Кіріспе

Люси Крон – американдық жазушы Ирвин Шоудың романы. 1956 жылы Random House баспасында тұңғыш рет жарық көрген бұл роман Шоудың "Жас арыстандар" және "Қиын ауа" романдарынан кейінгі үшінші туындысы болды.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Жетім Люси сәтті, бірақ көңілі толмаған бизнесмен Оливерге үйленеді. Оливердің әкесінің қайтыс болуымен және Оливер отбасылық бизнесті басқаруға мәжбүр болған кезде оның жоспарлары күйреп қалады. Ол әйелін қатаң бақылайды. Өзіне сенімсіздігі күшті Люси одан қорқады және мансаптық армандарынан бас тартады. 1937 жылдың жазында Оливер Льюсиді (қазір 35 жаста) және Тониді (қазір 13 жаста) бірнеше аптаға көл жағасындағы курортта қалдырып, іссапарға кетеді. Оливердің кеткен кезінде Люсиді Тонидің серігі болуға жалдаған Дартмут колледжінің студенті Джеффри қуып жетеді. Ол Джеффридің әрекеттеріне қарсы тұрады, бірақ ақырында Люсидің жеңіл қарым-қатынас деп есептейтін махаббатқа бой ұсынады. Тони олардың жақындығын көріп, әкесіне айтады, ол оларға қарсы шығады. Люси мен Оливер үйленген күйінде қалады, бірақ ол енді ұлымен қарым-қатынас жасамайтынын мәлімдейді. Тони ашуланып, анасымен байланысын тоқтатады. Люсидің адалдыққа қиянат жасауы және сатқындығы некесінің бұзылуына және ұлынан толықтай алшақтауына себеп болады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тони денсаулығының нашарлығына байланысты әскери қызметке жарамсыз болады. Оливер АҚШ армиясына қосылып, бірнеше жыл үйден кетіп қалады. Оливердің жоқ кезінде Люси басқа ер адамдармен қарым-қатынас жасайды. Еуропаға соғысқа аттанғанша, күйзеліске түскен Оливер ұлына өзінің көңілінің тоңғаны мен бақытсыздығын түсіндіруге тырысады: «Адам белгілі бір жасқа келгенде, мысалы, жиырма беске, отызға, бұл сіздің ақыл-ойыңызға байланысты, және сіз: «Ойбай, бәрі бекер екен» дей бастайсыз. Сіз оның мәнісіз екенін, күннен күнге жағдайдың нашарлап бара жатқанын түсінесіз. Мен өзім туралы жоғары пікірде болдым, содан кейін, көл жанындағы бір шағын, жазғы курортта он бес минуттың ішінде бәрі құлдырап кетті». Соғыс аяқталғаннан кейін он жыл өткен соң Люси (қазір 60 жаста) Парижге сапар шегеді және күтпеген жерден ұлымен кездеседі. Ол оның үйленгенін, ұлы бар екенін, Парижде тұрып, мультфильм суретшісі болып жұмыс істейтінін біледі. Ол бірден оның сыртқы әдемілігінің артындағы шындықты көреді және ол сырттай көрсеткенімен, бақытсыз өмір сүретінін түсінеді. Ол Тониге Оливермен некелерінің неге сәтсіз аяқталғанын түсіндіруге тырысады: «Сіздің әкеңіз құштар және көңілі толмаған адам еді. Жастығында ол өзіне үлкен үміт артатын, өзін ешкім деп, сәтсіздікке ұшыраған деп санатын. Өміріндегі барлық құштарлығы мен өкініші маған байланысты болды. Ол мені қорқытты, менен тым көп нәрсе күтті, менің өмірімнің әр қадамын бақылап отырды, көбінесе ол мені қанағаттандырмады. Мен ұялшақ, сенімсіз, кекшіл болдым және өзім туралы төмен пікірде болдым, сондықтан басқа ер адамдардың құшағында өзім туралы жақсы пікір іздеуге шықтым. Басында мен махаббат іздеп жүрмін деп ойладым, бірақ олай болған жоқ. Мен махаббатты да, жақсы пікірді де таппадым. Мен де тырыспаған жоқпын». Люси мен Тони бірге Оливер соғыста қаза тапқан француз ауылына барады. Бұл ана мен ұлының арасындағы жағдайды жақсартуға көмектеседі.