Сами әл-Ариан: Саяси белсенді және күрес жолы

Сами Амин әл-Ариан – Палестиналық саяси белсенді, профессор. АҚШ саясатындағы рөлі, 11 қыркүйекке дейінгі және кейінгі қылығы туралы ақпарат.

16 мин оқу

100%

Дереккөз: Sami Al-Arian — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Азаматсыз саяси белсенді (1958 жылы туған)

Сами Амин Аль Ариан (سامي أمين العريان; 1958 жылдың 14 қаңтарында туған) – Кувейтте туған, палестиналық тегі бар саяси белсенді, Оңтүстік Флорида университетінде компьютерлік инженерия профессоры болған. Клинтон және Буш әкімшіліктері кезінде ол Ақ үйге шақырылды. 2000 жылы АҚШ президент сайлауында Буштің үгіт науқанына белсенді қатысты. 11 қыркүйекке жасалған шабуылдардан кейін "О'Райли факторы" бағдарламасында Билл О'Райлимен өткізген даулы сұхбатынан кейін Аль Арианның Оңтүстік Флорида университетіндегі қызметі жұртшылықтың назарына түсті. 2003 жылдың ақпанында ол "Патриот заңы" бойынша 17 бап бойынша айыпталды. Төрешілер алқасы оны 8 баптан ақтап, қалған 9 бап бойынша келісімге не келе алмады. Кейін ол қалған айыптамалардың бірін мойындады, бұл оның 2007 жылдың сәуірінде босатылып, елден шығарылуымен аяқталды. Алайда, босату күні жақындағанда, Вирджиния штатының федералды прокуроры оны басқа бір іс бойынша сот алқасының алдында куәлік беруге талап етті, бірақ ол бұл талапты оның жасаған келісіміне қайшы келеді деп мәлімдеп, бас тартты. 2008 жылдан 2014 жылға дейін Солтүстік Вирджинияда үй қамауында ұсталды, содан кейін федералды прокурорлар оған қарсы айыптауды жою туралы өтініш берді. Аль Арианның қызметі мен байланыстары бірнеше саяси науқандарда, соның ішінде Флоридадағы 2004 жылғы АҚШ Сенатына сайлауда және Калифорниядағы 2010 жылғы АҚШ Сенатына сайлауда маңызды рөл атқарды. 2015 жылдың 4 ақпанында Түркияға депортацияланды.

Кувейт пен Мысыр

Аль Ариан 1958 жылдың 14 қаңтарында Кувейтте дүниеге келген. Оның ата-анасы Әмин мен Лейла Әл-Ариан 1948 жылы Израиль құрылғаннан кейін Палестинадан босқындар ретінде кеткен. 1948 жылғы Палестина соғысынан кейін Әмин Яффадағы отбасылық сабын фабрикасын қалдырып, Газа секторындағы босқындар лагерлеріне қашуға мәжбүр болды. 1966 жылы оның отбасы Кувейттен Египетке қайтып келді. Ол Каирде (Египет) бастауыш және орта білімін алды. Профессор Дхарма П. Агравалмен бірге CMOS тізбектерінің физикалық кемшіліктері мен ақаулық үлгілері бойынша жұмыс істеді.

Оңтүстік Флорида университетінде қызмет атқарған

1986 жылғы 22 қаңтарда Оңтүстік Флорида университетінде (USF) компьютерлік инженерияны оқытуға профессор ассистенты болып жұмысқа орналасты. 1989 жылғы наурыз айында ол АҚШ-та тұрақты тұрғын статусын алды. Кейіннен ол профессор ассистентынен профессор болып жоғарылатылды. 1988 жылғы 20 қазанда Аль Ариан Палестинаға көмек көрсетуге арналған комитеті бар Исламдық Қайғыру Жобасын (Islamic Concern Project) құрды. 1990-91 жылдары Батыс пен Таяу Шығыс арасындағы диалогты дамытуға қатысуы нәтижесінде Әлем және Ислам зерттеулер орталығы (WISE) құрылды, ол қоғамдық саясатты ілгерілетін сарапшылық орталық ретінде жұмыс істеді. WISE журналдар жариялады, аспиранттардың біліміне қолдау көрсетті және американдық және Таяу Шығыс ғалымдары арасында семинарлар өткізді.

Эмерсонның фильмдері мен зерттеулері

Стив Эмерсон 1994 жылғы қарашада WISE ұйымын террористік мақсатта жұмыс істейтін ұйым деп айыптаған фильм жариялады, бірақ Аль Ариан бұл айыптауды күшіне енбейтін деп мәлімдеді. 1995 жылғы мамырда «Тампа Трибьюн» газетінің тілшісі Майкл Фехтер Эмерсонның фильміне қатысты мәліметтерді кеңейтіп жазды. Сами Аль Арианның қызы Ләйла Аль Ариан Эмерсон мен «Трибьюн» газетінің олардың үйінің, мектебінің және отбасылық көлігінің суреттерін жариялағаны үшін айыптады. 1995 жылғы қарашада «жалған куәлік беру және көші-қон заңнамасын бұзу» фактілерін тергеп жүрген федералды агенттер Сами Аль Арианның үйін алты сағат бойы тінтіп, 1986 жылға дейінгі банк шоттарын, әуе билеттерін, телефон шоттарын, AAA саяхат карталарын, отбасылық бейнежазбаларды, аудиожазбаларды және компьютерлік дискілерді тәркіледі. Үш айлық тәуелсіз тергеуді танымал Тампа заңгері және бұрынғы USF президенті Уильям Рис Смит жүргізді, ол жүздеген құжаттарды және 59 сұхбатты қамтыды. 1996 жылғы маусымда Флорида университеттерінің басшысы Чарльз Рид олардың тергеуі WISE мен террористік ұйымдар арасында ешқандай байланыс таппағанын мәлімдеді. 1996 жылғы мамырда Вилланова университеті Антидеформациялық лига (ADL) тәртіпсіздіктер тууы мүмкін деген шағымнан кейін Аль Арианды қоса алған көптеген спикерлерді қатыстыру жоспарланған семинарды тоқтатты. USF 1996 жылғы мамырда Аль Арианды белгісіз мерзімге созылған федералдық тергеудің нәтижесін күтіп, ақылы әкімшілік демалысқа жіберді. Үш жылдық федералдық тергеуден кейін ешқандай айып тағылмаған билік органдарымен кеңескеннен кейін, USF 1998 жылғы тамызда оны қызметке қайта орнату туралы шешім қабылдады.

Азаматтық

1994 жылғы қаңтарда ол АҚШ азаматтығына өтініш берді. 1994 жылғы қыркүйекте азаматтық алу талаптарының барлығын өтегені туралы хабарланғанымен, оған азаматтық берілмеді де, бас тарту да жасалмады. Федералды заң бойынша азаматтық емтиханынан кейін 120 күн ішінде жауап беру міндетті. 1995 жылғы қазанда ол сотқа жүгініп, судьядан тікелей азаматтық беруді сұрады. Оның азаматтық алу өтініші 1996 жылғы наурызда 1994 жылғы Хиллсбороу округіндегі жергілікті сайлауда заңсыз дауыс бергені үшін қабылданбады.

Мазен әл-Наджар

Сами Аль Арианның қайын інісі Мазен Аль Наджар палестиналық террористермен байланысы бар деген айыппен бес жылға жуық түрмеде отырды. 1997 жылдың мамыр айында Аль Наджар Флорида штатының Майами қаласында қудаланбастан қамауға алынып, құпия дәлелдер негізінде белгісіз мерзімге түрмеде ұсталды. Сотта McHugh Аль Наджарды қоғамда құрметті мүше деп тапса да, 1997 жылдың мамыр айында құпия дәлелдерге сүйене отырып, кепілге жіберуден бас тартты. 2000 жылдың тамызында істі қайта қараудың бірінші күнінде үкімет Аль Арианды куәгер ретінде шақырды. Бірнеше заңгер және Аль Арианның өзі Аль Наджар емес, Аль Арианға қатысты іс отырғанына көз жеткізді. Әділеткерінің кеңесімен Аль Ариан 102 сұрақтан 99-ына 5-ші түзетуді пайдаланды. Аль Наджар Газада, Мысырдың аймақты бақылауы кезінде туған палестиналық болғандықтан, ол ешқандай ел азаматтығына ие болған жоқ, ал оның террористермен байланысы бар деген айыптамалар оны, оның әйелін және үш кішкентай қызын қабылдайтын ел табуға жасалған әрекеттерді құлатты. Ол АҚШ студенттік визасының мерзімін сақтамағандықтан 2002 жылдың тамызында елден шығарылды. Аль Ариан 1997 жылдан 2001 жылға дейін Ақ үйге төрт рет барды. Президенттік дебаттарда Буш араб американдықтарына қарсы нәсілдік дискриминацияның бір түрі ретінде құпия дәлелдерді қолдануды айыптағаннан кейін, Аль Ариан Бушты кемсітушілікті тоқтатуға ең лайықты кандидат деп жариялап, оны қолдау науқанын бастады. Бірақ 28 маусымда Ақ үйде өткен басқа шарада оның ұлы Абдулла – конгресс стажері – ешқандай түсіндірме бермей, Құпия қызмет қызметкерлерімен бірге сыртқа шығарылып, ұлттық жаңалықтарға енді. Сондай-ақ, 24 мұсылман қауымдарының басшылары Абдулланың шығарылуына наразылық білдіру үшін іс-шарадан шығып кетті. Президент Буш Нахлаға жеке хат жолдап кешірім сұрады және отбасының бүкіл әлемдегі мұсылман қауымдарына жасаған қайырымдылықтары үшін алғыс айтты. Аль Ариан жергілікті мұсылман қауымын 11 қыркүйектегі шабуылдардың құрбандарына қолдау көрсету мақсатында қан жинау акциясын ұйымдастырды. Аль Ариан Ирак соғысына қарсы болды және соғысқа қарсы митингте сөз сөйледі. Ол неоконсервативтік және сионистік қозғалысты де сынға алды.

Sami Al Arian's brother in law Mazen Al Najjar was jailed for nearly five years, accused of having links to Palestinian terrorists. In May 1997, Al Najjar was incarcerated in Miami, Florida without charge and was held in jail indefinitely on the basis of secret evidence. Although Judge McHugh found Al Najjar to be a respected member of a community, McHugh denied bail on the basis of secret evidence in May 1997. During the first day of the rehearing in August 2000, the government called Al Arian to testify. Several legal analysts and Al Arian were convinced that Al Arian, not Al Najjar, was the focus of the Al Najjar's court case. On the advice of his attorney, Al Arian cited the 5th Amendment to 99 of 102 questions. Because Al Najjar was a Palestinian born in Gaza during Egyptian control of the region, Al Najjar essentially had no citizenship anywhere and the allegations that he was connected to terrorists had ruined attempts to find a country to take him, his wife, and three young daughters. He overstayed his US student visa, and was deported in August 2002. Al Arian visited the White House four times from 1997 to 2001. After presidential debates in which Bush decried the use of secret evidence as a form of racial profiling against Arab Americans, Al Arian began campaigning for Bush as the candidate most likely to end discrimination. But in a separate White House event on June 28, his son Abdullah – a congressional intern – made national headlines when he was escorted out by Secret Service without explanation. Twenty four Muslim community leaders walked out also to protest Abdullah's ejection. President Bush personally apologized in a letter to Nahla and thanked the family for their charitable contributions to the Muslim communities around the world. Al Arian led the local Muslim community in organizing a blood drive in solidarity with the victims of September 11. Al Arian had opposed the War in Iraq and has spoken at a rally against the war. He has also been critical of neoconservatism and the Zionist movement.

Білім

Әл-Ариан Флорида Ислам академиясын бірлесіп құрды. Оған қатысты қылмыстық іс қозғалғаннан кейін 2004 жылы мектеп өзін-өзі таратып жіберді, ал жаңа Американдық жастар академиясы бұрынғы Ислам академиясының ғимараттары мен жабдықтарын пайдаланды, студенттердің көп бөлігі сол жерде оқуын жалғастырды.

Теледидарлық сұхбат

2001 жылдың 26 қыркүйегінде Аль Ариан 9/11 шабуылдарына араб американдықтарының реакциясын талқылау үшін "О'Райли факторы" бағдарламасына шақырылды. О'Райли араб американдықтарының реакциясын талқыламады және Аль Арианды 1988 жылғы "Израильге өлім!" деп айқайлаған жазбасымен қарсы қойды. О'Райли сұхбатын аяқтағанда, Орталық барлау агенттігінен Аль Арианды қадағалауды сұрады. USF өкілі Майкл Рейх "О'Райлидің сөздері тек болжамдардан тұрды" деді. О'Райлидің сұхбаты Аль Арианға елдің түкпір-түкпірінен өлім туралы қорқыту хаттарын алуға себеп болды.

Академиялық еркіндік

2001 жылдың қазан айында USF президенті Джуди Геншафт Аль Арианды ақылы әкімшілік демалысқа жіберді және Аль Арианның USF аумағына кіруіне тыйым салды, өйткені оның пікірінше Аль Арианның қатысуы кампустың қауіпсіздігіне төндіретін қауіпті күшейтеді. 2001 жылдың желтоқсанында студенттер мен оқытушылар демалыста болған қысқы үзіліс кезінде Геншафт пен USF Қамқоршылар кеңесі академиялық бұзылыстар мен кампустың қауіпсіздігіне қатысты мәселелерге байланысты Аль Арианды USF-тағы оқыту қызметінен босату ниетін жариялады. Факультет Сенатының президенті Грегори Павеза профессорлардың пікірі ескерілмегендіктен, босату ниетін жасырын деп айыптады. Оқу кеңесіне қарасты кеңесші жұмыстан босатуға наразылық білдіріп, отставкаға кетті. 2002 жылдың қаңтар айында Факультет Сенаты төтенше отырыс өткізіп, Аль Арианды босатуды академиялық бостандыққа жасалған шабуыл деп бағалаған резолюцияны көпшілік дауыспен мақұлдады. Флоридадағы профессорлар мен оқытушылар одағы (United Faculty of Florida) Аль Арианды толық қолдап, университетті қауіпсіздік туралы алаңдаушылықты артық көрсеткені үшін айыптады. 2002 жылдың қаңтарында CNN Аль Арианмен сұхбат жүргізді, онда Аль Ариан университет өлім жазасын көздейтін адамдарға академиялық бостандықтың шектерін анықтауға рұқсат бергенін айыптады. Флорида губернаторы Джеб Буш Геншафттың Аль Арианды жұмыстан босату туралы шешімін қолдап, оқиғаға араласты. "Нью-Йорк Таймс" газетінің редакциондық мақаласында Буш пен университет істі қараған тәсілі сөз бостандығына қарсы келеді деп сынға алды. Қаңтардың соңында USF-тағы бірнеше студенттік ұйымдар Геншафттың Аль Арианды жұмыстан босатуына қарсы митинг өткізді. 2002 жылдың ақпан айында Лейклендтегі Унитарлық-Универсалистік қауымдастығында Аль Ариан Израиль-Палестина қақтығысының тарихын талқылап, қауым өкілдерінің USF-тағы жағдайға қатысты сұрақтарына жауап берді. 2002 жылдың наурызында өткен факультеттер саммитінде USF Факультеттер одағының президенті Рой Уэзерфорд Геншафт Аль Арианды жұмыстан босату туралы шешімін сынады. Саммиттен кейін Америка университет профессорлары қауымдастығы (AAUP) Геншафтқа қатысты тергеу жүргізіп, оның академиялық бостандықты бұзғанын анықтады. Ең ірі ұлттық мұғалімдер одағы – Американдық мұғалімдер федерациясы 2002 жылдың шілдесінде Геншафтқа Аль Арианды қызметке қайта алып, академиялық бостандықты қорғауға шақырды. AAUP тергеу комитеті USF-тың Аль Арианды босату себебінің "нақты еместігін" анықтады және "академиялық бостандық пен заңмен қорғалатын процедураға қатысты ауыр мәселелерді" атап өтті. Азаматтық бостандықтарды қорғаушылар мен профессорлар бүкіл ел бойынша USF-ты 11 қыркүйектен кейінгі гистерияға бойұсынуы үшін айыптады. 2002 жылдың қыркүйегінде Геншафт отбасы қорының (GFF) Израильдің Өнеркәсіптік даму банкінің корпоративтік облигацияларына салған инвестициялары тексерілді. Бірнеше интернет петициялары Аль Арианға қарсы қолдау жинау үшін Геншафттың еврей дінін пайдаланды. Геншафт корпоративтік облигациялар туралы білмейтінін мәлімдеді және Аль Ариан ісіндегі оның шешімдеріне оның инвестициялары мен діні әсер етпегенін айтты. Орта Шығыс зерттеушісі, белгілі ғалым Джон Эспозито 2002 жылдың қазанында Геншафттың академиялық бостандыққа қарсы әрекеттеріне наразылық білдіріп, USF-та сөз сөйлеуден бас тартты. Геншафт Аль Арианды жұмыстан босатудан қорқып, Аль Арианды босатудың Бірінші түзету құқығын бұзатынын анықтау үшін Хиллсборо округі сотына сұрау жіберді. 2002 жылдың желтоқсанында округтік сот судьясы Сьюзан Баклев Геншафттың ісін қараудан бас тартты. Аль Арианға қарсы шағым түсіргеннен кейін, Геншафт одақ келісімін бұзды деген айыптамаға байланысты, Геншафт өз шешімін кері қайтарып, Аль Арианға ешқандай тәртіптік жаза қолданылмағанын мәлімдеді. Бірақ Аль Арианға қатысты қылмыстық іс қозғалғаннан кейін, Геншафт 2003 жылдың 27 ақпанында оны жұмыстан босатты, қылмыстық істі университетті кез келген сот ісінен қорғау үшін құқықтық қорғаныш ретінде пайдаланды.

In October 2001, USF president Judy Genshaft placed Al Arian on paid administrative leave and prohibited Al Arian from entering USF property because she believed Al Arian's presence would compromise campus security. During winter recess when students and faculty were on leave in December 2001, Genshaft and the USF Board of Trustees declared their intention to fire Al Arian from teaching at USF because of academic disruption and problems for campus safety. The Faculty Senate President Gregory Paveza condemned the intention to fire as underhanded because the professors did not have their voices heard. The faculty adviser to the Board of Trustees resigned in protest of the firing. The Faculty Senate held an emergency meeting in January 2002 in which they approved by a wide majority a resolution that condemned the firing as an assault on academic freedom. United Faculty of Florida, the faculty union representing USF professors, voted to throw its full support behind Al Arian and condemned the university for exaggerating security concerns. CNN did an interview with Al Arian in January 2002 in which Al Arian accused the university of allowing those who make death threats to dictate the limits of academic freedom. Florida Governor Jeb Bush entered into the fray when he offered support for Genshaft's decision for Al Arian's dismissal. An editorial from The New York Times criticized Bush and the university's handling of the case as an affront to freedom of speech. In late January, several student organizations at USF rallied on campus to protest Genshaft's firing of Al Arian. At the Unitarian Universalist Fellowship in Lakeland in February 2002, Al Arian discussed the history of the Israeli Palestinian conflict and answered questions from the community regarding his USF quandary. Roy Weatherford, the President of the USF Faculty Union, lambasted the decision to fire Al Arian in front of Genshaft in a faculty summit in March 2002. Following the summit, the American Association of University Professors (AAUP) revealed that it was conducting an investigation on Genshaft to determine if she had violated academic freedom. The largest national teacher's union, American Federation of Teachers, called on Genshaft in July 2002 to protect academic freedom by the reinstatement of Al Arian. AAUP's investigating committee determined USF's premise for Al Arian's removal was "insubstantial" and cited "grave issues of academic freedom and due process". Civil libertarians and professors nationwide condemned USF for willingly capitulating to post 9/11 hysteria. The investments of the Genshaft Family Foundation (GFF) in corporate bonds of the Industrial Development Bank of Israel came under scrutiny in September 2002. Several internet petitions also cited Genshaft's Jewish faith to raise support against Al Arian. Genshaft denied knowing about the corporate bonds and said her decisions were neither affected by her investments nor her religion in the Al Arian case. John Esposito, a prominent scholar of Middle East, cancelled his USF speech in October 2002 to protest Genshaft's contraventions on academic freedom. Because Genshaft feared the punitive lawsuits if she fired Al Arian, Genshaft continued to pursue the Al Arian's dismissal through an unusual step in which she asked Hillsborough Circuit Court to determine whether firing Al Arian would violate Al Arian's First Amendment rights. District Court judge Susan Bucklew dismissed Genshaft's case in December 2002. After Al Arian filed a grievance contending that Genshaft broke the union contract by disciplining Al Arian, Genshaft reversed course and affirmed Al Arian was never disciplined. But a week after a federal indictment on Al Arian, Genshaft fired him on February 27, 2003, by using the indictment as legal cover to protect the university from any ensuing lawsuit.

Лофтустың сот ісі

2002 жылдың наурызында Джон Лофтус О’Райлидің айыптауларын күшейтіп, анонимді дереккөздерге сілтеме жасап, Ал Ариан мемлекеттік бақылаудағы ұйымдарды ақша жылу үшін пайдаланған деген шағыммен сотқа талап ашты. Ал Арианның адвокаттары бұл талапты жарнамалық әрекет деп сынап, Лофтусқа психиатриялық көмек қажет деп мәлімдеді. Лофтустың талабы судья тарапынан Аль Арианның күдікті әрекеттерінен Лофтусқа жеке зиян келгенін тиісті дәлелдемегендіктен қараусыз қалдырылды. Бас прокурор Джон Эшкрофт «Патриот Актісінің» күрт кеңейтілген өкілеттіктерін айыптамаға қолдау көрсету үшін маңызды деп бағалады. Араб-американдық ұйымдар бұл айыптаманы Аль Арианның палестиналықтарды қолдауы үшін қудалау деп айыптады. Айыптамадан кейінгі апталарда жергілікті қоғамдық белсенділер, Ирак соғысына қарсы наразылар мен мұсылман американдықтары Аль Ариан ісі бойынша үнемі демонстрациялар ұйымдастырды. Аль Ариан өзінің қамауға алынуын 11 қыркүйекке дейінгі жағдайдың салдары деп мәлімдеді, бұл мәлімдеме оның жақтастары жиналған сот алдында жасалды. Аль Арианға тағылған айыптама 2004 жылғы Флорида штатының АҚШ Сенатына сайлаудағы маңызды мәселеге айналды. Сенатқа кандидат болған бұрынғы USF президенті Касторға қарсылас конгрессмен Питер Дойч пен оның 527 тобы демократиялық сайлаудың алғашқы кезеңінде, ал қарсыласы бұрынғы Тұрғын үй және қалалық даму министрі Мел Мартинес Аль Арианды жұмыстан босатпағаны үшін шабуыл жасады.

Сот

Ал Арианның бес айлық, 13 күндік соты ұлттық БАҚ-тың қызу назарында өтті. Прокуратураның ісі негізінен 1994 жылдан 2003 жылы әл-Ариан мырзаның тұтқындалуына дейін ФБР жүргізген тыңдаулар мен факс арқылы алынған мәліметтерге негізделген. Тыңдау нәтижесінде 1994 жылдан 2003 жылға дейін 18 телефон желісінен 472 000 телефон сөйлесуінен шамамен 20 000 сағаттық диалог тіркелді. ФБР-дің барлау бөлімі жүргізген мұндай тыңдаулар әдетте федералдық қылмыстық тергеушілерден жасырылады, бірақ «Патриоттық акт» және «Шетелдік барлауды қадағалау туралы акт» ережелері терроризммен байланысты кейбір сот ісінде оларды пайдалануға рұқсат береді. Прокуратураның ісі аяқталғаннан кейін, Аль Арианның адвокаттары өз қорғанысына куәгер шақырмады және қорғаныс ұсынбастан, дәлелдеу жүгін үкіметке қалдыруды үміттенді. Сот 2005 жылдың қараша айында аяқталды. 13 күндік кеңесуден кейін, алқабилер алқасы желтоқсан айында 17 тармақ айыптаудың 8-інен Әл-Арианды ақтады, ал қалған 9 тармақ бойынша келісімге келмеді. Екі сотталушы барлық айыптардан ақталды, ал тағы бір сотталушы да айыптардың көп бөлігінен ақталды. Бұл үкім үкімет тарапынан қудалауды және «Патриоттық актты» үлкен сәтсіздікке ұшыратқан жайт ретінде қарастырылды. Сотта прокурор Аль Арианды «Палестина исламдық жиһады» (PIJ) ұйымына көмектесуде айыптады, ал Клинтон әкімшілігі 1995 жылы PIJ-ді «ерекше тағайындалған террористік ұйым» деп жариялаған жарлық шығарды. Жарлықта PIJ-ға «қаржылай көмек, қаражат, тауарлар немесе қызметтер беруге» тыйым салынды. Федералды прокурорлар бірнеше телефон сөйлесулерінің стенограммасын ұсынды, бірақ олардың ешқайсысы АҚШ-қа қарсы шабуыл туралы емес немесе Таяу Шығыстағы шабуылдар туралы алдын ала хабарлама бермеді.

Келісімі

2006 жылдың 28 ақпанында Аль Ариан 18 U.S.C. § 371 бабын бұза отырып, ПИЖ ұйымына немесе оның игілігі үшін қызмет көрсетуге қатысты құпия келісімнің бір тармағын мойындауға келісім жасады. Бұл келісімге сәйкес, АҚШ прокуроры: а) түзетілген айыптамада қалған сегіз айыптан бас тартуға келісті; б) келісім орындалған кезде үкіметке белгілі басқа қылмыстар бойынша Аль Арианды айыптамауға келісті; в) айыппұл мөлшеріне қатысты ешқандай ұсыныс жасамайтындығына келісті; д) Аль Арианмен бірге тиісті жазаның 46-57 ай түрмеде болуына келісті; және е) егер ұсынымды негізсіз деп есептеуге мүмкіндік беретін жағымсыз ақпарат түспесе, АҚШ Аль Арианға сот есептегендей қолданылатын нұсқаулық шегінің ең төменгі жағында жаза тағайындауды ұсынатынына келісті. Келісімде бұл келісімнің "Флориданың орталық округіндегі АҚШ прокурорының кеңсесі мен Әділет министрлігінің Терроризмге қарсы күрес бөліміне ғана қатысты екені және басқа федералдық, штаттық немесе жергілікті қудалау органдарына міндетті емес" екені көрсетілген. Сондай-ақ, онда "бұл келісім үкімет пен [Аль Ариан] арасындағы толық келісім болып табылады және [Аль Арианға] берілген немесе жасалған басқа уәделер, келісімдер немесе кепілдіктер жоқ" делінген. Аль Арианның қолдаушылары бұл келісімге оның отбасының қайғысын аяқтау және оларды қайта біріктіру үшін қол жеткізілгенін мәлімдеді.

Үкім шығару

2006 жылдың 1 мамырында судья Муди әл Арианды ең жоғары 57 айға түрмеге кесуге және үш жылға бақылауда босатуға үкім шығарды, сондай-ақ ол өткізген уақытты есепке алды. Прокурорлар әл Ариан қалған 19 айын өтейтінін, содан кейін депортацияланатынын мәлімдеді. Өзінің шешімінде Муди әл Арианды қатаң сынады. Әл Ариан сот шешіміне наразылық білдіру үшін 62 күндік аштыққа шықты. Amnesty International оның дереу босатылуын талап етіп, түрмедегі қарым-қатынасына қатысты тергеу жүргізуді сұрады. Оның сотқа дейінгі қамаудағы жағдайларын "артық жазалаушылық" және "адамдықпен қараудың халықаралық стандарттарына қайшы" деп бағалады. 2007 жылы Ашкрофқа жазған хатында адам құқықтары жөніндегі ұйым түрме күзетшілерінің оған жасаған "қабылдауға келмейтін қатыгездігі мен жазалаушылығы" оның "саяси көзқарастарына, кем дегенде, ішінара негізделгенін" мәлімдеді.

Азаматтық және қылмыстық құқық бұзушылықтар бойынша қылмыстық қудалау; 2006 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Ал Ариан 2006-2008 жылдар аралығында Вирджиния федералды үкімді соттарының алдында терроризмге қатысты тергеулер бойынша куәлік беру үшін үш рет шақырылды. Әр жолы ол куәлік беруден бас тартты. Ол алғашқы шақыруға қатысты төрт түрлі федералды сотта наразылық білдірді, және олардың бәрі оның куәлік беруге міндетті екенін растады. Бірінші шақыруды орындамағандықтан, куәлік бермегені үшін ол 13 айға бас бостандығынан айырылды.

Бас жюриге шақырулар, куәлік беруден бас тарту, азаматтық сотқа қарамау және аштық ұрыстары

2006 жылдың мамыр айында Вирджиния штатының Шығыс округінің АҚШ округ соты Аль Арианға Вирджиния штатының Александрия қаласындағы федералды сот алқасының алдында терроризмді қаржыландыру бойынша жүргізіліп жатқан тергеуде куәлік беру үшін шақыру қағазы жіберді. Тергеуді жүргізіп отырған – Вирджиния штатының Херндон қаласында орналасқан Ислам ойларының халықаралық институты (IIIT). Екіншіден, Аль Ариан куәлік беруден бас тартқанын, себебі ол «куәлік берсе өміріне қауіп төнеді» деп сенгенін айтты. Төртіншіден, Аль Ариан IIIT-тің орынсыз айыпталып отырғанын сезінгендіктен куәлік бермейтінін мәлімдеді. 19 қазанда сотқа шақырылғанда Аль Ариан IIIT туралы сұрақтарға жауап беруден бас тартты. Вирджиния округ соты оның куәлік беруден бас тартуына заңдық негіз жоқ екенін анықтады. Сот оны азаматтық қорлық жасағаны үшін ұстап, 2006 жылдың 16 қарашасында сотқа бағынбағаны үшін түрмеге қамады. Азаматтық қорлық үшін өткізілген мерзім оның кінәлі деп танылған құлыққа байланысты қалған жаза мерзімінен есептелмеді. 2011 жылғы NPR баяндамасында осы іске қатысты бірнеше адамның қатаң күзетілетін Коммуникациялық басқару бөлімінде (Communication Management Unit) түрмеге қамалғаны айтылды. 2008 жылдың 2 қыркүйегінде ол қамақтан босатылып, Солтүстік Вирджиниядағы қызы Лайланың үйінде үй қамауына алынды, онда оның үстінен электрондық бақылау орнатылды. 2009 жылдың қаңтар айында сот отырысын белгілеу үшін өткен отырыста оның адвокаттары Аль Арианның федералды прокурорлар үшін «IIIT туралы ынтымақтастық көрсетіп, сұрақтарға жауап бергені» туралы құжаттарды ұсынды. Адвокаттар Вирджиния прокурорларының «негізінен IIIT-ге қызығушылық танытпай, Тампадағы сот процесін қайта қарауды қалайтынын» мәлімдеді. 2009 жылдың 4 наурызында Вирджиния прокурорлары Аль Арианның 2006 жылдың басында кінәсін мойындаған кезде, Тампадағы прокурорлар оны басқа да істерде куәлік беруден босатты деп мәлімдеді. Бұл Аль Арианның Флоридадағы адвокаттары Билл Моффит пен Линда Мореноның сотқа ұсынған антпен расталған мәлімдемелерін куәландырды. 2010 жылдың 9 наурызында судья Леони Бринкема қылмыстық қорлық ісін қорғау тарапынан айыптауды алып тастау туралы өтініш күтілгендіктен кейінге қалдырды. Федералды заң бойынша Аль Ариан азаматтық қорлық жасағаны үшін 18 айдан артық қамауға алына алмайтын болса, қылмыстық қорлыққа қатысты заңда мерзім шектеуі жоқ. 2014 жылдың 27 маусымында АҚШ прокурорының көмекшісі Гордон Д. Кромберг айыптауды алып тастау туралы өтініш білдірді, бірақ іс тым ұзаққа созылғандықтан оны тоқтатып, Аль Арианды депортациялау процедурасын бастауға шешім қабылдады. 2015 жылдың 4 ақпанында Аль Ариан АҚШ-тан Түркияға депортацияланды. Ол Вирджиния штатының Херндон қаласындағы Дулес халықаралық әуежайынан Түркияға коммерциялық рейсте ұшты. Бұрынғы адвокаты Джонатан Турлидің мәлімдемесінде Аль Ариан «40 жылдан кейін АҚШ-тағы өмірім аяқталды» деді. Ол «Бірақ отбасымның ұзақ және қиын сынақтарына қарамастан, менің жүрегімде ешқандай ашу мен наразылық жоқ. Шын мәнінде, мен осы елде маған және отбасыма берілген мүмкіндіктер мен тәжірибелер үшін, сондай-ақ біз ондаған жылдар бойы дамытқан достықтар үшін өте ризамын. Бұл – қашықтыққа ешқандай әсер ете алмайтын өмір бойы сақталатын байланыстар» деді. 2017 жылы Аль Ариан Түркияның Стамбул қаласындағы Сабахеттин Займ университетінде Ислам және жаһандық істер орталығын (CIGA) құрды және оны басқарады. 2024 жылы Нью-Йорк полиция департаменті мен қала әкімі Эрик Адамс Аль Арианның 2024 жылғы Колумбия университетінің палестиналық жақтастар тобының кампустағы наразылықтарына қатысқан әйелінің суретін Twitter-де жариялағанын мәлімдеді. Адамс бұл жазбаны Колумбия университетіне қатысы жоқ адамдардың студенттерге наразылықтарын күшейту үшін оқып-үйрену және тактикалық кеңес беруінің дәлелі ретінде келтірді.

In May 2006, the U. S. District Court for the Eastern District of Virginia issued a subpoena to Al Arian to testify before a federal grand jury in Alexandria, Virginia, in an investigation into the alleged financing of terror by the Herndon, Virginia based International Institute of Islamic Thought (IIIT). Second, Al Arian also said he refused to testify because he believed "his life would be in danger if he testified." Fourth, Al Arian said he would not testify because he felt IIIT was inappropriately charged. When called before the grand jury on October 19, Al Arian refused to answer questions about IIIT. A Virginia District Court held that he had no legal basis to refuse to testify. The court held him in civil contempt, and imprisoned him on November 16, 2006, for contempt of court, with the days served for civil contempt not counting towards the days of imprisonment he had remaining on his guilty conspiracy plea. By March 20, 2007, the 6 feet (2 m) Al Arian had gone from A 2011 NPR report claimed some of the people associated with this case were imprisoned in a highly restrictive Communication Management Unit. On September 2, 2008, he was released from custody and put under house arrest at his daughter Laila's residence in Northern Virginia, where he was monitored electronically while he awaited trial on criminal contempt charges. At a January 2009 hearing to schedule his trial, his attorneys filed documents saying Al Arian "did cooperate and answer questions on IIIT" for federal prosecutors. Attorneys alleged Virginia prosecutors are "ultimately not interested in IIIT but want to revisit the Tampa trial." In a motion filed on March 4, 2009, prosecutors in Virginia acknowledged that when Al Arian took the plea deal in early 2006, prosecutors in Tampa believed that it exempted him from testifying in other cases. This affirms sworn declarations submitted to the court by Al Arian's Florida trial attorneys, Bill Moffitt and Linda Moreno. On March 9, 2010, Judge Leonie Brinkema postponed the criminal contempt trial, pending a motion by defense attorneys to dismiss the charges in the case. While under federal law, Al Arian could not be jailed for more than 18 months for civil contempt, the law does not have a time limit for criminal contempt. On June 27, 2014, Assistant U. S. Attorney Gordon D. Kromberg moved to dismiss the indictment, but because the case has dragged on so long they decided to drop the case and begin proceedings to deport Al Arian. On February 4, 2015, Al Arian was deported from the United States to Turkey. He was flown on a commercial flight from Dulles International Airport from Herndon, Virginia to Turkey. In a statement released by his former attorney, Jonathan Turley, Al Arian said in part, "After 40 years, my time in the U. S. has come to an end." He added, "But despite the long and arduous ordeal and hardships suffered by my family, I leave with no bitterness or resentment in my heart whatsoever. In fact, I'm very grateful for the opportunities and experiences afforded to me and my family in this country, and for the friendships we've cultivated over the decades. These are lifelong connections that could never be affected by distance." In 2017, Al Arian founded the Center for Islam and Global Affairs (CIGA) at Istanbul Sabahattin Zaim University (IZU) in Istanbul, Turkey, which he directs. In 2024, the New York Police Department and Mayor Eric Adams stated that Al Arian posted on Twitter a photo of his wife at the 2024 Columbia University pro Palestinian campus occupation. Adams cited the posting as evidence of non Columbia affiliated individuals training and providing tactics to students to escalate their protests.

Жеке өмір

Ол Нахла Аль Наджарға үйленген, және олардың бес баласы бар. Әл Арианның үлкен қызы, Лейла Әл Ариан, Вашингтон қаласындағы Al Jazeera English телеарнасының продюсері, сонымен қатар тәуелсіз журналист және Huffington Post пен The Nation басылымдарына материал жазады.

Фильм

АҚШ-қа қарсы Аль Ариан – норвегиялық режиссер Лина Халворсеннің 2007 жылы түсірген деректі фильмі. Фильм Аль Ариан мен оның отбасының сот процесі кезінде және одан кейін олардың көзқарасынан оқиғаны баяндайды, сонымен қатар «Патриот Актісі» заңы бойынша АҚШ-тың әділет жүйесіне сын көзбен қарастырады. Документальды фильмді екі депутат жүргізіп, Норвегия парламентінде көрсетілді.