Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық футболшы және менеджер
Portuguese footballer and manager
Руи Гил Соарес де Баррос (24 қараша 1965 жылы туған) – португалиялық бұрынғы кәсіби футболшы, шабуылдаушы жартылай қорғаушы, қазіргі уақытта жаттықтырушы. Ол Португалияда ("Порту"), Италияда ("Ювентус") және Францияда (екі клубта) сәтті ойнады, кейін жаттықтырушылық қызметке көшті. Сегіз маусым бойы "Порту" сапында 191 матч өткізіп, 43 гол соқты. Баррос Португалия құрамасы сапында 36 рет ойнап, 4 гол авторы атанды.
Rui Gil Soares de Barros (born 24 November 1965) is a Portuguese former professional footballer who played as an attacking midfielder, currently a manager. He played with success in Portugal (at Porto), Italy – at Juventus – and France (two clubs), later becoming a manager. Over eight seasons, he amassed Primeira Liga totals of 191 matches and 43 goals, all with Porto. Barros represented Portugal on 36 occasions, scoring four goals.
Алғашқы жылдары және Порто
Порту округінің Паредес қаласында туған Баррос кәсіпқой карьерасын Сегунда Лигасындағы «С.С. Ковиля» клубында бастады. Екінші маусымында ол «Варзим» клубының «Прамейра Лигаға» көтерілуіне көмектесті. Баррос 1987–88 маусымында «Порту» клубымен келісімшарт жасады және бірден көзге түсті: лигада 12 гол соқты, нәтижесінде команда чемпионатты жеңіп алды. Сонымен қатар, «Порту» солтүстік командасы маусымды екі маңызды жетістікпен бастады – Еуропа Суперкубогында «Аяксқа» қарсы және Интерконтинентальдық кубокта «Пенарольға» қарсы (оның өзі Суперкубок финалының бірінші ойынында гол соқты). Осының нәтижесінде ол «Португалияның жыл футболшысы» деп танылды.
Born in Paredes, Porto District, Barros began his senior career with S. C. Covilhã in the Segunda Liga. He helped Varzim S. C. to promote to the Primeira Liga in his second season as a professional. Barros signed with FC Porto for 1987–88, immediately having an impact: 12 goals in the league, which ended with the championship conquest, also being essential as the northerners began the campaign with two major achievements, the European Super Cup against AFC Ajax and the Intercontinental Cup against Peñarol (he also scored in the first leg of the Super Cup final). As a result, he was voted Portuguese Footballer of the Year.
Шетелде
Баррос 1988 жылдың жазында итальяндық «Ювентус» клубына қосылды, онда ол 8-нөмірлі жейде киюді таңдады. Бұрын Торино клубында мұра еткен, жақында зейнеткерлікке шыққан Мишель Платиниге тиесілі болған, беделді 10-нөмірлі жейде кию мүмкіндігінен бас тартты. Екі жылдық мерзімінде ол барлық турнирлерде 95 ойында 19 гол соқты және 1990 жылы Италия кубогы мен УЕФА кубогын жеңіп алуға көмектесті. Соңынан Баррос «Монако» клубына бір жылға (кейіннен үш жылға) ауысты. Ол 1991–92 жылғы Еуропа кубогының жеңімпаздары кубогының финалында «Вердер Бремен» клубына есе жіберді. 1993 жылғы маусымнан кейін Баррос Францияның тағы бір клубы – «Олимпик де Марсель» клубымен келісімшарт жасады, ол жерде ол қандасы Паулу Футремен бірге ойнады – ол Портодан «Атлетико Мадридке» дәл сол жылы ауысты. Баррос оларға лигада екінші орынға қол жеткізуге көмектесті, бірақ клуб матчтарды ұйымдастыруға қатысты даудан кейін дивизион төмен түсті.
Barros joined Italian side Juventus FC in the summer of 1988, where he chose to wear the number 8 shirt, turning down the opportunity to wear the prestigious number 10 shirt which had previously belonged to the recently retired Michel Platini, whose role he had inherited at the Turin club. During his two year tenure, he scored 19 goals in 95 appearances in all competitions and helped to a Coppa Italia and UEFA Cup double in 1990. Subsequently, Barros moved to AS Monaco FC, originally for one year (eventually three). During his spell, he notably lost the final of the 1991–92 European Cup Winners' Cup to SV Werder Bremen. In the 1993 off season, Barros signed with another team in France, Olympique de Marseille, teaming up with compatriot Paulo Futre – who left Porto for Atlético Madrid precisely the year he arrived. The former contributed in helping them to a second place finish in the league, although the club was relegated following its involvement in a match fixing scandal.
Портоға қайта оралу
1994 жылдың жазында Баррос "Портуға" қайта оралды, онда ол бес бірқатарғы лига жеңісінің төртеуінде маңызды шабуылшы ойыншы болды. 2000 жылдың маусым айында 34 жасында футболдан кетуге шешім қабылдады. Баррос 2006 жылдың 19 тамызында өткен отандық суперкубокта "Витория Ф.К." клубына қарсы 3:0 есебімен жеңіске жеткен кезде құрамада болды. Одан кейін Жезуалду Феррейра тағайындалды және ол келесі маусымдарда оның ассистенті болды, нәтижесінде "Порту" төрт рет қатарынан лигада жеңіске жетті. 2018 жылдың 13 маусымында Баррос бұрынғы "Порту" және Португалия құрамасының ойыншысы Антонио Фольхадан кейін "Порту" резервтік командасының бас жаттықтырылушысы болды, бұл команда екінші лигада өнер көрсетті. 2021 жылдың 3 ақпанында, команда 16 ойын қалғанда турнир кестесінде соңғы орында тұрғандықтан, Фольха лауазымына қайта тағайындалды.
In the summer of 1994, Barros returned to Porto, where he became an important attacking element in four of five consecutive league wins. He retired from football in June 2000, at the age of 34. Barros was also on the bench for the 3–0 win over Vitória F. C. in the domestic supercup, on 19 August 2006. Jesualdo Ferreira was appointed shortly afterwards, and he stayed as his assistant during the following campaigns as Porto won the league four times in a row. On 13 June 2018, Barros succeeded former Porto and Portugal teammate António Folha at the helm of Porto's reserves, who competed in the second tier. On 3 February 2021, with the team dead last with 16 games remaining, Folha was put back in the position.
Халықаралық мансап
Варзимде Барросты Португалия ұлттық құрамасы байқап, 1987 жылғы 29 наурызда Мальтамен 2–2 есебімен тең түскен UEFA Euro 1988 іріктеу ойынында тұңғыш рет құрама сапына шықты. Бұл матч Мадейра аралындағы Фуншал қаласында өтті, және ол ойынның екінші жартысын ойнады. "Ювентус" клубында ойнаған кезінде ол-ақ жетекші ойыншы болғанмен, өз елінің Италияда өткен 1990 жылғы FIFA Әлем Кубогына ілікпеуіне көмектесе алмады. Баррос бас жаттықтырушы Антонио Оливейраның 1996 жылғы Англиядағы Еуро чемпионатына шақырған құрамасына ілікпеді. Оның соңғы ойыны 1996 жылғы 14 желтоқсанда Лиссабонда Германиямен 0–0 есебімен тең түскен 1998 жылғы Әлем Кубогының іріктеу кезеңінде болды.
Whilst at Varzim, Barros was noticed by the Portugal national team, and made his senior debut on 29 March 1987 in a 2–2 draw against minnows Malta for the UEFA Euro 1988 qualifiers, playing the second half of the match held in Funchal, Madeira. During his time with Juventus he was already a leading player, although he was unable to help his country qualify for the 1990 FIFA World Cup to be held in Italy. Barros was overlooked for the squad picked by manager António Oliveira for Euro 1996 in England. His last cap came on 14 December 1996 in a 0–0 draw with Germany in the 1998 World Cup qualifying phase, in Lisbon.