Адель Зандрок: Неміс-Голланд актерісінің өмірі мен шығармашылығы
Adele Sandrock
Адель Зандрок (1863-1937) – неміс-голланд актері. Театр мансабынан кейін Германиядағы алғашқы киножұлдыздардың бірі болды. Биографиясы, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс-голландиялық актриса (1863–1937)
German Dutch actress (1863–1937)
Адель Сандрок (; туған Адель Фельдерн Фёрстер; 19 тамыз 1863 – 30 тамыз 1937) – неміс-голландиялық актриса. Театр мансабында жетістікке жеткеннен кейін, ол алғашқы неміс киножұлдыздарының біріне айналды.
Adele Sandrock (; born Adele Feldern Förster; 19 August 1863 – 30 August 1937) was a German Dutch actress. After a successful theatrical career, she became one of the first German movie stars.
Ерте өмір
Сандрок Нидерландтың Роттердам қаласында дүниеге келді. Ол неміс саудагері Эдуард Сандроктың (1834–1897) және оның голландиялық әйелі Йоханна Симонетта тен Хагеннің (1833–1917) қызы. Әпкесі Вильгельмина (1861–1948) және ағасы Кристиан (1862–1924) екеуімен бірге Роттердамда өсті, ал ата-анасы 1869 жылдың 15 қарашасында ажырасқаннан кейін Берлинде тәрбиеленді.
Sandrock was born in Rotterdam, Netherlands, the daughter of the German merchant Eduard Sandrock (1834–1897) and his Dutch wife, Johanna Simonetta ten Hagen (1833–1917). With sister Wilhelmine (1861 1948) and brother Christian (1862–1924), she grew up in Rotterdam, and, after her parents' divorce on 15 November 1869, in Berlin.
Мансап
1878 жылы он бес жасында Сандрок Шарлотта Бирч Пфайффердің «Ана мен ұлы» пьесасында Сельма рөлімен сахнаға тұңғыш рет шықты. Берлинде ол әйгілі Мейнинген ансамблімен танысып, Мейнинген театрында сәттілікке жетті, онда оның алғашқы рөлі Фридрих Шиллердің «Интрига мен махаббат» пьесасындағы Луиза болды, содан кейін Мәскеуде, Винер-Нойштадтта және Будапештте жұмыстар істеді. 1889 жылы Венадағы «Театр ан дер Виен» театрында Александр Дюма Фильс пен Арман д’Артуаның «Клеменсо ісі» (Affäre Clémenceau) пьесасында Изабелла рөлінде өзінің үлкен жетістігіне қол жеткізді. Бургтеатр жұлдызы Шарлотта Вултер оның үлкен жақтасы болды және тіпті костюмі үшін оған былғарыдан жасалған пальто берді. Ол оның туралы: «Соңғыда, нағыз талант» деп айтқан. Кейін, 1899 жылдан 1895 жылға дейін ол «Volkstheater» ансамблінің құрамына кірді. Ол қазіргі заманғы драматургтер, соның ішінде Хенрик Ибсен және Артур Шницлер үшін бірқатар маңызды рөлдер жасады, олармен ол өте құмарлықпен қарым-қатынас жасады, бұл кейіннен оның «Ла Ронде» пьесасында бейнеленді. Ол сондай-ақ Америкаға гастрольдік сапар жасады. Ол жазушы Александр Рода Родаға тұрмысқа тұруға келісім берді, ол осы тәжірибені өзінің шығармаларына енгізді. 1895 жылдан бастап ол Бургтеатрда трагикалық қаһарман рөлінде өнер көрсетті, алайда ол өзінің шарты мен жеке өміріне қатысты дау тудырды және 1898 жылы ұзақ еуропалық турнеге шықты. 1902 жылы «Volkstheater» сахнасына оралғанда, ол сахнадағы сәттілігін жалғастыра алмады. 1905 жылы ол Берлинде Макс Рейнхардт басқаратын «Deutsches Theater» театрында жұмыс істеуге оралды. 1911 жылы Сандрок «Марианна, халықтан шыққан әйел» атты қысқаметражды фильмде бейнелесіп, үнсіз кинодағы дебютін жасады. Ол 140-тан астам фильмде ойнады, Рейнхольд Шюнцель және Ханс Хинрих сияқты көптеген режиссерлермен жұмыс істеді және ерекше даусымен дыбысты фильмдер дәуірінде де мансабын жалғастырды. Оның «Менің өмірім» атты автобиографиясы 1940 жылы жарық көрді.
In 1878 at the age of fifteen, Sandrock made her debut as Selma in Mutter und Sohn by Charlotte Birch Pfeiffer. In Berlin she met the famous Meiningen Ensemble and achieved success at the theatre of Meiningen, where her first role was Luise in Friedrich Schiller's Intrigue and Love, followed by further engagements in Moscow, Wiener Neustadt, and Budapest. In 1889, she had her breakthrough at the Theater an der Wien in Vienna in the role of Isabella in Der Fall Clémenceau (Affäre Clémenceau) by Alexandre Dumas Fils and Armand d’Artois. Burgtheater star Charlotte Wolter was her great supporter and even borrowed her a fur coat for her costume. She even noted of her: ”Finally, a real talent.” Afterwards, from 1899 to 1895 she became a member of the Volkstheater ensemble. She created a number of major roles for modern playwrights including Henrik Ibsen and Arthur Schnitzler, with whom she had a notoriously stormy affair, later perpetuated in his play La Ronde. She also took an American tour. She was briefly engaged to marry author Alexander Roda Roda, who integrated the experience in his writing. From 1895, she performed at the Burgtheater in the character type of tragic heroines, however, she provoked disagreement concerning both her contract and her private life, and she left for an extended European tour in 1898. Back at the Volkstheater in 1902, she was not able to continue her success on the stage. In 1905, she moved back to Berlin, to work at the Deutsches Theater led by Max Reinhardt. In 1911 Sandrock made her silent film debut in Marianne, ein Weib aus dem Volke, a short subject. She acted in more than 140 films, working with a number of directors including Reinhold Schünzel and Hans Hinrich, and even continued her career into the sound film era with her characteristic dark voice. Her autobiography, Mein Leben, was published in 1940.
Өлім
Сандрок 1937 жылдың 30 тамызында Германияның Берлин қаласында 74 жасында қайтыс болды.
Sandrock died on 30 August 1937 in Berlin, Germany, at the age of 74.