Кіріспе

Желкенді кемелердің мачталарын ұстап тұратын арқандар, кабельдер және тізбектер. Желкенді кеменің немесе желкенді қайықтың мачталары мен желкендерін ұстап, басқаруға арналған арқандар, кабельдер және тізбектер жүйесі – бұл торап. Тұрақты торап – мачталарды, оның ішінде шүмектер мен тұрақтарды бекітіп тұратын торап. Жүгіргіш торап – кеменің желкендері мен мачталарының орналасуын реттейтін торап, оның ішінде желкендер, тіректер, табақтар және вантар кіреді.

Этимология

Британ энциклопедиясының он бірінші басылымына сәйкес, "риггинг" сөзі англосаксон тіліндегі wrigan немесе wringing сөзінен туындаған, яғни "киім кигізу". Сол дереккөз сондай-ақ, "риггинг" термині желкенді кеменің мачталар, рейкалар, желкендер және риггингті қоса, жұмыс істеуі үшін қажетті барлық құрамдас бөліктерін орнатуды білдіреді.

Тарих

Теофраст өзінің "Өсімдіктер тарихы" еңбегінде (б.з.д. 300 ж.) Антигон патшаның флотының жабдықтары папирус қамысынан жасалғанын айтады.

Жабдықтау түрлері

Түйіндірме екі классқа бөлінеді: тұрақты, ол мачтаны (және боусспритті) қолдайды, және жүйтіп тұратын, ол желкендердің бағытын және олардың рифтелу деңгейін басқарады. Конфигурациялар әр түрлі түктемелі кемелердің (алдыңғы және артқы) және тікбұрышты түктемелі кемелер арасында өзгеше болады.

Тірі тұру

Тұрақты жабдық – орнында бекітілген арқандар жиынтығы. Тұрақты жабдық көбінесе мачта мен палуба арасында орналасады, мачтаны нық ұстап тұру үшін кернеу қолданылады. Өз қызметіне байланысты, тұрақты жабдық қазіргі кезде көбінесе болат кабельден жасалады. Бұрын ол жүріс жабдығы сияқты материалдардан жасалған, бірақ қосымша беріктік пен сыртқы факторлардан қорғау үшін шайырмен қапталған.

Квадратты бұрыштамалы кемелер

20 ғасырдағы төртбұрышты кемелер болаттан жасалған, ал одан бұрынғы кемелерде ағаш мачталар мен қанап талшықтары қолданылған. 19 ғасырдың соңында кемелердің биіктігі артқан сайын, мачталар бірінің үстіне бірін тіреп тұратын шпарларға көбірек сүйенді, төменгі мачта, ортаңғы мачта және жоғарғы мачтадан тұратын, төменнен жоғарыға қарай тұтас құрылымды құрады. Бұл конструкция күрделі жүйедегі тартқыштар мен шатырлардың көмегімен нығайтылады. Алдыңғы және артқы, немесе көлденең бағыттағы әрбір тартқышқа қарсы бағыттағы сәйкес тартқыш болады, олар бір-біріне кернеу түсіреді. Алдыңғы және артқы кернеу жүйесі әр мачтаның алдында бекітілген тартқыштардан басталады. Шатырлар жұп-жұп дөңгелек блоктармен (дедеайз) тартылады, олардың үстінен қалың сымдар өтеді, ал кішкентай сымдар (ланиардтар) блоктардың арасынан бірнеше рет өтіп, шатырдың керілуін қамтамасыз етеді. Төменгі мачтамен қабаттасудан басқа, ортаңғы және жоғарғы мачталар "платформа" деп аталатын тұғырлардың немесе "қайыстырғыш" деп аталатын көлденең балкалардың айналасынан өтетін шатырлармен жақтан қолдауға ие. Әрбір қосымша мачта бөлігі алдыңғы және артқы жағынан алға қарай бағытталған тартқыштармен бекітіледі. Бұл сымдар кеменің қабырғаларында шатырлардың артында орналасқан артқы тартқыштармен кері күшпен теңестіріледі.

Жүгіру

Желкенге арналған жүгіру арқандары - желкеннің пішіні мен орнын басқаруға қолданылатын арқандар. Материалдар манила арқанынан бастап дакрон, нейлон және кевлар сияқты синтетикалық талшықтарға дейін дамыды. Жүгіру арқандарының құрылымы алдыңғы және артқы желкенді кемелерде, сондай-ақ төртбұрышты желкенді кемелерде әртүрлі болады. Олардың ортақ функциялары желкенді ұстау, пішіндеу және бағыттау болып табылады, бірақ олар үшін әртүрлі механизмдер қолданылады. Желкенді ұстау үшін, галстуктар (кейде гаулиардтар) желкенді көтеруге және ликтің тартылуын реттеуге қолданылады. Гафты желкенді кемелерде, жоғары көтергіштер желкеннің жоғарғы жағындағы рейкаларды ұстап тұрады. Желкеннің пішіні көбінесе желкен бұрыштарына тартылатын арқандармен басқарылады, оның ішінде алдыңғы және артқы желкенді кемелерде - шкот (clew) және табандық (tack) арқандары. Желкеннің желге қатысты бағыты негізінен шкоттармен, сондай-ақ брасымен басқарылады, ол төртбұрышты желкенді кемелерде рейкаларды желге қатысты орналастырады.