Кіріспе

Жапонияның Яманаши префектурасындағы орман – Аокигахара (青木ヶ原), сондай-ақ Ағаштар теңізі (樹海) деп аталады. Бұл орман Фудзи тауының солтүстік-батыс беткейінде, Хонсю аралында орналасқан және 864 жылы Фудзи тауының соңғы күшті жарылысынан қалған қатып қалған лаваның үстінде өркен жайды. Аокигахараның батыс жиегінде, қыс айларында мұзға толатын бірнеше үңгір бар, бұл жер туристер мен мектеп сапарлары үшін танымал бағыт. Аокигахараның бір бөлігі өте тығыз, ал кезекті лава тастары дыбысты жұтады, бұл кейбір келушілерде орманда жалғыздық сезімін тудырады. Орман тарихи түрде жапон мифологиясындағы өлілердің рухтары – юрейдің мекені ретінде белгілі. 1960 жылдардан бері Аокигахара өзін-өзі өлтірумен байланысты, соңынан ағылшын тілінде "Өзін-өзі өлтіру орманы" деген атпен танылып, әлемдегі ең көп қолданылатын өзін-өзі өлтіру орындарының бірі ретінде жаман даңққа ие болды. Осы себепті, кейбір жолдардың басындағы ескертулер өз-өзіне қол жұмсау ойындағы адамдарды отбасыларын ойлауға және өзін-өзі өлтіруге қарсы ұйымдарға жүгінуге шақырады.

География

Орманның түбі негізінен жанартаулық жыныстардан тұрады. Белгіленген жолдар Нарусава мұз үңгірі, Фугаку жел үңгірі және Сай Бат көлі үңгірі сияқты бірнеше туристік орындарға жетелейді. Бұл Фудзи тауының жанында орналасқан үш ірі лава үңгірі, ал мұз үңгірі жыл бойы мұзды болып қалады. Аокигахараны навигациялық компастардың дұрыс жұмыс ілемейтін жері деп бұрмалап көрсеткен. Магниттік компастың тілі лаваға тікелей қойылғанда қозғалады, бұл тау жынысының табиғи магниттілігімен байланысты, ол темір құрамы мен күшіне қарай орналасқан жерге байланысты өзгереді. Дегенмен, компасты қалыпты биіктікте ұстағанда, ол күтілгендей жұмыс істейді.

Өзін-өзі өлтіру

Аокигахараны кейде Жапониядағы ең танымал өзін-өзі өлтіру орны деп атайды. 2003 жылы орманнан 105 адамның денесі табылды, бұл 2002 жылы тіркелген 78 адамдық бұрынғы көрсеткіштен асып түсті. 2010 жылы полиция 200-ден астам әрекеттің ішінде 54 расталған өзін-өзі өлтіруді тіркеді. Өзін-өзі өлтірудің көбеюі наурыз айында, Жапониядағы қаржы жылының соңында байқалады. Осы орынның танымалдығы Сейчо Мацумотоның 1961 жылғы "Нами но То" ("Толқындар мұнарасы") романымен байланысты. Дегенмен, Аокигахарадағы өзін-өзі өлтіру тарихы роман жарық көргенге дейін де болған, және бұл орын ұзақ жылдардан бері өліммен байланысты; он тоғызыншы ғасырға дейін онда убасуте салты болған болуы мүмкін, ал орманды өлуге тасталғандардың юрейлері қуып жүреді деп есептеледі.

БАҚ-тағы сілтемелер

Аокигахара бірнеше БАҚ-та, соның ішінде аниме мен манга, фильмдер, әдебиет, музыка және бейнеойындарда көрсетілген. 2015 жылғы «Ағаштар теңізі» фильмі, сондай-ақ 2016 жылғы «Орман» қорқыныш фильмі де сол жерде түсірілген. 2017 жылдың соңында американдық YouTube блогері Логан Пол Аокигахара орманына сапар шегіп, өз-өзіне қол жұмсаған адамның денесін көрсеткен видеоны жариялады, бұл көптеген адамдарды дүрліктерді және кеңінен наразылық тудырды. Бұл тақырып BBC Radio 4 радио бағдарламасында талданды (алғаш рет 2018 жылдың 10 қыркүйегінде эфирге шықты), онда төрт ақын Аокигахараға барып, орманда өлеңдер жазып, оларды жазды. Ақын Арай Такако, Джордан А. Й. Смит, Осаки Саяка және Йоцумото Ясухиро Аокигахараға арналған өлеңдер мен қысқа жазбалардан тұратын екі тілді (жапон/ағылшын) антология жазды, ол «Ағаштар теңізі: Аокигахараға поэтикалық жолдар» (ToPoJo экскурсиялары, 2019) деп аталды. Американдық драматург Кристин Харуна Ли 2019 жылдың наурыз айында «Өзін-өзі өлтіру орманы» атты пьеса жазып, қойды. Ол Аокигахара орманына сілтеме жасап, АҚШ және Жапониядағы суицид мәселесін көтерді. Австралиялық психоделикалық рок-тобы King Gizzard & the Lizard Wizard бастапқыда Аокигахара орманының құрметіне «Sea Of Trees» деп аталды. Бұл ат ұзақ сақталмаса да, олар дебюттік альбомы «12 Bar Bruise»-де сол аттас ән шығарды.