Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Желсерфинг гарнитурасы – желсерфинг және кайтсерфинг спортында трапецияның бір бөлігі болып табылады, ол айлақтың (желкеннің) тұтқасына немесе кайтсерфинг таяқшасына бекітілген арқан арқылы шабандоздан байланыстырады. Ол денеге кигізілетін белдік тәрізді құрылғыдан және бекітуге арналған ілмектен тұрады. Гарнитураға іліну үшін желкенді денеге тартады да, тұтқадағы гарнитура арқандарына іліндіреді. Гарнитура желсерфингті ұзаққа созылатын әрекетке айналдырады, желсерфингшінің қолына түсетін жүктемені азайтады.
A windsurfing harness is part of the trapeze used in the sports of windsurfing and kitesurfing to connect the rider to the rig by a line attached to the boom or kitesurfing bar. It consists of a girdle like contraption that is worn around the body, with a hook for attachment. Hooking in the harness is done by pulling the sail toward the body and hooking into the harness lines on the boom. The harness turns windsurfing into a long lasting activity, taking the weight of the sail off the arms of the windsurfer.
Тарих және дамуы
Бірінші шын мәнінде жұмыс істейтін арнаны 1974 жылы Гавайидің Кайлуа қаласында Windsurfing Hawaii компаниясының Пат Лав пен Кен Клейд жасады. Ол нейлоннан жасалған жилет сияқты күрмешке, оған ілгек бекітілген. Теңізші ілгекті желкеннің қанаттарына бекітілген арқандарға қосатын. Болашақ әлем чемпионы Робби Найш 1975 жылы он екі жасында Кайлуада арнаны қолдана бастағанда, ілгекке түсетін күштен көкірегі қатты қысылып ауыратын. Майк Хорган мен Ларри Стэнли жүктемені теңестіру және арнаның киюшінің көкірегін қысуына жол бермеу үшін тарату таяғын (спредер бар) ойлап тапты. Қазір тарату таяғы дерлік барлық жерде қолданылады. Орындық арнасы Мауиде жасалды, онда жас Иан Бойд Робби Найш сияқты осы мәселеге тап болды. Шешім, жартылай әзіл ретінде, арнаны кері бұрып, ілгегін төңкеріп кию болды. Барри Холопетер Da Kine компаниясының ғылыми-зерттеу жұмыстарының сарапшысы болды және алғашқы жұмыс істейтін үлгіні жасады. Бұл конструкция жылдамдықпен жүзуде өте тиімді болып шықты және Фред Хейвуд оны әлемдік жылдамдық рекордтарын орнату кезінде қолданды. Көптеген компаниялар жылдар бойы арнаны жетілдіріп келді, ал маңызды жаңалықтар DaKine және Windsurfing Hawaii компанияларынан шықты.
The first truly functional harness was developed by Pat Love and Ken Kleid of Windsurfing Hawaii in Kailua, Hawaii in about 1974. It consisted of a vest like nylon jacket to which a hook was attached. The sailor used the hook to attach to lines attached to each of the wishbone booms. When future world champion Robby Naish began using a harness in Kailua in 1975 when he was twelve years old, he had problems with his chest being painfully squeezed by the force on the hook. Mike Horgan and Larry Stanley developed a spreader bar to balance the load and prevent the harness from squeezing the wearer's chest. The spreader bar is now in almost universal use. The seat harness was developed on Maui when young Ian Boyd experienced the same problems mentioned above as Robbie Naish. The solution, half in jest, was to wear a chest harness upside down with the hook inverted. Barry Holopeter was an R&D expert for Da Kine, and developed the first working model. This design proved to be very efficient in speed sailing and was used by Fred Haywood in his world speed record runs. Many companies have developed the harness over the years with major innovations coming from DaKine and Windsurfing Hawaii.