group (Festival-ді сіңіретін) және EMI сияқты ірі лейблдер алған кезде жоғалды. Бұл шетелдік лейблдердің жоғалуы Festival-дің табысынан айтарлықтай бөлігін алып тастады, бұл мәселе Мердоктың Festival-дің табысынан үнемі айырып алуымен күшейді, оны жаңа зауыттарға, жаңа жобаларға және жаңа лейблдерге инвестиция салу үшін қажетті ақшалай резервтерсіз қалдырды. 1995 жылы Алан Хелли зейнетке шығуға жақындады, бірақ ол Руперт Мердоктың кіші ұлы Джеймске сабақ беруге келісті, ол осы саладағы көптеген адамдарды таң қалдырды, ол Festival-дің төрағасы болып тағайындалды, ол кезде ол тек 23 жаста және бизнес тәжірибесі жоқ еді. Джеймс Мердок Мёрдоктар отбасының бүлікшісі ретінде танымал болды; ол шашын ағартып, біраз уақытқа дейін қас жағатын болды және отбасының үрейіне қарай, ол Гарвард университетінен шығып, хип-хоп лейблін, Rawkus Records-ті құрды, ол бір кездері АҚШ-тың ең үздік хип-хоп лейблі болды, Mos Def, Company Flow және басқалары. Хелли тағайындалғаннан кейін біраз уақыт болды, бірақ Мердокпен келіспеушіліктерден кейін жоспарлағаннан ертерек орнынан кетті; MD Билл Эг қысқа уақытқа билікті қолға алды, бірақ Роджер Гриерсон, Сиднейдің 1980-ші жылдардағы жаңа толқын тобының бұрынғы мүшесі және Ник Кейвтің бұрынғы менеджері тағайындалды. 1997 жылы Гриерсон Festival-дің беделін қайта жаңғыртуға кірісті, W. Minc, Half a Cow, Reliant Records, Global Records және Psy Harmonics сияқты беделді австралиялық тәуелсіз лейблдермен жаңа лицензиялау/тарату/насырлау келісімдерін жасады, сондай-ақ TVT Records, Walt Disney Records/Hollywood Records/Mammoth Records, Chris Blackwell-дің Palm Pictures, V2 Records және кейінірек AC/DC-нің үйі болған беделді австралиялық лейбл Albert Productions сияқты халықаралық лицензиялар жасады.

Festival was established by one of Australia's first merchant banking companies, Mainguard, founded by entrepreneur and former Australian army officer Paul Cullen. Mainguard had a wide range of investments including one of Australia's first supermarket companies, and a whaling business and also backed famed Australian filmmaker Charles Chauvel. Another early staff member was Bruce Gyngell, who was later hired to help found Australia's first commercial TV station, TCN 9, in Sydney and was the first person to appear on TV in Australia in 1956. The connection between Nine and Festival would reap great benefits for the label in the late 1950s and early 1960s. Infinity Records (not related to the U. S. MCA affiliated label of the same name, see Infinity Records.) Early Infinity releases included Kahvas Jute, the "new" Billy Thorpe & the Aztecs and Blackfeather. Infinity's biggest successes were Sydney band Sherbet, who became the most popular and successful local band of the early Seventies and one of the most successful Australian groups of all time, and singer songwriter Richard Clapton; both acts were produced by Richard Batchens, who succeeded Pat Aulton as Festival's main house producer. In 1979 Mark Moffatt replaced Batchens as house producer, bringing much of the Mushroom recording in house. Another notable success for Festival in this period was Sister Janet Mead. The Adelaide based nun was an experienced music teacher who had been using pop music in religious ceremonies to involve young people and had provided music for "rock Mass" events. In 1973 Mead came to Sydney to record with Festival house producer Martin Erdman and one of the tracks from that session, a rock arrangement of "The Lord's Prayer", was released as the B side of her first single. After being picked up by radio it became one of the surprise hits of the year, reaching #3 on the Australian Singles Chart (Kent Music Report) in 1974. It was also a huge success in America, reaching No. 4 on the Billboard Hot 100, becoming the first Australian recording to sell over one million copies in the United States, earning a Gold Award for Sister Janet Mead and Martin Erdman. It also earned a Grammy Award nomination and Golden Gospel Award in 2004. Although the American owned companies Warner Music Group and CBS considerably expanded their local presence and market share during this period, Festival enjoyed continuing success during the late 1970s and mid to late 1980s under the helm of managing director Jim White, and also thanks in part to its alliance with the Melbourne based Mushroom Records label and the Sydney based Regular Records label, whose roster included top selling bands such as Icehouse, Mental As Anything and the Cockroaches (which later evolved into the hugely successful children's act the Wiggles). Both Mushroom and Regular recorded much of the best new Australian music of the time. In the late 1980s change swept through the music industry and vinyl was rapidly supplanted by the new compact disc format which Festival embraced. However it started to lose manufacturing revenue at this point because of how predominant its vinyl and cassette pressing business was and because of the lack of CD manufacturing facilities for Festival, whose revenue was also dented by the loss of many of the successful independent overseas labels it had formerly distributed, notably Island Records, A&M and Chrysalis; some deals ended due to overseas labels opening local branches, while others were lost when these former independents (e. g. Virgin, Charisma) were taken over by major labels like PolyGram, BMG (Bertelsmann Music Group), Sony Music, Warner Music Group (which would absorb Festival), and EMI. The loss of these overseas labels took a sizeable chunk out of Festival's profits, a problem compounded by Murdoch's persistent siphoning off of Festival's profits, leaving it without the cash reserves it needed to invest in new plant, new acts and new labels. In 1995, Alan Hely was nearing retirement, but he agreed to stay on to tutor Rupert Murdoch's younger son, James, who, to the surprise of many in the industry, was appointed as Festival's chairman despite then being only 23 and with no significant business experience. James Murdoch had a reputation as the Murdoch family rebel; he bleached his hair and for some time sported an eyebrow stud and, to his family's dismay, he had just dropped out of Harvard University to set up a hip hop label, Rawkus Records, which for a time was the United States' premier hip hop label, boasting Mos Def, Company Flow and others. Hely stayed on for some time after the appointment, but he resigned earlier than he had planned after disagreements with Murdoch; MD Bill Eeg took the reins for a short period before but resigned after the appointment of Roger Grierson, a one time member of Sydney '80s new wave band the Thought Criminals and a former manager of Nick Cave. In 1997, Grierson set about rebuilding Festival's profile, negotiating new licensing/distribution/promotion deals with a group of prestige Australian independent labels including W. Minc, Half a Cow, Reliant Records, Global Records, and Psy Harmonics as well as international licences including TVT Records, Walt Disney Records/Hollywood Records/Mammoth Records, Chris Blackwell's Palm Pictures, V2 Records and later on prestigious Australian label Albert Productions, the home of AC/DC

Гриерсон мен Мердок басшылығымен Festival 1999 жылы Майкл Гудинскидің Mushroom Records-тың 51% үлесін сатып алды. Екі компания біріктіріліп, Festival Mushroom Records (FMR) деп аталды. Бірнеше маңызды саладағы тұлғалар атқарушы директорлар ретінде жұмысқа алынды, соның ішінде Жерими Фабини (бұрынғы артист менеджері және AMCOS-тың бұрынғы басшысы), Пол Диксон, Polygram Australia-ның бұрынғы басшысы, құрметті музыкант Марк Каллахан (ex Riptides, GANGgajang) және саладағы тәжірибелі және Larrikin Records-тың бұрынғы басшысы Уоррен Фейхи. Компания сондай-ақ Whammo онлайн музыкалық сайтында онлайн CD сату және Иэн Макфарлейнның Австралиялық рок және поп энциклопедиясының онлайн нұсқасын ұсынды. Компания Motorace, 28 Days, George, Amiel, Kylie Minogue және басқалармен лицензиялық және тарату келісімдері бойынша #1 хиттерге ие болды, соның ішінде Moby, Madonna, Britney Spears және Michael Crawford. Олар сондай-ақ Баз Лурманның Moulin Rouge фильміне түсірілген саундтрекпен 2002 жылдың ең көп сатылған альбомына ие болды. «Addicted to Bass» Ұлыбритания тізімінде 2-орынға жетті және топ Sony Music Japan лицензиялық келісімі арқылы Жапонияда топ-10 хиттерін жасады. 2002 жылы FMR басқа компаниялардан гөрі көбірек #1 синглдар мен #1 альбомдарға ие болды. 2000 жылы Джеймс Мердок Star TV басшысы болып тағайындалды және Гонконгқа көшті. Festival 2002 жылы 50 жылдығын үлкен мұражайлық көрме және естелік CD сериясымен атап өтті. News Ltd 1995 жыл мен 2005 жыл арасында Festival-ге миллиондаған доллар салды; Джеймс Мердок әртістер мен репертуарға 10 миллион АҚШ доллары жұмсады деп хабарланды. Компания 2004 жылы Powderfinger және Amiel арқылы Song of the Year және Songwriter of the Year ARIA сыйлығын жеңіп алды. Бұл жетістіктерге қарамастан, кіріс түсірілімі төмендеді және 2006 жылға қарай компания өте қиын қаржылық жағдайда болды. Қазан айында FMR өзінің жазба активтерін Warner Music Australasia-ға сатқанын хабарлады. Сату шарттары жарияланбады, бірақ басқа лейблдердегі дереккөздер келісімнің құны 5 миллионнан 10 миллион АҚШ доллары аралығында екенін бағалады. Festival Mushroom-ның бес қаладағы кеңселерi жабылды және компанияның 54 қызметкерінің 43-і жұмыстан босатылды, ал 11 басқарушы, жарнамалық және маркетингтік қызметкерлер Warner-дегі лауазымдарға ауыстырылды. Біріктірілген Festival Mushroom Records–Warner Bros. Records жазба архиві 20-шы ғасырдың соңындағы ең маңызды австралиялық поп және рок музыкасының үлкен бөлігін қамтиды, ал коллекцияда Джонни О’Киф, Би Джиз, Питер Аллен, Sherbet, Оливия... сияқты музыканттардың 20 000-нан астам мастерлендірілген жазбалары бар.

Under Grierson and Murdoch's management, Festival bought out Michael Gudinski's controlling 51% share of Mushroom Records in 1999. The two companies were then merged and renamed Festival Mushroom Records (FMR). Several notable industry figures were hired as executives, including Jeremy Fabinyi (former artist manager and ex head of AMCOS), Paul Dickson, former head of Polygram Australia, respected musician Mark Callaghan (ex Riptides, GANGgajang) and industry veteran and former Larrikin Records boss Warren Fahey. The company also established an online music site, Whammo, which offered online CD sales as well as hosting an online version of Ian McFarlane's Encyclopedia of Australian Rock and Pop. The company had #1 records with Motorace, 28 Days, George, Amiel, Kylie Minogue and others under licence and distribution arrangements including Moby, Madonna, Britney Spears and Michael Crawford. They also had the highest selling album of 2002 with the soundtrack to Baz Luhrmann's Moulin Rouge. "Addicted to Bass" went to #2 in the UK charts and the band had top ten records in Japan through a licence arrangement with Sony Music Japan. In 2002, FMR had more #1 singles and more #1 albums than any other company. In 2000, James Murdoch was appointed to head Star TV and moved to Hong Kong. Festival celebrated its fiftieth anniversary in 2002 with a major museum exhibition and a series of commemorative CDs. News Ltd poured millions into Festival in the decade between 1995 and 2005; James Murdoch reportedly spent A$10 million on artists and repertoire. The company won both the Song of the Year and Songwriter of the Year ARIA award in 2004 with Powderfinger and Amiel. Despite these successes, revenues continued to fall and by 2006 the company was in dire financial straits. In October, FMR announced that its recorded music assets had been sold to Warner Music Australasia. The terms of the sale were not disclosed although sources at other labels estimated that the deal was worth between A$5 million and A$10 million. Festival Mushroom's offices in five cities were closed and 43 of the company's 54 remaining staff were retrenched, with eleven senior management, promotions and marketing staff moved into positions at Warner. The combined Festival Mushroom Records–Warner Bros. Records recording archive contains a large proportion of the most important Australian pop and rock music of the late 20th century, and the collection is said to contain more than 20,000 master tapes, including music by Johnny O'Keefe, the Bee Gees, Peter Allen, Sherbet, Olivia Newton John, Timbaland, Nelly Furtado, Madonna, Mika and Kylie Minogue.

2015 жылы қайта жаңғыру

2015 жылы Festival Records лейблі алғашқы альбомы – «100 Greatest Australian Singles of the 60s» арқылы қайта жаңғырды.