Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық журналист және баспагер (1866–1921)
British journalist and publisher (1866–1921)
Сэр Сирил Артур Пирсон, 1-баронет (24 ақпан 1866 – 9 желтоқсан 1921), – Daily Express газетін құрған британдық газет магнаты және баспагер.
Sir Cyril Arthur Pearson, 1st Baronet, (24 February 1866 – 9 December 1921), was a British newspaper magnate and publisher, who founded the Daily Express.
Отбасы және ерте өмірі
Пирсон 1866 жылдың 24 ақпанында Сомерсет графтығының Вуки ауылында дүниеге келді. Ол Артур Сирил Пирсон мен Филиппа Массингберд Максвелл Лайттың ұлы, гимн жазушы және ақын Генри Фрэнсис Лайттың немересі. Ол Гэмпширдегі Винчестер колледжінде оқыды. Оның әкесі Букингемширдегі Дрейтон Парслоу приходының пасторы болды. Оның алғашқы жұмысы – Лондон негізді баспагер Джордж Ньюнес үшін «Тит Битс» журналында жұмыс істейтін журналисттік қызмет. Бірінші жылында ол Ньюнеске соншалық әсер етті ki, оның басты көмекшісі болып тағайындалды. 1887 жылдың желтоқсан айында Пирсон Уильтширдегі Мэддингтон қаласынан келген канон Фредерик Беннетттің қызы Изобель Сара Беннеттке үйленді, олардың үш қызы болды. 1897 жылы Пирсон екінші әйелі ретінде Уильям Джон Фрейзердің қызы Этельге үйленді. Этель, леди Пирсон, Британ империясы орденінің Дам Командоры (DBE) атағымен марапатталды. Олардың Невилл (Фарнемде тіркелген, 1898 жылдың 1-ші тоқсанында) және үш қызы болды.
Pearson was born on 24 February 1866 in the village of Wookey, Somerset, a son of Arthur Cyril Pearson and Phillippa Massingberd Maxwell Lyte, who was a granddaughter of the hymn writer and poet Henry Francis Lyte. He was educated at Winchester College in Hampshire. His father became rector of Drayton Parslow in Buckinghamshire. His first job was as a journalist working for the London based publisher George Newnes on Tit Bits magazine. Within his first year he had impressed Newnes enough to be made his principal assistant. In December 1887, Pearson married Isobel Sarah Bennett, the daughter of Canon Frederick Bennett, of Maddington, Wiltshire, with whom he had three daughters. In 1897, Pearson married, as his second wife, Ethel, daughter of William John Fraser. Ethel, Lady Pearson, would be appointed Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE). The couple had a son, Neville (birth registered in Farnham, Q1 1898), and three daughters.
Мансап
1890 жылы алты жыл Newnes компаниясында жұмыс істегеннен кейін Пирсон өз баспасын ашты және үш апта ішінде «Pearson’s Weekly» мерзімді журналын құрды, оның алғашқы саны ширек миллион данамен сатылды. Филантроп болғандықтан, 1892 жылы ол мұқтаж балалардың табиғатта демалуына мүмкіндік беру үшін «Fresh Air Fund» қайырымдылық қорын құрды, ол әлі де жұмыс істеп келеді және қазір «Пирсонның демалыс қоры» деп аталады. 1898 жылы ол «Morning Herald» газетін сатып алды, ал 1900 жылы оны өзінің жаңа туындысы – «Daily Express» газетімен біріктірді. «Экспресс» газеті замандас газеттерінен ерекшеленіп, алдыңғы бетіне жарнамалардың орнына жаңалықтарды жариялап, бірден қызығушылық тудырды. Ол «Бирмингем Daily Gazette» сияқты аймақтық газеттерді құруда сәтті болды. «Daily Mail» газетімен тікелей бәсекелестікке түсіп, коммерциялық күрес барысында «The Times» газетін иеленуге жақын болды, тіпті оның басқарушысы болып тағайындалды, бірақ келісім орындалмады. 1898 жылы Пирсон ай сайын жарық көретін «The Royal Magazine» әдеби журналын құрды, ол 1939 жылға дейін басылып тұрды. 1900 жылы Пирсон зерттеуші және саяхатшы Хескет Хескет Причардты Патагонияға алып, түкті жануарлар туралы сенімсіз хабарларды зерттеу үшін жіберді, олардың орманды мекендейтіні және ұзақ жылдар бұрын жойылған алып жалпақ тісті жануарлар екені болжамдалды. Причардтың 5000 шақырым қашықтықтан жіберген хабарлары «Экспресс» газетінің оқырмандарын қызықтырды, тіпті ол аталған жануардың ізін таппағанына қарамастан.
In 1890, after six years of working for Newnes, Pearson left to form his own publishing business and within three weeks had created the periodical journal Pearson's Weekly, the first issue of which sold a quarter of a million copies. A philanthropist, in 1892 he established the charitable Fresh Air Fund, still in operation and now known as Pearson's Holiday Fund, to enable disadvantaged children to partake in outdoor activities. In 1898, he purchased the Morning Herald, and in 1900 merged it into his new creation, the halfpenny Daily Express. The Express was a departure from the papers of its time and created an immediate impact by carrying news instead of only advertisements on its front page. He was successful in establishing papers in provincial locations such as the Birmingham Daily Gazette. He came into direct competition with the Daily Mail and in the resulting commercial fight almost took control of The Times, being nominated as its manager, but the deal fell through. In 1898, Pearson founded The Royal Magazine, a monthly literary magazine which remained in publication until 1939. In 1900 Pearson despatched the explorer and adventurer Hesketh Hesketh Prichard to Patagonia to investigate dramatic reports of a giant hairy mammal inhabiting the forests, and conjectured to be a giant ground sloth, long since extinct. Hesketh Prichard's reports from 5,000 miles away gripped readers of The Express, despite his finding no trace of the creature.
Көздің жоғалуы және кейінгі өмір
1908 жылы жасалған операцияға қарамастан, глаукома салдарынан көзінің қабілеті төмендеген Пирсон 1910 жылдан бастап газет ісінен қадамсап, бас тартуға мәжбүр болды. Daily Express газеті ақырында 1916 жылдың қараша айында канадалық-британдық магнат, кейін Лорд Бивербрук атанған сэр Макс Эйткеннің бақылауына өтті. 1912 жылы Пирсон Британдық және шетелдік соқырлар қауымдастығы арқылы «Пирсонның оңай сөздігі» атты еңбегін Брайль әрпімен жариялады. Кейіннен толық соқыр болған Пирсон 1914 жылы Ұлттық соқырлар институтының президенті болып тағайындалды және оның кірісі сегіз жылдың ішінде 8000 фунт стерлингтен 360 000 фунт стерлингке дейін өсті. 1915 жылдың 29 қаңтарында ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде газ шабуылынан немесе жарақаттан соқыр қалған сарбаздарға көмек көрсету үшін «Соқыр солдаттар мен теңізшілерді күту комитетін» (кейін «Сент-Данстан» деп аталып, қазіргі уақытта Ұлыбританияның соқыр ардагерлері ретінде танылады) құрды. Оның мақсаты, сол заман үшін радикалды болған, мүгедек әскери қызметшілерге қайырымдылық көрсету емес, оларға кәсіби білім беру арқылы тәуелсіз және жемісті өмір сүруге мүмкіндік беру болды. Пирсонның осы іске деген адалдығы 1916 жылдың 12 шілдесінде оған баронеттік атақ берілуіне әкелді, осыдан кейін ол Лондонның Сент-Данстанның 1-ші баронеті, сэр Артур Пирсон атағын алды. 1917 жылы ол GBE орденімен марапатталды. Пирсон скауттық қозғалысын құраушы Баден Пауэллдің жақын досы болды және оның қозғалысты құру және «Скаут» журналын жариялау жөніндегі күш-жігерін қолдады. Пирсонның Брайль шрифтімен жариялау жоспары қаржы тапшылығына байланысты тоқыраған кезде, 1914 жылдың 2 мамырында Баден Пауэлл «барлық скауттар The Scout журналының баспашысы, мырза С. Артур Пирсонға «жақсылық жасап», соқырлар үшін Брайль шрифтімен әдебиет шығару жоспарына ақша жинауға көмектессін» деп үндеді. 1919 жылы Пирсон «Соқырлықтан жеңіс: Сент-Данстанның адамдары қалай жеңді» атты кітап жазды. Ол 1921 жылы Ұлы Лондонның соқырлар қорын құрды, ол жыл сайынғы «Гераниум күні» акциясы арқылы қаржыландырылды.
Beginning to lose his sight due to glaucoma despite a 1908 operation, Pearson was progressively forced from 1910 onwards to relinquish his newspaper interests; the Daily Express eventually passed, in November 1916, under the control of the Canadian–British tycoon Sir Max Aitken, later Lord Beaverbrook. Through the British and Foreign Blind Association, Pearson published his Pearson's Easy Dictionary in Braille form in 1912. Later completely blind, Pearson was made president of the National Institution for the Blind in 1914, raising its income from £8,000 to £360,000 in only eight years. On 29 January 1915, he cofounded The Blinded Soldiers and Sailors Care Committee (later renamed St Dunstan's and now known as Blind Veterans UK), for soldiers blinded by gas attack or trauma during the First World War. Its goal, radical for the times, was to provide vocational training rather than charity for invalided servicemen, and thus to enable them to carry out independent and productive lives. Pearson's dedication to this work led to his receiving a baronetcy on 12 July 1916, whereupon he took the title Sir Arthur Pearson, 1st Baronet of St Dunstan's, London. He received the GBE in 1917. Pearson was a close friend of the pioneer of the Scouting movement Baden Powell, and supportive of his efforts in setting up the movement and publishing its magazine The Scout. When Pearson's scheme for publishing in Braille was faltering due to lack of funds, on 2 May 1914 Baden Powell publicly requested that "all Scouts perform a 'good turn' for The Scout magazine publisher Mr C. Arthur Pearson, in order to raise money for his scheme of publishing literature in Braille for the blind." In 1919, Pearson wrote the book Victory Over Blindness: How it Was Won by the Men of St Dunstan's. He founded the Greater London Fund for the Blind in 1921, funded by the establishment of its annual 'Geranium Day' appeal.
Өлім
Пирсон 1921 жылғы 9 желтоқсанда ваннада суға батып қайтыс болды, ол құлап, есінен танығаннан кейін осы жағдайға ұшырады. Ол Хэмпстед қорымында жерленді, оған министрлер кабинетінің, британдық және норвегиялық патша отбасыларының, соқырлар институтының көптеген өкілдері қатысты. Оның табытын көтеріп жүргендердің екеуі соқыр еді. Одан әйелі, ұлы және үш қызы қалды. 1922 жылы Сидни Дарк «Сэр Артур Пирсонның өмірі» атты өмірбаянын жазып, Ходдер & Стоутон баспасынан шығарды. Пирсонның баспа компаниясы, C. Arthur Pearson Ltd., Пирсонның бұрынғы жұмыс берушісі Джордж Ньюнес Ltd.пен ынтымақтастықта жұмыс істеді. 1914 жылға қарай Пирсоннің көру қабілеті нашарлағандықтан, ол баспа ісінен бас тартып, компаниясы негізінен Ньюнес баспасының бөліміне айналды. Пирсонның қайтысымен бұл келісім ресми түрде бекітілді, ал 1929 жылы Ньюнес Пирсон компаниясының барлық акцияларын сатып алды. Іргесін қалаушының қайтысынан кейін ондаған жылдар өткен соң, 1960 жылдарға дейін C. Arthur Pearson Ltd. таңбасы Лондонның төрт жетекші журнал баспасының бірі болды – Newnes, Odhams Press және Hulton Press компанияларымен бірге. (1963 жылы олардың үшеуі де Халықаралық баспа корпорациясының құрамына енді.)
Pearson died on 9 December 1921 when he drowned in his bath after knocking himself unconscious in a fall. He was buried in Hampstead Cemetery after a service to which the Cabinet, the British and Norwegian royal families, and many institutes for the blind all sent official representatives. Two of his pallbearers were blind. He was survived by his wife, son and three daughters. In 1922 a biography, The Life of Sir Arthur Pearson, was written by Sidney Dark and published by Hodder & Stoughton. Pearson's publishing company, C. Arthur Pearson Ltd., had had a cooperative relationship with Pearson's old employer, George Newnes Ltd, and as Pearson gradually gave up his publishing duties to due to his blindness, by 1914, Pearson had essentially become an imprint of Newnes. With Pearson's death, this arrangement was formalized, and in 1929, Newnes purchased all outstanding shares of Pearson's company. Decades after the founder's death, into the 1960s, the C. Arthur Pearson Ltd. imprint was one of London's four leading magazine publishers — along with Newnes, Odhams Press, and the Hulton Press. (By 1963, all three had become part of the International Publishing Corporation.)