Нильгири шырылдақшысы – Һиндстанның оңтүстік төбелерінде кездесетін сирек құс. Сипаттамасы, мекен ету орындары, түсі және басқа шырылдақшылардан айырмашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Нилгири құс аулаушысы (Eumyias albicaudatus) – Оңтүстік Үндістан төбелерінде өте шектеулі ареалда таралған Ескі әлемнің құс аулаушысы. Бұрын оны Нилгириге қыста көшіп келетін көк құс аулаушысына (verditer flycatcher) ұқсастығы үшін Нилгири көк құс аулаушысы деп атаған, алайда оның қараңғы қас жағы және көк түстің ашық реңі бар. Құйрығының табанында екі кішкентай ақ дақ орналасқан. Ол негізінен Батыс Гат және Нилгиридегі жоғары биіктіктегі шола ормандарында кездеседі.
The Nilgiri flycatcher (Eumyias albicaudatus) is an Old World flycatcher with a very restricted range in the hills of southern India. It was formerly referred to as the Nilgiri verditer flycatcher because of its similarity to the verditer flycatcher, a winter migrant to the Nilgiris, which, however, has distinct dark lores and a lighter shade of blue. There are two small white patches at the base of the tail. It is found mainly in the higher altitude shola forests of the Western Ghats and the Nilgiris.
Сәйкестендіру
Бұл кішкентай, бірақ біршама ұзын құйрықты торғайқұс шамамен... Оның түсі темірдей қою көк, маңдайында көкшіл түс және қара жолақтары бар. Ол көк торғайқұстан әлдеқайда қараңғырақ, және оның ақшыл беті мен қара жолақтары арасындағы контраст соншалықты күшті емес. Аналығы күңгірт, жоғарғы жағы қоңыр, ал төменгі жағы қара сұр түсті.
This small and somewhat long tailed flycatcher is about It is dark steely indigo blue with some violet blue on the forehead and darker lores. It is much darker than the verditer flycatcher and does not have as strong a contrast in the pale face and black lores. The female is duller with dark brown on the upperparts and dark grey below.
Тарату
Бұл түр Нилгири, Пални, Анаймалай, Брахмагири, Бабабудан және Билигириранга тауларының жоғарырақ бөліктерінде (көбінесе 1200 м биіктіктен жоғары) таралған.
This species is found in the higher hills (mostly above 1200 m) of the Nilgiris, Palni Hills, Anaimalai Hills, the Brahmagiri, Bababudan Hills, and Biligiriranga Hills.
Мінез-құлық және экология
Көптеген құс аулаушылар сияқты, ол жәндіктерді ұстау үшін қысқа ұшып шабуылдайды және қайтадан қонған жеріне оралады. Ол негізінен төменгі қабатта азықтанады, бірақ кейде ағаш басында да кездесе алады. Әні – бай, әуенді ноталар тізбегі (пид бушчаттың дауысына ұқсас). Олар тік тұрып, құйрықтарын жоғары-төмен қозғалтып, қысқа дауыс шығарады. Көбейту маусымы наурыздан маусымға дейін, бірақ жұмыртқа салудың ең жоғары шағы сәуірде болады. Ұясы жер бетіндегі немесе ағаштағы қуысқа салынады. Олар үйлердің шатыр астын, көпірлердің ағаш конструкцияларын да пайдаланады. Ұясы – сыртынан мүктер мен лишайниктермен, ішінен қауырсындарымен жабынбаған тостаған тәрізді. Әдетте 2-3 жұмыртқадан тұрады. Жұмыртқалары – қаймақ түсті қоңыр, жұмыртқаның ең кең бөлігіне жақын тығыз дақтармен жабылған.
Like most flycatchers, it makes sallies to capture insects and returns to its perch. It forages mainly in the lower storey but can sometimes be found on top of the canopy. The song is a series of rich warbling notes (having a resemblance to the call of the pied bushchat They perch upright and produce the chipping note while flicking the tail up and down. The breeding season is from March to June but peak egg laying is in April. The nest is built in a cavity in an earth bank or a tree hole. They also use the eaves of houses and wood work of bridges. The nest is a cup with mosses and lichens on the outside with some feathers and is not very well lined on the inside. The usual clutch is two to three eggs. The eggs are creamy brown with a dense mottling close along the broadest part of the egg.