Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрандалы қазық маяк – құмды немесе лайлы теңіз немесе өзен төңірігіне бұрандаланған қазықтарға орнатылған маяк. Құрылысын бастаған алғашқы бұрандалы қазықты маяқты соқыр ирланд инженері Александр Митчелл салған. Құрылыс 1838 жылы Темзаның аузында басталды және ол Maplin Sands маягы деп белгілі болды, алғаш рет 1841 жылы жарық берді. Дегенмен, оның құрылысы кейін басталса да, Ланкаширдегі Флитвуд қаласындағы Уайр маягы алғаш (1840 жылы) жарық берді. 1859 жылы салынған Францияның солтүстігіндегі (Па-де-Кале) Вальде маягы Митчеллдің жобасына негізделген. 1998 жылы пайдаланудан тоқтатылып, шамханасы алынып тасталса да, Франциядағы жалғыз қалған бұрандалы қазықты маяк – осы.
A screw pile lighthouse is a lighthouse which stands on piles that are screwed into sandy or muddy sea or river bottoms. The first screw pile lighthouse to begin construction was built by the blind Irish engineer Alexander Mitchell. Construction began in 1838 at the mouth of the Thames and was known as the Maplin Sands lighthouse, and first lit in 1841. However, though its construction began later, the Wyre Light in Fleetwood, Lancashire, was the first to be lit (in 1840). The Walde Lighthouse in northern France (Pas de Calais), established in 1859, was based on Mitchell's design. Although discontinued in 1998 and shorn of its lantern, it is the only remaining screwpile lighthouse in France.
Құрама Штаттардағы бұрандалы үймелі маяктар
Америка Құрама Штаттарында салынған алғашқы бұранда қазба маяк түрі 1823 жылдан бері жарық кемесімен қызмет көрсететін Брэндивайн Шоал, Делавэр шығанағында орналасқан, ал 1828 жылы қысқа ғана уақытқа тұрған, бірақ мұздан қираған қарапайым тік қазба маяк болды. Топографиялық инженерлер армиясының көрнекті инженері, майор Хартман Бач 1848 жылы жұмысты бастап, 1850 жылы 53 317 доллар құнмен аяқтады. Александр Митчелл консультант ретінде тартылды. Бұрандаларды бұру үшін 30 адам жұмыс істейтін 4 футтық қапшақ қолданылды. Құрылысты мұз ағындарынан қорғау үшін 30 темір бұрандадан тұратын, ұзындығы 23 фут, диаметрі 5 дюйм болатын мұз өткеші жасалды, бұрандалар түбіне бұралып, су үстіндегі бастарында біріктірілді, осылайша нығайтылды. Бірақ кейіннен мұз көп болатын жерлерде кассиондық маяктардың беріктігі артық болды. Бұранда қазба маяқтар салыстырмалы түрде арзан, оңай және жылдам салынды. Олар Азамат соғысынан кейін, Маяк кеңесі ішкі (шығанақтар, бұғаздар және өзендер) жарық кемелерін бұранда қазба маяқтармен алмастыру саясатын қабылдаған кезде ерекше танымал болды. Көптеген бұранда қазба маяқтар темір қазбалардан жасалған, бірақ кейбіреулері металл бұрандалы қаптамалары бар ағаш қазбалардан да жасалды (мүмкін, олар арзан және түбіне орнату оңай болғандықтан, сонымен қатар қаптама ағашты теңіздің зиянды жәндіктерінен қорғады). Типик бұранда қазба маяк алты немесе сегіз бұрышты болды, алдымен орталық қазба орнатылып, содан кейін алты немесе сегіз периметрлік қазбалар оның айналасына бұралып бекітілді. Металл бұранда қазбалар құмды немесе лайлы түбіне салынған көптеген маяктардың негізін құрады. Металл қазбаның ұшындағы спиральді немесе бұранда тәрізді құйма темір фланц түбіне бұралып, қазбаның тіреу қабілетін және бекіту қасиеттерін арттырды. Дегенмен, осы негіздермен салынған маяқтар мұз ағындарына осал екені анықталды. Флорида кісі сияқты, түбі жұмсақ коралл тастардан тұратын аймақтарда дискілі негізді маяқтар салынды. Темір қазбалар құйма темірден немесе жартылай болаттан жасалған дискі арқылы өткізілді, ол қазбадағы иық одан әрі енуге тосқанша теңіз түбінде тұрды. Дискік мұнараның салмағын түбіне біркелкі бөледі. Құмның көп болған коралл рифтерінде қазбаның бекіту қабілетін арттыру үшін құйма болаттан жасалған бұранда ұшына орнатылды. Коффер бөгеттері әдетте табиғи түбін тереңдей қазу қажет болмайтын, жай суларда қолданылды. Коффер бөгеті бөгеттің ішіндегі суды сорғылап алып, негізді "құрғақ жерде" салуға мүмкіндік берді. Каролина бұғаздарында, Чесапик шығанағында, Делавэр шығанағында, Мексика шығанағында, Лонг-Айленд бұғазында кем дегенде екеуі және тіпті Эри көліндегі Огайо штатындағы Мауми бұғазында (1855) 100-ге жуық өрмек тәрізді, коттедждік (1½ қабатты ағаш үй) бұранда қазба маяқтары салынған болуы мүмкін. Бүгінгі күні олардың көпшілігі сақталмады, көптегендері кассиондық маяқтармен ауыстырылды. Биік, ашық теңіздегі қаңқалы мұнаралар 10 мильден астам көріну қажет болған маңызды жағалау участаларында салынды. Флоридада алты ашық теңіздегі қаңқалы мұнара салынды; үш Азамат соғысынан бұрын және үш кейін, сондай-ақ Азамат соғысынан бұрын Луизиана жағалауындағы Мексика шығанағында біреуі салынды.
The first screwpile lighthouse type built in the United States was at Brandywine Shoal, Delaware Bay, an area served by a lightship since 1823 and an ordinary straightpile lighthouse which stood briefly there in 1828 but was destroyed by ice. Major Hartman Bache, a distinguished engineer of the Army Corps of Topographical Engineers, began work in 1848 and completed the task in 1850, at a construction cost of $53,317. Alexander Mitchell served as consultant. The screwpiles were turned by a 4 foot capstan worked by 30 men. To protect the structure from ice floes an ice breaker consisting of a pier of 30 iron screwpiles 23 feet long and five inches in diameter was screwed down into the bottom and interconnected at their heads above the water reinforcing them together. Subsequently, though, the use of caisson lighthouses proved more durable in locations subject to ice. Screwpile lighthouses were relatively inexpensive, easy to construct, and comparatively quick to build. They became especially popular after the Civil War when the Lighthouse Board adopted a policy to replace inside (bays, sounds, and rivers) light vessels with screwpile lighthouses. Most screwpile lighthouses were made with iron piles, though a few were made with wooden piles covered with metal screw sleeves (these sleeves were probably adopted because they were less expensive and easier to insert into the bottom, plus the sleeve protected the wood from marine boring invertebrates). The typical screwpile lighthouse was hexagonal or octagonal in plan consisting of a central pile which was set first and then the six or eight perimeter piles were screwed in place around it. Metal screwpiles were used to form the foundation of many lighthouses built on sandy or muddy bottoms. The helicoidal or screw like cast iron flange at the end of the metal pile was augured into the bottom increasing the bearing capacity of the pile as well as its anchoring properties. Yet lighthouses built with these foundations were found to be vulnerable to ice floes. In areas such as the Florida Keys, where the bottom is soft coral rock, diskpile foundation lighthouses were built. Wrought iron piles were driven through a cast iron or semi steel disk which rested on the sea floor until a shoulder on the pile prevented further penetration. The disk distributes the weight of the tower more evenly over the bottom. In coral reef areas where sand is also prevalent, a cast steel screw was fitted to the end of the pile to give it more anchoring ability. Cofferdams were used generally in shallow waters where it was not necessary to deeply penetrate the natural bottom. The cofferdam enabled the water inside the dam to be pumped out and the foundation built "in the dry". Perhaps as many as 100 spider like, cottage type (1½ storey wooden dwelling) screwpile lighthouses were built throughout the Carolina sounds, Chesapeake Bay, Delaware Bay, along the Gulf of Mexico, at least two in Long Island Sound and one even at Maumee Bay (1855), Lake Erie, Ohio. Few survive to this day; many were replaced with caisson type lighthouses. The tall offshore skeletal tower type was built in exposed open water at major coastal sites where visibility over ten miles was required. Six offshore skeletal towers were built in Florida; three before and three after the American Civil War, as well as one in the Gulf of Mexico off Louisiana prior to the Civil War.
Тірі қалған мысалдар
Ирландияның Корк портындағы Спит-Бэнк маяғы Александр Митчеллмен 1851 және 1853 жылдар аралығында салынды және қазірге дейін қолданыста. Флорида штатының Ки-Ларго қаласынан шығысқа қарай төрт шақырым қашықтықта орналасқан Карисфорт Риф маяғы 1852 жылы салынды және 2014 жылы тоқтатылғанға дейін АҚШ-тағы ең көне бұрандалы қазықты (дискілі) маяқ болды. Флоридадағы рифтердегі бұрандалы қазықты маяқтар биік қаңқа мұнаралар болып табылады, олардың тұрғын және жұмыс орындары дауыл толқындарының жете алмайтын биіктікте орналасқан. Жеті Фут Кнолл маяғы 1856 жылы салынды және Мэриленд штатындағы ең көне бұрандалы қазықты маяқ болып табылады. Алғашқыда ол Патапско өзенінің аузындағы Жеті Фут Кнолл деген шалқада орнатылған. Бұл өзеннің солтүстік бөлігі Балтимордің ішкі порты болып табылады, онда қазір қолданыстан шығарылған маяқ мұражай ретінде орналасқан. Томас Пойнт Шоал маяғы Чесапик шығанағындағы тарихи маяқ және Мэриленд штатындағы ең танымал маяқ. Драм Пойнт маяғы бастапқыда Пэтуксент өзенінің аузында орналасқан, қазір Калверт теңіз мұражайында экспонат ретінде көрсетіледі. Хупер бұғазы маяғы бастапқыда Танжер бұғазының кіреберісінде орналасқан, қазір Чесапик шығанағының теңіз мұражайында экспонат ретінде көрсетіледі. Роанок өзені маяғы 1886 жылы салынды және екі рет көшірілді. Бұл Солтүстік Каролинадағы сақталған жалғыз бұрандалы қазықты маяқ. Фуи Рокс маяғы 1878 жылы салынды, Флорида штатының Ки-Бискайн қаласынан оңтүстікке қарай жеті шақырым қашықтықта орналасқан. Бұл Флорида рифінде әлі де жұмыс істеп тұрған соңғы бұрандалы қазықты маяқ. 1880 жылы құрылысы аяқталған (2015 жылы тоқтатылған) American Shoal маяғы Флорида кілстеріндегі Saddlebunch кілстерінің шығысында орналасқан. 1885 жылы салынған Алабама штатының Мобил шығанағындағы Middle Bay маяғы қарапайым бұрандалы қазықты маяқтың мысалы. Гунфлитт маяғы Эссекстегі Фринтон-он-Сидеде 1850 жылы салынды, бірақ 1921 жылы тасталды.
Spit Bank Lighthouse, in Cork Harbour, Ireland was built by Alexander Mitchell between 1851 and 1853 and is still in use. Carysfort Reef Light, four miles east of Key Largo, Florida, was built in 1852 and was the oldest screw pile (with disk) lighthouse still in service in the United States, until it was deactivated in 2014. Screw pile lighthouses on the reefs in Florida are tall skeletal towers, with living and working quarters set high above the reach of storm waves. The Seven Foot Knoll Light was built in 1856 and is the oldest screwpile lighthouse in Maryland. It was initially installed on a shallow shoal, Seven Foot Knoll, at the mouth of the Patapsco River. The northern reach of this river is the Baltimore Inner Harbor, where the now decommissioned lighthouse has been placed as a museum. The Thomas Point Shoal Light is a historic lighthouse in the Chesapeake Bay and the most recognized lighthouse in Maryland. The Drum Point Light originally located off Drum Point at the mouth of the Patuxent River, it is now an exhibit at the Calvert Marine Museum. The Hooper Strait Light originally located at the entrance to Tangier Sound, it is now an exhibit at the Chesapeake Bay Maritime Museum. The Roanoke River Light was built in 1886, and has been moved twice. It is the only surviving screw pile lighthouse in North Carolina. Fowey Rocks Light, built in 1878, is seven miles south of Key Biscayne, Florida. , it is the last screw pile lighthouse still in operation on the Florida Reef. American Shoal Light, completed in 1880 (deactivated in 2015), is located east of the Saddlebunch Keys, in the Florida Keys. Built in 1885, the Middle Bay Light in Alabama's Mobile Bay is an example of a common screw pile lighthouse. Gunfleet Lighthouse off Frinton on Sea in Essex was constructed in 1850 but abandoned in 1921.