Уильям Лигон Пакенам, 4-ші Лонгфорд графы: Әскери және саяси қайраткер өмірі
William Pakenham, 4th Earl of Longford
Уильям Пакенхем, 4-й граф Лонгфорд (1819-1887): британдық әскери саяхатшы, саясаткер, Қырым соғысы мен Үнді көтерілісіне қатысқан, Үндістанда Бас адъютант болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын-ирландтық әскер және саясаткер (1819–1887)
Anglo Irish soldier and politician (1819–1887)
Генерал Уильям Лайгон Пакенхэм, Лонгфордтың 4-ші графы (31 қаңтар 1819 – 19 сәуір 1887), 1860 жылға дейін Құрметті Уильям Пакенхэм деп аталған, ағылшын-ирландтық әскер және консервативті саясаткер болған.
General William Lygon Pakenham, 4th Earl of Longford (31 January 1819 – 19 April 1887), styled The Honourable William Pakenham before 1860, was an Anglo Irish soldier and Conservative politician.
Ерте өмір және білім
Пакенхам – Томас Пакенхамның екінші ұлы, 2-ші Лонгфорд графы, леди Джорджиана Эмма Шарлотта Лайгоннан, Уильям Лайгонның, 1-ші Бошамп графының қызынан туған. Ол Винчестер колледжінде оқыды және 1837 жылы әскерге қабылданды. Бірақ, ол екі рет ешқандай нәтиже шығармай, ойыннан шығарылды.
Pakenham was the second son of Thomas Pakenham, 2nd Earl of Longford, by Lady Georgiana Emma Charlotte Lygon, daughter of William Lygon, 1st Earl Beauchamp. He was educated at Winchester College and entered the army in 1837. He, however, had no success in the match, twice being dismissed without scoring.
Әскери мансап
Қырым соғысы мен Үндістан көтерілісінде қызметтен кейін, Пакенхам 1858 жылдың қараша айында Үндістанда генерал-адъютант болып тағайындалды. Ол 1878 жылдан өмірінің соңына дейін Нортумберленд фузилер полкінің полковнигі болды.
After service in both the Crimean War and the Indian Rebellion, Pakenham became Adjutant General in India in November 1858. He was also colonel of the Northumberland Fusiliers from 1878 to his death.
Қоғамдық өмір
Ол 1860 жылы ағасы, үшінші граф қайтыс болғаннан кейін графтыққа мұрагер болды және 1861 жылы ККБ орденімен марапатталды. Ол Лордтар палатасында консерваторлар қатарында отырды және 1866-1868 жылдары Дерби графының, кейін Бенджамин Дизраэлидің басшылығымен Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары қызметін атқарды. 1870 жылғы ақпанда ол 1869 жылғы Ирландия шіркеуі заңына жауап ретінде құрылған Орталық протестанттық қорғаныс қауымдастығының төрағасы болып сайланды. Ол сондай-ақ 1874 жылдан 1887 жылға дейін Лонгфордтың лорд-лейтенанты болып қызмет етті. Дублинде ол Кильдарь көшесі клубының мүшесі болды. Ол 1861 жылы туған күніне орай КCB, ал 1881 жылы туған күніне орай GCB ордендерімен марапатталды.
He succeeded in the earldom in 1860 on the death of his elder brother, the third Earl and was created KCB in 1861. He sat on the Conservative benches in the House of Lords and served as Under Secretary of State for War from 1866 to 1868 under first the Earl of Derby and later Benjamin Disraeli. In February 1870 he was voted chairman of the Central Protestant Defence Association which was established in response to the Irish Church Act 1869. He also served as Lord Lieutenant of Longford from 1874 to 1887. In Dublin, he was a member of the Kildare Street Club. He was created KCB in the 1861 Birthday Honours and GCB in the 1881 Birthday Honours.
Отбасы
Лорд Лонгфорд 1862 жылы Джордж Райс Тревордың қызы, 4-ші барон Дайневордың қызы Селина Райс Треворға үйленді. Олардың төрт баласы болды: Томас, Лорд Пакенхэм, Хон. Эдвард Майкл, леди Джорджиана Франсис Генриетта (Хью Гоуфтың әйелі, 3-ші виконт Гоуф) және леди Кэтрин Луиза (Уильям Флетчер Вэйннің анасы, 1-ші барон Инглвуд). Лорд Лонгфорд 1887 жылдың сәуір айында 68 жасында қайтыс болды, және оның екінші, бірақ ең үлкен баласы оның титулын мұраға алды. Оның немересі Франк Пакенхэм, Лонгфордтың 7-ші графы, көрнекті Лейборист саясаткері болды. Лонгфорд графесі күйеуінен отыз жылдан астам өмір сүрді және 1918 жылдың қаңтар айында 81 жасында қайтыс болды.
Lord Longford married the Honourable Selina Rice Trevor, daughter of George Rice Trevor, 4th Baron Dynevor, in 1862. They had four surviving children: Thomas, Lord Pakenham, the Hon. Edward Michael, Lady Georgiana Frances Henrietta (wife of Hugh Gough, 3rd Viscount Gough) and Lady Catherine Louisa (mother of William Fletcher Vane, 1st Baron Inglewood). Lord Longford died in April 1887, aged 68, and was succeeded in the earldom by his second but eldest surviving son. His grandson Frank Pakenham, 7th Earl of Longford, became a prominent Labour politician. The Countess of Longford survived her husband by over thirty years and died in January 1918, aged 81.