Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық бейбітшілік белсендісі (1964 жылы туған)
Canadian peace activist (born 1964)
Джеймс Лони (1964 жылы туған) – канадалық бейбітшілік белсендісі, бірнеше жыл бойы Ирак пен Палестинада «Христиандық бейбітшіл топтармен» жұмыс істеді. 2005 жылдың 26 қарашасында ол Бағдадта тағы үш адаммен бірге: Хармит Сингх Суден (канад) және Норман Кембер (британдық), екеуі де оның басқарып отырған делегациясының мүшелері; және Том Фокс (америкалық), 2004 жылдың қыркүйегінен бері Иракта жұмыс істеп жүрген «CPT» толық уақытты мүшесі – ұсталды. Көпке тараған тұтқындық дағдарысы (2005-2006 жылдардағы «Христиандық бейбітшілдердің» тұтқындық дағдарысы) 2006 жылдың 23 наурызында Лони, Кембер және Соден британдық арнайы күштердің басшылығымен жүргізілген құпия әскери операцияда босатылған кезде аяқталды. Том Фокс 9 наурызда, қалған тұтқындар босатылуына екі апта бұрын қаза тапты. Лони тұтқын ретінде ұсталған кезде, оның отбасы мен серіктесі Дэн Хант оның гомосексуализмі туралы ақпаратты оның қауіпсіздігі үшін жасырды. Бұқаралық ақпарат құралдары бұл фактіні білгенімен, оны құпия ұстауға көмектесті. 30 наурызда ол қысқаша БАҚ өкілдеріне: «Мен аяқтарым дірілдемей, жүрегім тынышқанша, жаймен өмірге көнемін», – деді.
James Loney (born 1964) is a Canadian peace activist who has worked for several years with Christian Peacemaker Teams in Iraq and Palestine. On November 26, 2005, he was kidnapped in Baghdad along with three others: Harmeet Singh Sooden (Canadian) and Norman Kember (British), both members of the delegation he was leading; and Tom Fox (American), a full time member of CPT who had been working in Iraq since September 2004. The widely publicized hostage crisis (see 2005 2006 Christian Peacemaker hostage crisis) ended on March 23, 2006, when Loney, Kember and Sooden were freed in a clandestine military operation led by British Special Forces. Tom Fox was killed on March 9, two weeks before the release of the other hostages. While Loney was held as a hostage, his family and partner Dan Hunt withheld the fact of his homosexuality out of fear for his safety. The media was aware of this fact but cooperated in keeping it secret. He made a brief media appearance on March 30: "I'll take things slowly until I can get through a day without shaking legs and a pounding heart," he said.
Ерте өмір
Лони Альберта штатының Калгари қаласында дүниеге келді және Онтарио штатының Тундер-Бэй және Саулт-Сте. Мари қалаларында өсті. Ол жасөспірім шағында Орилья қаласының (Онтарио) жанында, Симко көлі маңындағы Колумбус ұлдар лагерінде кеңесші болып жұмыс істеді. Бұл, Базилиан ордені басқаратын мектептердің жоғары сынып оқушыларымен 2002 жылға дейін қызмет еткен, Базилиан ордені қаржылаған, мүкіндіксіз ұлдарға арналған жазғы лагерь болатын. 2002 жылы ол Стю Сондерске сатылды, ол оны басшылық лагерьге айналдырды. Лони Торонто католик жұмысшысының құрамындағы бірнеше үйлердің бірі – Закеус үйінің негізін қалаушы мүшесі болды. 1990 жылдан 2001 жылға дейін ол Закеус үйі қауымдастығының мүшесі болды – мұқтаж адамдарға баспана ұсынатын қонақ үй. Қазір ол қауымдастықтың белсенді мүшесі болмаса да, Закеус үйі өз қызметін жалғастыруда.
Loney was born in Calgary, Alberta, and was raised in Thunder Bay and Sault Ste. Marie, Ontario. During his late teens he worked as a counsellor at Columbus Boys' Camp near Orillia, Ontario, on Lake Simcoe. This was a summer camp for underprivileged boys, funded by the Knights of Columbus and staffed by senior high school students from various schools run by the Basilian Fathers until 2002, when it was sold to Stu Saunders, who turned it into a leadership camp. Loney was a founding member of Zacchaeus House, one of several houses that were part of the Toronto Catholic Worker. From 1990 to 2001 he was a member of the Zacchaeus House community—a house of hospitality which welcomes people in need of housing. While no longer an active part of the community, Zacchaues House continues to function today.
Босатылғаннан кейін
2006 жылдың маусым айында Лони тағы да тақырыпқа шықты, себебі ол Канадада шетелдік тұрғындарды қылмыс танылмай немесе сотсыз бірнеше жыл бойы ұстауға арналған қауіпсіздік сертификаттарының даулы қолданысына қарсы наразылыққа қатысты. 2006 жылдың 20 маусымында Лони және Онтарио католик жастар лидерлік лагерінің бірнеше қызметкерлері Торонтода баспасөз мәслихатын өткізді, онда Колумб рыцарлары католик қайырымдылық ұйымы Лонидің тұтқыннан оралғаннан кейін оның сексуалдық бағдары туралы білгеннен кейін лагерьті жапқанын мәлімдеді. Лагерь келесі жазда жаңа директор мен жаңа қызметкерлермен қайта ашылды. Сол күні Лони мен оның серігі Хант Торонтодағы 2006 жылғы Pride Day гала-кешінде "Қорқынышсыз сыйлықпен" марапатталды. 2006 жылдың 11 қарашасында "Гюелф Меркурий" газетінде жарияланған 9 қарашада университет студенттеріне айтқан сөзіне сәйкес, Лони Еске алу күні сағыз тағудан бас тартты. Лони оның "біз келесі рет үшін де дайын болуымыз керек, сақ болуымыз керек" екенін айтты. Канадалық әнші-әндер авторы Джон Брукс, Лонидің "Біздікі және шопандардікі" атты CD-сінде осы оқиғаға жауап ретінде екі ән жазды. Джим Лонидің дұғасы 1-бөлімі және Джим Лонидің дұғасы 2-бөлімі канадалық соғыс оқиғалары туралы CD-дегі тректер тізіміне кіріспе ретінде таңдалды. 2006 жылдың 8 желтоқсанында Лони, Кембер және Суден Лондонның Сент-Этельбург Бейбітшілік орталығында өткен баспасөз мәслихатында өздерін ұстағандарды ашық кешірді. Осы күні, бір жыл бұрын, оларды ұрлап әкеткендер оларды өлімге кесумен қорқытқан еді. Олардың кешірім туралы бірлескен мәлімдемесінде: "Бізді ұрлап, ұстап алғандарды біз шартымен кешіреміз. Біз оларды жазалауға ниетте емеспіз" және "Бізді тұтқынға алғандарға айып тағылып, сотталған жағдайда, оларға мүмкіндігінше мейірімділік көрсетілсін деп сұраймыз. Біз оларға қатысты барлық құқықтарымыздан толығымен бас тартамыз" делінген. 2007 жылдың 23 мамырында Лони өзінің ұстағандарына қарсы куәлік бермейтінін мәлімдеді, себебі Ирак соттарының ашықтығы жоқ, адвокаттарға қол жеткізу шектеулі және өлім жазасы бар екенін айтты. Мен RCMP-ге куәлік бермейтінімді хабарладым. Мен әділ сот процесінің мүмкіндігі аз, тіпті өлім жазасының болуы мүмкін сот процесіне қатыса алмаймын. Лони мен Хармит Сингх Суден 2009 жылдың көктемінде Абусфиан Әбделразиктің, Канада үкіметінің өтініші бойынша Судан үкіметі ұстаған, азаптап, екі жыл бойы айыптаусыз қамауға алған, содан кейін Канадаға оралу үшін жол жүру құжаттарынан бас тартқан канадалық азаматтың ұшақ билетіне үлес қосқандықтары үшін Канаданың терроризмге қарсы заңнамасы бойынша айыпталу қаупіне тап болған 250 канадалықтың қатарында болды. Лони сатып алуға көмектескен билет үкіметтің оның қайтуына белсенді түрде кедергі келтіріп жатқанын көрсетті және 2009 жылдың маусым айында Канада үкіметін оны үйге әкелуге мәжбүрлеген сот шешіміне әкелді. Лони 2009 жылдың 27 маусымында Торонтодағы Пирсон халықаралық әуежайына келген Абдельразикті қарсы алуға келген 30 қолдаушының бірі болды.
In June 2006, Loney entered headlines again for joining in the protest against the controversial use of security certificates to detain foreign residents in Canada for years without charges or trial. On June 20, 2006, Loney and several other staff members of the Ontario Catholic Youth Leadership Camp held a press conference in Toronto in which they claimed the Knights of Columbus, a Catholic charitable organization, shut down the camp after learning about Loney's sexual orientation upon his return from captivity. The camp re opened the following summer under the same name but with a new director and staff. On that same day, Loney and his partner Hunt were honoured at the Toronto 2006 Pride Day Gala with the Fearless Award. According to a November 11, 2006 report in the Guelph Mercury of a speech he'd given to university students on November 9, Loney refused to wear a poppy on Remembrance Day. Loney claimed that it "says we have to be ready for the next time vigilance." Canadian singer songwriter, Jon Brooks, wrote two songs on Loney's CD Ours And The Shepherds in response to the controversy. Jim Loney's Prayer Part I and Jim Loney's Prayer Part II were chosen as bookends to the track list on a CD about Canadian war stories. On December 8, 2006, Loney, Kember and Sooden publicly forgave their captors at a press conference held at St. Ethelburga's Peace Center, London, England. On this same day a year before their kidnappers had threatened to execute them. In their joint statement of forgiveness they said, "We unconditionally forgive our captors for abducting and holding us. We have no desire to punish them," and "Should those who have been charged with holding us hostage be brought to trial and convicted, we ask that they be granted all possible leniency. We categorically lay aside any rights we may have over them." On May 23, 2007, Loney released a public statement saying that he would not be testifying against his captors who are now in U. S. custody citing the lack of transparency in Iraqi courts, the limited access to lawyers and the death penalty. I recently informed the RCMP that I will not testify. I cannot participate in a judicial process where the prospects of a fair trial are negligible, and more crucially, where the death penalty is a possibility. Loney and Harmeet Singh Sooden were among 250 Canadians who risked charges under Canada's anti terrorism legislation in the spring of 2009 for contributing towards a plane ticket for Abousfian Abdelrazik, a Canadian man who was detained by the Sudanese government at Canada's request, tortured, imprisoned for two years without charge and then denied travel documents to return to Canada. The ticket Loney helped purchase exposed how the government was actively blocking his return and led to the June 2009 court ruling which forced the Canadian government to bring him home. Loney was one of 30 supporters who were on hand to welcome Abdelrazik home upon his arrival at Toronto's Pearson International Airport on June 27, 2009.