Кіріспе
Флоридадағы маяк, АҚШ. Карисфорт рифінің маяғы Флорида штатының Ки-Ларго қаласының шығысында орналасқан. Маяк темір қазыққа негізделген платформаға және қаңқа тәрізді, сегізбұрышты, пирамида пішіндес мұнараға ие, ол қызыл түспен боялған. Жарық су деңгейінен 30 метр биіктікте болған. 1852 жылы құрылып, 2015 жылы қызметтен шығарылғанға дейін ол АҚШ-тағы өз түріндегі ең көне жұмыс істейтін маяк болды. Соңғы орнатылған жарық – ксенон импульстік шам маяғы. 1984 жылы ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
Carysfort Reef Light is located east of Key Largo, Florida. The lighthouse has an iron pile foundation with a platform, and a skeletal, octagonal, pyramidal tower, which is painted red. The light was 100 feet (30 m) above the water. It was the oldest functioning lighthouse of its type in the United States until it was decommissioned in 2015, having been completed in 1852. The light last installed was a xenon flashtube beacon. It was added to the National Register of Historic Places in 1984.
Риф
Карисфорт рифі 1770 жылы рифке шағылысқан 28 зеңбірекке ие Корольдік теңіз флотының пошталық кемесінің құрметіне аталған. Бұл риф Флорида кілтіне параллель жатқан Флорида рифінің ең қауіпті бөліктерінің бірі болып есептеледі. 1833-1841 жылдар аралығында Флорида рифінде құлаған 324 кемеден 63-і Карисфорт рифінде құлаған. АҚШ-тың маяктар басқармасы "Карисфорт рифі Флорида мысы мен Тортугас арасындағы 322 километрлік (200 миль) аралықтағы барлық кеме апаттарының 20 пайызын құрайды" деп мәлімдеген.
Жарық кемелері
1823 жылы Флорида Кілзінің аймағын зерттеу және потенциалды маяктар мен навигациялық құралдар орналастыруға жарамды жерлерді анықтау мақсатымен жасалған сараптама нәтижесінде Карисфорт рифінде "қайқылмалы шам" немесе жарық кемесі орналастыру ұсынылды. Конгресс 1824 жылы жарық кемесіне қаражат бөлді, содан кейін Нью-Йоркте 220 тонналық "Цезарь" атты шхуна салынды және 1825 жылы теңізге сүргінше түсірілді. Жаңа кеме Флоридаға қарай бағыт алғанда, Флорида мүйісінен шамамен 80 шақырым (129 км) солтүстікте жағаға тіреліп, экипажы кемеде қалды. Кемені құтқарушылар тауып, Ки-Вестке жеткізді. Кеме құрылысшысының өкілі кемені 10 000 АҚШ долларына қайта сатып алды, бірақ оны жөндеуге, жабдықтауға және экипаж табуға бір жыл уақыт кетті. 1826 жылдың сәуір айында жарық кемесінің бастығы Джон Уолтон басқаруымен "Цезарь" өз орнына жетіп, екі шамды алғаш рет жақты. Жарық кемесі жиі дауылдардан станциясынан ығысып, бір рет тіпті рифке тіреліп кеткен. Ки-Весттен жеткізілетін жабдықтар қымбатқа соғып, жеткізілімдер де тұрақсыз болды. Тамақ қамтамасыз ету үшін экипаж Ки-Ларгода бақша шаруасымен айналысты. Олар аралда отын да кесіп жинады. Ішуге арналған су үшін жаңбыр суын жинап, Майами өзенінің сағасына жақын бұлақтардан су алып, сондай-ақ құлатушылардан су сатып алуға тура келді. 1827 жылдың 14 шілдесінде "Цезарь" экипажы испандық құл тасымалдау кемесі "Герреро" мен британдық құлшылыққа қарсы патрульдік кеме арасындағы шайқасқа куә болды. Шайқас екі кеме де рифке тіреліп кеткен кезде аяқталды. 1830 жылы Уолтон "Цезарь" кемесінің жағдайына алаңдап, оны Ки-Вестке сараптамаға жіберді. Сараптама нәтижесінде кеме "толығымен құрғақ шіріген және саңырауқұлақтарға толы" екені анықталды. Кемені ауыстыруға келісімшартты "Цезарь" кемесін салған соңғы құрылысшыға тапсырды. Жаңа 225 тонналық кеме "Флорида" деп аталды. Онда екі шам болды, олардың судан 12 метр (40 фут) және 9 метр (30 фут) биіктікте орналасуы тиіс еді. 1830 жылдың қараша айында аяқталып, "Флорида" 1831 жылдың басында Джон Уолтон бастығы болып станциясына келді. Адам тұрмайтын жердегі жарық кемесінде қызмет ету қиын болды. Уолтонның әйелі мен балалары, Ки-Вестте тұрғандары, жарық кемесіне бірнеше күнге соғып тұратын. 1835 жылдың қыркүйегінде "Флорида" қатты дауылға ұшырап, шамдары сынды, бірақ кеме жөнделді. Үш айдан кейін Екінші Семинол соғысы басталды. Флориданың оңтүстік құрлығындағы және Индиан-Кейдің солтүстігіндегі аралдардағы қоныс аударушылар Ки-Вестке қашты. 1836 жылы Семинолдар Флорида мүйісіндегі маяқты өртеп жібергеннен кейін Карисфорт рифіндегі жарық кемесі Флорида жағалауында Сент-Огастин мен Ки-Вест арасындағы жалғыз навигациялық шамға айналды. 1836 жылдың қазан айында Семинолдар Ки-Ларгодағы экипаж бақшасын өртеп жіберді. 1837 жылдың 23 маусымында Семинолдар капитан Уолтон мен оның төрт көмекшісіне шабуыл жасады, олар Ки-Ларгодағы Garden Cove бақшасын күтіп-ұстау үшін жағаға шыққанда. Капитан Уолтон мен бір көмекші қаза тауып, қалған екеуі жараланды, бірақ аман қалғандар кемеге қашып құтыла алды, онда жеті адамнан тұратын экипаждың қалған бөлігі, капитанның Ки-Весттен келген әйелі мен қызы күтіп тұрды. Мәйіттерді құлатушылар бақшадан тауып, Индиан-Кейге жерледі. "Флорида" 1852 жылға дейін Карисфорт рифінде жарық кемесі ретінде қызмет етті, содан кейін рифте маяқ салынды. Кеме капитандары жарық кемелерінің беретін жарығының сапасы нашар екеніне шағымданатын. Кейбіреулер жарықтан келгенін ойлап, рифке тіреліп кеткенін айтты, ал шындығында олар жарықтан алыс болған. Кейбір капитан жарық кемесіндегі шамдар құлатушылармен келісімде тұрғандықтан әдейі түрде сөндіріліп немесе тұмшаланып қойылған деп ойлады. Бір капитан шамдарға арналған май құлатушыларға сатылып жатыр деген қауесеттерді хабарлады.
Жаңа маяк
Конгресс 1840 жылдары Карисфорт рифіндегі маяк құрылысына қаражат бөлді. 1848 жылы Филадельфияда, Пенсильвания штатында, И. В. П. Льюис жобалаған, бұрандалы негізде орнатылған, ауыстырылатын бөлшектері бар, ұсылған темір қаңқа мұнарасы жасалды. Құрылысшылар тобы мұнараны тіктеп, содан соң тасымалдау үшін бөлшектеп, сол жерде оқытылды. Мұнараның бөлшектері мен құрылысшылар тобы кемемен Флоридаға жіберілді. Маяқты орнату күткеннен қиын болды. Құрылыс орны 1 метрге жуық судың астында болды, ал риф күткендей қатты емес, керісінше, әктасты құмның үстіндегі қабықтан тұрды. Бұрандалы қазықтар тотығудан қорғау үшін мырышпен қапталған темір қазықтармен ауыстырылды, олар рифтің кең аумағына мұнараның салмағын тарату үшін үлкен пластиналарға (жалпы саны көрсетілмеген) қосылды. Мұнараның құрылысы 1848 жылы капитан Говард Стэнсберидің басқаруымен басталды (сол кезде АҚШ армиясы мен теңіз күштерінің офицерлері маяк инспекторлары ретінде тағайындалған). Кейіннен ол майор Томас Линнардпен ауыстырылды, ол құрылыс кезінде қайтыс болды. 1851 жылы лейтенант Джордж Мид жобаны аяқтау үшін тағайындалды. Мид бұрын Делавэр шығанағындағы маяқтарды жобалауға және салуға көмектескен, Флорида рифтерін зерттеп, картаға түсірген, бірақ бұл оның маяқ жобасын басқарған алғашқы тәжірибесі болды. Құрылыстың бір жылда аяқталуы күтілген, бірақ АҚШ Конгресі Маяк қызметін тергегендіктен қаражат тоқтатылды. Қажетті қаражат бөлінгеннен кейін, Мид 1852 жылдың шілде айының соңында мұнараның құрылысын аяқтады.
Бастапқы жарық аппараты
Бастапқы жарық аппараты әрқайсысы диаметрі бар 18 шамнан тұратын. Жарық Френель линзасымен жабдықталуы тиіс еді, бірақ Карисфорт рифіне тапсырыс берілген линза Нью-Йорк кеден үйінде сақталған, ал маяк салынып жатқан кезде сатылып кеткен. Мид катоптриялық рефлектор жүйесін қолдануға мәжбүр болды. Ол берілген жүйені оңтайландыру, түзету және айналарды қосу арқылы жұмыс істеді. Карисфорт рифінің жарығы тұрақты (айналмайтын) болды. Мид Маяк басқармасынан Карисфорт рифіне айналмалы жарықпен қамтамасыз етуді сұрады, себебі 64 км қашықтықтағы ең жақын жарық – Флорида мүйісінің жарығы да тұрақты болғандықтан, кемелер екеуін шатастырып алуы мүмкін деп уайымдады. Париждегі Генри Легуате жасаған бірінші реттік Френель линзасы бар айналмалы линза аппараты 1858 жылы орнатылды.
Қолжетімділік
2019 жылдың 1 ақпанында маяк "білім беру, саябақ, демалыс, мәдени немесе тарихи сақтау мақсатында" пайдалануға ниеттенген кез келген мемлекеттік органдарға, білім беру мекемелеріне, коммерциялық емес ұйымдарға немесе қоғамдық даму ұйымдарына тегін беріледі деп хабарланды. Бұл Ұлттық тарихи маяктарды сақтау туралы заңға сәйкес келеді. Егер ешкім талап етпесе, онда ол кез келген адамға аукционда сатылады.