Олимпус OM-4: 35 мм пленкалық фотоаппарат туралы мәліметтер

Кіріспе

Olympus OM 4 – алмастырылатын объективті, 35 мм пленкалы, бір линзалы рефлекстік (SLR) камера; Жапониядағы Olympus Optical Co., Ltd. (қазіргі Olympus Corporation) компаниясымен өндірілген және 1983 жылдан 1987 жылға дейін OM 4, ал 1986 жылдан 2002 жылға дейін OM 4Ti ретінде сатылған.

Тарих

OM 4 – OM 2N-нің жалғасы болды және 1972 жылы ұсынылған Olympus OM сериялы SLR камераларының ең жетілген нұсқасын көрсетті. Olympus OM-ның басқа да жоғары деңгейдегі модельдері: OM 1, OM 2, OM 1N, OM 2N, OM 2 Spot Program, OM 3 және OM 3Ti. Олардың бәрі бірдей корпус конструкциясын пайдаланды, бірақ алюминий қорытпасынан жасалған шассисі, электроникасы, мүмкіндіктері, сыртқы басқару элементтері мен сыртқы түрі жақсартылды.

Ерекшеліктері

OM 4 бір секундтан 1/2000 секундқа дейінгі қолмен жылдамдық диапазонымен горизонталь маталық фокустық жазықтықты жапқыш пайдаланды (автоматты режимде 240 секундқа дейін мүмкін болды), сондай-ақ шам мен сыртқы жарықтандыру үшін X синхрондау 1/60 секундты құрады. Көптеген заманауи SLR камераларынан өзгеше, OM 4 объективтің бекіткішімен концентрлі OM сериялы жылдамдық сақинасын қолданды, топқа орнатылған жылдамдық тегершігінің орнына. OM 4 Olympus компаниясы жасаған барлық OM байонетті объективтерді қабылдады, олар Zuiko тауарлық атауымен сатылды. OM 4 батареяға тәуелді (екі 1,5 вольтты күміс оксиді SR44, V76, 357 элементтері қажет, 3 вольтты 1/3N литий элементін пайдалану ұсынылмайды) электромеханикалық басқарылатын қолмен фокустаушы SLR камерасы, қолмен экспозицияны басқару немесе диафрагма басымдығымен автоматты экспозиция мүмкіндігіне ие. OM 4 бірнеше нүктелі экспозиция өлшегіші бар алғашқы камера (көріністің 2%, 50 мм объективпен 3,3°), ол сегіз нүктелік өлшемдерді жасап, олардың орташа есебін шығара алатын. Тағы бір ерекшелік – суреттегі ең қараңғы немесе ең жарық бөлікті бағалау мүмкіндігі, камера осы өлшемге сүйене отырып экспозицияны реттейтін. Жарық өлшегіш нүктелік немесе орталықтан салмақталған көрсеткіштерді беру үшін екі концентрлі сегменттелген кремний фотодиодын пайдаланды. Видоискательдің төменгі бөлігіндегі градуировкаланған, сызықтық LCD дисплей нақты камера параметрлерімен салыстырылатын оқуларын дәл көрсету үшін қолданылды. OM 4-тің OM 2N-ге қарағанда басты артықшылықтары – күшті корпус, тығыздағышпен қорғалған, тұрақты бекітілген, арнайы «hot shoe» және TTL сыртқы жарықтандыру кабельдік қосылымы, сызықтық сұйық кристалды дисплей (LCD) жапқыш жылдамдығын көрсету, нүктелік экспозиция өлшеу және икемді интегралды схема электроникасы. OM 4 аксессуарларына OM жүйесі камералары үшін жасалған барлық Olympus моторлы жетектері кірді. Motor Drive 2 OM 4 моделімен бірге ұсынылды және секундына 5 кадрға дейін автоматты пленка орамдаудан басқа, моторлы пленка кері оралу мүмкіндігіне ие болды. Камера Olympus 250 кадрлық пленка блогын (10 метрлік пленка = 250 кадр) және Olympus T жүйесінің сыртқы жарықтандыруларын қабылдады. OM 4 моделімен бірге T45 тұтқалы электронды сыртқы жарықтандыру (ASA/ISO 100 бойынша 148/45 (фут/метр) нұсқаулық саны) ұсынылды. Алғашқы OM 4 тек бір түсте қол жетімді болды: толығымен қара. Тек корпустың (объективсіз) АҚШ-тағы бастапқы тізімдік бағасы 685 доллар құрады. SLR камералары әдетте тізімдік бағадан 30-40 пайызға арзан сатылады. Камераның габариттері: биіктігі 87 мм, ені 139 мм, тереңдігі 50 мм және салмағы.

The OM 4 used a horizontal cloth focal plane shutter with a manual speed range of one second 1/2000 second (up to 240 seconds was possible in automatic mode), plus bulb and flash X sync of 1/60 second. Unlike most SLRs of the era, the OM 4 used a familiar OM series shutter speed ring, concentric with the lens mount, instead of a top mounted shutter speed dial. The OM 4 accepted all Olympus made OM bayonet mount lenses, which were marketed under the Zuiko brand name. The OM 4 was a battery dependent (requiring two 1.5 volt silver oxide SR44, V76, 357 cells use of a 3 volt 1/3N lithium cell is not recommended) electro mechanically controlled manual focus SLR with manual exposure control or aperture priority auto exposure. The OM 4 was the first camera with a built in multi spot exposure meter (2% of view; 3.3˚ with 50 mm lens) which could take up to eight spot measurements and average them. Another unique feature was the selectable option to assess the darkest or brightest part of the scene, the camera adjusting the exposure based on that measure. The light meter used a dual concentric segmented silicon photodiode to provide spot or center weighted readings. It used a graduated, linear LCD shutter speed display at the bottom of the viewfinder to precisely indicate its readings versus the actual camera settings. The major improvements of the OM 4 compared to the OM 2N were the stronger chassis, gasket weatherproofing, permanently affixed, dedicated hot shoe and TTL flash cable connector, linear liquid crystal display (LCD) shutter speed display, provision for spot metering, and flexible integrated circuit electronics. Accessories for the OM 4 included all the Olympus motor drives made for the OM System cameras. Motor Drive 2 was introduced with the OM 4 and, in addition to automatic film advance (up to 5 frames per second), featured motorized film rewind. The camera accepted the Olympus 250 exposure bulk film back (10 meters of film = 250 frames) and the Olympus T system flashes. The T45 handle mount electronic flash (guide number 148/45 (feet/meters) at ASA/ISO 100) was also introduced with the OM 4. The original OM 4 was available in only one color: all black. The introductory US list price for the body only (no lens) was $685. Note that SLRs usually sold for 30 to 40 percent below list price. The camera dimensions are 87 mm height, 139 mm width, 50 mm depth and weight.

Құрылыс тарихы

Olympus OM сериялы SLR-лер 1970 және 1980 жылдары SLR дизайнының өзгеруіне ықпал етті, сондай-ақ негізгі SLR брендтері арасында – Olympus, Nikon, Canon, Minolta және Pentax – арасында күшейген бәсекелестік болды. 1975 және 1985 жылдар аралығында ауыр металлдан жасалған механикалық камера корпустарынан интегралды схемалы (IC) электрондық автоматтандырылған, әлдеқайда ықшам корпустарға үлкен ауысу болды. Сонымен қатар, электрониканың жылдам дамуына байланысты брендтер бір-бірінен үнемі асып түседі, жаңа немесе автоматтандырылған мүмкіндіктері бар модельдерді шығара отырып. OM 1 ықшам корпус өлшемін енгізді, ол бәсекелес өндірушілердің ұқсас өлшемді SLR-деріне (Pentax M сериясы, Nikon FE/FM) әсер етті. 1975 жылы OM 2 линза арқылы (TTL) пленкадан (OTF) электрондық жалдаманы басқаруды алғаш рет іске қосты. OM 4 және оның механикалық басқарылатын серігі OM 3 өте күрделі нүктелі өлшегіштеріне қарамастан, өте консервативті дизайнға ие болды. Оларды OM 2 және OM 1 деп сипаттауға болады, оларға электронды нүктелі өлшегіштің бақылау элементтері қосылған. OM 4-тің қасақана шектеулі, бірақ нақты бағытталған мүмкіндіктері жаңадан бастаушыларға тартымды болмады. Барлық мүмкін автоматтандырылған мүмкіндіктерді ұсынудың орнына, OM 4-тің қолмен басқарылатын нүктелі өлшегіші Olympus-тың кәсіби және тәжірибелі әуесқой фотографтарға дәлдік ұсыну ниетін білдірді. 1986 жылы OM 4-тің ерекше, өте берік нұсқасы – шампан түсті титан жоғарғы және төменгі панельдерімен, жаңартылған электрондық схемаларымен және жақсартылған сыртқы факторлардан қорғанысымен – OM 4Ti (АҚШ-та OM 4T) деген атпен шығарылды, АҚШ-тағы тізімдік бағасы 770 доллар болды. OM 4Ti жаңа электрондық жалдаманы басқару жүйесін де енгізді. Әдетте, фокальдық жазықтықтық жалюзилердің максималды жалдамамен синхрондау жылдамдығы шектеулі, себебі олар жылдам жалюзи жылдамдықтарын қамтамасыз етеді – бірінші жалюзи пердесі ашылғаннан кейін екінші жалюзи пердесін жабу уақытын белгілейді. Бұл пленкадағы экспозицияны "сүртіп тастайтын" ойықтың тарылуына әкеледі. Шын мәнінде, матадан жасалған көлденең фокальдық жазықтық жалюзисі тек 1/60 секундқа дейін жарық түсіру үшін толық ашылады және пайдаланылады. Одан жылдам болса, әдеттегі бір миллисекундтық жарылыс пленканы жартылай ғана жарықтандырады – ойыққа ашық бөлігіне. OM 4Ti бұл мәселені жаңа Olympus F280 Full Synchro флэш-жарығы арқылы шешті, ол жарықты 40 миллисекунд бойы үздіксіз шығарып, тіпті 1/2000 секундтық жалюзи жылдамдығында фокальдық жазықтықты кесіп өткен кезде жарықпен жарықтандыруға жеткілікті болды. Алайда, бұл жарылыстың қашықтығының азаюына әкелді. OM 4T-нің қара түсті нұсқасы 1990 жылы 1250 долларға сатылды (табиғи түсті корпустың бағасы 1200 доллар болды). АҚШ нарығында OM 4T 1997 жылы OM 4Ti деп қайта аталды (тізімдік бағасы 1819 доллар), өйткені алмастыруға арналған 4T жоғарғы қақпағы таусылды және Olympus Japan үшін одан көбірек жасау тым қымбат деп саналды. 4Ti-де 4T-ге қарағанда ешқандай ерекшелік өзгерген жоқ. 4Ti 2002 жылы өндірістен алынды. Olympus 1985 жылы Minolta Maxxum 7000-нің енгізілуінен кейін 35 мм SLR-ге автофокусқа (AF) көшуге қол жеткізе алмады. 1989 жылға қарай көптеген қолмен фокустайтын SLR-лер жоғалып кетті. OM 4 және OM 3 модельдері сақталды, өйткені Olympus-тың тиісті алмастырушылары болған жоқ. Олардың берік құрылысы кәсіби фотографтарға және қолмен фокустайтын камераларды артық көретін кейбір дәстүрлі әуесқойларға да ұнады. Olympus OM 4 Olympus тұтынушыларына тұрақты түрде сатылды, бірақ өмірлік мерзімі бойында, оның ескіруіне байланысты, баяу сатылды. Ол 2002 жылға дейін шектеулі өндірісте болды, ол кезде цифрлық SLR-дің өсуі Olympus-қа Four Thirds жүйесімен SLR камералар бизнесіне қайта оралуға мүмкіндік берді. OM 4 берік және сенімді, және өз ұрпағының ең жақсы SLR-дерінің бірі ретінде есептеледі.

The Olympus OM series SLRs were influential in SLR design changes in the 1970s and 1980s, with intense competition between the major SLR brands: Olympus, Nikon, Canon, Minolta and Pentax. Between about 1975 and 1985, there was a dramatic shift away from heavy all metal manual mechanical camera bodies to much more compact bodies with integrated circuit (IC) electronic automation. In addition, because of rapid advances in electronics, the brands continually leapfrogged each other as they brought out models with new or automated features. The OM 1 introduced the compact body size that inspired similar sized SLRs of competing manufacturers (Pentax M series, Nikon FE/FM). Through the lens (TTL) off the film (OTF) electronic flash control was pioneered by the OM 2 in 1975. The OM 4 and its mechanically controlled companion the OM 3 were quite conservative designs, despite their very sophisticated spot meters. They can be described as the OM 2 and OM 1 with electronic spot meter controls grafted on. The OM 4's deliberately limited, but tightly focused, features were not intended to appeal to beginners. Instead of offering every possible automated 'bell and whistle', the OM 4's manual spot metering represented Olympus's intention to provide precision for the professional and advanced amateur photographer. In 1986, a special ultra durable version of the OM 4 with champagne colored titanium top and bottom plates, upgraded electronic circuitry and improved weatherproofing, called the OM 4Ti (OM 4T in the USA), was released, with a US list price of $770. The OM 4Ti also introduced a new electronic flash control system. Normally focal plane shutters are limited in their maximum flash synchronization speed, because of the way they provide fast shutter speeds – timing the second shutter curtain to close more quickly after the first shutter curtain opens. This causes a narrowing of the slit "wiping" the exposure on the film. In effect, a horizontal focal plane shutter made of cloth is only fully open and usable for flash exposure up to 1/60s. Any faster and a typical one millisecond flash burst would only partially expose the film the part open to the slit. The OM 4Ti overcame this problem by having the new Olympus F280 Full Synchro flash pulse its light continuously over 40 milliseconds, long enough to illuminate the slit as it crossed the entire focal plane, even at shutter speeds as fast as 1/2000s. There is, however, a concomitant loss of flash range. A black finished version of the OM 4T came out in 1990, listing for $1250 (the natural finished body remained available for $1200). In the US market the OM 4T was renamed OM 4Ti in 1997 ($1819 list) when the replacement 4T top cover supply became exhausted and it was deemed too expensive for Olympus Japan to create more. The 4Ti had no feature changes over the 4T. The 4Ti was discontinued in 2002. Olympus failed to make the transition to autofocus (AF) 35 mm SLRs in the wake of the introduction of the landmark Minolta Maxxum 7000 in 1985. Most manual focus SLRs disappeared by 1989. The OM 4 and OM 3 models were retained because Olympus had no appropriate successors. Their rugged construction also appealed to professional photographers, and some traditionalist amateurs who preferred manual focus cameras. The Olympus OM 4 sold steadily to Olympus enthusiasts, but more and more slowly over its lifetime, as it became increasingly outdated. It remained in limited production until 2002, when the rise of digital SLRs gave Olympus an opportunity to get back into the SLR camera business with its Four Thirds System. The OM 4 is tough and reliable, and regarded as one of the finest SLRs of its generation.